Jeremia
in een
Et
boek Jeremia het zien naeme kregen van een profeet uut Juda die in de twiede
helte van de zeuvende en et begin van de zesde ieuw v.Chr. rond de veertig jaor
in Jeruzalem as profeet optrad. Et boek is een verzaemeling van profetieën en
verhaelen die betrekking hebben op de jaoren rond de verovering en de vaal van
Juda en Jeruzalem in 586. Wanneer en hoe et boek Jeremia in zien vorm van
vandaege-de-dag ontstaon is, is niet bekend. Meugelik het een schriever et boek
saemensteld uut verschillende bronnen en bin de verschillende overleverings en
profetieën van Jeremia daornao in de loop van de tied verschillende keren
opni'j redigeerd. Opvalend is dat d'r een lange Hebreeuwse tekstversie bestaot
naost een kottere Griekse versie. Op grond daorvan wodt veronderstelt dat et
perces van overleveren en schriftelike vaastelegging eerst laete tot de
Hebreeuwse tekst in zien omvang van vandaege-de-dag leided het.
Et
boek Jeremia is te kerakteriseren as een profetische tekst die behalven
profetische uutspraoken ok verhaelen over et optreden van de profeet het. Et
centraole thema van et boek is dat de schuld veur de catastrofe die de
Israëlieten treft bi'j et volk en zien leiders ligt, en niet bi'j God. Krek as
in aandere profetische boeken bin de oproep tot inkeer en ofzweren van sociaol
onrecht daorbi'j belangrieke motieven, krek as et geleuf in een ni'je toekomst
en een ni'j verbond van God mit zien volk. Jeremia hekelt ok et vertrouwen in
de tempel en in de eredienst asof die zonder meer geraansie bieden zollen veur
God zien hulpe. Uut et boek bliekt dudelik hoe slim Jeremia, ofkomstig uut een
femilie van priesters, de godsdienstige en poletieke ontwikkelings van zien
tied volgd het. Hi'j nemt et op tegen de gevestigde odder, mar vint zelden
geheur bi'j de keunings van Juda. Zien inschatting van de poletieke
machtsverholings brengt him bi'j slot van zaeke in de gevangenis. As nao de
verovering van Jeruzalem een klofte Judeeërs naor Iegypte vlocht, wodt Jeremia
tegen zien wil mitneumen. D'r wodt anneumen dat hi'j daor wegraek is. Et boek
Jeremia het verschillende soorten teksten (profetieën, verhaelen, klaeglieden,
toespraoken), die de hieltied kenmarkt wodden deur een slim persoonlike stiel
en een beeldend taelgebruuk. Opvalend bin de symbolische haandelings die Jeremia
deur God opdreugen krigt, zoas et verbargen van een linnen riem, et kepotslaon
van een kruke, et op de nekke nemen van een jok en et kopen van een lappe
bouwgrond.
In
et boek Jeremia bin drie patten te onderscheiden. Et eerste pat (1-25) het
naost profetieën tegen Israël en Juda ok een protte gegevens over Jeremia zels,
over zien roeping, zien optreden as profeet en zien persoonlike ervarings in de
tied van keuning Josia en zien opvolgers Jojakim, Jojachin en Sedekia. De
verschillende profetieën staon niet op een chronologisch volgodder. Et twiede
pat (26-45) is wi'jded an Jeremia zien toespraoken en belevenissen in de jaoren
rond de ondergang van et keuninkriek Juda. De gegevens hierover bin, zo bliekt
uut et boek, heufdzaekelik ontliend an antekenings van Baruch, vrund en
siktaoris van Jeremia, tot wie ok de troostende woorden an et aende richt
binnen. In et dadde pat (46-51) is, zoas ok in aandere profeteboeken, een
verzaemeling profetieën tegen aandere volken opneumen: tegen Iegypte, de
Filistijnen, Moab, Ammon, Edom, Damascus, Arabië, Elam en Babel. Et laeste
kepittel (52) is een naotied toevoegd historisch gedielte. Dit is vri'jwel
geliek an et aende van et boek Keunings (2 Keunings 24:12-25:30), en beschrift
de vaal van Jeruzalem en de wegvoering van de bevolking naor Babel.
Vertaeling van de Biebel (NBV 2004)
![]()
deur Piet Bult uut Ni’jberkoop
Jeremia 1
Jeremia
01 Hier volgen de woorden van Jeremia, de zeune van
Chilkia, ofkomstig uut een priestergeslacht uut Anatot in et gebied van
Benjamin.
