H. J. Bergveld Lucas 15:11 – 32 De verleuren zeune.

11 En Hi'j (Jezus) zee: Een heit har twie zeunen.
12 De jongste zee op een dag tegen zien heit: ,,Heit, geef mi'j mien kiendspat, dat mi'j toekomt." Doe dielde die heit zien bezit onder heur beiden.
13 En kot daorop verkochte de jongste zien pat en hi'j trok de wiede wereld in en gong naor een veer laand, waor ie ommeraek in 't geld ommesleug en et verdee in een leven van overdaod.
14 Doe ie alles d'r deur brocht har, wodde 't een minne tied in dat laand, ja, d'r kwam alderdeegst hongersnood en ok de jongkerel kreeg et krap.
15 Hi'j schooide op 't laest bi'j ien van de burgers daor en die leut him op zien loslopende varkens passen.
16 Hi'j har zoe'n honger, dat ie wel graeg mit de varkens uut de bak eten wol, mar gien iene gaf him daor permissie veur.
17 Doe kwam ie tot himzels en zee: ,,Hoeveule van mien heiten arbeiders hebben brood genog en ik vergao van de honger. Weej' wat ?
18 Ik neem de bienen en ik gao naor Heit en dan za'k tegen him zeggen: Heit, ik heb verkeerd daon, tegen God en tegen jow en ik heb miene naeme verspeuld.
19 Beschouw mi'j mar niet meer as jow zeune, mar laot mi'j arbeider bi'j jow wodden."
20 En mit, dat ie zo dochte, gong ie op reize: op huus an ! Doe ie 't oolderlike huus nog mar in de veerte zien kon, zag zien heit him al ankommen. Doe die him zag, wodde 't him te machtig en hi'j schoffelde zien kiend integen en doe ze mekeer truffen, sleug ie him de aarms om 'e haals en hi'j gaf him een tuut.
21 De zeune wodde ok muuilik en zee: ,,Heit, wat bin 'k toch mis west en wat heb ik jow zeer daon. Ik heb zundigd tegen God en tegen Jow. Mar ik zol toch zo graeg weer veur jow warken willen, mar dan as arbeider en niet as jow zeune, want die naeme he'k verspeuld !"
22 Mar de heit zee tegen zien knechten: ,,Hael vlogge et zundagse pak en trek him dat an, doe him een ring an de vinger en geef him schoenen !
23 Hael et zuuite-melkskalf en slaacht et drekt en lao' we een feestmaol op 'e taofel zetten.
24 Want mien zeune was dood, mar now leeft ie weer; hi'j was verleuren, mar hi'j is weer terechte !" En zo wodde d'r feest vierd !
25 De ooldste zeune was op 't laand en doe ie bi'j de plaetse kwam, heurde hi'j meziek en daansen.
26 En hi'j reup ien van de knechten en vreug wat d'r te redden was.
27 Die zee: ,,Jow bruur is weeromme kommen en jow heit het et messelkalf slaachten laoten omdat ie gezond en wel thuus kommen is."
28 Mar de boerezeune wodde lelk en wol niet iens in huus. Doe kwam zien heit butendeure en perbeerde him te bepraoten.
29 Mar hi'j snauwde: ,,Een mooi spul ! Hoeveul jaor poggel ik veur jow en altieten heb ik jow zin daon ! Mar ik heb nog gien jonge geit van jow had om es feest te vieren mit mien kammeraoden !
30 Mar now die zeune van jow kommen is, die jow geld d'r deur brocht het mit losse vrouwlu, heb ie veur him et messelkalf slaachten laoten !"
31 Doe zee de heit: ,,Kiend, kiend, ie bin ja altieten bi'j mi'j en alles van mi'j is van jow, disse hiele plaetse !
32 Moe'n wi'j dan niet bliede wezen en feestvieren, now jow bruur, die dood veur oons was, weer kommen is en leeft ? Hi'j was onmes verleuren en is weer terechte !"

Weeromme naor de thuusbladziede