Jesaja
in een
Stellingwarver vertaeling
 
 
 
 
Et boek Jesaja ontlient zien naeme an een profeet, Jesaja, de zeune van Amos, die in Jeruzalem leefde en as profeet optrad in de tied 750-700 v.Chr. Et boek is vandaege-de-dag in zien omvang een verzaemeling van profetische teksten die in de loop van omdebi'j drie ieuwen overleverd binnen en uutaenlik as ien gehiel op schrift steld binnen. Men onderscheidt meerstal drie patten in et boek Jesaja: Jesaja 1-39, Jesaja 40-55 en Jesaja 56-66.
De eerste verzaemeling van profetieën is te vienen in Jesaja 1-39. De poletieke omstaandigheden in de twiede helte van de achtste ieuw v.Chr. bin een belangrieke faktor in et profetisch optreden van Jesaja. De keuninkrieken Juda en Israël wodden bedriegd deur Assyrië, en willen saemenwarking zuken mit Iegypte en anti-Assyrische koalities. Belangrieke thema's in de profetische uutspraoken van Jesaja bin: de Davidische dynastie, Jeruzalem as keuningsstad en et plak van de tempel, de kritiek op kultische en sociaole misstanen, en de ondergaank van vi'jandige volken. Een opvalend motief is de 'dag van de Heer': de dag waorop God niet allienig straft, mar ok een redding brengen zal. In een protte van zien profetieën ropt Jesaja op tot een aandere levenswaandel. Op verwietende toon wodt niet goed te keuren gedrag an de kaeke steld. Mar hi'j vietert ok an, mit heilskondschop waorvan pattie verbaand holen mit de komst van een messiaanse feguur mit de naeme Immanuël, wat betekent: 'God mit ons' (zie bi'jglieks 7:14). De stijl van de poëzie in dit diel is beeldend, krachtig en kompakt. Et taelgebruuk is pattietoeren beheurlik verheven, behalven daor waor de profeet him onverbloemd en scharp over misstanen utert. Et proza in Jesaja 1-39 het een vri'j neutraole stijl.

In Jesaja 40-55 staot een twiede verzaemeling profetieën. Disse wodden meerstal toeschreven an een profeet die optrad gedurende de Babylonische ballingschop (586-539 v.Chr.) en die anduded wodt mit de term Deutero-Jesaja, 'de twiede Jesaja'. Men veronderstelt dat hi'j een geestverwant west is van de grote profeet Jesaja. Zien profetieën hebben betrekking op een tied zonder hope of perspektief. De profeet kondigt mar an dat God et verstri'jde en vertrapte volk bevri'jden zal deur toedoen van Cyrus, de keuning van de Perzen (44:28-45:8). Et teroggekommen naor et eigen laand wodt vergeleken mit de uuttocht uut Iegypte: veur de twiede keer gaot et volk een ni'je toekomst integen. Een belangriek thema in dit gedielte is dat de God van Israël hiel aanders is as aandere goden. Hi'j het de wereld maekt en bepaolt de loop van de geschiedenis: hi'j zal Israël in ere herstellen, en dan zal et een locht veur aandere volken wezen. Dit wodt toespitst in de profetieën over de 'dienaar van de Heer' (zie 42:1-9; 49:1-9; 50:4-9 en 52:13-53:12). In et Ni'je Testement wodden disse teksten pattietoeren citeerd in verbaand mit Jezus. In een poëtisch verheven en beeldende stijl ropt de profeet zien luusterers op om heur apathie veren te laoten en uut de ballingschop weeromme te keren naor Jeruzalem.

Jesaja 56-66 bevat een dadde verzaemeling profetieën. Pattie gaon d'r van uut dat hier weer aandere profetische stemmen klinken, en in verbaand daormit zegt men wel van Trito-Jesaja, 'de dadde Jesaja'. Aanderen bin van miening dat Jesaja 56-66 een kompositorische ienhied vormt mit Jesaja 40-55, of alderdeegst dat hiel Jesaja (1-66) een ienhied vormt. De profetieën hebben betrekking op de tied nao de teroggekommen van de ballings uut Babylonië. As de ni'je toekomst uutblift en de weeromme keerde ballings mit een protte muuilikheden te kaampen kriegen, wodt heur zundige levenswandel as oorzaeke anwezen. De luusterers wodt op et hatte drokt eerlik en rechtveerdig te wezen, de sabbat in ere te holen en niet nao te laoten om de offers en gebeden op te dregen. Toegelieke wodt mit naeme in Jesaja 60-62 op indringende wieze verkondigd dat God waormaeken zal wat hi'j beloofd het.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Vertaeling van de Biebel (NBG 2004)


deur Piet Bult uut Ni’jberkoop
 
 
Jesaja 1.
Jesaja.
01 Dit bin de visioenen die Jesaja, de zeune van Amos, over Juda en Jeruzalem zien het, doe Uzzia, Jotam, Achaz en Hizkia in Juda regeerden.
Anklacht tegen Israël en Jeruzalem.
02 Luuster, hemel, geef geheur, eerde, de Heer het zegd: Ik hebbe mien kiender grootbrocht mar ze bin tegen mi'j in opstaand kommen.
03 Een rund herkent zien meester, een ezel kent zien voerbak, mar Israël mist ieder inzicht, mien volk leeft in onwetendhied.
04 Wee dit ontrouwe volk, vol smerigte, volk van zundige meensken, verdurven geslaacht. Zi'j hebben de Heer verlaoten, de Heilige van Israël versmaad, him de rogge toekeerd.
05 Bin ie niet genoeg sleugen, verzet ie je nog de hieltied? Hiel je heufd dot zeer, hiel je hatte is ziek.
06 Van voetzole tot kruun, d’r zit gien geef plakkien meer an: ien en al wonnen en bulten en striemen, niet verbunnen, niet verzorgd, niet mit eulie verzaacht.
07 Je laand is verwoest, je steden bin verbraand. Vremden streupen onder je ogen de akkers of, vremden maeken alles tot een woesteni'je.
08 Wat blieft d'r nog over van Sion? Et is as een hutte in een droevetuun, een schoelkeet in een komkommerveld, een sleuten stad.
09 Had de Heer van de hemelse machten oons niet een laeste betien holen laoten, et zol oons vergaon wezen as Sodom en Gomorra.
10 Heur de woorden van de Heer, leiders van Sodom, geef geheur an et lesgeven van oonze God, volk van Gomorra.
11 Wat moet ik mit al jim offers? zegt de Heer. Ik hebbe genoeg van die schaopen, die vetmeste kalver; et bloed van bollen, rammen en bokken wil ik niet meer.
12 En as jim veur mi'j verschienen – wie het je vraogd mien veurtunen plat te toffelen?
13 Hool op mit die onnutte offergaoven. Ik hebbe een hekel an jim wierook; jim feesten, ni'jemaone en sabbat, ik kan ze niet verneren naost al dat wangedrag.
14 An jim ni'jemaone en ál jim feesten he'k een hekel, ze hinderen mi'j, ik kan ze niet langer uutstaon.
15 As jim jim hanen opstikken, ik kieke d’r niet nao, ok aj'm algedurig bidden, luuster ik niet. Jim hanen zitten onder et bloed!
16 Waske je, maek je schone, maek een aende an je misdaoden, ik kan ze niet meer zien. Hool op mit kwaodens
17 en leer om goed te doen. Zuuk et recht, hool tirannen in toom, hude de wezen, help de wedevrouwen.
18 De Heer zegt: Lao'we kieken wie d'r in zien recht staot. Al bin je zunden rood as scharlaeken, ze wodden wit as sni'j, al bin ze rood as purper, ze wodden wit as wolle.
19 As ie weer naor mi'j willen luusteren, zal et beste van et laand je te diel valen.
20 As ie stiems binnen en niet luusteren willen, zuj' valen deur et zwaord. De Heer het zegd.
21 Ach, de trouwe stad is een hoer wodden. Waor iens recht heerste en gerechtighied woonde,
daor huzen now moordenaars.
22 Je zulver is zwat en dof wodden, en d’r zit waeter deur je wien.
23 Je vosten bin schurken, ze holen et mit dieven, ze daenken allienig an kedo's en steekpennings. Wezen bieden ze gien bescharming, et lot van wedevrouwen lat heur kel.
24 Daoromme – zo zegt de Heer van de hemelse machten, de starke God van Israël: Mar now is ’t uut, ik zal mi'j wreken op mien tegenstaanders, mien woede koelen op mien vi'janen.
25 Ik zal mi'j tegen je keren, je zulver zuver ik mit loog, al je smerigte maek ik hemmel.
26 Ik breng je rechters en raodgevers tot inkeer, et zal weer wodden as eerst. Dan zuj' disse naeme dregen: "Stad van gerechtighied", "Stad van trouw".
27 Sion zal verlost wodden deur recht en wie him bekeert deur gerechtighied.
28 Mar opsternaote zundige meensken wodden vergruzeld, wie de Heer verlaot, daor is ’t mit oflopen.
29 Dan zal et volk schaande praoten van de terebinten waor as jim zo wies mit weren, et volk zal heur schaemen veur de tunen waor jim hatte ligt.
30 Jim wodden as een terebint waorvan et blad slop hangt, as een tuun zonder waeter.
31 Verwurven schatten wodden tot kaf en wie ze vergeerde tot een vonke; tegere zullen ze branen en gieniene zal et vuur uutmaeken.
 
 
Jesaja 2.
De dag van de Heer.
01 Dit bin de woorden van Jesaja, de zeune van Amos; et visioen dat hi'j zag over Juda en Jeruzalem.
02 Iens zal de dag kommen dat de barg
mit de tempel van de Heer rotsvast staon zal,
verheven boven de heuvels, hoger as alle bargen.
Alle volken zullen daor saemenstromen,
03 machtige naosies zullen zeggen:
"Lao'we optrekken naor de barg van de Heer,
naor de tempel van Jakob zien God.
Hi'j zal oons lesgeven, oons de weg wiezen,
en wi'j zullen zien paeden bewaandelen."
Vanof de Sion klinkt zien lesgeven,
vanuut Jeruzalem praot de Heer.
04 Hi'j zal rechtspreken tussen de volken,
over machtige naosies een oordiel vellen.
Zi'j zullen heur zwaorden ommesmeden tot ploegiezers
en heur speren tot snuuimessen.
Gien volk zal nog et zwaord trekken tegen een aander volk,
gien meenske zal meer weten wat oorlog is.
05 Naokommelingen van Jakob, kom mit,
lao'we leven in et locht van de Heer.
06 Jow hebben jow volk, Jakob zien naokommelingen, verstoten.
Zi'j stonnen eupen veur invloeden uut et Oosten,
krek as de Filistijnen leuten zi'j heur in mit waorzeggeri'je,
zi'j bin mit vremde gebruken vertrouwd raekt.
07 Ze vulden heur laand mit zulver en goold,
hoe meer schatten, des te beter.
Ze vulden heur stallen mit peerden,
hoe meer waegens, des te beter.
08 Ze vulden heur huzen mit ofgoden,
vereerden wat zi'jzels maekt hadden,
goden die ze maekten mit heur eigen hanen.
09 Ze zullen vernederd wodden, bugen zullen ze.
Nee, vergeef et heur niet!
10 Verschoel je tussen de rotsen, verschoel je onder de grond,
vlocht veur de vreselike macht van de Heer,
veur zien geduchte majesteit.
11 Wie hoogmoedig was, slat de ogen daele,
wie groots was, buugt et heufd.
Want de dag komt
dat allienig de Heer hoge verheven is.
12 Op die dag zal de Heer van de hemelse machten
him keren tegen iederiene die hoogmoedig en groots is,
tegen iederiene die him verheven acht – zi'j wodden vernederd! –,
13 tegen alle ceders van de Libanon
die zo hoge as ze opriezen,
tegen de iekebomen van Basan,
14 tegen de bargen mit heur trotse hoogte
en de heuvels die hoge opriezen,
15 tegen iedere hoge toren,
tegen iedere machtige mure,
16 tegen alle trotse haandelsschippen,
schippen mit kostbere laeding.
17 Wie hoogmoedig was, buugt et heufd,
wie groots was, bit in et stof.
Want de dag komt
dat allienig de Heer hoge verheven is.
18 Dan zullen de ofgoden in et niks wegraeken.
19 Et volk schoelt in rotsspelonken,
in hollen in de grond,
op de vlocht veur de vreselike macht van de Heer,
veur zien geduchte majesteit,
as zien komst de eerde schokt.
20 Op die dag zullen de meensken de ofgoden,
smeded van heur zulver en goold,
maekt om te vereren,
priesgeven an rotten en vleermoezen.
21 Zi'j zullen wegschoelen in rotshollen,
in kloven en bargspleten,
op de vlocht veur de vreselike macht van de Heer,
veur zien geduchte majesteit,
as zien komst de eerde schokt.
22 Geef de meenske niet langer andacht.
Wat is hi'j zonder aosem in zien neuze?
Wat het hi'j te betekenen?
 
 
Jesaja 3.
Reboelie in Jeruzalem en Juda.
01 Veurwaor, God, de Heer van de hemelse machten,
ontnemt Jeruzalem en Juda heur stut en steun:
alle steun van bolle en waeter,
02 van soldaoteheld en soldaot,
rechter en profeet, waorzegger en ooldste,
03 bevelhebber, blispoter en raodsman,
tovener en bezweerder.
04 Hi'j stelt kiender as keuning an,
willekeur zal d'r regeren.
05 De meensken zullen mekeer verdringen,
man tegen man, de iene tegen de aander;
een kiend staot op tegen zien oolden,
een niksnut tegen een man van roem.
06 Een man gript in et oolderlik huus
zien breur bi'j de aarm en ropt him toe:
"Ie hebben een maantel. Wees ie oonze leider
en ontferm je over disse chaos."
07 Mar dan zal die him verweren:
"Verwaacht niet dat ik jim wonden hiele.
Ik hebbe in mien huus gien eten, gien maantel.
Stel mi'j niet an as leider van et volk."
08 Jeruzalem is stroffeld, Juda is valen.
Zi'j keren heur tegen de Heer in woord en daod,
zi'j tarten him eupenlik in al zien luuster.
09 Heur perti'jdighied keert him tegen heur,
schaemteloos pronken ze mit heur zunden, as Sodom.
Wee heur, want zi'j doen heurzels kwaod.
10 Gelokkig de rechtveerdige, et gaot him goed,
hi'j zal de vruchten plokken van zien daoden.
11 Wee de goddeloze, him gaot et slecht,
al wat hi'j dot wodt him vergullen.
12 Deur tirannen wodt mien volk uutbuit,
woekeraars heersen d'r over.
Mien volk, jim leiders bin verleiders,
zi'j brengen jim op een giebe.
13 De Heer bereidt zien rechtsgeding veur,
hi'j staot klaor om over volken vonnis te wiezen.
14 Zo lödt de anklacht van de Heer
tegen de ooldsten en de vosten van zien volk:
Jim hebben mien droevetuun in de braand steuken
en jim huzen vuld mit waj'm de aarme meensken ontnammen.
15 Hoe durven jim mien volk te vertrappen
en de aarme meensken zo zwaor te mishaandelen?
– zegt God, de Heer van de hemelse machten.
Sion zien vrouwluden te schaande zet
16 De Heer zegt: Kiek es hoe hooghattig die vrouwluden van Sion binnen; kiek heur eigenwies drentelen en mit verleidelike blikken om heur henne kieken, heur et rinkelen bi'j de trippelpassies die ze maeken.
17 Daorom zal de Heer Sion zien vrouwluden de sluier oftrekken en heur veurheufd ontbloten.
18 Op die dag nemt hi'j heur alle opschik of: heur enkelringen, zunnegies en maonties,
19 heur oorringen, aarmbanen en sluiers,
20 heur heufddoeken, enkelkettinkies, bostlinten, roekflessies en amuletten,
21 de ringen an heur hanen en de reengies deur heur neuze,
22 heur prachtige kleren, maantels, omslagdoeken en tassies,
23 heur deurschienende kleren, hempies, schoolderdoeken en sjalen.
24 Dan zal d'r staank wezen in plak van balsemgeur en zullen d'r touwen wezen in plak van gordels; kaele schedels en gien fraaie kapsels, groffe rouwkleren en gien mooie feestkleren. Dit alles vervangt de schoonhied.
25 Sion zien manluden zullen valen deur et zwaord,
heur soldaoten sneuvelen in de stried.
26 Rouw en droefenis heersen in heur poorten.
Berooid hurkt Sion daele op de grond.
 
 
Jesaja 4.
01 Op die dag stotten zeuven vrouwluden heur op iene man:
"Wi'j zullen zels veur oons eten zorgen
en in oonze eigen kleraosie veurzien.
Laot oons allienig jow naeme mar dregen,
neem de schaande van oons weg."
De Heer verni'jt Jeruzalem.
02 Op die dag zal de Heer et laand tot bluui brengen, et zal as een kostber sieraod wezen. De rieke vrucht van et laand zal iedere Israëliet die ontkommen is mit trots vervullen.
03 Ieder die nog in Sion is, iederiene die in Jeruzalem aachterbleven is, zal heilig nuumd wodden, alle meensken in Jeruzalem die as levend opschreven binnen.
04 As de Heer de smerigte van Sion zien vrouwluden wegwusken het en et bloed van Jeruzalem ofspuuld het, deur een zuver oordiel en een zuverend vuur,
05 dan zal hi'j boven et plak waor de Sion ligt en waor et volk bi'jmekeer komt, een wolke scheppen veur overdag en een lochtend vuur mit rook en vlammen veur de naacht. Zien luuster zal alles overdekken,
06 as een hutte die schaad bödt in de hitte van de dag, en beschutting tegen storm en regen.
 
 
Jesaja 5.
Et lied van de droevetuun.
01 Veur mien geliefde wil ik zingen
et lied van mien lief en zien droevetuun.
Mien geliefde had een droevetuun,
gelegen op vruchtbere grond.
02 Hi'j bewarkte de grond, haelde de stienen d'r uut
en plaantte een edele droevesoorte.
Hi'j bouwde d'r een waachttoren,
hakte ok een passetonne uut.
Hi'j verwaachtte hiel wat van zien droevetuun,
mar die brocht allienig mar wrange droeven.
03 Now dan, inwoners van Juda en Jeruzalem,
spreek recht tussen mi'j en mien droevetuun.
04 Wat kon ik meer an mien droevetuun doen,
wat he'k te min daon?
Ik verwaachtte zo vule van mien droevetuun,
waorom brocht hi'j allienig mar wrange droeven?
05 Luuster, ik zal jim vertellen
wat ik mit mien droevetuun doen gao:
Ik trek de stiekelhede d'r uut en breek de mure of,
zodat hi'j verbraand en vertrapt wodden kan.
06 Ik zal him verwilderen laoten,
d'r wodt niet meer snuuid, niet meer wieded,
stiekels en distels zullen d'r gruuien.
De wolken za'k opdregen om
gien regen op him valen te laoten.
07 Israël is de droevetuun van de Heer van de hemelse machten,
de uutlezen anplaant bin de inwoners van Juda.
Hi'j verwaachtte recht, mar oogstte onrecht,
hi'j zocht rechtsbetrachting, mar vun rechtsverkrachting.
Zesvooldig wee over de onrechtveerdigen
08 Wee degenen die heur huus nao huus toe-eigenen,
die akker nao akker saemenvoegen,
tot d'r veur gieniene meer ruumte is
en zi'j allienig et laand bewonen.
09 Ik heure de Heer van de hemelse machten zweren:
"Al die huzen zullen tot puun vervalen,
alderdeegst de grootste en mooiste wodden niet meer bewoond.
10 Een uutstrekte droevetuun levert amper wien op,
een barg zi'jgoed mar iene zak graon."
11 Wee degenen die morgens in alle vroegte
naorstig op zuuk gaon naor draank,
die heur tot diepe in de naacht deur wien benevelen laoten.
12 Bi'j al heur drinkfeesten klinkt meziek
van liere en tamboerijn, van tromme en fluite.
Mar veur de daoden van de Heer hebben zi'j gien oge,
wat hi'j allemaole maekt het zien ze niet.
13 Daorom gaot mien volk in ballingschop,
zonder in te zien waoromme.
Heur edelen kommen om van de honger,
de meersten versmachten van de dust.
14 Et doderiek eupent zien keel,
et spert zien bek wied eupen.
Daor verdwient de bloem van de naosie, verzinkt et volk,
daor verstommen de droktemaekers en feestvierders.
15 Zi'j wodden vernederd, ze moe'n bugen,
wie groots was, zal de ogen daele slaon.
16 De Heer van de hemelse machten hoolt et recht hoge,
de heilige God toont him heilig in zien gerechtighied.
17 De schaopen zullen weiden as op heur eigen grond,
ommezwarven tussen de puunhopen van de rieken.
18 Wee degenen die de straf op heur toe haelen
mit de touwen van onrecht,
en de zunde mit de langboom van een waegen;
19 die smelen: "Laot de Heer risselveren
en zien wark ofmaeken. Wi'j willen et now wel es zien.
Laot de Heilige van Israël kommen mit zien plan
en et uutvoeren, zodawwe et aendelik weten."
20 Wee degenen die et kwaoie goed numen
en et goeie kwaod,
die et locht tot duusternis maeken
en et duuster tot locht,
die van zute bitter maeken
en van bitter zute.
21 Wee degenen die wies binnen in eigen ogen,
die naor eigen oordiel verstaandig binnen.
22 Wee degenen die helden binnen in et drinken,
die dapper binnen as d'r wien schonken wodt,
23 die veur een gift de schuldige geliek geven
en de rechtveerdige beroven van zien recht.
24 Daorom, zoas kaf deur vuur verteerd wodt
en dreug grös in vlammen opgaot,
zo zal heur wottel verrotten en heur blossem verwi'jen.
Zi'j hullen heur niet an de wet
van de Heer van de hemelse machten,
en verachtten de woorden van de Heilige van Israël.
Juda bedriegd deur de vi'jaand
25 Daoromme wodt de Heer kwaod op zien eigen volk,
hi'j stikt zien haand tegen heur op en slat heur.
De bargen beginnen te beven,
de lieken liggen as smerigte op straote.
Mar nog is zien woede niet bekoeld,
nog is zien haand tegen heur opheven.
26 Hi'j stikt de striedvlagge op veur vere volken,
hi'j fluit ze bi'jmekeer van de uutaenden van de eerde,
en daor kommen ze, mit vaosie.
27 Gieniene die mu is, gieniene die stroffelt,
gien man die dommelt of slapt.
Gien riem zakt van de heupen,
niet iene sandaalriem brekt.
28 De pielken bin scharpt, de bogen spannen.
De peerdehoeven vonken as vuurstien,
de waegenvielen dri'jen as een wiendeldaore.
29 Heur soldaotegeraos klinkt as et gebrul van een leeuwinne,
zi'j graanzen as een jonge leeuw die zien prooi gript en mittoogt,
en gieniene die redding bieden kan.
30 Op die dag zal et volk dat graanzen heuren,
et zal klinken as een bulderende zee.
Waor et volk ok kikt: vi'jandige duusternis,
de zunne is deur wolken in et duuster zet.
 
 
Jesaja 6.
Jesaja reupen.
01 In et starfjaor van keuning Uzzia zag ik de Heer, zeten op een hoogverheven troon. De zeum van zien maantel vulde de hiele tempel.
02 Boven him stonnen serafs. Ieder van heur had zes vleugels, twie om et gezichte en twie om et onderlichem te bedekken, en twie om mit te vliegen.
03 Zi'j reupen mekeer toe: "Heilig, heilig, heilig is de Heer van de hemelse machten. Hiel de eerde is vol van zien majesteit."
04 Deur et lude roepen schuddeden de deurpinnen in de dorpels, en de tempel vulde him mit rook.
05 Ik raosde et uut: "Wee mi'j! Ik moet mi'j stille holen, want ik bin een meenske mit onreine lippen, en ik leef te midden van een volk dat onreine lippen het. En now heb ik mit eigen ogen de keuning, de Heer van de hemelse machten, zien."
06 Doe nam iene van de serafs mit een tange een gluuiende kool van et alter en vleug daormit op mi'j toe.
07 Hi'j raekte mien mond d'r mit an en zee: "Now bin je lippen schone maekt. Je schuld is weken, je zunden bin tenietdaon."
08 Doe heurde ik de stemme van de Heer zeggen: "Wie zal ik sturen? Wie kan naemens oons gaon?" Ik zee doe: "Hier bin ik, stuur mi'j."
09 Doe zee hi'j: "Gao en profeteer tegen dit volk: "Luuster goed, mar begriepen zul ie et niet; kiek goed, mar inzien zul ie et niet."
10 Maek et hatte van et volk ongevulig, maek heur oren doof, smere heur ogen dichte. Dan kun ze mit heur ogen niet kieken, mit heur oren niet luusteren, en tot heur hatte zal et niet deurdringen. Ze zullen niet naor mi'j weerommekeren en gien herstel vienen."
11 Ik vreug: "Hoe lange, Heer?" Hi'j zee doe: "Totdat de steden en huzen hielendal verlaoten binnen en d'r gien meenske meer woont, tot et hiele laand verwoest is, iene grote woesteni'je.
12 Totdat de Heer de meensken wegvoerd het en d'r tetaole verlaotenhied is in et laand.
13 En as d'r nog een tiende pat aachterblift, dan gaot dat ok in vlammen op, zoas een ekkelboom of een terebint veld wodt veur een vuur. D'r blift allienig mar een stronke over, en et zaod in die stronke is heilig."
 
 
Jesaja 7.
Et teken van Immanuël.
01 In de tied dat Achaz, de zeune van Jotam, de zeune van Uzzia, regeerde over Juda, trok keuning Resin van Aram tegere mit keuning Pekach van Israël, de zeune van Remaljahu, op naor Jeruzalem. Hi'j belegerde de stad, mar slaegde d'r niet in om heur in te nemen.
02 Doe et keuningshuus van David et bericht kreeg dat Aram en Efraïm de krachten bundeld hadden, sleug de keuning en zien volk de schrik om et hatte, en zi'j beefden as bomen in de storm.
03 Doe zee de Heer tegen Jesaja: "Gao tegere mit je zeune Sear-Jasub daor henne om Achaz te treffen, op de straote van et bleekveld, waor de watertoevoer in et boverste waeterbekken uutkomt.
04 Zeg tegen him: "Hool et heufd koel, laot jow gien schrik anjaegen deur die twie smeulende stokken hoolt, Resin van Aram en de zeune van Remaljahu, hoe hoge heur woede ok oplaait.
05 Aram mag dan kwaod tegen jow in de zin hebben, krek as Efraïm mit die zeune van Remaljahu, en zeggen:
06 "Lao'we tegen Juda de stried angaon, et verscheuren en overmeesteren, en dan stellen we de zeune van Tabeal an as keuning" –
07 mar dit zegt God, de Heer: Et zal niet gebeuren, et zal niet zo gaon.
08 Ommes, et heufd van Aram is Damascus, en et heufd van Damascus is die Resin. – Nog vuvenzestig jaor en et volk van Efraïm bestaot niet meer. –
09 Et heufd van Efraïm is Samaria, en et heufd van Samaria is die zeune van Remaljahu. Allienig as jim vertrouwen hebben, holen jim staand.""
10 De Heer leut veerder tegen Achaz zeggen:
11 "Vraog om een teken van de Heer, jow God, of uut de diepte van et doderiek of uut de hoge hemel."
12 Mar Achaz zee doe: "Nee, ik zal gien teken vraogen, ik zal de Heer niet op de proef stellen."
13 Doe zee Jesaja: "Luuster, huus van David. Is et niet genoeg om de meensken te plaogen? Moe'n jow mien God now ok plaogen?
14 Daorom zal de Heer zels jow een teken geven: de jonge vrouw het wat onder de schölk, zi'j zal gauw een zeune kriegen en him Immanuël numen.
15 Botter en hunning zal hi'j eten, totdat hi'j in staot is om et kwaoie of te keuren en et goeie te kiezen.
16 Want veurdat de jonge in staot is om et kwaoie of te keuren en et goeie te kiezen, zal et laand van de beide keunings die jow zoe'n protte aangst inboezemen, ontvolkt wezen.
17 En veur jow, je volk en jow keuningshuus zal de Heer een tied kommen laoten zoas et volk niet meer mitmaekt het sund Efraïm him van Juda afscheidde: de heerschoppi'je van Assyrië."
18 Op die dag zal de Heer de vliegen van de veerste waeterstromen van Iegypte bi'jmekeer fluiten, en uut Assyrië een zwaarm bi'jen.
19 Ze zullen allemaole kommen en daelestrieken in steile rivierdalen en in rotsspleten, bi'j ieder drinkersplak en op iedere stiekelstruke.
20 Op die dag zal de Heer mit een an de ginnekaante van de Eufraat huurd scheermes – de keuning van Assyrië – alle haoren van heufd en baord en alderdeegst et schaemhaor ofscheren.
21 Op die dag zal et volk een jonge koe holen, een geit en een schaop.
22 Deur de overvloed an melk die zi'j geven, het iederiene roem botter te eten. Botter en hunning is d'r veur wie in et laand aachterbleven binnen.
23 Op die dag zal ieder stok grond waor duzend droevestokken staon mit een weerde van duzend zulverstokken, deur stiekels en braannettels overwoekerd wodden.
24 Allienig mit pielke en boge kan et volk d'r deur dringen; stiekels en braannettels versperren de weg.
25 Hellings die mit de hakke bewarkt binnen, zullen onberiekber wodden deur verveerlike stiekels en braannettels. Et volk kan d'r allienig mar et vee henne drieven, et deur de schaopen vertrappen laoten.
 