02 De Heer keek naor him omme in et dattiende jaor dat
keuning Josia, de zeune van Amon, over Juda regeerde.
03 Ok praotte hi'j tegen him tiedens de regering van
keuning Jojakim, de zeune van Josia, en in de jaoren daornao, tot et aende van
et elfde regeringsjaor van Sedekia, de zeune van Josia. In de vuufde maond van
dat jaor wodde Jeruzalem in ballingschop brocht.
Jeremia
reupen
04 De Heer keek naor mi'j omme en zee:
05 "Veurdat ik je vormde in de moekeschoot, ha'k
je al uutkeuzen, veurdat ie de moekeschoot verleuten, ha'k je al an mi'j
wi'jded, je een profeet veur alle volken maekt."
06 Ik reup: "Nee, Heer, mien God! Ik kan et woord
niet voeren, ik bin te jong."
07 Mar de Heer zee doe: "Zegge niet: “ik bin te
jong.” Richt je tot alleman naor wie ik je stuur en zeg alles wat ik je
opdreeg.
08 Wees veur gieniene bange, want ik zal je helpen en
je redden – zegt de Heer."
09 En de Heer stak zien haand uut, raekte mien mond an
en zee tegen mi'j: "Hiermit le'k mien woorden in jow mond.
10 Now, op disse dag, geef ik je gezag over alle
keuninkrieken en volken, om ze uut te roppen en te verwoesten, om ze te
verdistreweren en of te breken, op te bouwen en te plaanten."
11 De Heer richtte him naor mi'j: "Wat kiek ie,
Jeremia?" Ik zee doe: "Ik zie een mangeltwiege."
12 "Dat ziej' goed," zee de Heer, "zo
hadde as een mangel in et veurjaor uutlopt, zo hadde laot ik mien woorden
uutkommen."
13 De Heer richtte him opni'j naor mi'j: "Wat
kiek ie?" Ik zee: "Ik zie een glundig hiete kookpot die vanuut et
noorden overhangt."
14 De Heer zee: "Vanuut et noorden zal onheil
over alle inwoners van dit laand uutstot wodden.
15 Ik roepe de volken van alle keuninkrieken uut et
noorden op – zegt de Heer. Zi'j zullen dit laand binnenvalen en heur tronen
veur de poorten van Jeruzalem zetten, rondom de muren en om alle aandere steden
van Juda.
16 Ik zal et volk vonnissen veur al et kwaod dat et
daon het. Ze hebben mi'j verlaoten, wierook braand veur aandere goden en bin
deur de kni'jen gaon veur wat ze zels maekt hebben.
17 Ie, Jeremia, maeke je klaor en zegge heur alles wat
ik je opdreeg. Laot je deur heur gien aangst anjaegen, aanders zal ik jow
aangst anjaegen waor zi'j bi'j binnen.
18 Ik maek je now tot een vestingstad en een iezeren
staonder, tot een broonzen mure om staand te holen tegen et hiele laand: de
keunings en leiders van Juda, de priesters en et volk.
19 Zi'j zullen je bestrieden, mar niet verslaon, want
ik zal je helpen en je redden – zegt de Heer."
Jeremia 2
Ontrouw van
Israël en Juda
01 De Heer richtte him naor mi'j:
02 "Roep Jeruzalem toe: Dit zegt de Heer:
Ik
weet nog hoe ie mi'j liefhadden in je jonkhied,
van
mi'j hullen as mien bruid,
hoe
ie mi'j volgden deur de woestijn,
dat
laand waor niet zi'jd wodt.
03 Israël is an de Heer wi'jded,
et
is de eerste vrucht van zien oogst.
Wie
et verslindt, laedet schuld op him,
hi'j
wodt deur onheil troffen
-
zegt de Heer.
04 Luuster naor de woorden van de Heer,
volk
van Jakob.
Stammen
van Israël, luuster allemaole!
05 Dit zegt de Heer:
Wat
onrecht he'k jim veuroolden daon
dat
ze mi'j verlaoten hebben,
dat
ze aachter weerdeloze goden an leupen
en
zels niksweerdig wodden?
06 Zi'j zeden niet:
"Waor
is de Heer,
die
oons uut Iegypte vri'jmaekt het,
die
oons deur de woestijn leided het,
deur
een laand van steppen en ofgronden,
een
laand zo dreuge en duuster,
een
laand waor gieniene deurhenne trekt,
waor
gien meensken wonen."
