in een

Stellingwarver vertaeling
 
 
 
 
 
Et boek Sefanja is et negende boek van de verzaemeling van de zonuumde Twaelf Profeten. Disse verzaemeling van profeteboeken is vermoedelik in de vierde of dadde ieuw v.Chr. tot staand kommen. Et boek is nuumd naor een profeet die neffens et opschrift 1:1 in de twiede helte van de zeuvende ieuw v.Chr. warkzem was in Jeruzalem. Over Sefanja is niet meer bekend as zien komof zoas die in et opschrift vermeld wodt. Een hieleboel nemen an dat et boek in zien nowdaegse vorm in de twiede helte van de zesde ieuw, nao een perces van redaktionele bewarkings tot staand kommen is.
Et boek Sefanja bestaot in zien gehiel uut profetieën, diels in proza, diels in poëzie. De stijl is krachtig en beeldend. De profeet praot op verwietende toon, vol amper verburgen woede. Et centraole thema van et boek is de 'dag van de Heer'. Dat is een dag van onheil en verwoesting, liekegoed veur et afvallige en zundige Juda as veur de omringende volken die Juda bedriegen. Mar veur Juda zal disse dag naost rampspoed ok verlossing brengen. De bedoeling van et boek is om de lezers an te vieteren om tot inkeer te kommen en ze te bemoedigen.
In Sefanja kuj' drie dielen onderscheiden. In 1:2 - 2:3 wodt et oordiel van de dag van de Heer anzegt an Juda en de hiele eerde. Et is een straf veur de verering van ofgoden en et plegen van onrecht. Dit gedielte besluut mit een oproep tot inkeer. In 2:4-15 wodden een peer buurvolken appat toespreuken. In heufdstok 3 wodt Jeruzalem centraol steld, mit een verwiet vanwege onrecht en mit een heilsaankondiging.
 
 
 
 
 
 
 
 
Vertaeling van de Biebel (NBG 2004)

Sefanja 1.

01 Dit bin de woorden die de Heer tegen Sefanja zee, de zeune van Kusi, de zeune van Gedalja, de zeune van Amarja, de zeune van Hizkia, doe Josia, de zeune van Amon, in Juda regeerde.
De dag van de Heer.
02 Alles zal ik van de eerdbojem votvegen – zegt de Heer.
03 Meenske en dier zal ik votvegen. Ik zal de voegels an de hemel votvegen en de vissen in de zee, alles wat de zundige-meensken te val brocht het. En ik laot de meensken van de eerdbojem verdwienen – zegt de Heer.
04 Ik zal mien haand naor Juda en de inwoners van Jeruzalem uutstrekken. Daor zal ik de Baäls, de ofgodedieners en de priesters vernietigen.
05 Ik zal wegvaegen wie op et daoke deur de kni'jen gaot veur et steernleger an de hemel, wie deur de kni'jen gaot veur de Heer en trouw an him zweert, mar toegelieke ok an Milkom.
06 Ik zal vernietigen wie de Heer de rogge toekeert, him niet zuukt en die him niks vraogt.
07 Wees stille veur God, de Heer,
de dag van de Heer is dichtebi'j!
De Heer zal een offermaoltied holen
en zien geneudigden heiligen.
08 Op de dag van die maoltied
zal ik de leiders en de keuningszeunen straffen,
en al wie him in uutheemse kledij stikt.
09 Op die dag zal ik straffen wie over de drumpel springt,
wie et huus van zien heer vult mit geweld en bedrog.
10 Op die dag – zegt de Heer –
klinkt d'r geschreeuw uut de Vispoort,
gegoel uut de ni'je stad,
en is d'r versleugenhied in de heuvels.
11 Goel, bewoners van de Vijzelbuurt:
de haandelers bin ommekommen,
de geldwegers bin uutroeid.
12 Dan deurzuuk ik Jeruzalem mit laampen,
straf ik heur die him an wien te buten gaon en daenken:
De Heer dot gien goed en gien kwaod.
13 Heur bezittings wodden ofpakt,
heur huzen verwoest.
Ze zullen huzen bouwen mar d'r niet in wonen,
droevetunen plaanten mar de wien niet drinken.
14 De grote dag van de Heer is dichtebi'j,
hi'j is dichtebi'j en komt hiel vlogge.
Heur! De dag van de Heer!
Alderdeegst de dappersten raozen et uut!
15 Die dag zal een dag wezen van raozerni'je,
een dag van aangst en benauwdens,
een dag van rampspoed en onheil,
een dag van duusternis en donkerheid,
een dag van driegende, donkere wolken,
16 een dag van hoorngeschal en soldaotegeraos
tegen de vestingsteden en heur hoge torens.
17 Ik zal de meensken bange maeken,
ze zullen rondlopen as blienen,
want ze hebben tegen de Heer zundigd.
Heur bloed wodt vergeuten as was et mar stof,
heur vleis zal tot straotesmerigens vergaon.
18 Goold noch zulver kan heur redden
as de argernis van de Heer heur treft,
as et vuur van zien woede de eerde verteert
en hi'j al heur bewoners een gruwelik aende klaormaekt.
 
