in een
Et boek Nahum is et zeuvende boek van de
verzaemeling van de zonuumde Twaelf Profeten. Disse verzaemeling van
profeteboeken is vermoedelik in de vierde of dadde ieuw v.Chr. tot staand
kommen. Et boek is nuumd naor Nahum uut Elkos, een veerder niet bekende profeet
uut de zeuvende ieuw v.Chr. Et het een profetie over de ondergang van Nineve,
de heufdstad van et machtige Assyrische riek. Vanof 616 v.Chr. het Nineve
anvalen van de Miedden en de Babyloniërs te verneren. De stad vaalt uutaendelik
in 612 v.Chr. Over de datering van et boek in zien vorm van vandaege-de-dag
lopen de mienings stark utenneer: goenend plakken et in de twiede helte van de
zeuvende ieuw, aanderen vule laeter, in de vuufde of vierde ieuw.
Et boek Nahum het verschillende soorten profetische
teksten, zoas een profetie tegen vremde volken, een heilsprofetie en een
wee-roep. In kepittel 1 staot een hymnische stokkien. De tekst is schreven in
een now en dan biezunder levendige poëtische stiel. Et heufdthema is de macht
van God, die deur toedoen van de vi'janen van Nineve de ondergang van de
slechte mar uutaendelik onmachtige stad bewarkstelligen zal. De profeet wil mit
zien woorden de Judeeërs moed inpraoten tiedens de zwaore onderdrokking en et uutzoegen
deur de Assyriërs.
Et boek Nahum begint mit een pat waorin de macht van
God et heufdthema is (1:2-2:3). Et twiede gedielte gaot over de ondergang van
de stad Nineve (2:4-3:19).
Vertaeling van de Biebel (NBG 2004)
![]()
deur Piet Bult uut Ni’jberkoop
Nahum 1
01 Profetie over Nineve.
Boek van et visioen van Nahum uut Elkos.
02 De Heer is een wrekende
God,
hi'j duldt gieniene naost him.
De Heer is een woedende wreker,
de Heer wreekt him op zien tegenstaanders,
hi'j richt zien argernis op zien vi'janen.
03 De Heer is geduldig, mar
slim stark,
hi'j lat gienertied wat ongestraft.
De Heer gaot zien weg deur storm en wiendeldore,
wolken bin et stof van zien voeten.
04 Hi'j verheft zien stemme
tegen de zee en legt heur dreuge,
de revieren lat hi'j verdreugen.
Verwelkt bin Basan en Karmel,
ok Libanon zien blossem – verwelkt.
05 Bargen beven veur him,
heuvels waankelen,
de eerde riest veur him op,
de wereld mit al heur bewoners.
06 Wie hoolt him staonde in
zien argernis?
Wie hoolt staand in de gloed van zien lelkens?
Zien lelkens is as een laaiend vuur,
rotsen spatteren veur him utenneer.
07 De Heer is goed,
een vesting in tieden van nood,
hi'j kent wie bi'j him schoelen.
08 Mar zien vi'janen jacht
hi'j et duuster in,
mit een vloedgolf verwoest hi'j heur stad.
09 Wat daenken ze tegen him
te ondernemen?
De Heer veurkomt heur plan,
Juda wodt gien twiede keer bedriegd.
10 Al sluten zi'j heur anien
as een stiekelhede,
al bin ze overmoedig deur de draank,
ze wodden as dreuge stoppels verbraand.
11 Uut heur is iene
votkommen
vol kwaode gedaachten tegen de Heer,
vol heilloze plannen.
12 Dit zegt de Heer:
Al bin ze op volle starkte en slim talriek,
toch wodden ze daele mi'jd, et is mit heur daon!
Ik hebbe je kweld, Juda,
mar ik zal je niet meer kwellen,
13 want now breek ik zien
jok dat op je schoolders ligt,
en je riemen trek ik los.
14 Over him het de Heer dit
beslist:
Jow naeme zal niet naoschaaien,
in je tempels vernietig ik de godebeelden.
Ik zal een graf veur je greven, verachtelik bin ie.
Nahum 2
01 Daor, over de bargen,
lopt een bosschopper hadde.
Hi'j kondigt vrede an.
Vier de feesten, Juda,
los je geloften in,
want gienertied trekken schurken weer deur je laand,
ze bin hielendal uutroeid.
02 D'r is iene tegen heur
opstaon
die heur utenneer drieven zal.
Bewaeke je vesting, Nineve!
Kiek uut over de weg!
Bevaeme je heupen!
Verzaemel al je kracht!
03 De Heer herstelt et
anzien van Jakob, van Israël,
deur uutroepelers verinneweerd,
die zien ranken verwoestten.
Ondergang van Nineve
04 De schilden van zien
helden bin rood kleurd,
zien soldaoten gaon in purperen kleraosie.
De waegens die hi'j opstelt bin vlammend paanserd,
de laansen wodden richt.
