De Stellingwarver Biebel Lucas 15:11 – 32 De verleuren zeune.

11 Doe zee hi'j: "D'r was es een heit mit twie zeunen.
12 De jongste zeune zee tegen zien heit: "Heit, geef mi'j et pat van jow bezit waor ik recht op hebbe." En de heit verpatte al wat hi'j bezat onder heur beidend.
13 Nao een dag of wat verzulverde de jongste zeune zien goed en reisde naor een veer laand, waor hi'j een slim losbaandig leven leidde en zien centen d'r rad deurbrocht.
14 Doe hi'j alles d'r deurjaegd had, wodde dat laand troffen deur een zwaore hongersnood, en kreeg hi'j gebrek an van alles.
15 Hi'j vreug om wark bi'j een inwoner van dat laand en die leut him op et veld zien varkens huden.
16 Hi'j had graeg mit eten wild van de atepoelen die de varkens as voer kregen, mar d'r was gieniene die wat an ‘m gaf.
17 Doe kwam hi'j tot himzels en docht: De knechten van mien heit kriegen eten genoeg, en ik kom hier om van de honger.
18 Ik zal naor mien heit weeromme gaon en tegen him zeggen: "Heit, ik hebbe zundigd, liekewel tegen de hemel as tegen jow,
19 ik bin et niet meer weerd om nog langer as jow zeune nuumd te wodden; behaandel mi'j mar as iene van je knechten."
20 Hi'j gong drekt onderwegens naor zien oolde thuus. Zien heit zag him in de veerte al ankommen. Hi'j kreeg medelieden en leup vlogge op zien zeune toe, vul him om de hals en gaf him een dikke tuut.
21 "Heit," zee de zeune, "ik hebbe zundigd, liekewel tegen de hemel as tegen jow, ik bin et niet meer weerd om nog langer as jow zeune nuumd te wodden."
22 Mar de heit zee tegen zien knechten: "Hael vlogge de mooiste kleren, struup 'm die an, doe him een ring an zien vinger en geef him een peer sandalen.
23 Breng et beste kalf en slaacht et. Lao'we eten, drinken en feestvieren,
24 want disse zeune van mi'j was dood en is weer tot leven kommen, hi'j was verleuren en is weeromme vunnen." En ze begonnen te feesten.
25 De ooldste zeune was nog in ‘t veld. Doe hi'j op huus an kwam en al kotbi'j was, heurde hi'j meziek en daansen.
26 Hi'j reup iene van de knechten en vreug wat d'r te redden was.
27 De knecht zee tegen him: "Jow breur is weer thuuskommen, en doe het jow heit et beste kalf slaachten laoten omreden hi'j him gezond en wel weeromme kregen het."
28 De ooldste zeune wodde poer lelk en wol niet in huus kommen, mar zien heit kwam naor buten en perbeerde him wat te bedaoren.
29 De ooldste zeune zee tegen zien heit: "Al jaorenlaank wark ik veur jow en nooit bin ik jow ongeheurzem west as jow mi'j wat vreugen, mar jow hebben mi'j alderdeegst nog nooit es een geitebokkien geven om mit mien vrunden es een fesien te bouwen.
30 En now die zeune van jow thuuskommen is, die jow vermogen d'r deurjaegd het bi'j de hoeren, hebben jow veur him et beste kalf slaacht."
31 Zien heit zee doe tegen him: "Mien jonge, mar ie bin de hieltied al bi'j mi'j, en alles wat van mi'j is, is van jow.
32 We konnen toch niet aanders as feestvieren en bliede wezen, want je breur was dood en is weer tot leven kommen. Hi'j was verleuren en is weeromme vunnen.""
 

Weeromme naor de thuusbladziede