 
Sefanja 2.

01 Kom tot jezels en kom tegere, schaemteloos volk,
02 veurdat mien besluut gestalte krigt – een dag verwaait as kaf –, veurdat de branende argernis van de Heer him tegen je keert, veurdat de dag van de argernis van de Heer him tegen je keert.
03 Zuuk de Heer, iederiene in et laand die nederig binnen en naor zien wetten leven, zuuk rechtveerdighied, zuuk nederighied: misschien blieven jim dan speerd op de dag van de argernis van de Heer.
Profetie over de omringende volken.
04 Gaza zal verlaoten wezen, Askelon een woesteni'je, Asdod wodt midden op de dag ontvolkt, Ekron ontworteld.
05 Wee jim, bewoners van de kustvlakte, Kretenzers! De Heer richt him tegen jow, Kanaän, laand van de Filistijnen! Ik zal je te gronde richten, mit al je bewoners.
06 De kustvlakte wodt gröslaand, mit weidegrond veur hedders en kooien veur schaopen en geiten.
07 Et gebied zal toevallen an wie d'r van Juda overblieven. Zi'j zullen daor laanderi'jen en aovens rusten in de huzen van Askelon, want de Heer, heur God, zal naor heur ommekieken en heur lot te goeie keren.
08 Ik hebbe de hoon van Moab heurd en de spot van Ammon, ik hebbe heurd hoe zi'j mien volk hoonden en zien gebied bedreigden.
09 Daorom, zo waor ik leef – zegt de Heer van de hemelse machten, de God van Israël – zal Moab wodden as Sodom en Ammon as Gomorra: een stiekelveld, een zooltputte, veur altied een woesteni'je. Wat d'r nog over is van mien volk zal zi'j plunderen, wat d'r van mien naosie nog overblieft zal zi'j in bezit nemen.
10 Dat is et loon veur de hoogmoed waormit zi'j et volk van de Heer van de hemelse machten hoond hebben en bedriegd!
11 De Heer zal ze ontzag inboezemen, hi'j zal alle goden van de eerde doen verschrompelen. An alle kusten zal men veur him deur de kni'jen gaon, iederiene in zien eigen laand.
12 Nubiërs, jim wodden deur mien zwaord doorboord!
13 Hi'j zal zien haand uutstrekken naor et noorden,
Assyrië te gronde richten,
Nineve tot een wildernis maeken,
dreuge as een woestijn.
14 Kudden zullen d'r een rustplak vienen,
verschillende dieren zullen d'r saementroepen,
uilen en stiekelvarkens zullen heur nusselen tussen de pilaoren.
Heur hoe et goelt deur de veensters,
puun ligt op de drumpels, et cederhoolt is losrokt.
15 Dat is d'r over van die vrolike stad,
de stad die zo onbezorgd leefde,
die docht: Ik, en ik allienig!
Ach, wat een wildernis is ze wodden,
een rustplak veur wilde dieren.
Wie d'r veurbi'j komt sist tussen zien tanen
en gebaort vol hekel mit zien haand.
 