07 Ik leidde jim naor een laand vol appelhoven,
een
rieke oogst an vruchten waachtte jim daor.
Jim
kwammen d'r - en bezoedelden mien bezit,
mien
eigen laand wodde mi'j een gruwel.
08 De priesters zeden niet:
"Waor
is de Heer?"
De
huders van de wetten kenden mi'j niet.
De
hedders kwammen tegen mi'j in opstaand.
De
profeten leuten heur deur Baäl leiden
en
leupen aachter goden an
van
wie gien hulpe te verwaachten was.
09 Daorom klaeg ik jim opni'j an,
en
de kiender van jim kiender klaeg ik an
-
zegt de Heer.
10 Gao naor de Griekse eilanen, vraoge nao,
trekke
naor Kedar, onderzuuk:
is
zok-zo-wat iens gebeurd,
11 het iens een volk zien goden inruild?
En
goden bin et nog niet iensen!
Mar
mien volk het zien ere verruild
veur
wat dat gien hulpe bieden kan.
12 Hemel, wees versleugen!
Huver,
trille en beef!
13 Twie wandaoden het mien volk begaon:
et
het mi'j verlaoten, de bron van levend waeter,
en
et het waterkelders uuthouwen,
kelders
vol scheuren, waorin et waeter niet staon blift.
14 Is Israël een knecht,
is
et seins as knecht geboren?
Waorom
is et dan een weerloze prooi?
15 Leeuwen briesen d'r tegen,
heffen
een machtig gebrul an.
Ze
maeken van et laand een woesteni'je,
de
steden bin verwoest, ontvolkt.
16 Manschoppen uut Memfis en Dafne
streupen
je heuvels kael.
17 Ie hebben et an jezels te wieten,
ie
hebben de Heer, je God, verlaoten doe hi'j je leidde op je weg.
18 Now dan, waorom gaoj' naor Iegypte,
wi'j'
waeter drinken uut de Nijl?
Waorom
gaoj' naor Assyrië,
wi'j'
waeter drinken uut de Eufraat?
19 Je eigen kwaod zal je straffen,
je
eigen ontrouw keert him tegen je.
Weet
wel: deurdat ie mi'j verlaoten hebben,
veur
mi'j gien ontzag meer hebben,
lopt
et jammerlik mit je of
-
zegt de Heer, de God van de hemelse machten.
20 Ie breuken je jok de hieltied weer in stokken,
rokte
je riemen los
en
zee: "Ik wil niet dienstber wezen."
Mar
op iedere hoge heuvel,
onder
iedere bladrieke boom,
lag
ie as een waegenloopse te waachten.
21 Ik hebbe je plaant as een edele droeve, een
prachtige stek,
mar
wat bi'j' wodden?
Een
verwilderde wienstok, woekerende ranken!
22 Ok al was ie je kleraosie mit ziepe,
en
mit een overdaod an loog,
je
schaandvlekke blief ik zien
-
zegt God, de Heer.
23 Hoe kuj' zeggen:
"Ik
hebbe mi'j niet bekleiseterd,
ik
leup niet aachter de Baäls an"?
Kiek
es naor et Hinnomdal,
beseffe
waj' daor doen.
Ie
bin een rusteloze kemeel,
die
hitsig henne en weer lopt,
24 een wilde ezelin, thuus in de woestijn,
die
iedere ezel rokt, tochterig as ze is.
Wie
kan heur drift an banen leggen?
Gien
ezel hoeft muuite te doen,
broonstig
as ze is, lat ze heur makkelik vienen.
25 Lope je bienen niet stokkend,
bespere
jezels een dustige keel.
Mar
ie zeggen: "Laot mi'j begaon,
ik
hebbe die aandere goden lief,
heur
wi'k volgen."
26 Zoas een betrapte dief te schaande staot,
zo
staot et volk van Israël te schaande,
de
keunings en leiders,
de
priesters en profeten.
27 Zi'j zeggen tegen een blok hoolt:
"Jow
bin oonze heit,"
tegen
een stok stien:
"Jow
hebben oons brocht."
Zi'j
hebben mi'j de rogge toekeerd,
ze
kieken mi'j niet langer an.
Mar
as ze in nood zitten, roepen ze:
"Kom
toch, redde oons!"
28 Waor bin dan je goden,
die
jimzels maekt hebben?
Die
moe'n je mar redden uut de nood.