 
Jesaja 8.
Onheil over een volk zonder vertrouwen.
01 De Heer zee tegen mi'j: "Neem een groot schriefbod en schrief daor in leesber schrift op: haostige roof, rappe buit."
02 As betrouwbere getugen keus ik de priester Uria en Zecharja, de zeune van Jeberechjahu.
03 Ik had gemienschop mit de profete; zi'j wodde zwanger en kreeg een zeune. De Heer zee tegen mi'j: "Geef him de naeme "Haostige roof, spoedige buit".
04 Want nog veurdat de jonge, heit en moeke zeggen kan, zullen de riekdommen van Damascus en de schatten van Samaria deur de keuning van Assyrië ofpakt wodden."
05 De Heer zee veerder nog tegen mi'j:
06 "Omreden dit volk gien vertrouwen meer het in et kabbelende waeter van Siloach en zien gelok zuukt bi'j Resin en de zeune van Remaljahu,
07 zal de Heer de keuning van Assyrië en zien geweldige legermacht over heur uutstotten as de grote waetermassa's van de Eufraat: zi'j zullen buten heur oevers treden en over alles henne stromen.
08 Zi'j zullen Juda binnendringen en et overspulen, zodat et waeter iederiene tot de lippen stiegt. Zi'j zullen je laand over de volle brette overvleugelen, Immanuël."
09 Roep op tot de stried, volken, beef van aangst. Luuster, volken van de veerste hoeken van de eerde. Pak je waopens op en beef van aangst, ja, pak je waopens op en beef van aangst.
10 Smeed een plan – d’r komt niks van in; sluut een verbond – et wodt allemaole niks. Want God staot an oonze kaante.
11 Doe greep de Heer mi'j bi'j de haand en hul mi'j veur dat ik me aanders gedregen mos as dit volk. Hi'j zee:
12 "Nuum niet alles een saemenzwering wat zi'j een saemenzwering numen. Wees niet bange veur wat heur aangst anjacht, hebbe d'r gien ontzag veur.
13 Allienig de Heer van de hemelse machten is heilig, veur him bin aangst en ontzag op heur plak.
14 Hi'j zal een heiligdom wezen, mar ok de stien waoran et volk heur stot, de rots waorover de twie keuningshuzen van Israël stroffelen, de valstrik en et net waorin de inwoners van Jeruzalem verstrikt raeken.
15 Pattie zullen stroffelen, zi'j kommen te valen en wodden vermorzeld, raeken verstrikt en wodden vongen.
16 Beweer mien getugenis hiel goed, verzegel disse les in mien leerlingen."
17 Ik stel mien vertrouwen in de Heer, hoewel hi'j him veur et volk van Jakob verburgen hoolt; ik hebbe mien hope op him vestigd.
18 Ik bin, mit de kiender die de Heer mi'j geven het, een teken veur Israël, een zinnebeeld van de Heer van de hemelse machten, die op de Sion woont.
19 As et volk jim vragt om de geesten van de dooien te vraogen en naor de fluusterende en mompelende waorzeggers te luusteren – ieder volk vragt zien goden toch en vragt de dooien toch om raod veur de levenden? –,
20 gao dan allienig op disse les of, op mien getugenis. Praot allienig neffens disse woorden, waortegen gien bezwering bestaand is.
21 Moedeloos en hongerig zullen de meensken deur et laand zwalken. Ze zullen honger lieden en in heur woede de keuning en heur God vervluken. Zi'j kieken omhogens
22 of steren naor de grond, mar rondomme is een verstikkende duusternis; duuster en somber is et, naachs rondomme.
23 En wie daordeur omsleuten wodt, zal niet ontkommen.
Locht in de duusternis.
Zoas et laand van Zebulon en Naftali
in et verleden vernederd bejegend is,
zo wodt binnenkot ere bewezen an de kuststreke,
et Overjordaanse en et domein van aandere volken.
 
 
Jesaja 9.
01 Et volk dat in duusternis ronddoolt
zicht een schitterend locht.
Zi'j die in et duuster wonen
wodden deur een helder locht beschenen.
02 Jow hebben et volk weer groot maekt,
diepe bliedschop gavven jow et,
bliedschop as de vreugde bi'j de oogst,
zi'j jubelen as bi'j et verpatten van de buit.
03 Et jok dat op heur drokte,
de stok op heur schoolder, de zwiepe van de driever,
ze hebben jow verbriezeld, zoas Midjan destieds.
04 Elke leerze die dreunend stampte
en iedere maantel waor bloed an plakt,
ze wodden verbraand, een prooi van et vuur.
05 Een kiend is oons geboren,
een zeune is oons geven;
de heerschoppi'je rust op zien schoolders.
Disse naemen zal hi'j dregen: Wonderlike raodsman,
Goddelike held, Iewige heit, Vredevost.
06 Groot is zien heerschoppi'je,
an de vrede zal gien aende kommen.
David zien troon en zien riek bin d'r op bouwd,
zi'j staon vaaste, in recht en in gerechtighied,
van now tot in iewighied.
Daorveur zal hi'j him inzetten,
de Heer van de hemelse machten.
De opheven haand van de Heer.
07 De Heer het zien woord op Israël ofstuurd,
et het Jakob zien volk troffen.
08 Et volk van Efraïm, de inwoners van Samaria,
zi'j hebben et ondervunnen.
Hoogmoedig en eigenwies zeden ze:
09 "De metselde muren bin instot,
mar wi'j bouwen opni'j mit bargstien;
de viegebomen bin kapt,
mar wi'j plaanten ceders op heur plak."
10 De Heer het Resin zien vi'janen tegen heur opzet,
hi'j het heur tegenstaanders ophitst:
11 vanuut et oosten vul Aram an,
vanuut et westen de Filistijnen,
en zi'j atten Israël mit huud en haor op.
Mar nog is zien woede niet bekoeld,
nog is zien haand tegen heur opheven.
12 Et volk keert niet weeromme naor wie heur sleug,
de Heer van de hemelse machten zuken zi'j niet.
13 Daorom zal de Heer bi'j Israël in iene hael
kop en stat, palmtakke en riet ofsnieden;
14 de kop bin de ooldsten en lu van anzien,
en de stat de leugenprofeten.
15 De leiders van et volk misleiden et,
et volk dat leiding zuukt, is op een giebe brocht.
16 Daorom wil de Heer heur jongeren niet speren,
him over heur wezen en wedevrouwen niet ontfarmen.
Hiel et volk is goddeloos en zundig,
allemaole zeggen ze dwaeshied.
Mar nog is zien woede niet bekoeld,
nog is zien haand tegen heur opheven.
17 Heur goddelooshied is as een verterend vuur:
stiekels en braannettels verbranen, et bos vligt in de braand,
en alles gaot op in een dikke rook.
18 De argernis van de Heer van de hemelse machten
zal et laand in duusternis zetten,
et volk is overleverd an et vuur.
De meensken zullen mekeer niet ontzien:
19 et volk biet naor rechts, mar de honger blift,
et volk hapt naor links, mar raekt niet verzaedigd,
alderdeegst et vleis van heur verwaanten eten zi'j.
20 Manasse eet Efraïm, Efraïm Manasse,
en tegere stotten zi'j heur op Juda.
Mar nog is zien woede niet bekoeld,
nog is zien haand tegen heur opheven.
 
 
Jesaja 10.
01 Wee degenen die onrechtveerdige wetten uutveerdigen,
die de onderdrokking wettelik bekrachtigen.
02 Zi'j verdri'jen et recht van de zwakken
en ontnemen de aarme meensken van mien volk heur pat.
Wedevrouwen valen heur te prooi,
wezen wodden deur heur beroofd.
03 Mar wat doen jim op de dag van de vergelling,
as veer vot de storm opstikt?
Bi'j wie zuken jim dan je toevlocht,
waor moej’ mit de riekdom henne?
04 In gevangenschop zullen zi'j zochten,
sneuvelen in de stried.
Mar nog is zien woede niet bekoeld,
nog is zien haand tegen heur opheven.
Oordiel over Assyrië, de stok in God zien haand
05 Wee Assyrië, giesel van mien argernis,
stok waormit ik in mien woede slao.
06 Je keuning stuur ik naor een goddeloos volk,
ik stuur him of op et volk dat mi'j tergde,
om te plunderen en te roven en buit te behaelen,
en heur te vertrappen as smerigte van de straote.
07 Mar zo het hi'j dat niet bedoeld,
hi'j het wat aanders in ‘t zin,
hi'j streeft naor de ondergaank van een protte volken.
08 Hi'j zegt: "Bin mien anvoerders niet machtig as keunings?
09 Is et Kalno niet vergaon as Karkemis?
En Hamat as Arpad? Samaria as Damascus?
10 Ik hebbe de haand legd op keuninkrieken vol ofgoden,
rieker an beelden as Jeruzalem en Samaria.
11 Samaria mit zien ofgoden hebbe ik vernietigd,
zol ik niet etzelde doen kunnen
mit Jeruzalem en zien gruwelike beelden?"
12 Mar zogauw de Heer ofrekend het mit de Sion
en him op Jeruzalem wreuken het,
zal hi'j de keuning van Assyrië straffen
om zien hoogmoedige holing en trotse blik.
13 Want disse beweerde:
"Op eigen kracht heb ik dit daon,
in mien grote wieshied – want ik bin wies!
Ik hebbe greenzen verlegd en volken plunderd,
deur mien macht heb ik heur in et stof bieten laoten.
14 Zoas iene een voegelnust vint,
zo vun ik de riekdom van die volken,
en zoas iene verlaoten eier gaddert,
zo nam ik hiel de eerde in mien hanen.
D'r was gieniene meer die zien vleugels beweug
of die zien snaevel eupende om te tsjilpen."
15 Schept een biele op tegen wie d'r mit hakt?
Verheft een zaege him boven wie him hanteert?
Asof de scepter heerst over wie him vaaste het,
asof de stok optilt wie him omhogens hoolt!
16 Daorom lat God, de Heer van de hemelse machten,
zien voleten volk vermaegeren,
hi'j verteert heur welvaort as deur een groot vuur.
17 Et locht van Israël zal een vlamme wodden,
de Heilige van Israël een vuur;
op iene dag verbraandt en verteert et
de stiekels en braannettels van zien volk.
18 De weelde van heur bossen en droevetunen
vernietigt hi'j, mit alles wat daor leeft;
et volk zal wezen as een zieke die wegkwient.
19 Wat blift over van zien bossen?
Inkelde bomen, een kiend kan ze tellen.
20 Op die dag zullen de overlevenden van Israël niet langer vertrouwen stellen in him deur wie zi'j sleugen wodden. Et pat van Jakob zien volk dat ontkommen is, zal weer oprecht vertrouwen op de Heer, de Heilige van Israël.
21 Een rest zal teroggekeren naor de starke God, de rest die van Jakob overbleven is.
22 Want, Israël, al was je volk zo talriek as zaandkorrels an de zee, allienig mar een rest zal teroggekeren. Je vernietiging staot vaaste en de gerechtighied zal overvloedig wezen.
23 Want God, de Heer van de hemelse machten, het tot vernietiging van et hiele laand besleuten.
24 Daorom – dit zegt God, de Heer van de hemelse machten: Wees niet bange, mien volk, dat op de Sion woont, wees niet bange veur Assyrië, dat zien stok opneumen het om jim te slaon, zoas eerder Iegypte dee.
25 Want nog een kotte tied, dan is de maote van mien argernis vol en richt mien woede him op zien ondergaank.
26 Dan zal de Heer van de hemelse machten him mit eene giesel slaon, zoas Midjan bi'j de Rots van Oreb sleugen is; hi'j zal zien stok opnemen tegen de zee, zoas hi'j eerder bi'j Iegypte dee.
27 Op die dag wodt de Assyrische last van je schoolders neumen, je nekke wodt van zien jok bevri'jd; et starke jok zal verbriezeld wodden.
28 Ze kommen op Ajjat anzetten, ze trekken deur Migron;
ze laoten de legertros bi'j Michmas aachter, mit de hiele uutrusting.
29 Ze stikken de ofgrond over. "In Geba zullen we overnaachten!"
Rama siddert, Gibea van Saul vlocht weg.
30 Gil et uut, Bat-Gallim! Laïs, geef geheur!
Neem die kreten over, Anatot!
31 Madmena slat op de vlocht,
de inwoners van Gebim holen heur schoel.
32 Vandaege hebben zi'j nog hooldert bi'j Nob,
ze stikken de voest op tegen de Sion,
tegen de heuvel van Jeruzalem.
33 God, de Heer van de hemelse machten,
houwt mit geweld heur takken of;
de hoogste bomen wodden ommehakt,
de staotigste stammen valen omme.
34 Mit een biele kapt hi'j de struken weg.
Hiel de Libanon wodt deur de Machtige veld.
 
 
Jesaja 11.
Vrede en gerechtighied deur de telg van Isaï.
01 Mar uut de stobbe van Isaï schöt een telg op,
een flutte van zien wottels komt tot bluui.
02 De geest van de Heer zal op him rusten:
een geest van wieshied en inzicht,
een geest van kracht en verstaandig beleid,
een geest van kennis en eerbied veur de Heer.
03 Hi'j aosemt eerbied veur de Heer;
hi’j oordielt niet op uterlik vertoon,
noch gaot hi'j in zien vonnis of op geruchten.
04 Over de zwakken velt hi'j een rechtveerdig oordiel,
de aarme meensken in et laand geft hi'j een eerlik vonnis.
Hi'j straft de eerde mit de giesel van zien mond,
mit de aosem van zien lippen brengt hi'j de schuldigen omme.
05 Hi'j dreegt gerechtighied as een riem om zien middel
en trouw as een riem om zien heupen.
06 Dan zal een wolf him daeleleggen naost een laom,
een panter geft him bi'j een bokkien daele;
kalf en leeuw zullen tegere weiden
en een kleine jonge zal ze huden.
07 Een koe en een beer weiden tegere,
heur jongen liggen bi'jmekeer;
een leeuw en een rund eten beide stro.
08 Bi'j et hol van een adder speult een klein kiend,
een kiend graait mit zien haand naor et nust van een slange.
09 Gieniene dot kwaod, gieniene sticht onheil
op hiel mien heilige barg.
Want de eerde raekt vol van de kennis van de Heer,
zoas de zee vol zit mit waeter.
10 Op die dag zal de telg van Isaï
as een vaandel veur alle volken staon.
Dan zullen de volken him zuken
en zien woonstee zal schitterend wezen.
Teroggekommen van de overlevenden van Israël
11 Op die dag heft de Heer opni'j zien haand op
om de overlevenden van zien volk vri'j te kopen
uut Assyrië en Iegypte,
uut Patros, Nubië en Elam,
uut Sinear en Hamat, en van de eilanen in de zee.
12 Dan stikt hi'j een vaandel op veur de volken.
Hi'j brengt bi'jmekeer wie uut Israël verdreven weren,
de vlochtelingen uut Juda brengt hi'j saemen,
van de vier uutaenden van de eerde.
13 Efraïm zien falegrein zal verdwienen,
an Juda zien vi'jaandschop komt een aende.
Efraïm is niet meer ofgeunstig op Juda,
Juda is Efraïm niet meer vi'janig.
14 Zi'j strieken daele op de flaank van Filistea, an de zee,
tegere beroven zi'j de stammen in et oosten;
ze leggen de haand op Edom en Moab
en de Ammonieten zullen heur geheurzem wezen.
15 Dan zal de Heer de zee-aarm van Iegypte splieten;
de Eufraat bedwingt hi'j mit zien machtige aosem,
hi'j slat et waeter uutmekere in zeuven beken
waor et volk mit dreuge voeten deur henne gaon kan.
16 Zo baenemaekt hi'j de weg
veur wat d'r in Assyrië van zien volk nog overbleef,
zoas iens ok veur Israël, doe et wegtrok uut Iegypte.
 
 
Jesaja 12.
Loflied.
01 Op die dag zul ie zeggen:
"Ik zal jow loven, Heer.
Jow bin poer op mi'j west,
mar jow argernis is weken, jow troosten mi'j.
02 God, hi'j is mien redder.
Ik hebbe een vaast vertrouwen, ik waankel niet,
want de Heer is mien starkte, hi'j is mien huder,
hi'j het mi'j redding brocht."
03 Vol vreugde zullen jim waeter putten
uut de bron van de redding.
04 Op die dag zullen jim zeggen:
"Eer de Heer, roep zien naeme uut.
Maek an alle volken zien daoden bekend,
verkondig zien verheven naeme.
05 Zing een lied veur de Heer:
wonderbaorlik bin zien daoden.
Laot hiel de eerde dit weten.
06 Jubel en juich, inwoners van Sion,
want groot is de Heilige van Israël,
die in jim midden woont."
 
 
Jesaja 13.
De ondergaank van Babylonië.
01 Profetie over Babylonië; de visioen van Jesaja, de zeune van Amos.
02 Stik op een kaele barg de striedvlagge uut,
roep op tot de stried en geef et teken
dat zi'j optrekken naor de poorten van de edelen.
03 Ik hebbe mien heilige legers odders geven,
mien kriegshelden opreupen om mien wraok te voltrekken,
juichend over mien majesteit.
04 Heur et remoer in de bargen,
de opmars van een groot leger,
heur et kebaol van de keuninkrieken,
de volken die heur aniensluten:
de Heer van de hemelse machten meunstert zien troepen.
05 Daor kommen ze, uut een veer laand,
van et veerste plak onder de hemel:
de Heer komt om hiel et laand te verwoesten
mit de warktugen van zien argernis.
06 Goele! Want de dag van de Heer komt kot an,
de dag van ondergaank die komt van de Ontzagwekkende!
07 Daorom trillen alle hanen
en wodden alle hatten wieke van aangst.
08 De meensken weren d’r bange van.
Deur kraamp en piene krimpen ze innenneer
as een vrouw mit kraomzeerte.
Raodeloos steren ze mekeer an,
de vlammen slaon heur uut.
09 De dag van de Heer komt,
meedogenloos, gremietig,
in branende argernis.
Et laand zal in een wildernis veraanderen,
de zundige meensken die d'r wonen roeit hi'j uut.
10 De steerns an de hemel geven gien locht meer,
sterrebeelden doven uut,
de zunne is verduusterd as ze opkomt,
et locht van de maone is vot.
11 Dan laot ik de wereld boeten veur heur slechthied,
de goddelozen veur heur verdurvenhied.
Ik breek de trots van hoogmoedigen,
hooghartige tirannen verneder ik.
12 Ik maek meensken krapper as goold,
starvelingen zeldzemer as zuver goold uut Ofir.
13 Ik zal de hemel doen waankelen,
de eerde raekt bevend van heur plak
op de dag van de Heer van de hemelse machten,
de grimmige dag van zien branende argernis.
14 Dan zal iederiene d’r van deur gaon
naor zien laand waor hi'j wegkomt,
weerommekeren naor zien eigen volk,
as opjaegde gezellen,
as schaopen die gieniene bi'jmekeer hoolt.
15 Wie grepen wodt, zal deursteuken wodden,
wie wegvoerd wodt, zal verdistreweren deur et zwaord.
16 Heur kiender wodden veur heur ogen doodsleugen,
heur huzen plunderd, heur vrouwluden verkracht.
17 Ik zet tegen heur de Meden op,
die niet om zulver geven,
en heur ok niet deur goold verleiden laoten.
18 Heur pielken treffen jongkerels;
mit kiender hebben ze gien medelieden,
alderdeegst poppies ontzien ze niet.
19 Babel, de parel onder de keuninkrieken,
de grote trots van de Chaldeeën,
Babel wodt as Sodom en Gomorra,
steden deur God verwoest.
20 Nooit meer zullen d'r meensken wonen,
et blift ontvolkt tot in et veerste naogeslaacht.
Gien Arabier zal daor zien tente opslaon,
gien hedder lat daor zien kudde rusten.
21 Dieren uut de woestijn legeren heur daor,
oelen nemen de huzen in bezit,
struusvoegels gaon d'r wonen
en bokken daansen d'r rond.
22 In de lege huzen klinkt et gegoel van hyena’s,
jakhalzen janken in de weelderige peleizen van vroeger.
Veur Babel komt de tied kot an,
zien daegen bin teld.
 
 
Jesaja 14.
01 Mar over Jakob zal de Heer him ontfarmen, weer wodt Israël uutverkoren. Hi'j zal heur in vrede wonen laoten op heur eigen grond. Vremden zullen heur bi'j heur ansluten en heur voegen bi'j et volk van Jakob.
02 Want de aandere volken zullen de Israëlieten haelen en heur weeromme brengen naor heur eigen laand. Daornao zullen de Israëlieten die volken in bezit kriegen, as slaven en slavinnen, op et grondgebied van de Heer. Zi'j zullen gevangennemen wie heur gevangenhullen, en heersen over wie heur overmeesterd hadden.
03 Dan, op die dag, zal de Heer jim vrede geven en een aende maeken an jim zwoegen, jim ellende, jim slavendienst.
4 En jim zullen dit spotlied op de keuning van Babylonië anheffen:
"Et is daon mit die slavedriever,
daon mit zien onderdokking.
05 De Heer het de stok van de goddelozen breuken,
de scepter van de heersers,
06 die de volken sleug mit woedende slaegen, zonder aende,
die heur belaogde mit zien argernis, zonder maote.
07 Rondomme op eerde is rust en vrede,
vrolik gejubel weerklinkt.
08 Op de Libanon heerst alderdeegst vreugde
onder de ceders en de cipressen:
"Now ie veld binnen, komt gieniene meer om oons te vellen."
09 Et doderiek beneden is in rep en roer
om jow een ontvangst te bereiden:
et wekt de schimmen veur je op
van alle leiders van de eerde,
et lat de vosten van vremde volken
veur jow opstaon van heur troon.
10 Heur hoe zi'j je onthaelen:
"Now bin ie lieke zwak as wi'j,
ie bin echt iene van oons.
11 Je pracht en praol, en de klaank van je harpen,
ze wodden dit doderiek binnenbrocht.
Pieren bin je bedde, maoden bin je deken."
12 O morgensteern, zeune van et morgenlochten,
hoe diepe bin ie uut de hemel valen.
Overwinner van alle volken,
hoe vernederd lig ie daor veld.
13 Ie zeden bi'j jezels: Ik stieg op naor de hemel,
boven God zien steerns zet ik mien troon.
Ik zetel op de toppen van de Safon,
de barg waor de goden bi'jmekeer kommen.
14 Ik stieg op tot boven de wolken,
ik evenaor de Allerhoogste.
15 Nee! Ie daelen of in et doderiek,
in de allerdiepste putte.
16 Zi'j zien je, ze kieken naor je
en kieken nog es goed naor je:
"Is dit de man die de eerde beven leut
en keuninkrieken sidderen?
17 Die et laand tot verval brocht en steden verwoestte?
Die zien gevangenen nooit gaon leut?"
18 Aandere keunings wodden eervol begreuven,
iederiene in een eigen praolgraf.
19 Mar ie bin, veer van je graf,
weggooid as een ofkeurde takke;
ie liggen bedolven onder de lieken
van heur, die deur et zwaord ommebrocht binnen,
die ofdaeld binnen in de putte en deur stienen bedekt binnen;
ie bin verschopt as een kedaver.
20 Ie wodden niet bi'j vosten te ruste legd,
want ie hebben je laand verwoest en je volk vermoord.
Et naogeslaacht van een schurk as ie
zal veurgoed tekend wezen."
21 Leid zien kiender naor de slachtbaank
om wat heur oolden misdaon hebben.
Nooit zullen zi'j de wereld meer veroveren,
noch de eerde bedekken mit heur steden.
22 Want ik zal mi'j tegen heur keren
– zegt de Heer van de hemelse machten –,
ik zal Babel hielendal vernietigen,
uutroeien mit wottel en takke – zo zegt de Heer.
23 Ik maek van Babel een groot moeras,
een plak veur stiekelvarkens.
Ik veeg et vot mit een bessem van vernietiging
– zegt de Heer van de hemelse machten.
Profetie over Assyrië en over de Filistijnen.
24 De Heer van de hemelse machten het zweerd:
"Veurwaor, et zal gaon zoas ik bepaold hebbe,
et zal gebeuren zoas ik besleuten hebbe.
25 Ik breek de Assyrische heerschoppi'je over mien laand,
ik verbriezel Assyrië op mien bargen.
Mien volk wodt van zien jok bevri'jd,
zien last wodt van heur schoolders neumen."
26 Dit is et besluut dat valen is over hiel de eerde.
Dit is de haand die opheven is tegen alle volken.
27 As hi'j dit besleuten het,
de Heer van de hemelse machten,
wie zal et dan veurkommen?
As hi'j zien haand opstikt,
wie zal him dan tegenholen?
28 In et starfjaor van keuning Achaz wodde dit ankondigd:
29 "Juich niet te vroeg, Filistijnen,
now de stok die jim sleug breuken is.
Want de slange baort een adder
en die krigt een vliegensvlogge cobra.
30 De kiender van de aarme meensken zullen veilig leven,
de zwakken vli'jen heur rustig daele,
mar jim naozaoten laot ik verhongeren
en wie d'r nog over is, wodt ommebrocht.
31 Goele, poorten,
steden, raos et uut,
beef van aangst, Filistijnen.
Want uut et noorden komt de rook,
een leger in sleuten gelederen.
32 Wat bescheid kriegen de gezaanten van dat volk?
Dat de Heer Sion grondvest het
as een toevlocht veur de aarme meensken van zien volk."
 
 
Jesaja 15.
De ondergaank van Moab.
01 Profetie over Moab.
Verwoest is Ar-Moab, vernietigd in de naacht!
Verwoest is Kir-Moab, vernietigd in de naacht!
02 Dibon trekt op naor de tempel
en heft op de offerhoogten een weeklacht an,
Moab jammert over de Nebo en over Medeba.
Ieder heufd is kaelescheerd,
iedere baord is ofknipt.
03 In de straoten dreegt alleman een rouwklied,
rondomme, op daoken en pleinen, klinkt gejammer,
in traonen gaot et volk over straote.
04 Chesbon en Elale raozen et uut,
tot an Jahas klinkt heur klaegen.
De soldaoten van Moab sidderen en beven,
ze bin verlamd van aangst.
05 Mien hatte raost et uut om Moab.
Zien vlochtelingen kommen tot an Soar, tot Eglat-Selisia.
Klacht op klacht klinkt op de weg omhogens naor Luchit,
heur gejammer stiegt op van de weg naor Choronaïm.
06 Alderdeegst de laek van Nimrim wodt een dreuge geule:
et grös en al et gruun verdruugt,
niks wil d'r nog gruuien.
07 Wat et volk nog holen kon,
et weinige dat speerd bleef,
wodt in veilighied brocht
over de Wadi van de wilgen.
08 Heur goelen dwaelt hiel Moab omme:
"Wee!" klinkt et rondomme, van Eglaïm tot Beër-Elim.
09 Et waeter van Dimon is rood van et bloed,
toch zal ik Dimon zien lot nog verzwaoren:
een leeuw jacht op de ontkommen Moabieten,
op alles wat d'r nog over is van heur laand.
 
 
Jesaja 16.
01 Biede de keuning van oons laand een kedo an,
stuur him een ram, deur de woestijn,
vanuut Sela naor de Sion.
02 Dan zullen de vrouwluden van Moab vlochten
naor waor et volk de Arnon overstikt,
opjaegd as voegels, verdreven van heur nust.
03 "Neem een besluut! Griep in!
Bescharm oons op et hietste van de dag
mit et schaad van jow naacht.
Verschoel de vlochteling,
lever de ontheemde niet uut.
04 Geve Moab zien vlochtelingen onderdak,
wees oonze toevlocht tegen de verwoester."
Is de verdrokking an 't aende kommen
en de verwoesting tot staon brocht,
is de tiran uut dit laand verdreven,
05 dan wodt in David zien huus een troon zet,
op follementen van liefde en trouw.
Daor zetelt een rechter die recht zuukt,
die him inzet veur gerechtighied.
06 Wi'j weten hoe hoogmoedig Moab is –
wat is et hooghattig.
Wi'j kennen zien zelfgenoegzemhied,
zien eigendunk, zien grenzeloze eigenwaon.
Mar Moab zien grootspraoke stoelt op niks.
07 Daorom is Moab now vol zelfbeklag,
zien gejammer klinkt in et hiele laand.
Et treurt in grote versleugenhied
om de rezienekoeken van Kir-Chareset.
08 De droevetunen van Chesbon verkommeren,
de droevestokken van Sibma kwienen weg;
vremde heersers hebben heur edele droeven vertrapt.
Ooit riekten heur ranken tot Jazer,
ze verdweelden alderdeegst in de woestijn;
woekerend riekten de ranken tot veurbi'j de Dooie Zee.
09 Dus zal ik luud goelen om Jazer,
jammeren om de droevestokken van Sibma.
En jim, Chesbon en Elale,
zal ik mit mien traonen deurdrenken:
veurbi'j bin de vreugdekreten
om je zoemervruchten en je oogst.
10 Dan zal de vreugdezang in de appelhof verstommen,
in de droevetuun wodt niet meer jubeld of juicht,
in de kupen wodden gien droeven meer treden.
Ik maek een aende an alle vreugdekreten.
11 As een liere klaegt mien hatte om Moab,
mien binnerste goelt om Kir-Cheres.
12 Hoe slim Moab him ok drok maekt op zien offerhoogten,
hoe vaeke et ok bi'jmekeer komt om te bidden bi'j et heiligdom –
et is alles ommenocht.
13 Zo het de Heer destieds over Moab zegd,
14 en now zegt hi'j dit: In drie jaor tied, rekend naor de jaoren van een dagloner, zal Moab ontluusterd wodden, al zien machtsvertoon te spiet. Wat d'r van overblift zal pover en onbedudend wezen.
 
