in een

Vertaeling van de Biebel (NBV 2004)

Obadja 01.
01 De profetie van Obadja. De Heer het een bode stuurd naor alle volken; ok wi'j hebben zien bosschop heurd: "Kom, lao’we te striede trekken tegen Edom!" Dit is wat God, de Heer, over dat volk zegt:
02 Ik maek van jow een nikszeggend volk, minacht deur iederiene.
03 Deur je hoogmoed heb ie je laoten verleiden: hoge woon ie, hoge in de rotskloven, daor heb ie je huus bouwd, en ie daenken: wie haelt mi'j naor beneden?
04 Mar al vlieg ie zo hoge as een adelaar, al bouw ie je nust in de steerns, dan nog hael ik je naor beneden – zegt de Heer.
05 Kommen d'r dieven, rovers in de naacht – zi'j stelen allienig wat ze willen. Mar Edom, ie bin leegroofd! En kommen d'r droeveplokkers – niet alle trossen zullen zi'j ofsnieden.
06 Mar Esau zien volk is uutschudded, zien schoelplakken bin leeg steulen!
07 Bondgenoten verdreven je uut je eigen laand, vrunden hebben je verraoden en versleugen, taofelgenoten lokken je in de valle, en ie blieven veraldereerd aachter.
08 De dag komt – zegt de Heer – dat ik de wieze mannen in Edom ommebrengen zal, zodat d'r in de bargen van Esau zien volk gieniene meer is mit ok nog mar een betien benul.
09 De helden van Teman zullen verlamd staon van de schrik; in de bargen van et volk van Esau wodt iederiene ommebrocht, gieniene blift in leven.
10 Ie hebben je tegen et volk van Jakob keerd, geweld bruukt tegen je eigen breur: daorom zuj’ mit schaande overdekt wodden en veur altied uutroeid wodden.
11 Op de dag daj' toekeken hoe vremden de bezittings van je breur votsleepten, hoe butelaanders de stadspoorten binnengongen en et lot wurpen over Jeruzalem, doe waj’ krek zoas zi'j.
12 Die dag haj’ je niet verlustigen mocht in de rampspoed die je breur trof, ie hadden je niet verheugen mocht in de ondergaank van et volk van Juda, en op die dag van aangst haj' heur niet bespotten mocht.
13 Die dag haj' de poorten van de stad niet ingaon mocht, ie hadden je op die dag van onheil niet verlustigen meugen in et kwaod dat mien volk andaon wodde, en op die dag van ongelok haj' je niet vergriepen meugen an heur bezittings.
14 Op die dag van aangst haj' heur die vlochtten de weg niet versperren mocht om ze omme kommen te laoten, en zi'j die ontkommen weren niet uitleveren mocht.
15 Mar de dag van de Heer komt dichtebi'j veur alle volken; dan zullen ze mit jow doen wat ie mit heur daon hebben, dan zullen je daoden op je eigen heufd daelekommen.
16 Zoas jim, volk van Jakob, op mien heilige barg de beker van mien woede drinken mossen, zo zal elk volk die drinken. Zi'j zullen drinken moeten tot ze niet meer kunnen, tot dat et is asof ze nooit bestaon hadden.
17 Mar jim vienen een toevlocht op de Sion; de Sion wodt weer een heilig plak. Et volk van Jakob zal zien bezetters votjaegen:
18 Jakob zien volk zal et vuur wezen, Jozef zien volk de vlamme, en et volk van Esau de stoppels. De stoppels gaon in vlammen op, et vuur zal ze verteren, en gieniene van Esau zien volk zal ontkommen – de Heer het zegd.
19 Et volk van Jakob zal de Negeb en de bargen van et volk van Esau in bezit nemen, de Sefela en et laand van de Filistijnen, en ok de gebieden van Efraïm en Samaria, en Benjamin en Gilead.
20 De ballingen uut Israël, die een legermacht wodden binnen, zullen et laand van de Kanaänieten veroveren tot an Sarefat, en de ballingen uut Jeruzalem, die now nog in Sefarad binnen, zullen de steden van de Negeb in bezit nemen.
21 Bevri'jders zullen de Sion opgaon en regeren over de bargen van et volk van Esau – en an de Heer zal et keuningschop toeheuren.