05 Deur de straoten raozen
de waegens,
zi'j jaegen vot over de pleinen,
ze zien d'r uut as fakkels,
as bliksemschichten schieten ze veurbi'j.
06 Hi'j vietert zien
bevelhebbers an,
halsoverkop gaon zi'j vot.
Ze gaon hadde naor de stadsmure,
et stormdak wodt opsteld,
07 de sluzen gaon eupen,
et peleis stot inneneer.
08 Daor staot hi'j, hi'j lat
de stad naekend ofvoeren.
Heur meiden krimmeneren as doeven,
rouwende slaon zi'j heur op de bost.
09 Nineve!
Een volle viever zolange et beston,
now stroomt hi'j leeg.
Blief staon! Blieve staon!
Mar gieniene die him ommedri'jt.
10 Steel et zulver, pak et
goold!
D’r komt gien aende an!
Kostberheden zonder tal!
11 Verdistreweerd, verdistrewaosie,
verrinneweerd:
hatten bezwieken, sloppe kni'jen,
heupen trillen, gezichten wodden bliek.
12 Wat is d'r over van et
leeuwehol?
Et was een nust vol jonge leeuwen,
de leeuw, de leeuwinne en de welpen
gongen kalmpies heur gaank.
13 De leeuw roofde veur zien
welpen,
beet kelen deur veur zien leeuwinnen,
toogde zien hollen vol mit prooi,
zien legers mit buit.
14 Ik zal je straffen – zegt
de Heer van de hemelse machten.
Ik laot je striedwaegens opgaon in rook,
et zweerd zal je dappere leeuwen verslienen,
je prooi raeg ik vot van de eerde,
de stemme van je gezaanten wodt niet meer heurd.
Nahum 3
01 Wee de bloedstad,
ien en al leugen,
vol oorlogsbuit,
et roven hoolt niet op.
02 Heur! Knallende zwiepen!
Heur! Daeverende vielen!
Draevende peerden,
daansende waegens,
03 steigerende ruters,
vlammende zweerden,
bliksemende laansen!
Een protte dooien,
een hiel protte lichems,
ontelbere lieken,
ie stroffelen over de lieken.
04 Ie gedregen je as een waegenloops
jonk,
een verleidster bi'j', begaon in toveri'je,
ie verkwaanselen volken veur je ontuchtige
praktieken,
en stammen veur je toverkunst.
05 Daorom za'k je straffen –
zegt de Heer van de hemelse machten.
Ik zal je kleraosie optillen tot over je gezichte,
je naekendhied an alle volken tonen,
je schaemte an alle lanen zien laoten.
06 Ik smiet je onder onhuur,
zal je belachelik maeken,
je te kiek zetten.
07 Dan zal iederiene die je
ziet him van je ofkeren
en zeggen: "Nineve is verrinneweerd!"
Wie zal om heur rouwen?
Waor vien ik iene die je troost?
08 Bin ie beter as Thebe,
an de aarme meensken van de Nijl,
omgeven deur waeter,
mit de zee as bescharming,
mit as stadswal de zee?
09 Nubië en Iegypte weren
heur de hieltied weer tot steun,
Put en de Libiërs kwammen heur te hulpe.
10 Toch mos zi'j ok in
ballingschop,
zi'j wodde ok gevangen en wegvoerd.
Heur poppies wodden ok te pletter sleugen
op iedere hoeke van de straote.
Om heur veurnaemen wurp et volk ok et lot,
heur leiders wodden ok in de boeien sleugen.
11 Ie zullen ok dronken en
beneveld raeken,
ie zullen ok veur de vi'jaand de bienen nemen moeten.
12 Je vestingsteden bin as
bomen vol riepe viegen:
wodden zi'j schudded, dan valen ze de eter in de
mond.
13 Je leger is een stel
vrouwluden,
de poorten van je laand staon waegenwied eupen veur
je vi'janen,
vuur het je sluutbalken verteerd.
14 Putte mar waeter veur et
beleg,
verstark je vestingsteden!
Treed de klei en stamp de liem,
pak de stienvorm!
15 Toch zal et vuur je
verteren,
et zweerd je uutroeien.
Et zal je opvreten as een zwaarm gröshippers,
ok al bi'j' nog zo talriek
en vermeerder je as de bidgröshipper.
16 Bi'j jow bin d'r meer
haandelers
as steerns an de hemel –
zi'j ontpoppen heur as gröshippers, en vliegen vot.
17 Je leiders bin as bidgröshippers,
je ambteners as een zwaarm vliegen.
Op een koolde dag zitten ze op de muren,
mar zogauw de zunne schient vliegen ze vot,
gieniene wet waorhenne. Waor bin ze?
18 Je hedders slaopen,
keuning van Assyrië,
je leiders zitten stille,
je volk is verstri'jd over de bargen
en gieniene brengt et bi’jenneer.
19 D'r is gien verzaachting
veur je wonde,
je letsel is niet te genezen.
Wie heurt wat d'r mit jow gebeurt, klapt in zien
hanen,
want wie het niet de hieltied onder jow wreedhied
leden?