 
Jesaja 17.
Onheil over Aram en Israël.
01 Profetie over Damascus.
De stad Damascus zal niet meer bestaon,
et zal een bouwval, een ruïne wodden.
02 De steden van Aroër liggen verlaoten,
zi'j liggen eupen veur weidend vee
en gieniene die de kudden versteurt.
03 Efraïm het zien vesting verleuren
en Damascus zien keuninkriek;
Aram zien luuster zal vergaon as die van Israël
– zegt de Heer van de hemelse machten.
04 Op die dag gaot de glaans bi’j Jakob d’r of,
et vet van zien lichem slinkt weg.
05 Et is as et volk de riepe oogst binnenhaelt
en mit de haand de aoren ofsnidt,
et is as aoren lezen in et dal van Refaïm:
06 allienig mar een laeste rest blift d'r over,
zoas bi'j et oogsten van olijven:
twieje, drie riepe vruchten boven in de toppe,
viere, vieve nog an de takken van de boom
– zegt de Heer, de God van Israël.
07 Op die dag zal iederiene de blik op zien maeker richten,
naor de Heilige van Israël de ogen opslaon.
08 Et volk zal heur niet meer keren
tot zelsmaekte goden en heur alters,
gien oge meer hebben veur zok meenskewark,
veur Asjerapalen en wierookalters.
09 Op die dag bin heur vestingsteden doods en uutsturven –
de stilte van een hiel groot bos.
Een woesteni'je zal et d'r wezen, verlaoten,
zoas doedestieds de steden bi'j de naodering van Israël.
10 Want ie bin de God van je redding vergeten,
de rots waorop ie steunden veronachtzemd.
Ie hebben fraaie tunen anlegd
en stekken plaant veur vremde goden.
11 Op de dag daj' plaanten, ziej' ze opkommen,
op de morgen daj' zi'jen, ziej' ze bluuien.
Mar hiel je oogst gaot verleuren,
op die dag van rampspoed en niet te dregen zeerte.
12 Wee! Een protte volken bulderen
zoas woeste zenen bulderen,
talrieke naosies raozen
zoas kolkende watermassa’s raozen;
13 de volken raozen woest, zoas et wildste waeter raost.
Mar as God zien stemme verheft, vlochten zi'j veer vot.
Ze stoeven uut mekeer, as kaf op de wiend in de bargen,
as dwarrelende blaeder in een storm.
14 As de aovend vaalt, komt de verschrikking,
veur de morgen komt, bin ze d’r niet meer.
Dat is et lot van heur die oons beroven,
dat is et pat van oonze plunderers.
 
 
Jesaja 18.
Profetie over Nubië.
01 Wee et laand van de sjirpende krekels,
veurbi'j de revieren van Nubië,
02 dat boden over de zee stuurt,
papyrusschippen over de waeters.
Gao, snelle gezaanten,
naor et riezige volk mit glaanzende huud,
naor et volk waor alleman bange veur is,
een volk van tirannen en geweldeners,
in een laand waor revieren deur henne lopen.
03 Laot alle bewoners van de eerde weten:
ie zullen op de bargen et opsteuken vaandel zien,
et schallen van de ramshoorn zuj' heuren.
04 Want dit het de Heer mi'j zegd:
"Vanuut mien woonstee kiek ik roerloos toe,
as de verzengende hitte op et middagure
of as dieze in de hitte van de oogsttied.
05 Nao de bluuitied, mar veur de oogst,
as de blossem tot riepende droeve wodt,
wodden de ranken mit snuuimessen offiekt,
wodden de lotten kapt en weghaeld.
06 Tegere valen ze te prooi
an de gieren in de bargen
en an de dieren in et wild.
Zoemers leven de gieren van heur lieken,
in de winter voeden wilde dieren heur d'r mit."
07 In die tied wodden kedo's brocht
an de Heer van de hemelse machten
deur et riezige volk mit heur glaanzende huud,
naor et volk waor alleman bange veur is,
een volk van tirannen en geweldeners,
uut een laand waor revieren deur henne lopen.
Zi'j kommen naor de Sion, waor de naeme woont
van de Heer van de hemelse machten.
 
 
Jesaja 19.
De val van Iegypte en zien herstel.
01 Profetie over Iegypte.
Riedende op een lochte wolke
spoedt de Heer him naor Iegypte.
De goden van Iegypte zullen veur him beven,
Egypte zien hatte smult in zien binnerste.
02 Ik zal de Iegypteners tegen mekeer ophitsen:
ze raeken onderling in gevecht,
man tegen man, vrund tegen vrund,
stad tegen stad, riek tegen riek.
03 Iegypte verlöst zien heufd, raekt buten zinnen.
Ik zal al zien plannen veurkommen.
Dan keren zi'j heur tot heur goden en bezweerders,
ze vraogen geesten van dooien en waorzeggers.
04 Ik lever Iegypte uut an een hadde meester,
meedogenloos zal hi'j over heur heersen
– zegt God, de Heer van de hemelse machten.
05 Et waeter van de zee zal verdampen,
de Nijl lopt leeg en vaalt dreuge.
06 De revieraarms beginnen te stinken,
de stromen van Iegypte slinken en dreugen op,
riet en biezen verwelken.
07 De rietkraege langs oevers en monding verdruugt,
et akkerlaand an de Nijl dreugt uut;
alles verwi'jt, niks blift d'r van over.
08 De viskers zullen zochten en steunen;
iederiene die in de Nijl zien haoken uutgooit
of zien netten uutgooit in et waeter, kwient weg.
09 Wanhoop overvaalt de vlasarbeiders,
hekelders en spinners trekken wit weg.
10 De wevers wodden raodeloos,
de dagloners verliezen de moed.
11 De vosten van Soan tonen klaorebaore onverstaand,
farao zien wieste raodsheren geven dwaeze raod.
Hoe kuj' tegen de farao zeggen:
"Ik bin een kiend van wiezen,
een kiend van de keunings van vroeger"?
12 Waor bin ze dan, jim wiezen?
Laoten zi'j et jim bekendmaeken,
onthullen wat hi'j over Iegypte besleuten het,
de Heer van de hemelse machten.
13 De vosten van Soan bin verdwaesd,
de vosten van Memfis laoten heur bedriegen.
Zi'j die Iegypte leiden mossen
brochten zien stammen op een giebe.
14 De Heer het heur geest in alteraosie brocht.
Zo raekt Iegypte in verval, wat et ok ondernemt,
as een zoeplappe die in zien eigen braaksel vaalt.
15 Kop of stat, palmtakke of riet,
in Iegypte komt niks meer op de hispel.
16 Op die dag zullen de Iegypteners op vrouwluden lieken: ze sidderen van aangst veur de driegende haand die de Heer van de hemelse machten tegen heur opstikt.
17 Iederkeer as Juda nuumd wodt, zal Iegypte ommeraek schrikken; wat de Heer van de hemelse machten over Iegypte besleuten het, maekt heur slim bange.
18 Op die dag zullen d'r in Iegypte vuuf steden wezen waor et volk de tael van Kanaän praot en de Heer van de hemelse machten erkennen; iene d'r van zal "Stad van de zunne" nuumd wodden.
19 Op die dag zal d'r midden in Iegypte een alter veur de Heer staon en an de greens een an him gewijde stien,
20 die as teken dienen zullen om de Heer van de hemelse machten an Iegypte te heugen. As de Iegypteners de Heer anroepen omreden zi'j onderdrokt wodden, zal hi'j heur een bevri'jder sturen, die veur heur opkomt en heur bevri'jden zal.
21 Zo zal de Heer him an Iegypte kennen laoten. Op die dag zullen de Iegypteners de Heer erkennen, him dienen mit vredeoffers en graonoffers, him geloften doen en die inlossen.
22 De Heer zal heur slaon en heur beteren; zi'j zullen naor him weerommegaon, hi'j zal heur gebeden verheuren en heur genezen.
23 Op die dag zal d'r een weg lopen van Iegypte naor Assyrië. Dan zullen de Assyriërs naor Iegypte toe kommen en de Iegypteners naor Assyrië, en tegere zullen zi'j de Heer dienen.
24 Op die dag zal Israël him as dadde bi'j Iegypte en Assyrië voegen, tot zegen veur de hiele wereld.
25 Want de Heer van de hemelse machten zal heur zegenen mit de woorden: "Zegend is Iegypte, mien volk, en Assyrië, wark van mien hanen, en Israël, mien bezit."
 
 
Jesaja 20.
Profetie over Iegypte en Nubië.
01 Keuning Sargon van Assyrië stuurde iene van zien blispoters, de tartan, naor Asdod. Disse vul de stad an en nam heur in.
02 In etzelde jaor dat hi'j naor Asdod kwam, zee de Heer tegen Jesaja, de zeune van Amos: "Leg et haoren klied dat ie dregen of en trek je sandalen uut." Jesaja dee dit, en leup naekend en op blote voeten rond.
03 De Heer zee: "Zoas mien knecht Jesaja drie jaor lange naekend en op blote voeten rondlopen moet, as teken en zinnebeeld veur Iegypte en Nubië,
04 zo zal de keuning van Assyrië alle Iegypteners en Nubiërs, jong en oold, as kriegsgevangenen en ballings ofvoeren: naekend en op blote voeten, mit ontbloot aachterste – de schaemte van Iegypte.
05 De meensken zullen veraldereerd en beschaemzem staon vanwegens Nubië, waorop heur hope vestigd was, en vanwegens Iegypte, heur trots.
06 Dan zullen de bewoners van de kuststreke verzochten: "as et heur al zo vergaot, oonze hope, bi'j wie wi'j oonze toevlocht zocht hebben om an de keuning van Assyrië te ontkommen, hoe kun wi'j dan redded wodden?""
 
 
Jesaja 21.
De val van Babel eupenbaord.
01 Profetie over de woestijn an de zee.
Zoas de stormen over de Negev, vlaege nao vlaege,
zo zal et onheil kommen uut de woestijn,
uut een angstanjaegend laand.
02 Een angriepend visioen het de Heer mi'j eupenbaord:
de verraoder pleegt verraod, de verwoester verwoest.
Inwoners van Elam, val an! Meden, sluut ze in!
De Heer maekt an et lieden van de verdrokten een aende.
03 Ik stao te trillen op mien bienen,
ik krimp innenneer as een vrouw mit kraomzeerte.
Van wat ik heure, verbiestert mi'j, van wat ik zie raek ik overstuur.
04 Mien hatte beeft, ik wor d’r kel van;
de Heer het mien dierbere twielochten
veraanderd in een naachtmerrie.
05 Et feestmaol is anricht, de klieden bin uutspreided,
d'r wodt eten en dronken.
Kom overaende, vosten, zet jim schilden in de eulie!
06 Want dit het de Heer tegen mi'j zegd:
"Zet een waachtpost uut, laot him melden wat hi'j zicht.
07 Zicht hi'j striedwaegens, mit peerden d’r veur,
een karrevaan mit ezels en kemelen,
laot hi'j dan toekieken, nauwlettend toekieken."
08 De waachter zegt: "De hiele de dag stao ik op waacht, Heer,
iedere naacht blief ik op mien post."
09 Daor kommen soldaoten op striedwaegens,
waegens, mit peerden d’r veur.
Dan ropt hi'j: "Valen, valen is Babel!
Al zien godebeelden liggen verbriezeld!"
10 Mien volk, vertrapt en vertreden as op de dele,
de Heer van de hemelse machten, de God van Israël,
het mi'j dit weten laoten, en ik hebbe et jim melded.
11 Profetie over Duma.
Vanuut de Seïr ropt et volk naor mi'j:
"Waachter, hoe lange duurt de naacht nog?
Waachter, hoe lange duurt de naacht nog?"
12 En de waachter geft as bescheid:
"De morgen komt, en ok de naacht.
Willen jim wat vraogen, kom dan weeromme en vraog et."
13 Profetie over Arabië.
Slao jim kaamp op in et woold van Arabië,
karavanen van de Dedanieten.
14 Breng de vlochtelingen bolle,
inwoners van Tema,
geef heur die dust hebben waeter.
15 Zi'j bin de oorlog ontvlocht,
et trokken zwaord en de spannen boge,
vlocht veur et geweld van de stried.
16 Dit het de Heer mi'j zegd: "Nog een jaor, rekend naor de jaoren van een dagloner, en Kedar zien roem is an 't aende.
17 Van de boogschutters van Kedar zien leger zal nog mar een klein tal overblieven. De Heer, de God van Israël, het zegd."
 
 
Jesaja 22.
Jeruzalem zien misplaetste zelsvertrouwen.
01 Profetie over et Dal van et visioen.
Wat bezielt jim om allemaole op de daoken te klimmen,
02 stad vol remoer en feestkebaol, oord van opwiening?
Zi'j onder jim die valen binnen, binnen niet valen deur et zwaord,
ok niet sneuveld in de stried.
03 Al jim bevelhebbers bin vlocht,
zi'j bin zonder slag of stoot gevangen;
hoeveer zi'j ok vlocht weren,
allemaole bin ze aachterhaeld.
04 Daorom zeg ik: "Laot mi'j now allienig.
Bittere traonen zal ik goelen
om de ondergaank van mien volk.
Perbeer mi'j niet langer te troosten."
05 Disse dag van ontreddering, verwoesting en alteraosie
is een dag van God, de Heer van de hemelse machten.
Et Dal van et visioen is mit gekerm vuld,
hulpgeroep weerkaetst tegen de bergwaanden.
06 Elam had de pielkekoker grepen,
de striedwaegens en de ruters stonnen klaor,
Kir had et schilde heven.
07 Jim mooiste daelen vulden him mit striedwaegens,
ruters stelden heur op veur de poort –
08 doe nam hi'j Juda zien beschutting weg.
Op die dag inspekteerden jim de waopens in et Woold van de Libanon.
09 Jim ontdekten hoevule bressen d'r in de muren van de Davidsburcht weren. Et waeter van et onderste waeterbekken sleugen jim op.
10 Jim bekeken welke huzen in Jeruzalem ofbreuken wodden konnen om de stadsmure te verstarken.
11 Uutaendelik legden jim tussen de muren een risservoir an veur et waeter van et oolde waeterbekken. Mar jim hadden gien oge veur de maeker van dat alles; hi'j die alles lange teveuren maekte, hebben jim gien acht op geven.
12 Op die dag het God, de Heer van de hemelse machten,
jim opreupen tot weeklacht en rouw;
jim mossen jim kaelescheren
en een rouwklied anstrupen.
13 Mar jim maekten wille en vierden feest.
Jim slachtten koenen, schaopen en geiten,
jim deden jim tegoed an vleis en wien.
"Lao'we eten en drinken, want morgen starven we."
14 Dit het de Heer van de hemelse machten tegenover mi'j verklaord:
"Dit wangedrag wodt jim, zolange aj'm leven,
onder gien beding vergeven
– zegt God, de Heer van de hemelse machten."
Profetie over Sebna en Eljakim.
15 God, de Heer van de hemelse machten, zee tegen mi'j: "Gao naor Sebna, die beheerder van et peleis, en zegge him:
16 "Wat kommen jow hier doen? Welke veuroolden hebben jow hier, dat jow hier veur jowzels een graf uuthouwd hebben?"" (Want Sebna had hoge in de rotsen een laeste rustplak veur himzels uuthouwen.)
17 ""Mit een krachtige worp zal de Heer jow votgooien, hoe geweldig jow ok binnen. Hi'j pakt jow op,
18 wikkelt jow innenneer tot een balle en gooit jow naor een uutstrekt laand. Daor zullen jow starven, daorhenne zullen jow praolwaegens gaon. Jow bin een schaande veur et huus van jow meester.
19 Daorom ontneem ik jow je ambt en raege je van je plak.
20 Op die dag zal ik mien knecht Eljakim, de zeune van Chilkia, kommen laoten.
21 Ik zal him jow klied en jow riem ommedoen; jow macht drege ik an him over. Hi'j zal as een heit wezen veur de inwoners van Jeruzalem en et volk van Juda.
22 Ik zal him de sleutel geven van et huus van David; as hi'j eupendot, kan gieniene sluten, as hi'j sluut, kan gieniene eupendoen.
23 Ik zal him vaaste zetten, as een pinne in stevige grond; veur bin femilie zal hi'j as een erezetel wezen.""
24 Et hiele gewicht van zien femilie, de hiele stamboom, zal an him hangen gaon: al et kleine diggelgoed, van schaolen tot an kruken.
25 Op die dag – zegt de Heer van de hemelse machten – zal de pinne in stevige grond losraeken. De hiele last die d'r an hangt, komt naor beneden, alles vaalt en gaot kepot. De Heer het zegd.
 
 
Jesaja 23.
De ondergaank van Tyrus en Sidon.
01 Profetie over Tyrus.
Jammer, schippen uut Tarsis,
want alle huzen bin verwoest.
Bi'j et weerommekommen uut et laand van de Kittiërs
heurden jim d'r van.
02-03 Raos et uut, bewoners van de kuststreke.
Kooplui van Sidon, jim hebben de zenen beveren
en bin van et grote waeter riek wodden;
et graon van Sichor, oogst an de Nijl,
hebben jim mit weenst verkocht.
Sidon was de haandeler onder de volken.
04 Schaeme je, Sidon, vesting van de zee,
want de zee klaegt je an:
"Heb ik dan gien wenen had, gien kiender kregen?
Gien zeunen grootbrocht, gien dochters grootbrocht?"
05 As et bericht Iegypte beriekt,
zal iederiene beven van aangst
om die tiedinge over Tyrus.
06 Stik over naor Tarsis,
goele et uut, bewoners van de kuststreke.
07 Is dit now jim broezende stad,
sticht in een veer verleden,
mit wingewesten overzee?
08 Wie het aldus besleuten over Tyrus,
die stad zo kwistig mit kronen,
waor de haandelers vosten weren
en de kooplui de groten van de eerde?
09 De Heer van de hemelse machten!
Hi'j het besleuten om Tyrus zien luuster te ontnemen
en de groten van de eerde kleinjonge te maeken.
10 Gao now et laand bewarken, Tarsis,
zoas de boeren langs de Nijl,
want je schipswarven bin sleuten.
11 De Heer strekt zien haand uut over de zee,
hi'j dot keuninkrieken beven en geft bevel
om de vestings in Kanaän te verwoesten.
12 Hi'j zegt: "Sidon, plaogde vrouw, rattelschellige stad,
je levendighied is veurgoed doofd.
Toe dan, stik mar over naor de Kittiërs –
ok daor vien ie gien rust."
13 Wat was et lot van et laand van de Chaldeeën?
Van hiel dat volk is niks overbleven.
Assyrië het heur gebied bestemd veur woestijndieren.
D'r wodden daor stormtorens opsteld,
en now bin heur peleizen verwoest,
et is iene troosteloze ruïne.
14 Goele, schippen uut Tarsis,
want jim vesting is verwoest.
15 Op die dag zal Tyrus in vergetelhied raeken, gedurende zeuventig jaor, de levenstied van een keuning. An et aende van die zeuventig jaor zal et Tyrus krek zo vergaon as de hoer uut et lietien:
16 Trekke mit je liere deur de stad,
aarm vergeten hoertien.
Speul en zing een lied,
zo mooi en zo lange aj' kunnen,
aanders zien ze je niet staon.
17 En nao zeuventig jaor zal de Heer him weer over Tyrus ontfarmen. Dan zal zi'j opni'j heur hoereloon kriegen, en veur alle keuninkrieken op eerde zal zi'j de hoer speulen, rondomme in de wereld.
18 Et hoereloon en de weenst die ze maekt, zullen an de Heer wijded wodden en niet beweerd wodden of oppot. Et zal bestemd wodden veur dienend die bi'j de Heer wonen, zodat zi'j roem te eten hebben en heur riek klieden kunnen.
 
 
Jesaja 24.
Oordiel over de eerde.
01 De Heer verwoest de eerde en slat heur kael,
hi'j ontwricht heur en verstrooit heur bewoners.
02 Priester en volk treft etzelde lot,
meester en slaaf,
meesteres en slavin,
verkoper en koper,
wie te lien krigt en wie te lien geft,
schuldener en schuldeiser.
03 De eerde wodt hielendal verwoest
en hielemaole leeg plunderd
– want de Heer het et zegd.
04 De eerde treurt en verrinneweert,
de wereld verwelkt en kwient weg.
Ok de groten van de eerde kwienen weg.
05 De eerde is deur heur bewoners ontheiligd:
zi'j hebben de veurschriften overtreden,
bin an de wetten veurbi'jgaon
en hebben et iewig verbond verbreuken.
06 Daorom verslindt een vluuk de eerde
en moe'n heur bewoners boeten;
daorom wodt heur tal zo klein
en blieven d'r nog mar weinig meensken over.
07 De wien is verdreugd, de wienstok kwient weg.
De vrolike feestvierders zochten.
08 De roffelende trommels zwiegen,
et feestkebaol starft vot,
de jubelende liere verstomt.
09 Et volk drinkt de wien zonder vassien,
de draank smaekt de drinker bitter.
10 De stad is iene grote woesteni'je,
de toegaank tot ieder huus is versperd.
11 Op straote wodt luud jammerd om de wienoogst.
Alle bliedschop is smoord,
de vreugde van de eerdbojem verdwenen.
12 Wat van de stad overblift, is verwoesting,
troosteloos is de vernielde poort.
13 Et zal de eerde en al heur volken vergaon
as bi'j et leegschudden van een olijfboom,
as bi'j et naolezen van een droevetuun.
14 Daorginderd bast et volk uut in gejuich,
vanof de zee bejubelt et volk de majesteit van de Heer.
15 Prieze daorom de Heer in et laand van de morgenlochten,
de naeme van Israël zien God op de eilanen in zee.
16 Van et aende van de eerde heuren wi'j zingen:
"Hulde an de rechtveerdige!"
Mar ik verzocht: "Wee mi'j!
Verleuren, verleuren bin ik!
Verraoders plegen verraod,
hoe verraodelik is et verraod van verraoders."
17 Verschrikking, vaalkoele en vangnet
waacht jim die de eerde bewonen.
18 Wie vlocht veur de verschrikking,
zal valen in de koele,
wie uut de koele wet te klimmen,
wodt vongen in et net.
De sluzen van de hemel wodden eupenzet,
de follementen van de eerde beven.
19 De eerde kraekt en bast eupen,
de eerde schokt en schuddet henne-en-weer,
de eerde kaantelt en waankelt verveerlik.
20 De eerde zwalkt en waggelt as een zoeplappe,
ze zwaait henne en weer as een hutte in de storm.
Heur opstanighied drokt zwaor op heur,
ze vaalt en staot niet weer op.
21 Op die dag zal de Heer ofrekenen
in de hemel mit de machten van de hemel,
en op eerde mit de vosten van de eerde.
22 Dan wodden zi'j bi'jmekeer dreven,
vongen in een koele, opsleuten in een karker.
En nao lange tied zullen zi'j heur straf kriegen.
23 Dan zal de heldere maone him schaemen,
de straolende zunne van schaemte verbleken.
Want de Heer van de hemelse machten heerst op de Sion,
in Jeruzalem wodt zien luuster toond
an de ooldsten van zien volk.
 
 
Jesaja 25.
Daanklied.
01 Heer, jow bin mien God.
Ik zal jow hulde bewiezen, jow naeme loven.
Want wonderbaorlik bin jow daoden,
jow hebben je beleid sund meenskeheugenis
vaaste en zeker uutvoerd.
02 Heur stad hebben jow tot een bouwval maekt,
heur verstarkte vesting tot een ruïne;
et bolwark van barbaren is gien stad meer.
Nooit zullen ze opni'j bouwd wodden.
03 Daorom zal et gewelddaodige volk jow eren,
de stad van wriede volken ontzag veur jow tonen.
04 Jow weren een toevlocht veur de zwakken,
een toevlocht veur de aarme meensken in heur nood,
verschoel tegen stotbuien, schaad tegen hitte.
Want et woeden van die wriede volken
is as een stotbujje tegen een mure,
05 as hitte in een dreuge streek.
Jow doen et barbaarse gejoel verstommen,
jow temperen de triomf van tirannen,
zoas et schaad van een wolke de hitte tempert.
Et feestmaol op de Sion.
06 Op disse barg richt de Heer van de hemelse machten
veur alle volken een feestmaol an:
uutlezen gerechten en belegen wienen,
een feestmaol riek an murg en vet,
mit pure, riepe wienen.
07 Op disse barg vernietigt hi'j et waes
dat alle volken et zicht ontnemt,
de sluier waormit alle volken vaemd binnen.
08 Veur altied dot hi'j de dood teniet.
God, de Heer, wast de traonen van ieder gezichte,
de schaande van zien volk nemt hi'j van de eerde weg
– de Heer het zegd.
09 Op die dag zal et volk zeggen: "Hi'j is oonze God!
Hi'j was oonze hope: hi'j zol oons redden.
Hi'j is de Heer, hi'j was oonze hope.
Juich en wees bliede: hi'j het oons redded!"
10 De haand van de Heer rust op disse barg,
mar onder zien voeten wodt Moab vertrapt,
zoas stro in dong treden wodt;
11 Moab spreidt zien aarms uut
as iene die perbeert te zwemmen,
mar hoe hi'j ok mit zien aarms mi'jt,
de Heer lat him deur zien hoogmoed verdistreweren.
12 Hi'j haelt de hoge, verstarkte muren omveer,
hi'j maekt ze mit de grond geliek,
niks lat hi'j d'r hiel van.
 
 
Jesaja 26.
Redding en vrede veur et rechtveerdige volk.
01 Op die dag zal in Juda dit lied klinken:
"Wi'j hebben een starke stad,
de Heer bödt oons redding
as een wal, as een mure.
02 Eupen de poorten,
zodat et rechtveerdige volk binnenkommen kan,
et volk van jow getrouwen.
03 De standvastige is veilig bi'j jow,
vrede is d'r veur wie op jow vertrouwt.
04 Vertrouw de hieltied op de Heer, allienig op him,
want de Heer is een rots sund meenskeheugenis.
05 Hi'j haelt naor beneden wie in de hoogte leven
en veilig in heur onneembare vesting wonen.
Hi'j breekt alderdeegst heur of,
hi'j maekt heur mit de grond geliek,
niks lat hi'j van heur hiel.
06 Dan wodt ze onder de voete lopen,
vertrapt deur de zwakken, vertreden deur de aarme meensken."
07 Jow slichten et pad veur de rechtveerdige,
jow baenemaeken veur him een rechte weg.
08 Ok wi'j verlaoten oons op jow, Heer:
wi'j gaon de paeden van jow recht.
Wi'j richten oons op jow naeme,
naor jow gaot oons langeren uut.
09 Gunterend kiek ik naor jow uut,
alderdeegst naachs gunter ik naor jow.
As jow een oordiel over de wereld vellen,
zullen de meensken op eerde gerechtighied leren.
10 Mar niet de goddeloze: al wodt hi'j speerd,
gerechtighied zal hi'j nooit leren.
In et laand van et recht dot hi'j allienig mar onrecht;
de macht van de Heer markt hi'j niet op.
11 Heer, jow opheven haand zicht hi'j niet.
Laot him dan tot zien schaande zien
hoe jow ieveren veur jow volk,
hoe et vuur jow vi'jaand verteert.
12 Heer, geef oons vrede,
alles wat wi'j deden, hebben jow veur oons daon.
13 Heer, oonze God,
aandere heren hebben oons in heur macht had,
mar allienig jow naeme zullen wi'j priezen.
14 Dooien zullen niet herleven, schimmen niet opstaon.
Jow bin tegen heur optreden, hebben heur vernietigd,
iedere heugenschop an heur hebben jow uutwist.
15 Jow hebben jow volk groot maekt, Heer,
en zo veur jowzels roem verwurven.
Jow hebben jow volk groot maekt
en et laand naor alle kaanten uutbreided.
16 Heer, in oonze nood hebben wi'j jow zocht;
doe jow oons tuchtigden, reupen wi'j jow an.
17 Zoas een vrouw mit kraompiene
stent en raost in heur wenen,
zo verschenen wi'j veur jow, o Heer.
18 Wi'j weren zwanger en krompen innenneer,
mar al wat we kraomden was locht;
wi'j brochten et laand gien uutkomst,
op eerde wodde gien meenske meer geboren.
19 Jim dooien zullen herleven, de lieken opstaon.
Wor wakker, jim daor in et stof, en jubel!
Jow dauw is een dauw die leven geft,
de eerde brengt heur schimmen weer tot leven.
20 Trek je weeromme in je kaemers, mien volk,
en doe de deure aachter je dichte.
Nog een posien, tot de woede veurbi’j is.
21 Kiek hoe de Heer zien huus verlaot
en de meensken op eerde veur heur wandaoden boeten lat.
Et onschuldige bloed dat op heur vergeuten is
wodt deur de eerde an et locht brocht,
zi'j zal et niet langer verbargen.
 
 
Jesaja 27.
01 Op die dag zal de Heer ingriepen:
hi'j trekt zien groot en machtig zwaord
tegen Leviatan, de snelle, kronkelende slange,
en hi'j zal Leviatan doodmaeken, et monster in de zee.
Hope veur Israël.
02 Op die dag zal et volk de prachtige droevetuun bezingen.
03 Ik, de Heer, hole de waacht over mien droevetuun,
de hieltied opni'j za'k him waeter geven.
Dag en naacht za'k de waacht holen,
zodat gieniene him schae toebrengen kan;
04 ik koester mien woede niet.
Mar zo’k stiekels en distels velen kunnen?
Striedber gao ik d'r op of,
al dat onkruud stik ik in braand -
05 of et volk mien bescharming zuukt
en vrede mit mi'j sluut,
ja, vrede sluut mit mi'j.
06 De tied zal kommen
dat Jakob wottelen zal,
dat Israël uutlopen zal en bluuien.
En de vruchten van zien oogst
zullen de hiele eerdbojem bedekken.
07 Het de Heer Israël sleugen
zoas hi'j heur slat, die Israël sleugen?
Of het hi'j et ommebrocht
zoas hi'j ommebrocht wodde, wie Israël doodden?
08 Deur heur uutmekere te jaegen en te verstri'jen
het hi'j een rechtsgeding tegen heur voerd,
mit een verschruuiende wiend uut et oosten
het hi'j heur verdreven.
09 Hi'j verbriezelt alle alterstienen
asof et kalkstien is,
ieder wierookalter wodt ommegooid,
iedere Asjerapaol wodt ommehakt.
Zo wodt ofrekend mit Jakob zien wandaoden,
zo wodt zien schuld vereffend.
10 Daor ligt de verstarkte stad,
ienzem, ontvolkt, verlaoten as de woestijn.
Kalver weiden en rusten daore,
ze vreten de takken kael;
11 vrouwluden breken de verdorde twiegen of
en bruken ze veur heur vuur.
Omreden dit volk ieder inzicht mist,
kent zien maeker gien ontfarming,
toont zien maeker gien genaode.
 