 
Sefanja 3.

Profetie over Jeruzalem.
01 Wee de opsternaote, bezoedelde, gewelddadige stad!
02 Zi'j luustert naor gieniene,
nemt gien terechtwijzing an,
vertrouwt niet op de Heer,
wendt heur niet tot heur God.
03 Heur leiders bin brullende leeuwen,
heur rechters wolven in de aovend
die morgens niks meer te kluiven hebben.
04 Heur profeten bin gewetenloze bedriegers,
heur priesters ontwijden dat wat heilig is
en doen de wet geweld an.
05 Mar de Heer is in heur midden, hi'j is rechtveerdig,
hi'j dot gien onrecht.
Iedere morgen as et locht wodt
praot hi'j recht, en nooit ontbrekt hi'j.
Mar wie onrecht dot, kent gien schaemte.
06 Volken heb ik uutroeid,
heur torens vernield,
heur straoten verwoest,
gieniene kan d'r deur.
Heur steden bin vernietigd,
gien meenske kan d'r meer wonen.
07 Ik zee: "Hebbe toch ontzag veur mi'j,
laot je deur mi'j vermanen."
Dan zol heur woonstee niet vernietigd wezen,
dan had ik heur niet hoeven te straffen.
Mar nee, ze deden iederkeer weer de schaandelikste dingen.
08 Waacht mar – zegt de Heer –,
waacht op de dag dat ik mien buit haelen komme.
Ik heb besleuten volken te gadderen
en keuninkrieken bi'jmekeer te haelen,
en mien argernis, mien laaiende woede over heur uut te stotten.
Deur et vuur van mien woede vergaot hiel de eerde.
09 Dan zal ik de lippen van de volken schone maeken,
zi'j zullen de naeme van de Heer anroepen,
zi'j zullen him dienen, zi'j an zi'j.
10 Van over de revieren van Nubië
zullen zi'j die ik verstri'jd hebbe
mi'j vereren kommen
en mi'j heur offergaoven brengen.
11 Op die dag hoef ie je niet meer te schaemen
veur alle daoden waormit ie tegen mi'j in opstaand kwammen.
Wie van overmoed vrolik is laot ik uut je midden verdwienen,
op mien heilige barg zul ie niet meer hoogmoedig wezen.
12 Ik zal een aarm en zwak volk binnen je muren aachterlaoten
dat in de naeme van de Heer een toevlocht vint.
13 Wie d'r van Israël overblieven, zullen niet langer onrecht doen,
zi'j zullen gien leugens vertellen,
uut heur mond zal gien bedrieglike tael meer klinken.
Zi'j zullen laanderi'jen en rustig liggen, en gieniene die ze stoort.
14 Jubel, vrouwe Sion,
zing van vreugde, Israël,
juich mit hiel je hatte, vrouwe Jeruzalem!
15 De Heer het et vonnis over jow tenietdaon
en je vi'jaand verdreven.
De Heer, de keuning van Israël, is in je midden,
ie hebben gien kwaod meer te vrezen.
16 Op die dag zal men tegen Jeruzalem zeggen:
"Wees niet bange, Sion!
Laot de moed niet zinken!"
17 De Heer, je God, zal in je midden wezen,
hi'j is de held die je bevrijdt.
Hi'j zal vol bliedschop wezen, verhoopt over jow,
in bin liefde zal hi'j zwiegen,
in bin vreugde zal hi'j over je jubelen.
18 Alle treurenden zal ik bi'jmekeer brengen,
gadderen wie op je feesten ontbreken mossen.
Heur vernedering drokte zwaor op de stad.
19 In die tied zal ik ofrekenen mit je verdrokkers,
de kreupelen zal ik redden,
de verstri'jden bi'jmekeer brengen.
En heur die in de hiele wereld veracht wodden
zal ik mit ere/ en roem overlaeden.
20 In die tied breng ik jim weeromme.
Ik zal jim gadderen,
ie zullen mit ere en roem overlaeden wodden
deur alle volken op eerde.
Mit eigen ogen zullen jim zien hoe ik je lot te goeie keer
– zegt de Heer.