12 Op die dag zal de Heer de aoren dösken van de Eufraat tot an de wadi die de greens mit Iegypte vormt. Dan zullen jim, kiender van Israël, as aoren leesd wodden, iene veur iene.
13 Op die dag wodt op de grote ramshoorn blaozen. Zi'j die verbannen weren naor Assyrië of verdreven naor Iegypte, zullen weerommekommen en heur daelebugen veur de Heer, op de heilige barg in Jeruzalem.
 
 
Jesaja 28.
Oordiel over Jeruzalem zien minne leiders.
01 Wee de trotse kroon van de zoeplappen van Efraïm;
bedwelmd deur de wien pronken zi'j mit de stad
die de vruchtbere vallei bekroont,
mar heur prachtige sieraod is een bloeme die verwelkt.
02 Want de Heer beschikt over iene,
stark as een slimme haegelbujje, as een wiendeldore,
krachtig as een kolkende waetermassa,
die mit zien machtige haand alles omveer stoten zal.
03 De trotse kroon van de zoeplappen van Efraïm
zal vertrapt wodden.
04 Dit pronkstok van de vruchtbere vallei,
dit prachtige sieraod, zal as een bloeme verwelken,
wegraeken as een vroegriepe viege,
veur de oogst ontdekt en votdaolik opeten.
05 Op die dag zal de Heer van de hemelse machten
de sierlike kroon wezen, de prachtige kraanze
veur wie d'r van zien volk nog over binnen;
06 wie zetelt op de rechterstoel
zal hi'j mit zuver recht bezielen,
en heldenmoed geft hi'j an heur
die de vi'jaand uut de stad verdrieven.
 
07 Mar alderdeegst priesters waggelen van de wien,
profeten waankelen deur de draank:
zi'j schosselen deur de draank
en bin verward deur de wien;
de draank dot heur waankelen,
waggelend hebben ze visioenen,
zwalkend doen ze heur uutspraoken.
08 Heur taofels zitten onder de flieber,
gien plakkien dat niet walgelik viesmaekt is.
09 "Wie perbeert hi'j now kennis bi'j te brengen?
An wie wil hi'j zien bosschop kwiet?
Hoolt hi'j oons seins veur poppies,
nog mar krek de moekebost ontwend?
10 Heur him: "Tsav latsav, tsav latsav, kav lakav, kav lakav,
betien van dit, betien van dat.""
11 Inderdaod, praot van meensken mit een dikke tonge,
in een aandere tael, zegt de Heer tot dit volk.
12 Ooit het hi'j tegen heur zegd:
"Hier is rust, hier vien ie verpozing,
laot wie bakkeran is hier rusten."
Mar ze wollen niet naor him luusteren.
13 Daorom heuren zi'j now van de Heer:
"Tsav latsav, tsav latsav, kav lakav, kav lakav,
betien van dit, betien van dat."
En zo gaon ze op weg, mar ze stroffelen,
ze raeken gewond, verstrikt, en wodden vongen.
 
14 Daorom, heur de woorden van de Heer, jim spotters,
leiders van et volk van Jeruzalem.
15 Jim zeden:
"Wi'j hebben een verbond sleuten mit de dood,
mit et doderiek biwwe een overienkomst angaon.
As de striemende giesel langes komt
zal hi'j oons niet raeken.
Wi'j holen oons schoel in bedrog
en verbargen oons in leugens."
16 Mar dit zegt God, de Heer:
Ik legge in Sion een follement
mit een stien waoj’ op bouwen kunnen, een kostbere hoekstien.
Wie zien vertrouwen daor an geft,
hoeft gien aandere toevlocht te zuken.
17 Ik zal et recht as meetlint hanteren
en de gerechtighied as schietlood.
De haegel vernietigt et verschoel van je bedrog,
et waeter spoelt jim verschoel vot.
18 Jim verbond mit de dood wodt verbreuken,
jim overienkomst mit et doderiek hoolt gien staand.
As de striemende giesel langes komt
zal hi'j jim genaodeloos ofraanselen.
19 Dag in dag uut komt hi'j veurbi'j,
in de morgen, in de naacht,
en iederkeer as hi'j langes komt zal hi'j jim treffen.
Hoe verschrikkelik is et om de bosschop te verstaon!
20 Et bedde is te kot om je op uut te rekken,
de deken te smal om je in te wikkelen.
21 De Heer zal overaende kommen
zoas destieds op de Perasim,
hi'j zal grote alteraosie veroorzaeken
zoas in de vlakte bi'j Gibeon:
hi'j zal wat tot staand brengen, wat biezunders,
hi'j gaot wat butengewoons volbrengen.
22 Now dan, staeke jim spotzocht,
aanders zullen jim boeien nog meer knellen.
Want dit hebbe ik heurd:
God, de Heer van de hemelse machten,
het tot vernietiging van et laand besleuten.
 
23 Heur naor mi'j en lien mi'j je oor,
luuster goed naor mien woorden.
24 As een boer zi'jen wil, ploegt hi'j dan alle daegen?
Blift hi'j voren trekken in zien laand?
25 As hi'j et laand vlak maekt het,
stri'jt hi'j toch komijn en karwij,
zi'jt tarwe in riegels, gaste in vakken
en groffe tarwe langs de raand van zien akker?
26 Et is zien God die him daorin les geft,
die him leert wat hi'j doen moet.
27 Zo döskt et volk komijn niet mit een dösksliede
en over karwij ruult et volk gien waegenviel;
komijn wodt mit een stok uutklopt
en karwij mit een roede.
28 Graon moet veur bolle fienmaelen wodden;
mar een boer blift niet de hieltied dösken:
hi'j stuurt zien peerden en et waegenviel d'r over henne,
mar hi'j lat et niet plat maeken.
29 Ok dit vint zien oorsprong
bi'j de Heer van de hemelse machten:
zien beleid is wonderbaorlik
en hi'j voert et uut in grote wieshied.
 
 
Jesaja 29.
Redding veur Jeruzalem in et nauw.
01 Wee Ariël, Ariël, stad waor ooit David him legerde.
Rieg de jaoren anien, vier de kringlope van feesten.
02 Mar ik zal Ariël in et nauw drieven.
Droefenis en rouw zullen d'r heersen,
want ik maek van de stad een offerheerd.
03 Ik zal je van alle kaanten belegeren,
ik warpe schansen tegen je op
en sluut je mit hoge wallen in.
04 Ie zullen roepen van diepe onder de grond,
waj' uut et stof heuren laoten, klinkt dempt;
et klinkt as de stemme van een geest uut de diepte,
et stof lat allienig mar gefluuster heuren.
05 Mar dan opiens, in een tel,
wodden de barbaarse horden tot fien stof,
de horden van de geweldeners tot dwarrelend kaf.
06 Want de Heer van de hemelse machten zal ingriepen,
mit donder, eerdeschokken en oorverdovend kebaol,
mit warvelende stormen en een alles verbranende vlammezee.
07 As een angstdroom, een droom in de naacht,
verdwient de mennigte volken die optrekt tegen Ariël,
die de stad bestridt, belegert en in et nauw drift.
08 Zoas de droom van iene die honger het:
hi'j droomt over eten, mar is bi'j et wakker wodden nog roppig;
of van iene die dust lidt en droomt dat hi'j drinkt,
mar bi'j et wakker wodden nog dustig is en uutdreugd –
zo zal et ok de volken vergaon,
de mennigte die optrekt tegen de Sion.
09 Jim staon daor verdwaesd, asof jim bliend binnen.
Wees mar verdwaesd en wees mar bliend.
De profeten bin dronken, mar niet van de wien,
de priesters waggelen, mar niet deur de draank.
10 Want een geest van diepe slaop
het de Heer over jim uutstot:
hi'j het jim ogen, de profeten, sleuten
en jim verstaand, de zieners, verduusterd.
11 Ieder droom is veur jim as de tekst van een verzegeld boek, dat an iene die lezen kan veurlegd wodt mit de vraoge: "Lees dit es," waorop hi'j zegt: "Dat kan niet, et is verzegeld."
12 Of as et veurlegd wodt an iene die niet lezen kan: "Lees dit es," dan zal hi'j zeggen: "Ik kan niet lezen."
13 De Heer zegt:
Omreden dit volk mi'j naor de mond praot,
mi'j allienig mar mit de lippen dient,
wiels heur hatte veer bi'j mi'j weg is;
omreden heur ontzag veur mi'j klaorebaore plicht is,
allienig mar anleerd en deur meensken oplegd –
14 daorom zal ik opni'j wonderen doen veur dit volk,
biesterbaorlike wonderen en grootse daoden.
De wieshied van wiezen zal heur dan gien vertuten doen,
et verstaand van verstaandigen hoolt him verburgen.
15 Wee degenen die heur waore bedoelings
diepe verburgen holen veur de Heer;
die alles doen in duusternis en zeggen:
"Wie zicht oons? Wie wet wat wi'j doen?"
16 Jim dri'jen de zaeken omme!
Is de klei seins meer as de pottebakker?
Kan et maeksel over zien maeker zeggen:
"Hi'j het mi'j niet maekt"?
Of et diggelgoed over de pottebakker:
"Hi'j brengt d'r weinig van terechte"?
 
17 Nog allienig mar een posien,
dan zal de Libanon weer een appelhof wodden,
een appelhof die is as een groot bos.
18 Op die dag zullen doven heuren kunnen
hoe uut een boek veurlezen wodt,
en blienen zullen mit eigen ogen zien,
bevri'jd uut een duustere naacht.
19 Dan zullen verdrokten de Heer weer loven,
zwakken juichen om de Heilige van Israël.
20 Want et is daon mit de geweldener,
veurbi'j mit de spotter.
Iederiene die op onrecht zint, zal vergaon:
21 wie een aander valse bewerings ontlokt,
wie de rechters in de poort verstrikken wil,
wie et recht van de rechtveerdige schendt
mit loze bewerings.
22 Daorom – dit zegt de Heer,
die Abraham bevri'jd het,
over de naokommelingen van Jakob:
Jakob zal niet meer te schaande staon,
zien gezichte niet meer van schaemte verbleken.
23 Want as zien kiender zien
wat ik in heur midden daon hebbe,
zullen zi'j eerbied veur mien naeme hebben,
de heilighied erkennen van de Heilige van Jakob
en de God van Israël vrezen.
24 Iederiene die verward was, zal inzicht kriegen,
wie de hieltied krimmeneerde, is vol begrip.
 
 
Jesaja 30.
Niet Iegypte brengt bevri'jding, mar de Heer.
01 Wee jim, koppige kiender – zegt de Heer –,
die plannen uutvoeren tegen mien wil,
verdregen sluten tegen mien zin
en zo zunde op zunde staepelen;
02 die zonder mi'j te vraogen
op weg gaon naor Iegypte,
om te schoelen in de vesting van de farao
en bescharming te zuken in et schaad van Iegypte.
03 De vesting van de farao zal jim schaande brengen,
de bescharming van Egypte zien schaad brengt jim smaad.
04 Al gaon jim leiders naor Soan,
al kommen jim gezaanten tot in Chanes,
05 ze berieken d'r hielendal niks,
want dat volk het niks te bieden.
Et brengt heur gien hulpe of veurdiel,
mar allienig mar schaande, spot en hoon.
 
06 Profetie over de dieren van et Zuden.
Deur een laand van ellende en ontbering
– et gebied van leeuwinne en leeuw,
van slange en vliegensvlogge cobra –
vervoeren zi'j heur schatten op ezelsroggen,
heur riekdommen op kamelebulten,
naor een volk dat niks te bieden het.
07 De hulpe van Iegypte is loos en leeg;
dus nume ik et Rahab, "Tandeloos monster".
08 Neem een stienen plaete en schrief dit op,
leg et mit zovule woorden veur heur vaaste,
zodat et beweerd blift tot in iewighied.
 
09 Onhaandelber volk, kiender vol bedrog,
die niet luusteren willen
naor et lesgeven van de Heer.
10 Tegen de zieners zeggen zi'j: "Veur oons gien visioenen!"
en tegen de schouwers: "Lotter niet naor waorhied.
Zeg gien leugens tegen oons en valse profetieën.
11 Verlaot de juuste weg, wiek of van et rechte spoor.
Vaal oons niet lastig mit de Heilige van Israël."
12 Daorom – dit zegt de Heilige van Israël:
Omreden jim die woorden verwurpen hebben
en alles verwaachtten van geweld en bedrog,
13 zal disse smerigens in jim deurwarken
as een algedurig briedere bres in een hoge mure,
die dan opiens, in een tellegien, innenneer vaalt
14 en bast as de kruke van een pottebakker,
die zo meedogenloos verbriezeld wodt
dat d'r gien scharve meer van over is
waormit vuur uut de heerd haeld
of waeter uut een tonne schept wodden kan.
15 Dit zee God, de Heer,
de Heilige van Israël:
"In rust en inkeer ligt jim redding,
in geduld en vertrouwen ligt jim kracht."
Mar jim wollen niet.
16 Jim zeden: "Nee!
Op peerden vlochten!" –
Vlochten zúl ie!
"Wi'j gaon d'r hiel vlogge vandeur!" –
Hiel vlogge wodde ie inhaeld.
17 Duzend zullen d'r vlochten veur et driegen van iene,
veur et driegen van vieve vlochten jim allemaole.
Al wat d'r van jim overblift
is as een paol op een bargtoppe,
as een vaandel op een heuvel.
 
18 En toch waacht de Heer op et mement
dat hi'j jim genaodig wezen kan;
toch zal hi'j overaende kommen
om him over jim te ontfarmen.
Want de Heer is een God van recht.
Gelokkig de meenske die op him waacht.
19 Volk van Jeruzalem, dat op de Sion woont, ie hoeven gien traonen meer te goelen. Want hi'j zal him over je ontfarmen aj' om hulpe roepen, hi'j zal bescheid geven zogauw hi'j je heurt.
20 De Heer zal jim bolle geven in de benauwenis en waeter in de nood. Hi'j die jim les gaf, zal him niet langer verbargen. Mit eigen ogen zul ie je leermeester zien,
21 mit eigen oren zul ie een stemme aachter je zeggen heuren: "Dit is de weg die as ie volgen moeten. Hier moej' rechts. Gao daor naor links."
22 Dan zullen jim je mit zulver overtrokken beelden en je vergulde godebeelden as onrein beschouwen. "D'r uut!" zuj' tegen heur zeggen, krek zoaj' een vrouw votsturen die de regels het.
23 Dan zal hi'j regen geven veur et zaod waormit ie et laand inzi'jd hebben. Alles wat et laand geft zal mals en voedzem wezen. Op die dag zal et vee op uutstrekte weidegronden weiden.
24 De runder en ezels die et laand bewarken, kriegen voer dat verriekt is mit zuring, naodat et mit grepe en zi'je in de wanne roonseld is.
25 Op de dag van et bloedbad, as de torens valen, zullen d'r beken en waeterstromen daele kommen van iedere hoge barg en van iedere heuvel die him verheft.
26 Dan is et locht van de maone as et locht van de zunne, en et zunnelocht wodt verzeuvenvooldigd, as et locht van zeuven daegen toegelieke. Op die dag verbint de Heer de wonde van zien volk en genist hi'j de striemen die et toebrocht binnen.
 
27 De Heer zels komt van veer, in branende argernis:
uut zien neuze stiegt dichte rook omhogens,
vervluking ligt op zien lippen,
zien tonge is as een verterend vuur,
28 zien aosem as een kolkende waetervloed
die tot de hals riekt.
Hi'j komt de volken verrusselen mit een bedrieglike wanne,
de naosies geft hi'j een misleidend bit tussen de kaeken.
29 Mar bi'j jim zullen vassies klinken,
zoas in de naacht van heiliging veur een feest.
Jim zullen verhoopt wezen as een pelgrim
die op de schalmei speult, op zien tocht
naor de barg van de Heer, de rots van Israël.
30 Dan zal de Heer zien machtige stemme heuren laoten
en zien laoten hoe zien aarm daelekomt,
in grimmige argernis: mit een verterend vuur,
mit wolkbreuken, stotbujjen en haegelstiender.
31 Zien stemme zal Assyrië verlammen,
de Heer zal et slaon mit een stok.
32 Iedere keer dat de Heer de giesel van et noodlot
op zien rogge daelekommen lat,
zullen de trommels en de lieren klinken.
Mit een regen van slaegen gaot hi'j Assyrië te lief.
33 Et offerplak is sund lange klaor
– dezelde as veur Moloch
mit een vuurheerd, diepe en roem,
en vuur en hoolt in overvloed.
As een stroom van zwaovel
stikt de aosem van de Heer him in de braand.
 
 
Jesaja 31.
Allienig de Heer bescharmt en bevri'jdt
01 Wee heur die naor Iegypte gaon om hulpe,
die heur heil zuken bi'j peerden,
vertrouwen op een groot tal waegens
en een overmacht an ruters.
Veur de Heer hebben zi'j gien oge,
de Heilige van Israël zuken zi'j niet.
02 Mar hi'j wet wat hi'j dot, hi'j brengt onheil
en nemt zien woord niet weeromme.
Hi'j keert him tegen dat verdurven volk
en tegen heur trewanten in et kwaod.
03 De Iegypteners bin meensken, gien goden,
heur peerden bin vleis, gien geest.
Strekt de Heer zien haand uut,
dan stroffelt de helper
en vaalt degene die hulpe zocht,
en tegere kommen ze omme.
04 Dit zegt de Heer tegen mi'j:
Zoas leeuw en welp grommend bi'j heur prooi staon
– al kommen de hedders te hope lopen,
zi'j storen heur niet an heur geschreeuw
en gaon niet veur et remoer op de vlocht –,
zo komt de Heer van de hemelse machten
om op de hellings van de Sion te vechten.
05 Zoas een voegel boven zien nust vligt,
zo waekt de Heer van de hemelse machten over Jeruzalem,
hi'j waekt en hi'j reddet, hi'j bescharmt en bevri'jdt.
06 Kiender van Israël, keer weeromme naor him
van wie jim zo veer ofdwaeld binnen.
07 Op die dag zul ie de goden ofkeuren
die ie – tot je schaande – maekt hebben van je goold en zulver.
 
08 Dan wodt Assyrië veld,
mar niet deur et zwaord van een meenske;
et wodt opeten,
mar niet deur een meenskezwaord.
Assyrië zal veur et zwaord op de vlocht gaon
en zien jongkerels zullen dwangwark doen.
09 Verlamd van aangst verlöst de rots zien kracht,
zien anvoerders strieken versleugen et vaandel
– zo zegt de Heer, wie zien vuur braant in Sion,
wie zien ovend laait in Jeruzalem.
 
 
Jesaja 32.
Vrede waor gerechtighied heerst.
01 Een keuning die rechtveerdig regeert
en leiders die leiden neffens et recht
02 bin as een beschutting tegen de wiend,
as een verschoel veur een wolkbreuk,
as waeterstromen in een dreuge streek,
as et koele schaad van een rots
in een dustig, uutdreugd laand.
03 Ogen zullen niet langer bliend wezen,
oren luusteren weer andachtig;
04 de onbezunnen geest krigt kennis en inzicht,
de tonge van stotterers praot vloeiend en vlot.
05 Dan wodt een dwaeze niet meer edel nuumd,
een bedrieger niet langer veurnaem.
06 Want een dwaeze praot dwaes
en zien hatte brengt smerigens:
hi'j haandelt goddeloos
en hi'j praot kwaod over de Heer;
wie honger lidt lat hi'j hongerig,
de dustige geft hi'j niks te drinken.
07 Een bedrieger kiest valse middels,
hi'j beraomt snode plannen
en perbeert, deur leugens rond te stri'jen,
de verdrokte in et verdarf te stotten,
en de zwakke as die zien recht bepleit.
08 Mar een edel meenske zint op edele daoden,
hi'j zet him in veur al wat edel is.
 
09 Kom overaende, zorgeloze vrouwluden, luuster naor mi'j,
maegies vol vertrouwen, luuster naor mien woorden.
10 Over wat meer as een jaor zullen jim sidderen,
jim, die now nog vol vertrouwen binnen.
Want dan is d'r gien wienoogst meer,
gien plok die nog vruchten oplevert.
11 Beve, jim zorgelozen,
sidder, jim die vol vertrouwen binnen.
Trek je kleren uut tot op et naekte lief
en struup een rouwklied an.
12 Zi'j slaon heur in wanhoop op de bost,
jammerend om de prachtige akkers,
om de vruchtdraegende droevestokken.
13 Stiekels en distels overwoekeren
et laand van mien volk,
ieder huus waor vreugde heerst
en iedere stad vol feestkebaol.
14 De vesting zal verlaoten liggen,
et remoer van de stad vaalt stille.
Burcht en waachttoren wodden ruïnes veur altied,
een lustoord veur wilde ezels,
weidegrond veur et vee.
 
15 Zo zal et blieven totdat van boven
een geest over oons uutgeuten wodt.
Dan zal de woestijn een appelhof wodden,
een appelhof die is as een groot bos.
16 Et recht zal him vestigen in de woestijn,
gerechtighied wonen in de appelhof.
17 Dan zal de gerechtighied vrede stichten,
zi'j brengt rust en vertrouwen veur altied.
18 Mien volk zal wonen in een oase van vrede,
een veilig woonstee,
een oord van ongestoorde rust.
19 In et woold op de helling goesd de koelte,
beneden in de vlakte strekt de stad him uut.
20 Gelokkig bin jim
die zi'jen langs et waeter,
die os en ezel in de zille holen.
 
 
Jesaja 33.
Bevri'jding van Jeruzalem.
01 Wee de verwoester, zels nooit verwoest,
en de verraoder, nog nooit verraoden.
As d'r een aende komt an je verwoesten,
dan woj' zels verwoest,
en as d'r een aende komt an je verraod,
dan woj' zels verraoden.
02 O Heer, wees oons genaodig,
op jow vestigen wi'j oonze hope.
Wees oons tot steun, iedere dag opni'j,
redde oons in tieden van nood.
03 Veur jow bulderend kebaol
slaon de volken op de vlocht,
as jow overaende kommen stoeven zi'j uut mekeer.
04 De buit wodt bi'j mekeer brocht
zoas gröshippers dat doen,
et volk stot him d'r op as een zwaarm gröshippers.
05 Hoge verheven is de Heer,
hi'j woont hoge hierboven.
Hi'j vult Sion mit recht en gerechtighied.
06 Hi'j is oons hoolvaaste, zolange as wi'j leven.
Wieshied en toewijding leiden tot redding,
eerbied veur de Heer is Sion zien riekdom.
07 Now nog raost Ariël et uut
en goelen vredeboden bittere traonen.
08 De wegen liggen verlaoten,
op de paeden is gieniene meer.
Verdregen wodden verbreuken,
getugen niet meer geleufd,
gien meenske staot nog in aachtinge.
09 Et laand verdruugt en komt omme,
de Libanon is onteerd en verwelkt;
de Saron is een wildernis wodden,
Basan en de Karmel bin kaelsleugen.
10 Now za'k in de bienen kommen, zegt de Heer,
groots za'k mi'j zien laoten
en kom ik overaende.
11 Jim bin zwanger van et dreuge grös
en wat jim kriegen is kaf;
jim geest is een vuur
dat jim zels verteren zal.
12 De volken zullen branen as in een kalkoven,
in vlammen opgaon as wegkapte doornstruken.
 
13 Jim die veer vot wonen, heur wat ik daon hebbe,
en jim dichtebi'j, erken mien kracht.
14 De zundige meensken in Sion sidderen,
de goddelozen wodden d’r bange van:
"Wie van oons kan wonen in verterend vuur?
Wie kan wonen in vuur dat iewig braant?"
15 Wie rechtveerdig leeft en de waorhied zegt,
wie woekerweenst deur ofpersing weigert,
wie anbeuden steekpennings ofwiest,
wie niet toeheuren wil as een moord beraomd wodt,
wie niet anzien kan hoe et kwaod gebeurt –
16 hi'j zal hoge hierboven wonen,
veilig in de onneembere rotsburcht;
in zien eten wodt veurzien,
an waeter is nooit gebrek.
 
17 Mit eigen ogen zul ie een keuning
in al zien schoonhied zien,
binnenkot zul ie een laand zien
dat him uutstrekt tot in de veerte.
18 Mit zeerte in et hatte
zul ie an de verschrikkings weerommedaenken:
Waor bin now de manluden die schreven en weugen,
waor is de man die de torens telde?
19 Ie zien dat onbeschaemde volk niet weeromme,
dat volk mit zien tael diej’ niet verstaon,
zien vremde kroempraoteri’je.
20 Kiek dan naor Sion, de stad
waor wi'j oonze feesten weer vieren.
Mit eigen ogen zuj' Jeruzalem zien,
een plak waor ie ongestoord wonen kunnen,
een tente die nooit ofbreuken wodt,
waor gien tentpenne ooit van uutrokt
en gien touw losmaekt wodt.
21 Daor toont de Heer oons zien macht.
Daor stromen revieren en is et waeter uutstrekt,
mar daor veren gien galeien op,
daor trekken gien machtige schippen langes.
22 Want de Heer is oonze rechter,
de Heer is oonze wetgever,
de Heer is oonze keuning,
hi'j zal oons redden.
23 De touwen hangen slop en ontspannen,
de tentpaol hoeft niet meer in ’t lood,
et vaandel niet meer hesen.
Dan wodt de rieke buit verpat,
alderdeegst de verlamden plunderen mit.
24 Gien inwoner zegt nog: "Ik bin ziek,"
de hiele bevolking is van schuld bevri'jd.
 
 
Jesaja 34.
Oordiel over Edom.
01 Kom naoderan, volken, en heur toe,
naosies, luuster andachtig.
Heur, eerde en wie heur bewonen,
wereld en al wat daorop gruuit.
02 De Heer koestert woede tegen alle volken,
zien argernis ontbraant tegen hiel heur legermacht.
Heur waacht de vernietiging,
hi'j het heur veur de slaacht bestemd.
03 Sneuvelden blieven onbegreuven liggen,
de staank van heur lieken stiegt op;
de bargen druppen van heur bloed.
04 De steerns an de hemel vergaon,
as een boekerolle wodt de hemel opruuld.
Alle steerns valen daele,
zoas blaederen van een wienstok valen
of verschrompelde vruchten van een viegeboom.
05 Want mien zwaord verschient an de hemel.
Et vaalt daele op Edom, as een oordiel
over et volk dat mien banvluuk treft.
06 Et zwaord van de Heer is rood van et bloed
en drupt van et vet:
et bloed van rammen en bokken
en et vet van de nieren van rammen.
Want de Heer richt een offer an in Bosra,
een grote slaachting in Edom.
07 Ok wilde bollen valen dood daele,
toegelieke mit ossen en de kalver.
Et laand is deurdrenkt van bloed,
de grond zae van vet.
08 Want de Heer hoolt een dag van wraoke,
een jaor van vergelling: hi'j verdedigt Sion.
09 De waeters van Edom wodden pek,
zien grond veraandert in zwaovel,
et laand wodt iene grote pekovend.
10 Et blift d'r branen, dag en naacht,
veur iewig stiegt daor rook op.
Et laand ligt verleuren, tot in et veerste naogeslaacht,
nooit zal iene et nog betreden.
11 Dwargooroele en stiekelvarken nemen et in bezit,
raeven en katoele zullen d'r huzen.
Hi'j het d'r et meetlint van de chaos spannen,
hi'j weegt et mit de weegstienen van de woesteni'je.
12 D'r bin gien edelen meer over
om et keuningschop te betrekken,
alle vosten bin verdwenen.
13 Stiekels overwoekeren de burchten,
onkruud en braannettels de vestings.
Et laand wodt et gebied van jakhalzen,
et woonstee van struusvoegels.
14 Et is et ontmoetingsplak
van woestijndieren en hyena's,
bokken meten daor heur krachten.
Lilit zuukt daor rust
en leeft daor stoord deur niks.
15 Daor nusselt de pijlslange,
zi'j legt d'r eier en gaot d'r bruden,
zi'j brudet ze in heur eigen schaad uut.
Daor gadderen de schofferds,
ze kommen daor in peren bi'jmekeer.
16 Zuuk et nao in et boek van de Heer:
niet iene van die dieren is te zuke,
ze staon d'r in peren bi'jmekeer;
want et is uut zien mond optekend,
zien geest het ze bi'j mekeer brocht.
17 Hi'j het veur heur et lot wurpen,
heur et laand toepat mit et meetlint.
Veur altied kriegen zi'j et in bezit,
ze wonen daor veurgoed.
 
 
Jesaja 35.
Bevri'jding en weerommekommen.
01 De woestijn en de dreuge vlakte
zullen bliede wezen,
de wildernis zal jubelen en bluuien,
02 as een lelie welig bluuien,
jubelen en juichen van vreugde.
De woestijn siert heur mit de luuster van de Libanon,
mit de schoonhied van de Karmel en de Saron.
Et volk zicht de luuster van de Heer,
de schoonhied van oonze God.
03 Geve kracht an trillende hanen,
maek knikkende kni'jen stark.
04 Zeg tegen et moedeloze volk:
"Wees stark en wees niet bange,
want jim God komt mit zien wraoke.
God zien vergelling zal kommen,
hi'jzels zal jim bevri'jden."
05 Dan wodden blienen de ogen eupend,
de oren van doven wodden heurende.
06 Lammen zullen springen as hatten,
de mond van stommen zal jubelen:
waeterstromen zullen de woestijn splissen,
beken de dreuge vlakte deursnieden.
07 Et verzengde laand wodt een waeterplasse,
dustige grond wodt een waeterriek gebied;
waor iens de jakhalzen huusden,
maekt et dreuge grös plak veur riet en buzen.
08 Daor zal een baenemaekte weg lopen,
"Heilige weg" nuumt,
gien onreine zal die betreden.
Over die weg zullen zi'j gaon,
mar dwaezen bin d'r niet te vienen.
09 Gien leeuw of roofdier zal daor kommen,
gien inkeld wild dier dwaelt daor rond,
zi'j blieven d'r allemaole weg,
allienig zi'j die verlost binnen zullen daor gaon.
10 Zi'j, die de Heer bevri'jd het, keren weeromme.
Jubelend kommen zi'j naor Sion,
kroond mit iewige vreugde.
Gejuich en vreugde trekken de stad binnen,
Geaemel en verdriet vlochten d'r uut weg.
 
 
Jesaja 36.
Jeruzalem deur Sanherib bedriegd.
01 In et veertiende regeringsjaor van keuning Hizkia trok keuning Sanherib van Assyrië op tegen de verstarkte steden van Juda en nam ze in.
02 Vanuut Lachis stuurde de keuning van Assyrië iene van zien blispoters, de rabsake, mit een geweldig leger naor keuning Hizkia. Hi'j stopte bi'j de waetertoevoer naor et boverste waeterbekken, an de straote van et bliekveld.
03 Hofmeester Eljakim, de zeune van Chilkia, hofschriever Sebna en kanselier Joach, de zeune van Asaf, gongen naor him toe.
04 De rabsake zee tegen heur: "Zeg tegen Hizkia: "Dit zegt de grote keuning, de keuning van Assyrië: "Waorop berust toch dat vertrouwen van jow?
05 Ik zol toch daenken dat al die mooie beloften niet opwegen tegen strategie en militaire macht. In wie stellen jow zoe'n protte vertrouwen dat jow tegen mi'j in opstaand durven te kommen?
06 Jow vertrouwen op Iegypte, die knakte rietstengel die je haand deurboort aj' d'r op perberen te leunen! Want meer het de farao, de keuning van Iegypte, niet te betekenen veur degenen die heur vertrouwen in him stellen.
07 En jow kunnen mi'j now wel zeggen: "Wi'j stellen oons vertrouwen in de Heer, oonze God," mar was et niet krek die God wie zien offerplakken en alters jow, Hizkia, weghaelen laoten hebben? Jow hebben ommes tegen de bevolking van Juda en Jeruzalem zegd: "Allienig veur dit alter meugen jim daeleknielen"?"
08 Now dan, waog jow kaans mit mien heer, de keuning van Assyrië. Hi'j zal jow twieduzend peerden geven, as jow in staot binnen om de ruters daor veur te leveren.
09 Zolange as jow veur striedwaegens en ruters op Iegypte vertrouwen, zullen jow ommes nog niet de ofgeveerdigde van de meenste knecht van mien heer weerstaon kunnen.
10 Jow daenken toch niet dat hi'j zonder instemming van de Heer optrokken is om dit laand te vernietigen? De Heer het tegen him zegd: "Vaal dit laand an en vernietig et."""
11 Eljakim, Sebna en Joach zeden tegen de rabsake: "Praot asjeblief Aramees mit oons, heer; dat verstaon wi'j. Praot toch gien Judees tegen oons, et volk op de mure luustert mit."
12 Mar de rabsake zee doe: "Dochten jow dat mien heer mi'j stuurd het om et woord allienig tot jim heer en jim te richten? Oonze woorden bin krek zo goed bestemd veur de meensken daor op de mure, die bi'jkotten krek as jim heur eigen poep opeten zullen en heur eigen pis opdrinken zullen."
13 En hi'j rechtte zien schoolders, verheef zien stemme en reup, in et Judees: "Luuster naor wat de grote keuning, de keuning van Assyrië jim te zeggen het!
14 Dit zegt de keuning: "Laot jim deur Hizkia gien rad veur ogen dri'jen, hi'j is niet in staot om jim te bevri'jden.
15 Laot hi'j jim niet verleiden om jim vertrouwen te stellen in de Heer. As hi'j beweert: "De Heer zal oons vaaste en zeker redden en disse stad zal niet in hanen valen van de keuning van Assyrië,"
16 luuster dan niet naor him. Want dit zegt de keuning van Assyrië: "Geef jim over en stel jim onder mien hoede, dan kan iederiene van jim van zien wienstok en zien viegeboom eten en et waeter uut zien eigen putte drinken,
17 tot ik komme en jim mitneme naor een laand dat niet onderdoet veur dat van jim: een laand van graon en wien, van stoete en droevetunen.
18 Laot Hizkia jim gien valse hope geven mit zien bewering dat de Heer jim redden zal. Hebben de goden van aandere volken heur laand dan redded uut de hanen van de keuning van Assyrië?
19 Waor bin de goden van Hamat en Arpad bleven, waor weren de goden van Sefarwaïm? Hebben die Samaria seins uut mien hanen redded?
20 As gien inkelde god in staot bleken is om zien laand uut mien hanen te redden, hoe zol dan de Heer Jeruzalem redden kunnen?"""
21 Mar zi'j zwegen en zeden doe gien woord, want zo had de keuning et beveulen.
22 Hofmeester Eljakim, de zeune van Chilkia, hofschriever Sebna en kanselier Joach, de zeune van Asaf, gongen mit scheurde kleren naor Hizkia om him de woorden van de rabsake over te brengen.
 
 
Jesaja 37.
01 Zogauw keuning Hizkia de bosschop heurde, scheurde hi'j zien kleren, trok een boeteklied an en gong naor de tempel van de Heer.
02 Hofmeester Eljakim, hofschriever Sebna en de ooldsten van de priesters stuurde hi’j in boetekleren naor de profeet Jesaja, de zeune van Amos.
03 Zi'j zeden tegen him: "Dit zegt Hizkia: "Disse dag is d'r iene van aangst, straf en vernedering: et is as bi'j een geboorte waorbi'j de baarmoeder ontsleuten is mar de kracht om te baoren is d'r niet.
04 Mar altemet slat de Heer, jow God, acht op wat de rabsake zegd het, die deur zien heer, de keuning van Assyrië, hierhenne stuurd is om de levendige God te hunen, en altemet zal hi'j die belediging vergellen. Bidde daorom veur degenen van oons volk die d'r nog over binnen.""
05 Zo kwammen de hovelings van keuning Hizkia bi'j Jesaja,
06 en Jesaja zee doe heur: "Zeg tegen jim keuning: "Dit zegt de Heer: Laot je de moed niet ontnemen deur de woorden waormit de knechten van de keuning van Assyrië mi'j bespot hebben.
07 Ik zal him een geest sturen en him een gerucht inschunen laoten waordeur hi'j naor zien eigen laand weeromme gaot, en daor zal ik him een gewelddaodige dood starven laoten.""
08 Ondertussen had de rabsake him weer bi'j zien keuning voegd, die, zoas hi'j verneumen had, zien kaamp bi'j Lachis opbreuken had en now de anval eupend had op Libna.
09 Mar Sanherib vong et gerucht op dat keuning Tirhaka van Nubië uuttrokken was om de stried mit him an te bienen en stuurde, doe hi'j dat heurde, gezaanten naor Hizkia, mit de opdracht:
10 "Zeg tegen keuning Hizkia van Juda: "Laot jow niet misleiden deur de Heer, jow God, in wie jow je vertrouwen steld hebben omreden hi'j jow toezegd het dat Jeruzalem niet in hanen van de keuning van Assyrië valen zal.
11 Jow hebben toch zels heurd hoe de keunings van Assyrië alle lanen die ze binnenvullen vernietigd hebben. Zollen jow dan redded wodden?
12 Gozan, Charan, Resef en de inwoners van Eden in Telassar, die deur mien veuroolden uutroeid wodden, bin toch ok niet deur heur goden redded?
13 En wat is d'r wodden van de keunings van Hamat en Arpad, en van de keunings van de stad Sefarwaïm en van Hena en Iwwa?""
14 Doe Hizkia de brief leesd had die de boden him overhaandigd hadden, gong hi'j naor de tempel van de Heer en legde de brief daor eupen veur him daele.
15 En hi'j biddede tot de Heer:
16 "Heer van de hemelse machten, God van Israël, jow die op de cherubs tronen, jow allienig bin God van alle keuninkrieken op eerde, jow hebben de hemel en de eerde maekt.
17 Lien mi'j jow oor, Heer, en luuster, eupen jow ogen en kieke. Heur mit welke woorden Sanherib de levendige God hoont.
18 Et is waor, Heer, de keunings van Assyrië hebben alle lanen verwoest
19 en heur goden an et vuur priesgeven. Dat weren dan ok gien goden, et weren allienig mar maeksels van meenskehanen, beelden van hoolt en stien, die ze vernietigd hebben.
20 Ik vraoge jow, Heer, oonze God: red oons uut zien hanen, zodat alle keuninkrieken op eerde begriepen zullen dat jow, Heer, de ienige binnen."
21 Jesaja, de zeune van Amos, leut Hizkia weten: "Dit zegt de Heer, de God van Israël: Wat je gebed over keuning Sanherib van Assyrië anbelangt,
22 dit is wat ik, de Heer, over him zegge:
Vrouwe Sion minacht je, ze lacht je uut,
meewaorig schudt Jeruzalem heur heufd.
23 Weet wie aj' beledigd en bespot hebben,
wie aj' uutjouwd hebben, uutdaegend ankeken:
et was de Heilige van Israël!
24 Deur je knechten heb ie de Heer hoond. Ie zeden:
"Al mien striedwaegens brochten mi'j tot op de hoogste bargen,
tot in de veerste hoeken van de Libanon.
Zien hoogste ceders velde ik, zien machtigste cipressen.
Ik drong deur tot zien hoogste toppen, tot in zien diepste woold.
25 Ik hebbe greuven en waeter dronken,
de stromen van Iegypte mit mien voeten dreuge legd."
26 Heb ie dan niet heurd dat ik dit beschikt hebbe?
In lang vervleugen tieden nam ik et mi'j veur,
now is de tied kommen dat ik et volbreng.
Onneembere steden wodden in puun legd,
27 heur inwoners staon machteloos en gluuien van schaemte.
Zi'j bin as jonge scheuten op de akker, pril gruun in de woestijn,
tere sprieties op et daoke: verschruuid nog veur ze opkommen binnen.
28 Mar ik kenne je, ik bin op de hoogte van je doen en laoten,
ik weet hiel goed hoe ie tekeergaon tegen mi'j;
29 ik zie daj’ tevreden binnen mit jezels,
je raozerni'je is tot mien oren deurdrongen.
Ik slao mien haoke deur je neuze en legge mien bit in je mond
en voere je op je schreden weeromme.
30 Jow, Hizkia, kondig ik ditte an: dit jaor zul ie eten wat d'r nao de oogst bi'jglieks nog opkomt, en volgend jaor ontuug, mar et jaor daornao kun ie zi'jen en oogsten, droevetunen plaanten en van de opbrengst eten.
31 De Judeeërs die ontkommen en et overleven, zullen wottel schieten en vrucht dregen,
32 want wie et overleven en ontkommen, zullen heur vanuut Jeruzalem, vanof de Sion verspreiden. De Heer van de hemelse machten zal him daorveur inzetten.
33 Daorom - dit zegt de Heer over de keuning van Assyrië: Hi'j zal disse stad niet te nao kommen. Hi'j zal d'r gien pielke op ofschieten, gien schilde tegen opstikken en gien wal tegen opsmieten.
34 Hi'j zal op zien schreden weerommekeren en disse stad niet te nao kommen - zegt de Heer.
35 Omwille van mi'jzels en omwille van mien knecht David zal ik disse stad huden en heur bevri'jden."
36 Doe trok een engel van de Heer te striede en doodde in et kaamp van de Assyriërs honderdvuventachtigduzend man. De ankem morgen zag et volk niks as lieken liggen.
37 Keuning Sanherib van Assyrië brak et beleg op en keerde veurgoed weeromme naor zien woonstee Nineve.
38 Daor wodde hi'j, wiels hi'j deur de kni'jen gong in de tempel van zien god Nisroch, vermoord deur zien zeunen Adrammelech en Sareser, die doe naor Ararat wussen te ontkommen. Zien zeune Esarhaddon volgde him op.
 
 
Jesaja 38.
Hizkia zien ziekte en genezing.
01 Omdebi'j dezelde tied wodde Hizkia slim ziek. De profeet Jesaja, de zeune van Amos, kwam naor him toe en zee: "Dit zegt de Heer: Maek je laeste testement op, want ie zullen wegraeken. Ie zullen niet meer beter wodden."
02 Hizkia dri'jde zien gezicht naor de mure en biddede tot de Heer:
03 "Heer, ik smeek jow, neem toch in anmarking dat ik mi'j de hieltied oprecht en mit hiel mien hatte naor jow wil richt hebbe en de hieltied daon hebbe wat goed is in jow ogen." Daorbi'j mos hi’j slim goelen.
04 Doe richtte de Heer him opni'j tot Jesaja:
05 "Gao naor Hizkia toe en zeg tegen him: "Dit zegt de Heer, de God van je veurvader David: Ik hebbe je gebed heurd en je traonen zien. Now dan, ik geef je nog vuuftien jaor te leven,
06 en ik zal jow en disse stad redden uut de hanen van de keuning van Assyrië. Ik zal disse stad huden.""
07 Jesaja zee: "De Heer geft jow dit teken dat hi'j zien belofte naokommen zal:
08 ik laot et schaad op de zunnewiezer van Achaz tien graoden aachteruutgaon in plak van veuruut." En et schaad gong tien graoden aachteruut.
09 Een stil gebed van keuning Hizkia van Juda, doe hi'j ziek was en van zien ziekte beter wodde.
10 Ik docht: In de bluui van mien leven moet ik gaon,
de tied die mi'j overblift verblief ik in et doderiek.
11 Ik docht: Ik zal de Heer niet meer zien
in et laand van de levenden,
of ooit nog een meenske zien
daor waor alles zien aende vint.
12 Mien woonstee wodde ontruumd en lag eupen,
zoas de tente van een hedder;
ik ruulde mien leven op zoas een wever et tentedoek,
hi'j het mien draod deursneden.
Dag en naacht staon jow mi'j naor et leven,
13 weerloos lig ik tot et morgenlocht,
as een leeuw breken jow al mien bonken.
Dag en naacht staon jow mi'j naor et leven,
14 ik piep as een tuunschoffel (gierzwelver),
ik klaeg en kreun as een doeve.
Mit de ogen dichte roep ik naor omhogens:
"Ach Heer, stao in mien nood veur mi'j in."
15 Wat zal ik nog zeggen?
Wat hi'j mi'j beloofd het, dot hi'j ok.
Ik zol mien levensweg vervolgd hebben,
veurover onder mien bittere lot.
16 Mar mien Heer zee: "Tied om te leven!"
Al die tied zal mien geest in leven blieven.
Jow geven mi'j ni'je kracht, jow laoten mi'j herleven.
17 Zo het mien bittere lot mi'j vrede brocht.
Jow hebben mi'j huded veur et onnutte graf,
jow hebben mien zunden votdaon.
18 Nee, et doderiek zal jow niet loven,
de dood priest jow niet,
zi'j die in et graf ofdaeld binnen
verlaoten heur niet op jow trouw.
19 Mar hi'j die leeft – leeft! – zal jow loven,
zoas ik doe op disse dag.
Oolden laoten heur kiender weten
hoe trouw jow binnen.
20 De Heer is mi'j te hulpe kommen.
Laoten wi'j op de snaoren speulen
in de tempel van de Heer,
alle daegen van oons leven.
21 Jesaja beveelde de knechten van de keuning om een plak dreugde viegen te nemen en et ontsteuken plak d'r mit in te wrieven, waorop Hizkia ni'je krachten kreeg.
22 Hi'j vreug: "Krieg ik van de Heer ok een teken dat ik weer naor de tempel gaon kunnen zal?"
 
 
Jesaja 39.
01 In die tied stuurde keuning Merodach-Baladan van Babylonië, de zeune van Baladan, die verneumen had dat Hizkia ziek west was mar now weer beter was, gezaanten mit brieven en een kedo naor him toe.
02 Hizkia ontvong heur hattelik en leut heur zien schatkaemers zien: et zulver, et goold, et roekersgoed, de kostbere eulies, en ok zien hiele arsenaal en alles wat in zien magezienen was. D'r was niks in zien peleis of in zien riek dat Hizkia heur niet zien leut.
03 Kot daornao gong de profeet Jesaja naor keuning Hizkia toe en vreug him: "Wat hebben disse manluden tegen jow zegd? Waor kwammen zi'j weg?" "Uut een veer laand," zee Hizkia doe, "uut Babylonië."
04 "Wat hebben zi'j in jow peleis te zien kregen?" vreug Jesaja, en Hizkia zee doe: "Zi'j hebben alles zien wat in mien peleis is. D'r is niks in mien magezienen dat ik heur niet zien laoten hebbe."
05 Doe zee Jesaja tegen Hizkia: "Luuster naor wat de Heer van de hemelse machten te zeggen het.
06 Et duurt niet lange meer, of alles wat in jow peleis is, alles wat jow veuroolden an now toe gadderd hebben, zal naor Babel votsleept wodden. D'r blift niks van over – zegt de Heer.
07 Ok een tal van jow zeunen, et naogeslaacht dat jow verwekt hebben, zal wegvoerd wodden om dienst te doen in et peleis van de keuning van Babylonië."
08 Hizkia zee doe: "Et is goed, wat jow naemens de Heer tegen mi'j zegd hebben." Want hi'j docht bi'j himzels: Dat betekent dat d'r zolange as ik leef, rust en vrede wezen zal.
 
 
Jesaja 40.
Troost veur Jeruzalem.
01 Troost, troost mien volk, zegt jim God.
02 Spreek Jeruzalem moed in, maek heur bekend
dat heur slavedienst veurbi'j is, dat heur schuld voldaon is,
omreden zi'j een dubbele straf veur heur zunden
uut de haand van de Heer kregen het.
03 Heur, een stemme ropt:
"Baenemaek veur de Heer een weg deur de woestijn,
slicht in de wildernis een pad veur oonze God.
04 Laot iedere vallei verhoogd wodden
en iedere barg en heuvel verleegd,
laot roeg laand vlak wodden
en rotsige hellings rustige daelen.
05 De luuster van de Heer zal him eupenbaoren
veur et oge van al wat leeft.
De Heer het zegd!"
06 Heur, een stemme zegt: "Roepe!"
En een stemme geft bescheid: "Wat zol ik roepen?
De meenske is as grös, hi'j bluuit as een veldbloeme.
07 Et grös verdruugt en de bloeme verwelkt
as de aosem van de Heer d'r over blaost.
Ja, as grös is dit volk."
08 Et grös verdruugt en de bloeme verwelkt,
mar et woord van oonze God hoolt de hieltied staand.
 
09 Klim op een hoge barg, bode mit goed ni’js Sion,
praot luud en mit kracht, bode mit goed ni’js Jeruzalem,
praot luud, wees niet schrutel.
Zeg tegen de steden van Juda: "Ziehier jim God!"
10 Ziehier God, de Heer!
Hi'j komt mit kracht, hi’j het alles in zien macht.
Zien loon het hi'j bi'j him, zien beloning gaot veur him uut.
11 As een hedder weidet hi'j zien kudde:
zien aarm brengt de laomer bi'jmekeer,
hi'j koestert ze, en zorgzem leidt hi'j de ooien.
God is onvergeliekber.
12 Wie het de waeters mit holle haand vaemd,
de hemel meten tussen doeme en pinkien?
Wie het et stof van de eerde mit een maotlepel ofpast?
Wie het de bargen weugen op een weegschaole,
de heuvels mit belaans en gewichten?
13 Wie het de geest van de Heer meten?
Het iene him ooit raod geven?
14 Wie vragt hi'j, wie bödt him inzicht?
Wie leidet him op de paeden van et recht?
Wie leidet him naor de wieshied?
Wie toont him de weg van et inzicht?
15 In zien ogen bin de volken
as een druppel in een emmer,
as een stoffien op een weegschaole;
de eilanen weegt hi'j as zaandkorrels.
16 Alderdeegst de Libanon levert te min hoolt,
te min wild veur een braandoffer.
17 De volken betekenen niks in zien ogen,
veur him bin ze nog minder as niks.
18 Mit wie wil ie God vergelieken,
hoe is hi'j uut te belen?
19 Mit een godebeeld misschien?
Dat deur een ambachtsman maekt is,
deur een edelsmid overtrokken
mit goold en zulverbeslag.
20 Mit een beeld, daelezet op een bargtoppe?
Mit een stok hoolt dat niet verrot,
mit zorg uutkeuzen deur een vakman,
die een godebeeld maeken wil dat niet ommevaalt.
21 Weet ie et niet? Hej’ et niet heurd?
Is ‘t je niet van meet of an verteld?
Is ’t je al niet helder sund de wereld ontstaon is?
22 Hi'j troont boven et gewulf van de eerde
– heur bewoners bin as gröshippers –,
hi'j spreidt de hemel uut as een doek,
spant him uut as een tente om in te wonen.
23 Hi'j maekt vosten nietig,
de leiders van de eerde onbedudende:
24 amper bin ze plaant, amper zi'jd,
nog mar krek hebben ze wottel scheuten,
of hi'j blaost over heur, en ze verdreugen
en de stormwiend nemt heur op as kaf.
25 Mit wie wil ie mi'j vergelieken, zegt de Heilige,
an wie bin ik geliek te stellen?
26 Kiek omhogens: wie het dit alles maekt?
Hi'j lat et leger steerns voltallig uutrokken,
hi'j ropt ze bi'j heur naeme, iene veur iene;
deur zien kracht en onmetelike groothied
mist d'r gieniene.
27 Jakob, waoromme zeg ie – Israël, waoromme beweer ie:
"Mien weg blift veur de Heer verburgen,
mien God het gien oge veur mien recht"?
28 Weej' et niet? Hej' et niet heurd?
Een iewige God is de Heer,
maeker van de aenden van de eerde.
Hi'j wodt niet mu, hi'j raekt niet verdoffeld,
zien wieshied is niet te begriepen.
29 Die mu is geft hi’j kracht,
die an ’t aende is geft hi'j macht in overvloed.
30 Jonge strieders wodden mu en raeken verdoffeld,
alderdeegst starke helden stroffelen,
31 mar wie hoopt op de Heer krigt ni'je kracht:
hi'j slat zien vleugels uut as een aorend,
hi'j lopt, mar wodt niet mu,
hi'j lopt hadde, mar raekt niet verdoffeld.
 
 
Jesaja 41.
Wie bepaolt de loop van de dingen?
01 Wees stille en luuster naor mi'j, eilanen:
Onder de naosies zullen ni'je krachten opkommen.
Laot ze naoderan kommen, laot ze heur woortien doen.
Ik wil een rechtsgeding mit ze angaon.
02 Wie leut in et oosten de overwinning daegen,
wie het de bevri'jder opstaon laoten?
Wie levert volken an him uut
en onderwarpt keunings an him?
Zien zwaord maekt heur tot stof,
zien boge lat heur as kaf verwi'jen;
03 hi'j zit heur nao en trekt zonder een schrammegien veerder,
zien voeten raeken de grond amper.
04 Wie het dat veur mekeer maekt?
Wie ropt de generaosies vanof et begin?
Ik, de Heer, ik was de eerste
en ok bi'j de laesten zal ik wezen.
05 De eilanen zien et en wodden d’r bange van,
de aenden van de eerde kommen trillend dichterbi'j.
06 De meensken helpen mekeer,
de iene zegt tegen de aander: "Hool de kop d’r veur!"
07 De beeldsnieder vietert de gooldsmid an,
hi'j die mit de haemer plet, priest him die op et aambield slat.
Hi'j bekikt et soldeersel, zegt: "Et is goed,"
en zet et bield mit spiekers vaaste, zodat et niet ommevaalt.
08 Mar jow, Israël, mien knecht,
Jakob, die ik uutkeuzen hebbe,
naokommeling van Abraham, mien vrund,
09 jow die ik weghaeld hebbe van de aenden van de eerde,
die ik van heur veerste uuthoeken weeromme reup –
jow zeg ik: Ie bin mien knecht,
jow he'k keuzen, ik hebbe je niet an kaante zet.
10 Wees niet bange, want ik bin bi'j je,
wees niet bange, want ik bin je God.
Ik zal je starken, ik zal je helpen,
je steunen mit mien onoverwinnelike rechterhaand.
11 Iederiene die him foel tegen je verzette
zal hoond wodden en te schaande staon.
Zi'j die jow bestreden
wodden minder as niks en gaon d’r an kepot.
12 Zi'j die jow onderdrokten
bin onvienber, ie zuken ze ommenocht.
De vi'janen die jow bevochten
zullen verdwienen in et niks.
13 Want ik bin de Heer, je God,
ik neme je bi'j je rechterhaand en zegge je:
Wees niet bange, ik zal je helpen.
14 Wees niet bange, kleine Jakob,
aarm volk van Israël,
ik zal je helpen – zegt de Heer –,
de Heilige van Israël is je bevri'jder.
15 Ik maek van jow een scharpe dösksliede,
een ni'je sliede mit dubbele messen.
Bargen zuj' dösken en vermaelen,
van heuvels laoj' niks over as kaf.
16 Ie zullen ze wienen, en de wiend nemt ze op,
de stormwiend jacht ze uut mekeer.
Dan zuj' juichen om de Heer,
je gelokkig priezen om de Heilige van Israël.
17 Stumpers en stakkers zuken waeter – niks!
Heur tonge is zo dreuge as leer.
Ik, de Heer, zal heur bescheid geven,
ik, de God van Israël, zal heur niet in de steek laoten.
18 Ik laot op kaele heuvels revieren ontspringen
en bronnen in de valleien.
In de woestijn laot ik meren ontstaon,
uut dreuge grond borrelt waeter op.
19 Ik plaante in de woestijn
ceder en acacia, mirte en olijf,
en ik laot in de wildernis
denne, zoegepappe en cipres opkommen.
20 Dan zullen zi'j zien en beseffen,
veur ’t verstaand kriegen en erkennen
dat de haand van de Heer dit daon het,
dat de Heilige van Israël dit alles maekte.
21 Voer jim rechtszaeke, zegt de Heer,
lever overtugende bewiezen, zegt Jakob zien keuning.
22 Komme d'r mit veur de dag
en vertel oons wat d'r gebeuren zal.
Vertel oons over wat vroeger gebeurd is,
zodat wi'j de ofloop now al kennen.
Zeg oons ok wat kommen gaot,
23 geef oons anwiezings over de toekomst,
dan weten wi'j dat jim goden binnen.
Doe et, of goed, of slecht,
zodat wi'j et mit eigen ogen zien kunnen.
24 Mar nee, jim bin minder as niks
en jim daoden stellen niks veur;
verafschuwd wodt iederiene die veur jim kiest.
25 In et noorden leut ik iene overaende kommen, en hi'j kwam,
in et oosten, waor de zunne opkomt, reup hi'j mien naeme.
Hi'j vertrapt stadhoolders as liem,
zoas een pottebakker zien klei tredet.
26 Wie het him vanof et begin ankondigd,
lange van teveuren, zodat wi'j et wussen
en now zeggen kunnen: "Et is waor!"?
Gienend van jim kondigde wat an,
gienend van jim het oons verteld,
gieniene het een woord van jim heurd.
27 Ik was de eerste die Sion verkondigde: "Kiek, daor bin ze!"
Ik stuurde Jeruzalem een bode mit goed ni’js.
28 Ik kiek om mi'j henne, mar d'r is gieniene,
onder jim zie ik gien inkelde raodgever,
niet iene die op mien vraogen bescheid geven kan.
29 Jim bin allemaole lieke aarmzalig en nietig
en jim daoden betekenen niks;
wiend en leegte bin jim beelden.
 
 
Jesaja 42.
01 Hier is mien knecht, him zal ik steunen,
him he’k uutkeuzen, bi’j him vuul ik mi’j bliede,
ik hebbe him mit mien geest voldaon.
Hi'j zal alle volken et recht weten laoten.
02 Hi'j raost niet, hi'j reert niet,
hi'j ropt niet luudkeels in et eupenbaor;
03 et knakte riet brekt hi'j niet of,
de kwienende vlamme zal hi'j niet uutblaozen.
Et recht zal hi'j zuver weten laoten.
04 ongebreuken en vol vuur
zal hi'j et recht op eerde brengen;
de eilanen longeren naor zien lesgeven.
05 Dit zegt God, de Heer,
die de hemel maekt het en uutspannen,
die de eerde uuthaemerd het
mit alles wat zi'j geft,
die de meensken op eerde levensaosem geft,
en levensgeest an allemaole die daor binnen:
06 In gerechtighied hebbe ik, de Heer, jow reupen.
Ik zal je bi'j de haand nemen en je huden,
ik neme je in dienst veur mien verbond mit de meensken
en maek je tot een locht veur alle volken,
07 om blienen de ogen te eupenen,
om heur die vaaste zitten te bevri'jden,
uut de duustere karkers.
08 Ik bin de Heer, dat is mien naeme.
Ik pat mien majesteit niet mit een aander,
noch de lof die mi'j toekomt mit een bield.
09 Wat eertieds veurzegd wodde, is now uutkommen
en ik kondig jim ni'je dingen an,
nog veur ze veur de dag kommen zal ik ze eupenbaoren.
10 Zing veur de Heer een ni'j lied,
laot zien lof over de hiele wereld klinken,
jim die de zee beveren, en alles wat leeft in zee,
jim, eilanen, en iederiene die daorop wonen.
11 Laot de woestijn en zien steden heur stemme verheffen,
de tentekaampen waor de stamme Kedar leeft;
laot de rotsbewoners uutbasten in gejuich,
luudkeels roepen vanof de toppen van de bargen.
12 Laoten zi'j de Heer hulde bewiezen
en zien lof bekend maeken op de eilanen.
13 De Heer zal optrekken as een soldaoteheld,
as een anvoerder vietert hi'j de striedlust an.
Hi'j blaost alarm, hi'j slaekt een striedkreet.
Heldhaftig verslat hi'j zien vi'janen.
Een weg deur de woestijn
14 Al zo lange heb ik niks zegd,
ik hebbe zwegen, mi'j inholen.
Now raos ik et uut as een vrouw in de kraom,
ik zocht en ik zwoeg toegelieke.
15 Bargen en heuvels laot ik uutdreugen
en alles wat d'r wast verdreugen,
in revieren laot ik eilanen ontstaon,
meren valen dreuge.
16 Blienen laot ik over onbekende wegen gaon,
op paeden die ze niet kennen voer ik heur.
Duusternis veraander ik in locht,
roeg laand maek ik slicht.
Ja, disse dingen zal ik doen,
niks daorvan zal ik naolaoten.
17 Wie op ofgodsbielden vertrouwt,
tegen een godebield zegt: "Jow bin oonze god,"
zal weeromme deinzen en him diepe schaemen.
18 Doven, luuster! Blienen, eupen je ogen en kiek!
19 Is d'r iene zo bliend as mien knecht,
zo doof as de bode die ik stuur?
Is d'r iene zo bliend as dit strafte volk,
bliend as de knecht van de Heer?
20 Et zicht een protte, mar onthoolt niks,
et het zien oren eupen, mar heurt niks.
21 Iens schepte de Heer d'r behaegen in
om de kracht van zien lesgeven te tonen
omwille van zien rechtveerdighied.
22 Mar now is et volk beroofd en plunderd,
zien jonge strieders liggen mit kettens vaaste
in de gevangenis gooid.
Een prooi bin ze wodden, en gieniene die heur reddet;
zi'j bin ofpakt, en gieniene die zegt: "Geef weeromme!"
23 Is d'r iene onder jim die dit heurt,
die andachtig luustert en begript wat d'r now komt?
24 Wie het Jakob tot buit maekt,
Israël uutleverd an plunderers?
Is et niet de Heer,
hi'j tegen wie wi'j zundigd hebben?
Zi'j wollen niet de weg gaon die hi'j wees,
niet luusteren naor zien lessen.
25 Hi'j wodde koegels op heur
in allesverterend kriegsgeweld.
Zi'j weren omringd deur vlammen,
mar zaggen niet in waoromme,
zi'j stonnen in braand,
mar trokken heur d'r niks van an.
 
 
Jesaja 43.
01 Now dan, dit zegt de Heer,
die jow maekte, Jakob, die jow vormde, Israël:
Wees niet bange, want ik zal je vri'jkopen,
ik hebbe je bi'j je naeme reupen, ie bin mienend!
02 Moet ie deur et waeter gaon – ik bin bi'j je;
of deur revieren – ie wodden niet mitsleurd.
Moet ie deur et vuur gaon – ie zullen je niet branen,
de vlammen zullen je niet verschruuien.
03 Want ik, de Heer, bin je God,
de Heilige van Israël, je redder.
Veur jow geef ik Iegypte as losgeld,
Nubië en Seba ruil ik tegen jow in.
04 Ie bin zo kostber in mien ogen,
zo weerdevol, en ik hool zo veule van je
dat ik de meensdom geve in ruil veur jow,
ja alle volken om jow te beholen.
05 Wees niet bange, want ik bin bi'j je.
Ik hael je volk uut et oosten weeromme,
uut et westen breng ik jim bi'jmekeer.
06 Tegen et noorden zeg ik: Geef op!
Et zuden gebied ik: Laot los!
Breng mien zeunen weeromme van ginder,
mien dochters van de aenden van de eerde,
07 allemaole over wie mien naeme uutroepen is,
en die ik omwille van mien majesteit
maekt hebbe, ze bin mien wark.
08 Laot dit volk naor veuren treden,
een bliend volk, ok al het et ogen,
doof, ok al het et oren.
09 Alle volken zullen heur gadderen,
alle naosies kommen bi'jmekeer.
Wie van heur goden ankondigd het
wat eertieds nog te gebeuren ston?
Laoten zi'j mit getugen kommen om heur geliek te bewiezen,
zodat iederiene die heur heurt zeggen zal: "Et is zo!"
10 Jim bin mien getuge – zegt de Heer –,
mien knecht, die ik uutkeuzen hebbe
zodat jim mi'j kennen zollen en vertrouwen,
en inzien zollen dat ik et bin.
Véur mi'j is d'r gien god west,
en nao mi'j zal d'r gienend wezen.
11 Ik, ík bin de Heer!
Buten mi'j is d'r gieniene die reddet.
12 Ik hebbe redding ankondigd en redding brocht,
jim heurden et van mi'j, niet van een vremde.
Jim bin mien getuge – zegt de Heer –,
dat ik warkelik God bin
13 en dat ik blief wat ik bin.
Gieniene kan him an mien macht onttrekken.
Wat mien haand dot, wie maekt et ongedaon?
14 Dit zegt de Heer, jim bevri'jder,
de Heilige van Israël:
Omwille van jim stuur ik iene naor Babel;
ik maek alle Chaldeeën tot vlochteling
en jaeg heur jammerend heur schippen op.
15 Ik bin de Heer, jim Heilige,
de maeker van Israël, jim keuning.
16 Dit zegt de Heer,
die een weg baende deur de zee
en een pad deur machtige waeters,
17 die peerden en waegens uutrokken leut,
een hiel leger van geweldeners –
daor laggen ze, en ze kwammen niet meer overaende,
ze bin vergaon, as een naachtkeerze uut gaon.
18 Blief niet staon bi'j wat eertieds gebeurd is,
laot et verleden now rusten.
19 Kiek, ik gao wat ni'js doen,
now ontkiemt et – hej' et nog niet murken?
Ik baene een weg deur de woestijn,
maek revieren in de wildernis.
20 De wilde dieren zullen mi'j ere bewiezen,
de jakhalzen en de struusvoegels,
omreden ik waeter maek in de woestijn
en revieren in de wildernis;
et volk dat ik uutkeuzen hebbe, laot ik drinken.
21 Dit is et volk dat ik mi'j vormd hebbe,
et zal mien lof uutdregen.
Teroggekommen naor God.
22 Mar ie hebben niet tot mi'j reupen, Jakob,
ie deden je gien muuite veur mi'j, Israël.
23 Ie hebben niet an mi'j je schaopen offerd,
mi'j mit je offers gien ere bewezen.
Ik hebbe je niet mit graonoffers lastig valen
en je niet vermuuid mit de plicht
om wierook veur mi'j te branen.
24 Ie hebben van je zulver gien kalmoes veur mi'j kocht,
mi'j niet in de zae daon mit et vet van je offers.
Nee, ie hebben mi'j mit je zunden lastig valen,
mi'j vermuuid mit al je schulden.
25 Ik, ík bin et, die omwille van himzels
je misdaoden en je zunden verget.
26 Breng mi'j mien tekotkommings in gedaachte,
lao'we tegere tot een uutspraoke kommen,
en voere zels et woord om je zaeke te bepleiten.
27 Je eerste veurvader het al zundigd
en je woordvoerders hebben heur de hieltied tegen mi’j keerd.
28 Daorom he'k de knechten van et heiligdom ontwijded,
Jakob an de vernietiging priesgeven
en Israël an schimp en schaande.
 
 
Jesaja 44.
01 Now dan, luuster, Jakob, mien knecht,
Israël, dat ik uutkeuzen hebbe:
02 Dit zegt de Heer, die jow maekt het
en al in de moekeschoot vormd,
en die naost je staot:
Wees niet bange, mien knecht Jakob,
Jesurun, die ik uutkeuzen hebbe.
03 Ik zal waeter gieten op dustige grond,
waeterstromen over et dreuge laand.
Ik zal mien geest uutgieten over je naozaoten
en mien zegen over je telgen.
04 Zi'j zullen opkommen tussen et grös,
uutlopen as wilgen langs et waeter.
05 De iene zal zeggen: "Ik heure bi'j de Heer,"
de aander zal Jakob zien naeme bruken,
een dadde schrift op zien haand: "Van de Heer"
en tooit him mit de naeme Israël.
06 Dit zegt de Heer, Israël zien keuning en bevri'jder,
de Heer van de hemelse machten:
Ik bin de eerste en de laeste,
d'r bestaot gien god buten mi'j.
07 Wie is zoas ik? Laot hi'j et woord nemen.
Laot hi'j vertellen en an mi'j uutstokken
wat d'r te gebeuren ston
vanof de dag dat ik et meensdom maekte,
en laot hi'j onthullen wat d'r gebeuren gaot.
08 Wees niet bange, beve niet van aangst:
heb ik et je niet vanof et begin heuren laoten,
heb ik et je niet de hieltied zegd?
Jim bin mien getugen: is d'r een god buten mi'j,
of een aandere rots? Ik kenne gienend.
09 Meensken die godebeelden maeken bin niks, en van heur dierbere maeksels vaalt niks te verwaachten. De meensken die van disse goden getugen, zien niks en weten niks, zi'j zullen beschaemzem staon.
10 Wie maekt d'r now een god en giet zoe'n onnut beeld?
11 Die ambachtsluden bin mar meensken, en daorom zullen al heur bewonderers bedreugen uutkommen. Laoten ze bi'j mekeer kommen en heur opstellen; ze zullen allemaole sidderen en te schaande staon.
12 Een smid bruukt ark om iezer te smeden in een glundig vuur. Hi'j vormt et mit een haemer en bewarkt et mit een krachtige haand. Mar as hi'j honger krigt, verlöst hi'j zien kracht, en as hi'j gien waeter drinkt, raekt hi'j verdoffeld.
13 Een beeldsnieder spant een meetlint en geft de roege omtrek an mit een beitel. Dan snit hi'j een feguur uut mit een fien mes en tekent de krekte vorm of mit een passer. Hi'j maekt d'r een meenselike feguur van, een prachtig beeld, om in huus te zetten.
14 Iene velt een peer ceders, of hi'j kiest een pienboom en een ekkelboom, die hi'j in et bos mit aandere bomen opgruuien laoten het; of een laurierboom die hi'j plaant het en die gruuide deur de regen.
15 Zi'j dienen him tot braandhoolt: hi'j bruukt et om him te warmen, of om d'r stoete op te bakken. Of hi'j bewarkt et tot een god, waorveur hi'j knielt; hi'j maekt d'r een godebeeld van, waorveur hi'j him daelebuugt.
16 Mit de iene helte stookt hi'j een vuur, waorop hi'j vleis klaormaekt; hi'j reustert et vleis en dot d'r him te goed an. Hi'j wodt waarm en zegt: "Ha, lekker waarm! Ik zie de gloed van et vuur!"
17 Van de rest van et hoolt maekt hi'j een god, een godebeeld waorveur hi'j deur de kni'jen gaot en him daelebuugt in gebed: "Redde mi'j, want jow bin mien god."
18 Zi'j begriepen et niet, zi'j beseffen et niet; bliekber zitten heur ogen dichteplakt, waordeur ze niks zien en et heur an inzicht mekeert.
19 Et dringt niet tot heur deur, ze missen de kennis en et inzicht om te bedaenken: Mit de iene helte he'k een vuur stookt, op et gluuiende hooltskool he'k stoete bakt en vleis reusterd om te eten. Van wat overbleef he'k een gruwelik beeld maekt. Ik buug mi'j dus daele veur een blok hoolt.
20 Wat zi'j koesteren is aske! Een verwarde geest het heur op een giebe brocht. Zi'j bin niet meer te redden, want ze vraogen heur niet of: "Is wat ik in mien haand hole eins gien bedrog?"
21 Neem disse dingen goed in je op, Jakob,
neem ze te hatte, Israël,
want ie bin mien knecht.
Ik hebbe je maekt, ie bin mien knecht,
Israël, ik zal je niet vergeten.
22 Ik hebbe je misdaoden as een wolke verdampen laoten,
je zunden as de dieze.
Keer weeromme naor mi'j: ik zal je vri'jkopen.
23 Juich, hemel, want de Heer het dit daon,
jubel, diepten van de eerde,
bargen, breek in gejuich uut,
en jim ok, bossen mit al je bomen:
ja, de Heer koopt Jakob vri'j,
in Israël toont hi'j zien luuster.
Cyrus deur God reupen.
24 Dit zegt de Heer, je bevri'jder,
die je al in de moekeschoot vormd het:
Ik, de Heer, bin et die alles maekt het,
de ienige die de hemel uutspannen het,
die zels de eerde uuthaemerd het.
25 Die de tekens van oraokelpriesters versteurt
en waorzeggers ontmaskert,
die wiezen naor de aachtergrond dringt
en heur kennis bespottelik maekt,
26 die et woord van zien knecht bevestigt
en vervult wat zien geboden veurzegd hebben.
Die van Jeruzalem zegt: "Et zal weer bewoond wodden,"
en van Juda zien steden: "Ze zullen opni'j bouwd wodden,
en wat verwoest was, bouw ik weer op."
27 Die de diepste oceaan zegt: "Wodde dreuge!
Ik zal je waeterstromen dreuge leggen."
28 Die over Cyrus zegt: "Dit is mien hedder,
alles wat ik wil, zal hi'j doen:
hi'j geft opdracht om Jeruzalem opni'j te bouwen
en veur de tempel de follementen te leggen."
 
 
Jesaja 45.
01 Dit zegt de Heer tegen Cyrus, zien zalfde,
die hi'j bi'j de rechterhaand nemt,
an wie hi'j volken onderwarpt,
veur wie hi'j keunings ontwaopent,
veur wie hi'j deuren eupent
– gien poort blift sleuten:
02 Ik zal veur je uut gaon,
ik zal ringmuren slichten,
broonzen deuren verbriezelen,
iezeren grundels stokkend breken.
03 Ik zal je verburgen schatten schinken,
diep wegburgen riekdommen.
Dan zul ie weten dat ik de Heer bin,
de God van Israël, die jow bi'j je naeme ropt.
04 Omwille van mien knecht Jakob,
van Israël, dat ik uutkeuzen hebbe,
heb ik je bi'j je naeme reupen
en je een erenaeme geven,
ofschoon ie mi'j niet kenden.
05 Ik bin de Heer, d'r is gien aander,
buten mi'j is d'r gien god.
Ik hebbe je genoeg waopens geven,
ofschoon ie mi'j niet kenden.
06 Zo zal iederiene, van oost tot west,
weten dat d'r buten mi'j niks is.
Ik bin de Heer, d'r is gien aander
07 die et locht en et duuster maekt,
die vrede maekt en onheil schept.
Ik bin et, de Heer, die al disse dingen dot.
08 Hemel, laot gerechtighied daele regenen,
laot heur daele stromen uut de wolken,
en laot de eerde him eupenen.
Laoten hemel en eerde redding geven
en ok et recht ontspruten doen.
Ik, de Heer, hebbe dit alles maekt.
09 Wee degene die de stried anbint
mit him deur wie hi'j vormd is –
een potscharve tussen de potscharven.
Zegt klei seins tegen wie him vormt:
"Wat bin je aenlik an et maeken?"
of: "Disse pot het niet iensen oren!"
10 Wee degene die tegen zien heit zegt:
"Wat heb ie verwekt?" en tegen zien moeke:
"Wat hebben je kraompiene brocht?"
11 Dit zegt de Heer, de Heilige van Israël,
die Israël vormd het:
Wollen jim mi'j ondervraogen
over et lot van mien kiender,
of mi'j wat veurschrieven
omtrent et wark van mien hanen?
12 Ik bin et die de eerde maekte
en de meenske op eerde maekte;
mien hanen hebben de hemel uutspannen,
ik reup et steernleger te veurschien.
13 Ik bin et die Cyrus in gerechtighied kommen laot,
de hieltied opni'j baene ik veur him de weg.
Hi'j zal mien stad opni'j bouwen;
hi'j geft mien ballings de vri'jhied weeromme,
zonder betaeling of stikpennings te eisen
– zegt de Heer van de hemelse machten.
Allienig de Heer is rechtveerdig en brengt redding
14 Dit zegt de Heer:
De Iegypteners mit heur schatten,
de Nubiërs mit heur riekdom
en de Sabeeërs van gestalte,
zi'j zullen kommen en jim toebeheuren.
Zi'j kommen in kettens en volgen je,
zi'j bugen veur je en belieden:
"Bi'j jim allienig is een God,
d'r is gien aandere god, niet iene."
15 En: "Veurwaor, jow bin een God die him verburgen hoolt,
de God van Israël, die redding brengt."
16 De ambachtsluden mit heur godebeelden
wodden rood om ‘e kop van schimp en schaande,
ze wodden tegere te schaande maekt.
17 Mar Israël wodt deur de Heer redded,
hi'j brengt redding veur iewig.
Jim staon niet te schaande en wodden niet hoond,
in alle iewighied niet.
18 Dit zegt de Heer,
die de hemel maekt het – hi'j is God! –,
die de eerde maekt en vormd het
en die heur grondvest het
– niet as chaos maekte hi'j de eerde,
mar om te bewonen het hi'j heur vormd:
Ik bin de Heer, d'r is gien aander.
19 Ik hebbe niet in et verburgene praot,
argens in een duuster oord,
ik hebbe Jakob zien naogeslaacht niet vraogd:
"Zuuk mi'j in de chaos."
Nee, ik bin de Heer,
al wat ik zegge is rechtveerdig,
wat ik aankondig is werachtig.
20 Laoten de ontkommen volken heur gadderen,
laot heur allemaole dichterbi’j kommen.
Wie een hoolten godebeeld ronddreegt, het gien verstaand.
Wie bidt d'r now tot een god die niet redt?
21 Kom hier, overleg mit mekeer en vertelle:
Wie het dit van meet of an heuren laoten,
wie het et lange teveuren ankondigd?
Was ik dat niet, de Heer?
Buten mi'j is d'r gien god.
Allienig ik bin een rechtveerdige God,
allienig ik breng redding.
22 Keer weeromme naor mi'j en laot je redden,
ok jim an de aenden van de eerde;
want ik bin God, d'r is gien aander.
23 Ik hebbe bi'j mezels zweerd:
Uut mien mond komt gerechtighied,
een woord dat ik zeg wodt niet herroepen.
Veur mi'j zal iedere kni'je him bugen
en iedere tonge zal bi'j mi'j zweren.
24 "Allienig bi'j de Heer," zal et volk zeggen,
"is gerechtighied en macht te vienen."
Iederiene die him tegen him keerde
zullen tot him kommen en beschaemzem staon.
25 Hiel et naogeslaacht van Israël
zal bi'j de Heer recht vienen
en him gelokkig priezen.
 
 
Jesaja 46.
01 Bel is breuken, Nebo ligt veld.
Iens dreugen jim heur plechtig rond,
mar now bin heur beelden veur de lastdieren,
een zwaore last veur uutputte beesten.
02 Zi'j bin breuken en veld,
zi'j hebben heurzels niet huden kund;
heur beelden wodden votsleept.
03 Luuster naor mi'j, volk van Jakob
en al wat d'r van Israël nog over is –
van de moekeschoot of deur mi'j dreugen,
deur mi'j koesterd vanof de geboorte:
04 Tot in je oolderdom blief ik dezelde,
tot in je grieshied zal ik je steunen.
Wat ik daon hebbe, zal ik doen blieven,
ik zal je steunen en huden.
05 Mit wie wil ie mi'j vergelieken,
an wie mi'j geliekstellen?
Op wie liek ik dan?
06 Meensken schudden goold uut heur buidel
of wegen zulver of op een weegschaole,
ze nemen een edelsmid in dienst
die d'r een god van maekt.
Ze bugen heur daele en gaon d'r veur op 'e kni'jen.
07 Ze nemen him op heur schoolders en dregen him rond.
Waor ze him hennezetten, daor blift hi'j staon,
hi'j komt niet meer van zien plak.
As ze him om hulpe roepen, geft hi'j gien bescheid,
hi'j redt heur niet uut heur nood.
08 Daenk hier es over, zundige meensken,
verman je, kom tot inkeer!
09 Daenk weeromme an alles wat eertieds gebeurd is.
Ik bin God, d'r is gien aander,
ik bin God, gieniene is an mi'j geliek.
10 Die in et begin al et aende ankondigde
en lange teveuren wat nog gebeuren mos.
Die zegt: "Wat ik besluut, wodt van kracht,
en alles wat ik wil, dat zal ik doen."
11 Die uut et oosten een aorend ropt,
uut een veer laand een man die mien plannen uitvoert.
Ik hebbe zegd, en zo zal et gebeuren.
Zoas ik et bepaold hebbe, zo zal et gaon.
12 Luuster naor mi'j, stiefkoppen,
dat him vere hoolt van gerechtighied.
13 Ik breng mien gerechtighied vlak bi'j,
ze is niet veer meer,
et duurt niet lange veur ik redding breng.
Ik zal redding brengen in Sion,
ik laot Israël in mien luuster patten.
 
 
Jesaja 47.
Babylon in et stof.
01 Kom van je troon of,
gao zitten in et stof,
vrouwe Babel;
vien een zitplak op de grond,
vrouwe Chaldea.
Niet langer nuumt et volk je
hiel gevulig en vienegies.
02 Pak de haandmeule, mael et graon.
Slao je sluier omme, til je rokken op,
laot je blote bienen zien, loop deur revieren henne.
03 Hielemaole bloot woj’ te kiek zet,
eupenlik zuj' te schaande staon.
Zo neem ik wraoke, en gieniene hoolt mi'j tegen.
04 – Hi'j is oonze bevri'jder, de Heilige van Israël,
zien naeme is Heer van de hemelse machten.
05 Gao zitten, hool je stille,
taast rond in et duuster,
vrouwe Chaldea.
Niet langer nuumt et volk je
"Meesteres over keuninkrieken".
06 Ik was lelk wodden op mien volk,
ik hebbe mien eigen laand schunnen.
Ik hebbe mien volk an jow uutleverd
en ie hebben et niet ontzien,
alderdeegst de ooldsten hej' een slim zwaor jok oplegd.
07 Ie zeden: "Ik bin en ik blief meesteres, veur altied."
Mar ie hadden gien oge veur et beloop,
hoe dit aendigen zol, heb ie niet veurzien.
08 Luuster hiernaor, weelderige vrouw,
ie die zo onbekommerd leven,
die daenkt: Ik, en ik allienig!
Ik zal niet as wedevrouw aachterblieven,
et verlös van kiender blift mi'j bespeerd.
09 ’t Ligt krek even aanders, et overkomt je allebeide,
in een oogwink, op iene inkelde dag:
et verlös van kiender en et wedevrouw wezen
zullen je hielendal treffen,
ondaanks al je toverkeunsten
en je starke bezweerderi’je.
10 Zelsverzekerd in je slechthied
docht ie: D'r is gieniene die mi'j zicht.
Je wieshied en je kennis bin je opbreuken,
ie dochten: Ik, en ik allienig!
11 Kwaodens zal je overkommen,
en ie weten et niet te bezweren.
Ongelok zal je overvalen,
en ofkeren kuj' et niet.
Onverwaachs komt de ondergaank,
waorvan ie gien vermoeden hadden.
12 Gao mar deur mit je bezweerderi’je
en mit al je toverkeunsten
waormit ie je van jongs of an ofmatteld hebben:
wie wet kuj' nog wat an doen,
wie wet lat et onheil him ofschrikken.
13 Wat heb ie je oftobd mit een protte raodgevers!
Laoten zi'j die naor de steerns kieken,
die de hemel uutstokken kunnen,
die je elke maond weten laoten wat je overkommen zal,
laoten zi'j now antreden, laoten zi'j je redden!
14 Ze wodden as kaf, et vuur zal heur verteren,
ze bin niet meer te redden uut de macht van de vlammen.
En dat zal gien vuur wezen om stoete op te bakken,
gien gloed om je an te warmen.
15 Zovule hebben zi'j jow dus te bieden,
zi'j veur wie ie je mu maekt hebben,
mit wie ie van jongs of haandel dreven:
iederiene van heur zwarft een eigen kaante uut
en d'r is gieniene die jow redden kan.
 
 
Jesaja 48.
De knecht van de Heer as bevri'jder van zien volk
01 Luuster hiernaor, volk van Jakob,
dat de naeme Israël dregen mag,
dat uut Juda zien bron votkommen is,
dat zweert bi'j de naeme van de Heer
en him op Israël zien God beroept,
mar niet eerlik en niet oprecht.
02 Ie numen jezels naor de heilige stad,
en ie steunen op de God van Israël,
wie zien naeme Heer van de hemelse machten is.
03 Lange leden kondigde ik an wat nog ston te gebeuren,
ik hebbe et uutspreuken, ik hebbe et heuren laoten.
Onverwaachs brocht ik die gebeurtenissen tot staand.
04 Omreden ik weet dat d’r niks mit je te beginnen vaalt
– je nekke hadde as iezer, je veurheufd van broons –
05 heb ik et je van teveuren ankondigd,
veurdat et gebeurde leut ik et heuren,
zodat ie niet zeggen zollen: "Dat hebben mien goden daon.
Dat is gebeurd op bevel van mien beelden."
06 Ie hebben et heurd, ie kun et allemaole zien –
waorom laot ie dat niet blieken?
Vanof now laot ik je ni'je dingen heuren:
wat nog verburgen is en jow onbekend.
07 Now pas bin ze maekt, niet eerder,
nog nooit heb ie zokswat heurd,
zodat ie niet zeggen kunnen: "Dat wus ik allange."
08 Niks heb ie hiervan heurd of weten,
disse dingen hej’ nog niet eerder heurd.
Ik weet hoe onbetrouwber ie binnen,
een geboren zundig persoon wodde ie nuumd.
09 Omwille van mien naeme hool ik mien kwaodens veur mi’j,
omwille van mien ere za'k mi'j inholen
en je niet verdistreweren laoten.
10 Ik zal je ophemmelen, mar niet as zulver,
in de smultovend van de ellende za'k je lotteren.
11 Omwille van mi'jzels doe ik dit, omwille van mi'jzels,
want hoe zol mien naeme schunnen wodden kunnen!
Ik pat mien majesteit niet mit een aander.
12 Luuster naor mi'j, Jakob – Israël, deur mi'j reupen.
Ik bin et! Ik bin de eerste, ik bin de laeste!
13 Eigenhaandig heb ik de eerde een follement geven,
mit mien rechterhaand de hemel uutspreided;
as ik de steerns roepe, treden ze an.
14 Kom allemaole, verzaemel je en luuster.
Wie van heur goden het dit ankondigd:
"De man die de liefde van de Heer geniet,
zal zien plannen mit Babylonië uutvoeren
en bi'j de Chaldeeën zien macht gellen laoten"?
15 Ik was et die dat zee! En ik hebbe him reupen,
ik laot him kommen, en wat hi'j ondernemt zal slaegen.
16 Kom naoderan en luuster hiernaor.
Van meet of an heb ik eupenlik praot,
vanof et begin van de geschiedenis was ik d'r bi'j.
– God, de Heer, het mi'j stuurd, mit zien geest. –
17 Dit zegt de Heer, je bevri'jder, de Heilige van Israël:
Ik bin de Heer, jim God,
die jim lesgeft in je eigen belang,
die jim leidet op de weg die ie gaon.
18 Luusterde ie mar naor mien geboden,
dan zol jow vrede wezen as een revier,
en je gerechtighied as de golven van de zee.
19 Je naogeslaacht zol wezen as et zaand,
je naozaoten ontelber as zaandkorrels.
Je naeme zol nooit uutwist wodden,
mar veur altied bi'j mi'j deurleven.
20 Gao vot uut Babel, ontvlocht de Chaldeeën!
Zeg dit mit luud gejuich, laot et heuren,
laot weten tot an de uuthoeken van de eerde:
"De Heer koopt zien knecht Jakob vri'j!"
21 Hi'j voert zien volk deur de woestijn,
zi'j zullen gien dust lieden;
hi'j lat waeter veur heur stromen uut de rots,
hi'j spliet een rots en et waeter broest d'r uut.
22 Goddelozen zullen gien vrede kennen – zegt de Heer.
 
 
Jesaja 49.
01 Eilanen, luuster naor mi'j,
vere volken, heur andachtig.
Al in de schoot van mien moeke
het de Heer mi'j reupen,
nog veur zi'j mi'j kreeg nuumde hi'j mien naeme.
02 Mien tonge maekte hi'j scharp as een zwaord,
hi'j hul mi'j verburgen in et schaad van zien haand;
hi'j maekte mi'j tot een puntige pielke,
hi'j stak mi'j weg in zien pielkekoker.
03 Hi'j het mi'j zegd: "Mien knecht, dat bin ie.
In jow, Israël, toon ik mien luuster."
04 Mar ik zee: "Ommenocht hebbe ik mi'j ofmatteld,
ik hebbe al mien krachten verbruukt,
et was veur niks, et het gien nut had.
Mar de Heer zal mi'j recht doen,
mien God zal mi'j belonen."
05 Doe zee de Heer,
die mi'j al in de moekeschoot
vormd het tot zien knecht
om Jakob naor him weeromme te brengen,
om Israël rond him te gadderen –
dat ik anzien genieten zol bi'j de Heer
en dat mien God mien starkte wezen zol.
06 Hi'j zee: "Dat ie mien knecht binnen
om de stammen van Jakob de bienen onder et gat te helpen
en de overlevenden van Israël weeromme te brengen,
dat is nog mar et begin.
Ik zal je maeken tot een locht veur alle volken,
Zodat de redding die ik brengen zal
tot an de aenden van de eerde riekt."
07 Dit zegt de Heer, de bevri'jder, de Heilige van Israël,
tegen him daor op daele keken wodt,
die deur vremde volken verafschuwd wodt,
die knecht is van vremde heersers:
Keunings zullen dit zien en opstaon,
vosten bugen diepe veurover,
omwille van de Heer, die betrouwber is,
de Heilige van Israël, die jow uutkeuzen het.
08 Dit zegt de Heer:
In et ure van mien genaode geef ik je bescheid,
op de dag van de redding zal ik je helpen.
Ik zal je huden, ik neme je in dienst
veur mien verbond mit de meensken,
om et laand weer op te richten,
om et verlaoten arfgoed in eigendom weeromme te geven,
09 om tegen gevangenen te zeggen: "Gao in vri'jhied!"
en tegen wie in et duuster verblift: "Komme te veurschien!"
Langs wegen zullen zi'j weiden,
op iedere kaele heuvel vienen ze weidegrond.
10 Ze zullen dust noch honger lieden,
de zinderende hitte zal heur niet kwellen
en de zunne zal heur niet stikken,
want hi'j die him over heur ontfarmt, zal heur leiden
en heur naor waeterbronnen voeren.
11 Ik slicht al mien bargen tot een weg,
ik zal mien paeden bestraoten.
12 Kiek! Zi'j daor kommen van veer,
en kiek, zi'j uut et noorden, en uut et westen,
en zi'j uut et laand van Syene.
13 Juich, hemel! Jubel, eerde!
Bargen, breek uut in gejuich!
De Heer het zien volk troost,
hi'j het him over de aarme meensken ontfarmd.
Sion zien klachten deur de Heer weerlegd
14 Sion zegt:
"De Heer het mi'j verlaoten,
mien Heer is mi'j vergeten."
15 Mar kan een vrouw heur kleine kiend vergeten
of harteloos wezen tegen et kiend dat zi'j dreug?
Alderdeegst al zol zi'j et vergeten,
ik vergeet jow nooit.
16 Ik hebbe je in mien haandpalm grift,
je muren staon mi'j de hieltied veur ogen.
17 Je kiender haosten heur weeromme naor huus,
de vi'jaand die ie verwoestten en vernielden, trekt vot.
18 Eupen je ogen, kiek om je henne:
ze stromen in drommen naor je toe.
Zo waor ik leef – zegt de Heer –,
ie zullen je mit heur tooien,
heur dregen zoas een bruid heur sieraoden.
19 Je puunhopen, je verrinneweerde laand –
binnenkot zal et te klein wezen veur al je bewoners,
en je aartsvijand zal in de veerte verdwienen.
20 Ie dochten daj' je kiender verleuren hadden,
mar iens zul ie heur zeggen heuren:
"Et is oons hier te benauwd.
Geef oons meer ruumte om te wonen."
21 Ie zeggen bi'j jezels:
Wie zol mi'j die kiender geven?
Ik hebbe toch gien kiender?
Ik bin onvruchtber, verbannen en verstoten.
En wie zol heur grootbrengen?
Ik bin allienig over – waor kommen zi'j dan weg?
22 Mar dit zegt God, de Heer:
Ik zal mien haand opheffen naor vremde volken,
ik stikke mien vaandel veur heur op.
Zi'j nemen je zeunen op heur aarm
en dregen je dochters op heur schoolders.
23 Keunings zullen je verzorgen,
vostinnen zullen je zogen.
Zi'j zullen veur je deur de kni'jen gaon, heur diepe veuroverbugen,
en et stof van je voeten slikken.
Dan zul ie erkennen dat ik de Heer bin,
die niet beschaemt wie op him hopen.
24 "Asof een strieder him zien buit ofnemen lat!
Kun gevangenen seins ontkommen an een tiran?"
25 Toch zegt de Heer:
Gevangenen wodden de strieder ontneumen,
de tiran zal zien buit verliezen.
Wie een rechtzaeke tegen jow voert
zal ik in een rechtzaeke bestrieden,
en ikzels zal je kiender redden.
26 Ik laot je onderdrokkers heur eigen vleis eten,
heur eigen bloed is de wien die heur dronkend maekt.
Dan zal iederiene erkennen
dat ik, de Heer, je redder bin,
je bescharmer, de Machtige van Jakob.
 
 
Jesaja 50.
01 Dit zegt de Heer:
Waor is de scheidingsbrief
waormit ik jim moeke wegstuurd hebbe?
Of waor is de schuldeiser
an wie ik jim verkocht hebbe?
Nee, vanwegens jim zunden bin jim verkocht,
vanwegens je wandaoden is je moeke wegstuurd.
02 Waorom was d'r gieniene doe ik kwam?
Waorom gaf gieniene bescheid doe ik reup?
Zol mien aarm te kot wezen om te bevri'jden?
Ontbrekt et mi'j an kracht om te redden?
Allienig al deur te driegen laot ik de zee dreuge valen
en maek ik van revieren een woestijn,
waorin de vis stinkt deur gebrek an waeter
en van dust starft.
03 Ik kan de hemel in duusternis hullen
en him bekleden mit een rouwklied.
Vertrouwen op de Heer die helpt
04 God, de Heer, gaf mi'j een veerdige tonge,
waormit ik de moedeloze opbeuren kan.
Iedere morgen maekt hi'j mien oor wakker,
zodat et toerust is om andachtig te heuren.
05 God, de Heer, het mien oren eupend
en ik hebbe gien verzet beuden,
ik bin niet weeromme deinsd.
06 Ik hebbe mien rogge blootsteld an mien folterers,
wie mi'j de baord uuttrokken, beud ik mien wangen an.
Ik hebbe mien gezichte niet verburgen
doe ze mi'j beschimpten en bespi'jden.
07 God, de Heer, zal mi'j helpen,
daorom wodde ik niet kwetst
en is mien gezichte zo onbeweugen as een rots,
want ik weet dat ik niet beschaemzem staon zal.
08 Hi'j die mi'j recht geft is vlakbi'j.
Wie durft tegen mi'j een geding an te spannen?
Lao'we tegere veur et gerecht staon.
Wie is mien tegenstaander in disse zaeke?
Laot hi'j mi'j integen treden.
09 God, de Heer, zal mi'j helpen –
wie zal mi'j dan veroordielen?
Mien belaogers valen uutmekere as kleraosie,
as een klied dat anvreten is deur de motten.
10 Wie van jim het ontzag veur de Heer?
Wie luustert naor de stemme van zien knecht?
Hi'j die deur de duusternis gaot
en gien locht meer zicht,
en die dan vertrouwt op de naeme van de Heer
en vertrouwen stelt in zien God.
11 Mar jim allemaole maeken vuur
en waopenen je mit braandpielken.
Gao deur de gloed van dat vuur,
brane je an je eigen pielken!
Ik bin et die jim dit overkommen lat,
in vreselike piene zuj' bezwieken.
 
 
Jesaja 51.
Troost veur et volk: Jeruzalem vri'jkocht.
01 Luuster naor mi'j,
jim die gerechtighied naojaegen,
jim die de Heer zuken.
Kiek naor de rots waoruut ie houwd binnen,
naor de diepe groeve waor ie greuven binnen.
02 Kiek naor Abraham, jim heit,
naor Sara, die jim brocht het;
doe ik him reup was hi'j allienig,
mar ik hebbe him zegend en talriek maekt.
03 De Heer troost Sion,
hi'j bödt troost an heur ruïnes.
Hi'j maekt heur woesteni'je an Eden geliek,
heur wildernis wodt as de tuun van de Heer.
Et zal een oord wezen van bliedschop en gejuich,
waor meziek en lofzang klinken.
04-05 Mien volk, luuster andachtig naor mi'j,
mien naosie, lien mi'j je oor.
De wet vint zien oorsprong in mi'j,
en mien recht zal een locht wezen veur alle volken.
In een oogwink breng ik de zege vlakbi'j,
de hulpe die ik biede is al onderwegens;
ik zal krachtig rechtspreken over de volken.
De eilanen hebben heur hope op mi'j vestigd,
zi'j zien uut naor mien krachtig optreden.
06 Kiek omhogens naor de hemel,
kiek naor de eerde beneden:
al vervliegt de hemel as rook,
al vaalt de eerde uutmekere as een oold klied
en raeken heur bewoners weg as moggen,
de redding die ik breng, zal veur altied blieven
en mien recht zal gien aende hebben.
07 Luuster naor mi'j,
jim die mien gerechtighied kennen,
volk dat mien wet in et hatte dreegt.
Wees niet bange veur de hoon van meensken,
stoor je niet an heur spot.
08 Want ze vergaon zoas een klied deur motten,
zoas wolle deur mottelarven.
Mar mien gerechtighied zal veur altied blieven,
de redding die ik breng, duurt van geslaacht op geslaacht.
09 Wor wakker, wor wakker, aarm van de Heer,
en kliede jow mit kracht!
Wor wakker as in de daegen van vroeger,
as in lange vervleugen tieden.
Weren jow et niet die Rahab vermorzelde,
die et monster deurboorde?
10 Weren jow et niet die de zee dreuge legde,
et waeter in de diepte,
die een weg baende op de bojem van de zee
waorover et vri'je volk gaon kon?
11 Wie deur de Heer bevri'jd binnen, keren weeromme.
Jubelend kommen zi'j naor Sion,
kroond mit iewige vreugde.
Gejuich en vreugde trekken de stad binnen,
gejammer en verdriet vlochten d'r uut weg.
12 Ik, ik bin et die jim troost.
Hoe kuj' dan bange wezen veur een starveling,
veur een meenskekiend dat vergaot as grös?
13 Hoe kuj' de Heer vergeten,
die je maekt het,
die de hemel uutspannen het
en de eerde grondvest?
Hoe kuj' je zo beheersen laoten deur aangst
veur de argernis van je belaogers,
veur heur perbeersels om je te vernietigen?
Waor blieven die belaogers mit heur argernis?
14 Binnenkot wodt de ketende bevri'jd;
hi'j zal niet wegraeken, niet ofdaelen in et graf,
et zal him an niks ontbreken.
15 Ik, de Heer, jim God,
die de zee opzwepe, zodat de golven broezen,
wie zien naeme Heer is van de hemelse machten,
16 ik legge je mien woorden in de mond
en bescharm je mit et schaad van mien haand,
ik die de hemel uutspand hebbe
en de eerde grondvest,
die tegen Sion zegge: "Mien volk bin ie."
17 Wor wakker, wor wakker,
Jeruzalem, kom in de bienen!
De Heer het je drinken laoten
uut de beker van zien argernis;
ie hebben uut die kelk dronken,
de beker die je zo bedwelmd het
tot de bojem leegdronken.
18 D'r is gieniene die je leided,
gienend van de kiender die je brocht hebben;
gieniene die je bi'j de haand nemt,
gienend van de kiender die ie grootbrocht hebben.
19 Dubbel ongelok het je troffen:
verwoesting en rampspoed – wie zal je beklaegen?
honger en geweld – wie zal je troosten?
20 Je kiender bin bezweken;
as een antilope vongen in een net,
zo liggen ze op iedere straothoeke,
overweldigd deur de argernis van de Heer,
verlamd deur de drieging van je God.
21 Daorom, luuster hiernaor, ongelokkige,
ie die beschonken binnen, mar niet deur de wien.
22 Dit zegt je God, de Heer,
de God die et opnemt veur zien volk:
Ik neem de bedwelmende beker uut je haand,
de kelk, de beker van mien argernis,
ie hoeven d'r niet meer uut te drinken.
23 Ik geve him an heur die jow kwelden,
die je et bevel gavven:
"Gao liggen, dan lopen we over je henne!"
En ie maekten je rogge as de grond,
een weg waorover et volk gaon kon.
 
 
Jesaja 52.
01 Wor wakker, wor wakker, Sion,
en kliede je mit je kracht!
Trekke je mooiste pronk an,
Jeruzalem, heilige stad.
Nooit zul ie meer betreden wodden
deur wie onbesneden is, of onrein.
02 Klop et stof van je of en kom overaende,
Jeruzalem, gao zitten op de troon.
De kettens om je hals bin losmaekt,
gevangen vrouwe Sion.
03 Want dit zegt de Heer:
Veur niks bin jim verkocht,
zonder geld koop ik jim weer vri'j.
04 Dit zegt God, de Heer:
Ooit trok mien volk naor Iegypte
om daor as vremdeling te leven,
mar in Assyrië wodde et zonder meer uutbuit.
05 Wat win ik daor now bi'j? – zegt de Heer.
Veur niks is mien volk wegneumen,
heur leiders jammeren – zegt de Heer –,
dag in dag uut wodt mien naeme bezoedeld.
06 Daorom, op die dag,
zal mien volk mien naeme kennen,
beseffen dat ik et bin die zegt:
"Hier bin ik."
07 Hoe welkom is de bode mit goed ni’js
die hadde lopend over de bargen komt,
die vrede ankondigt en goed ni'js brengt,
die redding ankondigt en tegen Sion zegt:
"Je God is keuning!"
08 Heur! Je waachters verheffen heur stemme,
tegere basten ze uut in gejuich,
want ze zien et mit eigen ogen:
de Heer keert weeromme naor Sion.
09 Bast uut in gejubel,
ruïnes van Jeruzalem,
want de Heer troost zien volk,
hi'j koopt Jeruzalem vri'j.
10 De Heer ontbloot zien heilige aarm
tegenover alle volken,
en de aenden van de eerde zien
hoe oonze God redding brengt.
11 Vot! Gao vot! Gao daor weg!
Raek niks an dat onrein is.
Jim die et heilige ark van de Heer dregen,
gao daor weg en blief rein.
12 Mar jim hoeven niet overhaost te gaon,
jim vertrek is gien vlocht,
want de Heer gaot veur jim uut,
de God van Israël maekt je achterhoede.
De leidende knecht van de Heer
13 Ja, mien knecht zal slaegen,
hi'j zal groots wezen, hoge verheven in anzien.
14 Zoas hi'j pattie huteren dee
– zo gruwelik, zo onmeenselik was zien anblik,
zien uterlik had niks meer van een meenske –,
15 zo zal hi'j een protte volken opschrikken,
en keunings zullen spraokeloos staon.
En zi'j an wie niks verteld was, zullen zien,
zi'j die niks heurd hadden, zullen begriepen.
 
 
Jesaja 53.
01 Wie kan geleuven wat wi'j heurd hebben?
An wie is de macht van de Heer eupenbaord?
02 As een loot scheut hi'j op onder God zien ogen,
as een wottel die uutlopt in dreuge grond.
Onopvallend was zien uterlik,
hi'j miste iedere schoonhied,
zien anblik kon oons niet bekoren.
03 Hi'j wodde veracht, deur meensken meden,
hi'j was een man die et lieden kende
en mit ziekte vertrouwd was,
een man die zien gezicht veur oons verburgen hul,
veracht, deur oons verguisd en minaacht.
04 Mar hi'j was et die oonze ziekten dreug,
die oons lieden op him nam.
Mar wi'j zaggen him as een verstoteling,
deur God sleugen en vernederd.
05 Om oonze zunden wodde hi'j deurboord,
om oonze wandaoden breuken.
Veur oons welbevienen wodde hi'j tuchtigd,
zien striemen brochten oons genezing.
06 Wi'j dwaelden rond as schaopen,
iederiene zocht zien eigen weg;
mar de wandaoden van oons allemaole
leut de Heer op him daelekommen.
07 Hi'j wodde mishaandeld, mar verzette him niet
en dee zien mond niet eupen.
As een schaop dat naor de slaacht leided wodt,
as een ooi die stille is bi'j heur scheerders
dee hi'j zien mond niet eupen.
08 Deur een onrechtveerdig vonnis wodde hi'j wegneumen.
Wie van zien tiedgenoten het d'r oge veur had?
Hi'j wodde verbannen uut et laand van de levenden,
om de zunden van mien volk wodde hi'j sleugen.
09 Hi'j kreeg een graf bi'j misdaodigers,
zien laeste rustplak was bi'j de rieken;
toch had hi'j nooit ienig onrecht begaon,
nooit bedrieglike tael praot.
10 Mar de Heer wol him breken, hi'j maekte him ziek.
Hi'j offerde zien leven veur heur schuld,
om zien naogeslaacht te zien en lange te leven.
En deur zien toedoen slaegde et wat de Heer wol.
11 Nao et lieden dat hi'j deurstaon mos,
zag hi'j et locht en wodde zae van kennis.
Mien rechtveerdige knecht dot pattie recht,
hi'j nemt heur wandaoden op him.
12 Daorom geef ik him een plak onder een hieleboel
en zal hi'j mit machtigen patten in de buit,
omreden hi'j zien leven priesgaf an de dood
en him tot de zundige meensken rekenen leut.
Mar hi'j dreug de schuld van pattie meensken
en nam et veur zundige meensken op.
 
 
Jesaja 54.
Eerherstel veur Jeruzalem, de bruid van de Heer
01 Jubel, onvruchtbere vrouw,
ie die nooit een kiend brocht hebben;
breek uut in gejuich en gejubel,
ie die gien wenen kend hebben.
Want – zegt de Heer –,
de kiender van disse verstoten vrouw
zullen talrieker wezen as die van de trouwde.
02 Vergroot et plak veur je tente,
span et tentedoek wieder uut,
zonder je d’r veur te schaemen.
Verleng de touwen,
zet de tentepinnen vaaste.
03 Naor alle kaanten zul ie je uutbreiden,
je naogeslaacht zal de vremde volken verdrieven
en de verlaoten steden bevolken.
04 Wees niet bange: ie zullen niet beschaemzem wodden;
wees niet schrutel: ie zullen niet vernederd wodden.
Ie zullen de schaande van je jonkhied vergeten,
je de smaad van je weduwschop niet meer heugen.
05 Want je maeker nemt je tot vrouw,
Heer van de hemelse machten is zien naeme.
De Heilige van Israël zal je bevri'jder wezen,
et volk nuumt him God van de hiele eerde.
06 Ie weren een verlaoten, wanhopige vrouw
doe de Heer je weerommereup.
Kan iene de vrouw van zien jonkhied verstoten? – zegt je God.
07 Ik hebbe je allienig mar een mement verlaoten,
mar mit eupen aarms zal ik je weer ontvangen.
08 Ik verstopte mien gezichte veur je
in laaiende argernis, mar veur een hottien,
want ik zal mi'j weer over je ontfarmen
mit eeuwigdurende liefde,
zegt de Heer, die je vri'jkoopt.
09 Dit is veur mi'j as bi'j de vloed van Noach:
zoas ik zweerd hebbe dat et waeter van Noach
nooit meer de eerde overspulen zol,
zo zweer ik dat mien argernis jow niet meer treft
en dat ik je nooit meer bedrieg.
10 Al zollen de bargen uut stee kommen
en de heuvels waankelen,
mien liefde zal nooit meer van jow wieken
en mien vredesverbond is onwaankelber
– zegt de Heer, die him over je ontfarmt.
11 Ongelokkige, zo opjaegd en niet troost.
Mit fiene liem zal ik je stienen inleggen,
op saffier zal ik je grondvesten.
12 Ik maek je torens van robijn,
je poorten van beril,
je muren van kostbere edelstiender.
13 Al je kiender kriegen les van de Heer,
rust en vrede zal over heur kommen;
14 gerechtighied zal je follement wezen.
Ie zullen nargens meer bange veur hoeven te wezen:
onderdrokking zal je niet berieken,
veur terreur blief ie vri'jweerd.
15 Woj' toch anvalen, et komt niet van mi'j.
Vaalt iene je an? Et wodt zien eigen val.
16 Ik hebbe de smid maekt,
die et gluuiende vuur anblaost
om ark te maeken veur een zeker doel;
zo heb ik ok de vernietiger maekt,
die verdarf zi'jen wil.
17 Mar ieder waopen dat tegen jow smeded wodt
zal machteloos wezen,
en iederiene die jow in een geding belastert
zal zels veroordield wodden.
Dit is et pat dat de knechten van de Heer toekomt,
dit is et recht dat ik heur toeken – zegt de Heer.
 
 
Jesaja 55.
Een ni'j verbond.
01 Hierhenne! Hier is waeter,
veur iederiene die dust het.
Kom, ok al hej' gien geld.
Koop hier je eten en eet.
Kom, koop eten zonder geld,
koop wien en melk zonder te betaelen.
02 Waorom geld betaelen veur wat dat gien stoete is,
je loon besteden an wat niet verzaedigen kan?
Luuster andachtig naor mi'j,
en ie zullen roem te eten hebben
en genieten van een overvloedig maol.
03 Lien mi'j je oor en kom bi'j mi'j,
luuster, en ie zullen leven.
Ik sluut mit jim een ieuwigdurend verbond,
as bevestiging van mien liefde veur David.
04 Him he'k ansteld
as vost en heerser over de naosies,
as getuge veur de volken.
05 Ok ie zullen een volk kommen laoten
daj' nog niet kende,
en een volk dat jow nog niet kende
zal heur haosten om bi'j je te wezen,
omwille van de Heer, je God,
de Heilige van Israël,
die je disse luuster geven het.
06 Zuuk de Heer now hi'j him vienen lat,
roep him wiels hi'j vlakbi'j is.
07 Laot de goddeloze zien slechte weg verlaoten,
laot de onrechtveerdige zien snode plannen opni'j bekieken.
Laot hi'j weerommekeren naor de Heer,
die him over him ontfarmen zal;
laot hi'j weerommekeren naor oonze God,
die him roemhattig vergeven zal.
08 Mien plannen bin niet jim plannen,
en jim wegen bin niet mien wegen – zegt de Heer.
09 Want zo hoge as de hemel is boven de eerde,
zo veer gaon mien wegen jim wegen te boven,
en mien plannen jim plannen.
10 Zoas regen of sni'j daelekomt uut de locht
en daor niet weer henne weerommegaot
zonder eerst de eerde te deurdrenken,
heur te bevruchten en gedijen te laoten,
zodat d'r zaod is om te zi'jen en stoete om te eten –
11 zo gelt dit ok veur et woord
dat komt uut mien mond:
et keert niet vruchteloos naor mi'j weeromme,
niet zonder eerst te doen wat ik wil
en te volbrengen wat ik gebied.
12 Vol bliedschop zullen jim vottrekken
en in vrede zuj’ weer op huus angaon.
Bargen en heuvels zullen je juichend groeten,
en alle bomen zullen in de hanen klappen.
13 Stiekelstruken maeken plak veur cipressen,
distels veur mirtestruken.
Zo zal de Heer zien roem kriegen,
et is een iewig en onvergankelik teken.
 
 
Jesaja 56.
Redding ok veur butenstaonders.
01 Dit zegt de Heer:
Haandel rechtveerdig, handhaaf et recht;
de redding die ik breng is vlakbi'j,
en binnenkot eupenbaor ik mien gerechtighied.
02 Gelokkig de meenske die zo haandelt,
et meenskekiend dat hieran vaastehoolt;
hi'j nemt de sabbat in acht en ontwijdt him niet,
hi'j weerhoolt zien haand van et kwaod.
03 De vremdeling die him mit de Heer verbunnen het,
laot hi'j niet zeggen:
"De Heer zondert mi'j grif of van zien volk."
En laot de kaemerheer niet zeggen:
"Ik bin mar een dreuge boom."
04 Want dit zegt de Heer:
De kaemerheer die mien sabbat in acht nemt,
die keuzes maekt naor mien wil,
die vaastehoolt an mien verbond,
05 him geef ik wat beters as zeunen en dochters:
een gedaenkteken en een naeme in mien tempel
en binnen de muren van mien stad.
Ik geef him een iewige naeme,
een naeme die onvergankelik is.
06 En de vremdeling die him mit de Heer verbunnen het
om him te dienen en zien naeme lief te hebben,
om knecht van de Heer te wezen
– iederiene die de sabbat in acht nemt en niet ontwijdt,
iederiene die vaastehoolt an mien verbond –,
07 him breng ik naor mien heilige barg,
him geef ik vreugde in mien huus van gebed;
zien offers bin welkom op mien alter.
Mien tempel zal hieten "Huus van gebed veur alle volken".
08 Zo zegt God, de Heer,
die bi'jmekeer brengt wie uut Israël verdreven weren:
Ik breng d'r nog meer bi'jmekeer as al bi'jmekeer brocht binnen.
Ontrouwe profeten en een overspeulig volk.
09 Laot de dieren van et veld kommen om te eten,
en alle dieren uut de bos.
10 Want al mien waachters bin bliend, zi'j marken niks;
zi'j bin stom as waekhonnen die niet blaffen kunnen:
vadsig en hiemend liggen ze daor,
ze willen allienig mar luieren.
11 Gruusaordige honnen bin et, niet zat te kriegen.
Et bin hedders die gien inzicht bieden kunnen,
allemaole gaon zi'j heur eigen weg,
iederiene belust op eigen veurdiel.
12 "Kom, ik haele nog wat wien,
we gieten oons vol mit draank.
En morgen doen we et weer krek zo
of pakken we et nog grootser an."
 
 
Jesaja 57.
01 De rechtveerdige verrinneweert
en gieniene bekommert him d'r omme;
ok trouwe meensken starven,
mar gieniene zicht in
dat de rechtveerdige starft
deurdat d'r onrecht is.
02 Toch – wie de rechte weg bewaandelt
zal rust hebben op zien starfbedde
en de vrede binnengaon.
03 Mar jim, kom dichterbi'j,
kiender van een waorzegster,
naogeslaacht uut ontucht en overspel.
04 Over wie maeken jim je zo vrolik?
Tegen wie zetten jim zoe'n grote mond op,
naor wie stik ie je tonge uut?
Bin jimzels gien kiender uut zunde,
naogeslaacht van leugen en bedrog?
05 Jim hatstocht braant onder terebinten,
onder iedere bladrieke boom.
Jim slaachten kiender in de wadi's,
onder overhangende rotsen.
06 Tussen de gladde stienen in de revier
kommen jimzels te liggen,
dat is je bestemming.
Daor heb ie ommes wienoffers brocht
en graonoffers opdreugen.
Zol ik om zokke meensken treuren?
07 Ie plaetsten je bedde op een hoogverheven barg,
ie gongen de barg op om een offer te brengen.
08 Aachter je deure en je deurstiele
hej’ schaandelike tekens zet.
Ie hebben je van mi'j ofkeerd:
naekend en wellustig spreidde ie et bedde,
ie praotten een pries of mit je manluden,
ie sleupen mar al te graeg mit heur
en bekeken heur lid andachtig.
09 Ie beugen je over je minnaars
mit eulie en balsem in overvloed.
Ie stuurden je boden naor vere oorden,
alderdeegst tot diepe in et doderiek.
10 Et vule reizen maekte je mu,
mar nooit zee ie: "Ik geef et op."
Je lusten wodden bevredigd,
dat hul je op de bien.
11 Veur wie bin ie zo bange en beducht
dat ie leugens blieven verspreiden?
An mi'j hej' niet docht,
om mi'j hej' je niet bekommerd.
Ik hebbe al te lange zwegen,
ie hebben gien ontzag meer veur mi'j.
12 Ik zal je vertellen
wat dat fraaie gedrag van jow weerd is.
Je godeverzaemeling zal je gien vertuten doen;
13 ok al raos ie et uut,
ze zullen je niet redden:
de wiend tilt ze op, een zochien wiend voert ze weg.
Mar iederiene die bi'j mi'j schoelt
zal et laand in bezit nemen
en mien heilige barg in eigendom kriegen.
Troost veur de treurenden.
14 Doe wodde d'r zegd:
"Roem baene! Slicht de weg veur mien volk!
Verwieder ieder strukelblok."
15 Dit zegt hi'j die hoge en verheven is,
die troont in iewighied – heilig is zien naeme:
In hooghied en heilighied zal ik tronen
mit heur die versleugen en onsjog binnen,
zodat de minder veurnaeme geest herleeft,
zodat et versleugen hatte tot leven komt.
16 Want ik blief niet eindeloos tweernen,
mien argernis duurt niet iewig.
Al doe ik de levensaosem stoeken,
ik bin et ok die et leven geft.
17 Mien argernis was op heur zundige hebzocht richt,
ik hebbe heur straft en mi'j in mien woede verburgen.
Mar zi'j gongen gewoon deur
op de weg die ze zels keuzen hadden.
18-19 Ik hebbe zien wat zi'j deden,
mar toch za'k heur genezen, heur leiden
en heur baarmhattighied bewiezen.
Treurenden biede ik troostrieke woorden:
Vrede, vrede veur iederiene, veer vot of kotbi'j
– zegt de Heer –, ik zal genezing brengen.
20 Mar de goddelozen blieven onrustig
as de zee, die nooit rust kent;
heur golven riegerollen smerigte en modder op.
21 Goddelozen zullen gien vrede kennen – zegt mien God.
 
 
Jesaja 58.
Vaasten en sabbat.
01 Roep luudkeels, zonder je in te holen,
verhef je stemme as een ramshoorn.
Maek an mien volk zien misdaoden bekend,
an et volk van Jakob zien zunden.
02 Grif, ze zuken mi'j dag an dag,
vol van gunteren om te ontdekken wat ik wil,
zoas een vremd volk dat rechtveerdig leeft
en et recht van zien goden niet verzaekt.
En ze vraogen naor mien rechtveerdige veurschriften
en gunteren naor God zien naobi'jhied.
03 "Waorom zien jim niet dat wi'j vaasten,
en marken jim niet op dat wi'j oons ontholen?"
Omreden jim op je vaastendaegen nog haandel drieven
en jim et warkvolk afbeulen,
04 omreden jim onder et vaasten vechten en ruzie maeken
en vol vuur mit mekeer op de voest gaon.
Aj' op die meniere vaasten,
wodt je stemme niet heurd in de hemel.
05 Zol dat et vaasten wezen waor ik veur kieze?
Is dat een dag van ontholing:
dat iene et heufd buugt as een rietstengel
en him mit een rouwklied daelelegt in et stof?
Numen jim dat seins vaasten,
is dat een dag die de Heer goeddonkt?
06 Is dit niet et vaasten waor ik veur kieze:
misdaodige kettens losmaeken,
de banen van et jok los maeken,
de verdrokten bevri'jden,
en ieder jok breken?
07 Is et niet: je stoete patten mit de hongerige,
onderdak bieden an aarme meensken zonder huus,
iene kleren anstrupen die naekend rondlopt,
je bekommeren om je medemeensken?
08 Dan brekt je locht deur as et morgenlochten,
ie zullen veurspoedig herstellen.
Je gerechtighied gaot veur je uut,
de majesteit van de Heer is je achterhoede.
09 Dan geft de Heer bescheid as ie roepen;
as ie om hulpe raozen, zegt hi'j: "Hier bin ik."
As ie et jok van de onderdrokking uutbannen,
de beschuldigende vinger en de kwaodsprekeri'je,
10 as ie de hongerige geven
wat aj' zels vanneuden hebben
en de verdrokte gul onthaelen,
dan zal je locht in et duuster schienen,
je duusternis wodt as et locht van et middagure.
11 De Heer zal je alsmar leiden,
hi'j zal je verkwikken in dreuge streken,
hi'j maekt je bonken stark en krachtig.
Ie zullen wezen as een goed bewaeterde tuun,
as een bron waorvan et waeter nooit opdruugt.
12 Je eigen meensken zullen weer opbouwen
wat al ieuwenlaank verwoest ligt;
follementen, deur vroegere generaosies legd,
zullen weer hersteld wodden.
Dan zal et volk je numen
"Hersteller van muren", "Herbouwer van straoten".
13 As ie je bienen rust gunnen op de sabbat
en gien haandel drieven op mien heilige dag,
as ie de sabbat as een dag van vreugde zien,
de dag van de Heer as een heilige dag,
aj' him in ere holen deur niet je gaank te gaon,
gien haandel te drieven of zaeken te bepraoten,
14 dan vien ie vreugde in de Heer.
Ik zal je rieden laoten over de hoogten van de eerde
en je genieten laoten van et laand
dat ik je veurvader Jakob in bezit geven hebbe.
De Heer het zegd!
 
 
Jesaja 59.
In de ban van et kwaod.
01 De aarm van de Heer is niet te kot om te redden,
zien geheur niet te zwak om te luusteren –
02 jim wangedrag is et
dat jim en je God uut mekeer dreven het;
deur jim zunden hoolt hi'j him verburgen
en wil hi'j je niet meer heuren.
03 Want jim hanen bin besmeurd mit bloed,
je vingers bezoedeld deur wandaoden,
je lippen praoten leugens,
je tonge prevelt bedrog.
04 Gien anklacht is nog zuver,
gien rechtszaeke wodt eerlik voerd.
Ze vertrouwen op leegte
en praoten bedrieglike tael,
ze bin zwanger van onrecht
en brengen misdaod.
05 Ze bruden slange-eier uut,
ze weven spinnewebben.
Wie heur eier et zal d'r an wegraeken;
as d'r iene indrokt wodt, komt d'r een adder uut.
06 Heur spinnedraoden bin ongeschikt veur kleren,
wat zi'j maeken kan niet anstruupt wodden.
Heur daoden bin heilloze daoden,
heur hanen staon naor geweld.
07 Heur bienen lopen hadde naor et kwaod,
zi'j haosten heur om onschuldig bloed te vergieten.
Heur plannen bin heilloze plannen,
verwoesting en rampspoed vergezellen heur.
08 De weg van de vrede kennen ze niet,
waor zi'j gaon is gien recht te ontdekken.
Ze begeven heur op kronkelpaeden;
wie daorop lopt die kent gien vrede.
09 Daorom blift et recht veer van oons
en is gerechtighied veur oons onberiekber.
Wi'j hopen op locht, mar et is duuster,
op een spraankien locht, mar we dolen in et donker.
10 We taasten as blienen langs de mure,
we taasten rond as iene die niks zien kan.
Op klaorlochte dag stroffelen we krek as et schiemert,
in de kracht van oons leven lieken we dood.
11 Wi'j allemaole graanzen as beren,
we krimmeneren en kreunen droevig as doeven.
Wi'j hopen op recht, mar et is d'r niet,
op redding, mar zi'j blift veer van oons.
12 Want talloos bin oonze misdaoden tegenover jow,
oonze zunden getugen tegen oons.
We bin oons van oonze misdaoden bewust
en erkennen oons wangedrag:
13 we bin opsternaot en de Heer ontrouw,
we bin ofvallig van oonze God,
we bin belust op bedrog en onderdrokking,
zwanger van leugens dregen we onwaorhied uut.
14 Et recht is verdrongen
en de gerechtighied blift veer van oons;
de waorhied stroffelt over de straote
en de oprechthied krigt nargens toegaank.
15 Zo lat de waorhied verstek gaon,
en wie et kwaod uut de weg gaon wil, wodt uutbuit.
De Heer redt en bevri'jdt
Mar de Heer zag et,
en et was slecht in zien ogen
dat d'r gien recht meer was.
16 Hi'j zag dat d'r gieniene was,
hi'j was schokt dat niet ien meenske zien kaante keus.
Op eigen kracht brocht hi'j redding
en zien gerechtighied spoorde him an.
17 Hi'j dee et harnas van de gerechtighied an
en zette de helm van de redding op zien heufd.
Hi'j dee et klied van de vergelling an
en de maantel van de striedlust.
18 Hi'j zal iederiene naor zien daoden vergellen:
woede veur zien vi'janen,
wraoke veur zien tegenstaanders;
ok op de eilanen wreekt hi'j him.
19 In et westen zal et volk de naeme van de Heer vrezen
en in et oosten zien majesteit.
Want hi'j zal kommen mit de kracht
van een revier in een smalle bedding,
opstuwd deur de aosem van de Heer.
20 Hi'j zal as bevri'jder naor Sion kommen,
naor iederiene uut Jakob zien naogeslaacht
die mit de misdaod breken
– zegt de Heer.
21 Dit verbond sluut ik mit heur – zegt de Heer:
mien geest, die op jow rust,
en de woorden die ik je in de mond legd hebbe,
zullen uut jow mond niet wieken,
noch uut de mond van je kiender,
noch uut de mond van je kleinkiender,
van now tot in iewighied – zegt de Heer.
 
 
Jesaja 60.
Et ni'je Jeruzalem.
01 Kom overaende en schitter, je locht is kommen,
over jow schient de luuster van de Heer.
02 Duusternis bedekt de eerde
en donkerte de naosies,
mar over jow schient de Heer,
zien luuster is boven jow zichtber.
03 Volken laoten heur leiden deur jow locht,
keunings deur de glaans van je schiensel.
04 Eupen je ogen, kiek om je henne:
ze stromen in drommen naor je toe;
je zeunen kommen van veer,
je dochters wodden op de heupe dreugen.
05 Ie zullen straolen van vreugde aj' et zien,
je hatte zal van bliedschop overslaon.
De schatten van de zee zullen an jow toevalen,
de riekdom van vremde volken vaalt je in de schoot.
06 Een vloed van kemelen zal je laand overspulen,
jonge kemelen uut Midjan en Efa.
Uut Seba kommen ze bi'j bossies,
belaeden mit wierook en goold.
Zi'j maeken de roemrieke daoden van de Heer bekend.
07 Alle schaopen en geiten van Kedar
wodden veur jow bi'jmekeer dreven,
Nebajot zien rammen staon tot je beschikking;
ze bin weer welkom as offer op mien alter.
Mien tempel za'k in alle luuster as ni'j maeken.
08 Wie bin et die daor zweven as een wolke,
die kommen anvliegen as doeven naor heur tille?
09 De kustlanen hebben heur hope op mi'j vestigd.
De schippen uut Tarsis gaon veurop
om je kiender van vere weeromme te brengen;
ze hebben zulver en goold bi'j heur
as ere veur de Heer, je God,
de Heilige van Israël,
die jow disse luuster geven het.
10 Vremden zullen je muren opni'j bouwen,
heur keunings staon tot je beschikking.
Ik hebbe je sleugen in mien woede,
in mien mededogen za'k mi'j over je ontfarmen.
11 Je poorten zullen nooit sleuten wodden,
dag en naacht zullen ze eupenstaon,
zodat de riekdom van vremde volken binnenstromen kan,
mit de keunings die mitvoerd wodden.
12 Ieder volk of keuninkriek dat weigert
om jow te dienen, zal verinneweren;
van al die volken zal niks over blieven.
13 De luuster van de Libanon,
denne, zoegepappe en cipres,
ze zullen bi'j je kommen,
om mien heiligdom luuster bi'j te zetten;
zo roem ik et plak waor mien bienen rusten.
14 Mit beugen heufd zullen ze kommen,
de zeunen van je onderdrokkers,
en iederiene die jow verachtte
zal him an je voeten daeleleggen.
Zi'j numen je "Stad van de Heer",
"Sion van de Heilige van Israël".
15 Iens waj' verlaoten en mit de nekke ankeken
en kwam d'r gieniene over de heerd,
mar ik zal je iewige roem geven,
geslaacht op geslaacht zul ie een bron van vreugde wezen.
16 Ie zullen de melk van vremde volken drinken,
ie wodden zoogd deur keuninklike bosten.
Dan zul ie begriepen
dat ik, de Heer, je redder bin,
je bescharmer, de Machtige van Jakob.
17 In plak van keuper zal ik je goold brengen,
in plak van iezer breng ik zulver,
keuper in plak van bomen,
iezer in plak van stienen.
Ik stelle de vrede an as waachter
en de gerechtighied as et gezag.
18 Van geweld in je laand wodt niks meer verneumen,
ok niet van verwoesting en rampspoed binnen je greenzen.
Ie zullen je muren Redding numen
en je poorten Roem.
19 Daegs is et locht van de zunne niet meer vanneuden,
de glaans van de maone hoeft je niet te verlochten,
want de Heer zal je veur altied locht geven
en je God zal veur je schitteren.
20 Je zunne zal niet meer ondergaon,
je maone niet meer verbleken,
want de Heer zal je veur altied locht geven.
De daegen van je rouw bin veurbi'j.
21 Je volk telt inkeld nog rechtveerdigen,
zi'j zullen et laand veurgoed bezitten.
Zi'j bin de eerste scheuten van wat ik plaant hebbe,
ik hebbe heur maekt om mien luuster te tonen.
22 De meenste gruuit uut tot een duzendtal,
de kleinste tot een machtig volk.
Ik, de Heer, zal dit gauw uutvoeren,
as de tied kommen is.
 
 
Jesaja 61.
Profetie over de kommende glorie.
01 De geest van God, de Heer, rust op mi'j,
want de Heer het mi'j zalfd.
Om an aarme meensken et goeie ni'js te brengen
het hi'j mi'j stuurd,
om an versleugen hatten hope te bieden,
om an gevangenen heur vri'jlaoting bekend te maeken
en an ketenden heur bevri'jding,
02 om een genaodejaor van de Heer uut te roepen
en een dag van wraoke veur oonze God,
om allemaole die treuren te troosten,
03 om an Sion zien treurenden te geven
een kroon op heur heufd in plak van stof,
vreugde-eulie in plak van een rouwklied,
feestkleren in plak van versleugenhied.
Et volk nuumt heur "Terebinten van gerechtighied",
plaant deur de Heer as teken van zien luuster.
04 Wat eertieds vernield wodde, zullen zi'j opni'j opbouwen,
de lange verlaoten streken weer bevolken;
zi'j bouwen de vervalen steden opni'j,
verlaoten sund meenskeheugenis.
05 Vremden helpen je en huden je schaopen,
vremden wodden je dagloner of wienbouwer.
06 En jim wodden priester van de Heer nuumd,
knecht van oonze God zuj' hieten.
Ie zullen je te goed doen an de riekdom
deur vremde volken gadderd,
ie zullen je mit heur luuster bekleden.
07 De smaad die je verdiende loon nuumd wodde,
je schaande wodt je dubbel vergoed.
Daorom arven zi'j dubbel van et laand
en is iewige bliedschop heur pat.
08 Want ik, de Heer, hebbe et recht lief,
ik heb een hekel an offers van roofgoed.
Ik zal heur getrouw belonen,
een iewig verbond sluut ik mit heur.
09 Heur kiender zullen beroemd wezen bi'j alle volken,
de hiele eerde kent heur naogeslaacht.
Dan zal iederiene die heur zicht erkennen:
"Dat bin de kiender die de Heer zegend het."
10 Ik vien grote vreugde in de Heer,
mien hiele wezen jubelt om mien God.
Hi'j dee mi'j et klied van de bevri'jding an,
hulde mi'j in de maantel van de gerechtighied,
zoas een bruidegom een kroon opzet,
zoas een bruid heur tooit mit heur sieraoden.
11 Want zoas de eerde zien gewassen votbrengt,
zoas een tuun et zi'jde ontkiemen lat,
zo lat God, de Heer, gerechtighied ontkiemen
en glorie veur et oge van alle volken.
 
 
Jesaja 62.
Vreugde over Jeruzalem.
01 Omwille van Sion zal ik mi'j niet stille holen,
omwille van Jeruzalem bin ik niet stille,
totdat et locht van heur gerechtighied daegt
en de fakkel van heur redding braant.
02 Alle volken zullen je gerechtighied zien,
alle keunings je majesteit.
Et volk zal je numen bi'j een ni'je naeme
die de Heer zels bepaold het.
03 Ie zullen een schitterende kroon wezen
in de haand van de Heer,
een keuninklike bofferd
in de haand van je God.
04 Et volk nuumt je niet langer Verlaotene
en je laand niet langer Troosteloos oord,
mar ie zullen hieten Mien verlangen
en je laand Mien bruid.
Want de Heer verlangt naor jow
en je laand wodt te huwelik neumen.
05 Zoas een jongvent een maegien tot vrouw nemt,
zo zullen jow zeunen jow te huwelik nemen,
en zoas de bruidegom him verheugt over zien bruid,
zo zal je God him over jow verheugen.
06 Jeruzalem, ik hebbe waachters op je muren zet
die nooit zwiegen zullen, daegs niet en naachs niet.
Jim die een beroep doen op de Heer,
gunne jezels gien rust
07 en gun him liekemin rust,
totdat hi'j Jeruzalem weer grondvest het
en heur roem op eerde bevestigd het.
08 De Heer het zweerd bi'j zien rechterhaand
en bi'j zien starke aarm:
"Nooit meer geef ik jim graon
an je vi'janen te eten,
nooit meer zullen vremden de wien drinken
waorveur jim je mu maekt hebben.
09 Zi'j die et graon oogsten, zullen d'r ok van eten
en ze zullen de Heer d'r om priezen;
zi'j die de droeven plokken, zullen d'r van drinken
in de veurtunen van mien heiligdom."
10 Gao deur de poorten, gao d'r deur henne,
maek de weg vri'j veur et volk.
Roem baene! Slicht de weg en hael de stienen weg,
stik et vaandel op veur de volken.
11 De Heer lat rondomme heuren,
tot an de aenden van de eerde:
"Zeg an vrouwe Sion:
"Je redder komt!
Zien loon het hi'j bi'j him,
zien beloning gaot veur him uut.""
12 Dan nuumt et volk heur "Et heilige volk",
"Volk dat deur de Heer vri'jkocht is",
en ie zullen "Geliefde" hieten,
"Nooit verlaoten stad".
 
 
Jesaja 63.
De wraoke van de Heer.
01 "Wie is et die uut Edom komt, uut Bosra,
in purperen kleren, mit praol opsmukt,
die him groots en machtig verheft?"
Ik bin et die in gerechtighied praot
en bi'j machte is om te redden.
02 "Hoe kommen jow kleren zo rood,
as de kleren van iene die in de wienpasse lopt?"
03 Ik hebbe allienig in de passetonne lopen,
gienend van de volken hulp mi'j daorbi'j.
Ik leup daor in mien woede,
vertrapte heur in mien argernis.
Heur bloed bespatte mien kleren,
al mien kleren wodden besmeurd.
04 Ik had besleuten tot een dag van wraoke,
et jaor van vergelling was anbreuken.
05 Doe zag ik dat d'r gieniene was die hulp,
ik was d’r van schrokken dat gieniene mi'j anvieterde.
Op eigen kracht brocht ik redding,
deur mien woede anvieterd.
06 Ik hebbe de volken in mien woede vertrapt,
mit mien argernis he'k heur dronken voerd.
Heur bloed leut ik op eerde daele kommen.
Waor is oonze bescharmer?
07 Ik zal de liefde van de Heer gedaenken
en zien roemrieke daoden bezingen:
alles wat de Heer veur oons daon het,
de goedens die hi'j et volk van Israël bewees
in zien ontfarming en onbegreensde liefde.
08 Hi'j zee: "Netuurlik, et is mien volk!
Mien kiender bin te vertrouwen."
Daorom wol hi'j heur redder wezen.
09 In al heur nood was hi'jzels ok in nood:
zi'j wodden redded deur de engel van zien tegenwoordighied.
In zien liefde en mededogen het hi'j heur zels verlost,
hi'j tilde heur op en het heur dreugen, alle jaoren deur.
10 Mar zi'j bin in opstaand kommen
en hebben zien heilige geest krenkt.
Daorom wodde hi'j heur tot vi'jaand
en bun hi'j de stried mit heur an.
11 Doe docht hi'j an de daegen van vroeger,
an Mozes en zien volk.
Waor is hi'j die zien volk deur de zee voerde,
waor bin de hedders van zien kudde?
Waor is hi'j die heur bezielde
mit zien heilige geest?
12 Die an Mozes zien kaante ston mit zien luusterrieke aarm,
die veur heur et waeter kloofde
om een iewige naeme te kriegen?
13 Die heur deur de diepte leidde
as peerden deur de woestijn,
zonder dat ze stroffelden,
14 as vee dat ofdaelt naor et dal?
Et was de geest van de Heer die heur rust gaf.
Ja, jow hebben zels jow volk leided
om een luusterrieke naeme te kriegen.
15 Kiek daele vanuut de hemel,
kiek vanuut jow heilige, luusterrieke huus.
Waor bin jow striedlust en jow machtige daoden?
Jow bin niet meer mit mi'j begaon,
jow ontfarming gaot an mi'j veurbi'j.
16 Jow bin toch oonze heit?
Abraham het oons niet kend
en Israël zol oons niet herkennen,
mar jow, Heer, bin oonze heit,
van ooldsher hieten jow Oonze bescharmer.
17 Waoromme, Heer, leuten jow oons ofdwaelen van jow wegen?
Waorom hebben jow oons onbuugzem maekt,
zodat wi'j gien ontzag meer veur jow hadden?
Keer toch weeromme, omwille van jow knechten,
van de stammen die jow toebeheuren.
18 Sund kot hebben oonze vi'janen
jow heilig volk in heur macht kregen
en jow heiligdom vertrapt.
19 Et is asof jow nooit over oons heerst hebben,
asof jow naeme nooit over oons uutroepen is.
Scheurden jow de hemel mar eupen om of te daelen!
De bargen zollen veur jow beven.
 
 
Jesaja 64.
01 Zoas vuur dreuge twiegen in vlamme zet,
zoas vuur waeter koken dot,
zo zollen jow jow vi'janen jow naeme kennen laoten
en alle volken veur jow beven laoten,
02 omreden jow de geduchte daoden doen
waorop wi'j niet hopen durven.
As jow toch ofdaelen zollen!
De bargen zollen veur jow beven.
03 Nog nooit is zok-zo-wat heurd,
niet eerder zok-zo-wat verneumen.
Gien oge zag ooit een god buten jow,
die opkomt veur wie op him waacht.
04 Jow kommen iederiene integen
die van hatte rechtveerdig haandelt,
die jow weg gaot, mit jow veur ogen.
Mar now bin jow in argernis ontsteuken,
omreden wi'j zundigd hebben.
Hadden we mar de oolde weg volgd,
dan zollen we redded wodden.
05 Wi'j allemaole bin onrein wodden,
oonze gerechtighied is as et klied
van een vrouw die ongesteld is.
Wi'j allemaole bin as verwelkte blaederen,
verwijd op de wiend van oons wangedrag.
06 D'r is gieniene die jow naeme anropt,
die him d'r toe zet om jow haand te griepen.
Jow hebben jow gezichte veur oons verburgen,
jow hebben oons moedeloos maekt
en oons overleverd an oons eigen wangedrag.
07 Toch, Heer, bin jow oonze heit,
wi'j bin de klei, deur jow vormd,
wi'j bin et wark van jow hanen.
08 Laot jow grote argernis toch veren, Heer,
hool oonze schuld niet de hieltied in gedaachten,
mar kiek naor oons omme: wi'j bin toch jow volk?
09 Jow heilige plakken bin een woestijn wodden:
Sion is een woestijn, Jeruzalem een woesteni'je.
10 Oonze heilige, luusterrieke tempel,
waor oonze veuroolden jow vereerd hebben,
is te prooi valen an et vuur,
en alles wat oons dierber was, is verwoest.
11 Laot dit alles jow koold, Heer?
Blieven jow zwiegen en laoten jow oons zo lieden?
 
 
Jesaja 65.
De Heer zal goed én kwaod vergellen.
01 Al vraogen zi'j niet naor mi'j,
toch laot ik mi'j vraogen,
en al zuken ze mi'j niet,
toch laot ik mi'j vienen.
Al ropt dit volk mien naeme niet an,
toch geef ik bescheid en zeg: "Hier bin ik, hier bin ik."
02 Hiel de dag stao ik mit uutsteuken hanen
tegenover een opsternaot volk,
dat op de verkeerde weg is
en zien eigen ingevingen volgt.
03 Een volk dat mi'j eupenlik tergt, iederkeer opni'j:
ze brengen offers in tunen
en branen wierook op braanders van eerdewark,
04 ze zitten in greven
en slaopen op geheime plakken,
ze eten vleis van zwienen,
heur diggelgoed is vuld mit onrein vleisnat.
05 Ze zeggen: "Blief waoraj' binnen, komme niet dichterbi'j,
want wi'j bin te heilig veur jow."
Ze prikkelen mi'j as rook in mien neuze,
ze bin as een vuur dat de hiele dag braant.
06 Hier veur mi'j ligt wat as d'r schreven staot;
ik zal niet rusten tot ik alles vergullen hebbe.
Ik zal jim je wandaoden weeromme betaelen
07 en die van je veuroolden d'r bi'j – zegt de Heer;
zi'j hebben ok wierook braand op de bargen
en mi'j hoond op de heuvels.
Ik hebbe heur loon van teveuren bepaold,
ze kriegen et allemaole weeromme.
08 Dit zegt de Heer:
Zolange d'r sap is in een droevetrosse, zegt et volk:
"Laot ‘m hangen, d'r zit nog wat goeds in."
Veur mien knechten zal ik etzelde doen,
ik zal niet alles verdistreweren.
09 Uut Jakob zal ik naogeslaacht kommen laoten,
uut Juda een arfgenaem van mien barglaand;
mien uutverkorenen zullen et laand in bezit nemen,
mien knechten zullen heur daor vestigen.
10 De Saron zal weidegrond wezen veur schaopen,
et Achordal een rustplak veur rundvee,
bezit van et volk dat mi'j raodpleegd het.
11 Mar jim die de Heer verlaoten hebben
en mien heilige barg gien ommedaenken geven,
die veur de god van et gelok de taofel dekten
en veur de god van et fortuin de kruken vulden,
12 jim zal ik veur et zwaord bestemmen,
ieder van jim zal deur de kni'jen gaon veur de slaacht.
Want ik hebbe reupen, mar jim zeden doe niks weeromme,
ik hebbe praot, mar jim luusterden niet;
jim deden wat slecht is in mien ogen,
en jim keuzen wat ik niet wol.
13 Daorom – dit zegt God, de Heer:
Mien knechten zullen eten,
mar jim zullen honger lieden;
mien knechten zullen drinken,
mar jim zullen dust hebben;
mien knechten zullen heur verheugen,
mar jim zullen te schaande staon;
14 mien knechten zullen juichen van bliedscho,
mar jim raozen et vertwiefeld uut
en jammeren, vanwegens een breuken geest.
15 De naeme die jim vermaeken
wodt deur mien uutverkorenen bruukt
as zi'j iene vervluken:
"Zo zal God, de Heer, je ommebrengen!"
Mar mien knechten geef ik een aandere naeme,
16 die in dit laand dienen zal
as zegenspreuk en eedformule:
"Bi'j de waorachtige God".
Dan zal alle ellende van vroeger vergeten wezen,
verburgen veur mien ogen.
17 Kiek, ik maek een ni'je hemel en een ni'je eerde.
Wat d'r vroeger in vergetelhied raekt was,
et komt gieniene ooit nog veur de geest.
18 D'r zal allienig mar bliedschop wezen
en groot gejuich om wat ik maek.
Ik maek van Jeruzalem opni'j een jubelende stad
en geef heur bevolking goed gevuulte.
19 Dan zal ik over Jeruzalem jubelen
en mi'j bliede vulen over mien volk.
Gien gegoel of gejammer wodt daor nog heurd.
20 Gien klein kiend zal daor meer wezen
die mar amper een peer daegen leeft,
gien oolde man die zien jaoren niet vol maekt;
want een kiend zal eerst wegraeken as een honderdjaorige,
en wie gien honderd wodt, gelt as vervluukt.
21 Zi'j zullen huzen bouwen en d'r zels in wonen,
droevetunen plaanten en zels van de opbrengst eten;
22 in wat zi'j bouwen zal gien aander wonen,
van wat zi'j plaanten zal gien aander eten.
Want de jaoren van mien volk
zullen wezen as de jaoren van een boom;
mien uutverkorenen zullen zels plezier hebben
van et wark van heur hanen.
23 Zi'j zullen heur niet ommenocht mu maeken
en gien kiender kriegen veur een verschrikkelik lot.
Zi'j zullen, mit hiel heur naogeslaacht,
een volk wezen dat deur de Heer zegend is.
24 Ik zal heur bescheid geven nog veur zi'j mi'j roepen,
ik zal heur verheuren wiels ze nog praoten.
25 Wolf en laom zullen tegere weiden,
een leeuw en een rund eten beide stro
en een slange zal him voeden mit stof.
Gieniene dot kwaod, gieniene sticht onheil
op hiel mien heilige barge – zegt de Heer.
 
 
Jesaja 66.
Et oordiel van de Heer.
01 Dit zegt de Heer:
De hemel is mien troon, de eerde mien voetebaank.
Waor zollen jim een huus veur mi'j bouwen kunnen?
En wat zol mi'j as rustplak dienen?
02 Dit alles hebbe ik mit eigen hanen maekt,
zo is dit alles ontstaon – zegt de Heer.
Toch slao ik achte op wie verdrokt wodt,
op meensken mit een breuken geest,
op iederiene die hutert veur mien woorden.
03 Mar wie een bolle slaacht en ok een meenske doodmaekt,
wie een schaop offert mar ok een hond de nekke brekt,
wie een graonoffer brengt mít et bloed van een zwien,
wie wierook braant as pat van et graonoffer
mar toegelieke een ofgod looft –
zoas zoe'niene zien eigen wegen kiest
en van zokke gruwelikheden geniet,
04 zo zal ik kiezen hoe ik him kwellen zal,
zien grootste aangsten laot ik uutkommen.
Want ik hebbe reupen, mar gieniene gaf bescheid,
ik hebbe praot, mar zi'j luusterden niet;
zi'j deden wat min is in mien ogen,
en zi'j keuzen wat ik niet wil.
05 Luuster naor de woorden van de Heer,
jim die veur zien woorden huteren.
D'r wodt zegd deur jim volksgenoten,
die een hekel an jim hebben en jim verstoten:
"Daankzi'j oons staot de Heer in anzien.
Toon oons dan es hoe bliede ie binnen."
Mar zi'j zullen zels te schaande staon.
06 D'r klinkt kebaol in de stad,
een lude stemme uut de tempel:
et is de stemme van de Heer,
die zien vi'janen vergelt naor heur daoden.
07 Nog veur Sion wenen het, moe'n zi'j bevalen;
veur de kraomzeerte over heur komt,
brengt ze een zeune op 'e wereld.
08 Wie het ooit zoks heurd?
Wie het ooit zok-zo-wat zien?
Kan een laand in iene dag geboren wodden,
kan een volk in ien keer ontstaon?
Mar Sion krigt heur kiender
wiels de wenen krek begonnen binnen.
09 Zol ik de moekeschoot eupenen
en niet laoten baoren? – zegt de Heer.
Of zol ik laoten baoren
en de schoot sleuten holen? – zegt jim God.
10 Laot iederiene die Jeruzalem liefhet
him mit heur verheugen en juichen om heur,
laot iederiene die om heur treuren
now tegere mit heur jubelen.
11 An heur vertroostende moekebost
zullen jim drinken en in de zae raeken,
heur rieke, volle bosten
zullen je zogen en troedelen.
12 Want dit zegt de Heer:
Ik laot de vrede as een revier naor heur toe stromen,
de riekdom van alle volken as een overlopende laek,
en jim zullen d'r van drinken.
Ie zullen op de heupe dreugen wodden
en wiegd wodden op heur schoot.
13 Zoas een moeke heur zeune troost,
zo zal ik jim troosten;
in Jeruzalem zuj' troost vienen.
14 Wat jim daor zien, zal je hatte bliede maeken,
je bonken zullen gedijen as et jonge gruun.
De Heer zal zien knechten zien macht tonen
en zien vi'janen zien lelkens.
15 De Heer zal kommen in een vuur,
mit zien waegens as een warvelstorm.
Hi'j komt zien argernis uutvieren in vlammen,
zien drieging in een vuurgloed.
16 De Heer zal over al wat leeft
een oordiel vellen, te vuur en te zwaord,
en tallozen wodden deur him deurboord.
17 Zi'j die heur wijden en wasken
om naor de tunen te gaon,
iene uut de ronte aachternao,
en zi'j die vleis van zwienen en moezen
of aander onrein gedierte eten,
tegere zullen zi'j verinneweren – zegt de Heer.
18 Want ik kenne heur daoden en heur gedaachten.
De tied is kommen om alle lanen en volken bi'jmekeer te brengen. Zi'j zullen kommen en mien luuster zien.
19 Ik zal onder heur een teken zien laoten: goenend za'k speren en naor vremde volken sturen – naor Tarsis, Pulle en Lydië, volken van boogschutters, naor Tubal en Griekenland, naor de veerste eilanen, waor mien roem nog niet deurdrongen is en mien luuster nog niet zien is – en zi'j zullen mien majesteit tegenover al disse volken bekend maeken.
20 Uut alle volken zullen zi'j jim ballings teroggebrengen – zegt de Heer –, mit peerden en waegens, mit huifkarren, op muildieren en kemelen, naor mien heilige barge, naor Jeruzalem, as een offer veur de Heer, krek zoas de Israëlieten heur offers in rein diggelgoed naor de tempel van de Heer brengen.
21 Alderdeegst zal ik goenend van heur anstellen as priester of Leviet – zegt de Heer.
22 Zoas de ni'je hemel en de ni'je eerde die ik maeke votbestaon zullen – zegt de Heer –, zo zullen jim naeme en jim naogeslaacht bestaon blieven.
23 Iedere ni'jemaone en iedere sabbat opni'j zal alles wat leeft hierhenne kommen om him veur mi'j daele te bugen – zegt de Heer.
24 Bi'j et verlaoten van de stad zien ze de lieken van heur die tegen mi'j in opstaand kwammen: de worm die an heur knaegt zal niet ommekommen, en et vuur waorin ze branen zal niet doven; ze wodden verafschuwd deur alles wat leeft.