Ie
hebben toch, Juda, liekevule goden as steden?
29 Waoromme klaegen jim mí'j an?
Jim
kwammen zels in opstaand tegen mi'j
-
zegt de Heer.
30 Ik hebbe jim kiender straft;
ommenocht,
ze hebben niks leerd.
Jim
zweerd versliende jim profeten,
as
een verscheurende leeuw.
31 Pas op de woorden van de Heer, Israël!
Was
ik veur jim een woestijn,
of
een laand vol duusternis?
Waorom
zegt mien volk:
"Wi'j
willen niet bunnen wezen,
wi'j
kommen niet meer naor jow toe"?
32 Zal een maegien heur sieraoden vergeten,
of
een bruid heur tooi?
Mar
mien volk is mi'j sund jaor en dag vergeten.
33 Hoe goed ken ie de weg naor je vri'jers,
alderdeegst
verdurven vrouwluden kun nog wat van je leren.
34 En butendat, je kleraosie is bekleiseterd
mit
et bloed van aarme, onschuldige meensken,
niet
van inbrekers, op hieterdaod trappeerd.
35 En ie durven ok nog te zeggen:
"Mar
ik bin onschuldig,
God
zien argernis gaot veurbi'j."
Omreden
ie zeggen: "Ik hebbe niet zundigd,"
daorom
klaeg ik je an.
36 Hoe hadde slaoj' een aandere weg in.
Mit
Assyrië bi'j' bedreugen uutkommen,
mit
Iegypte overkomt je dat ok.
37 Iegypte zuj' ok verlaoten,
ontredderd,
mit je hanen op je heufd.
Want
de Heer het verstoten op wie ie vertrouwden,
steun
geven ze niet meer."
Jeremia 3
Oproep om
weeromme te gaon naor de Heer
01 De Heer zee: "As een man van zien vrouw
scheidet en zi'j bi'j him votgaot en de vrouw van een aander wodt, kan hi'j
heur dan weerommenemen? Wodt d'r dan gien smet op et laand legd? Mar ie hebben
mit een protte vri'jers overspel pleegd, en ie willen toch weer bi'j mi'j
weerommekommen? – zegt de Heer.
02 Kiek naor de kaele heuvels,
waor
bi'j' níet beslaopen?
Ie
waachtten je vri'jers op langs de weg,
zoas
een rover waacht in de woestijn.
Ie
hebben dit laand bekleiseterd
mit
je overspel, je schaandelik gedrag.
03 Daorom bleven de regens uut,
is
de meiregen niet kommen.
Toch
hul ie de bertaole blik van een hoere,
ie
toonden hielendal schaemte.
04 Mar now roep ie mi'j an.
Ie
zeggen “vader” tegen mi'j, en zeggen:
“jow
bin de geliefde van mien jonkhied,
05 jow lelkens gaot veurbi'j,
niet
iewig duurt jow argernis.”
Zo
praot ie, mar onverdreuten gaoj' vot,
ie
blieven je daoden van schaande begaon."
06 Tiedens de regering van keuning Josia zee de Heer
tegen mi'j: "Hej' zien hoe ontrouw Israël mi'j wodden is? Zi'j pleegde
overspel op iedere hoge barg en onder iedere bladrieke boom.
07 Ik docht: As ze van dat alles genoeg het, komt ze
wel bi'j mi'j weeromme. Mar ze kwam niet weeromme. Heur ofvallige zuster Juda
zag
08 dat ik ontrouw Israël verstoten hadde en heur een
scheidingsbrief geven hadde, krek omreden zi'j overspel pleegd hadde. Mar toch
leut ofvallig Juda heur daordeur niet ofschrikken, zi'j pleegde zels ok
overspel.
09 En deur heur losbaandig overspel mit goden van
stien en hoolt smeet zi'j een smet over dit laand.
10 Daornao kwam Israël zien ofvallige zuster Juda wel
bi'j mi'j weeromme, mar zi'j was niet oprecht, ze kwam mit loze woorden – zegt
de Heer."
11 De Heer gaon veerder: "Ontrouw Israël is nog
rechtveerdig in vergelieking mit ofvallig Juda.
12 Roepe tegen et noorden:
Kom
weeromme, ontrouw Israël – zegt de Heer –,
dan
za'k mien lelkens veren laoten,
want
ik bin vol genaode,
mien
argernis duurt niet iewig
–
zegt de Heer.
13 Erken alliend daj' schuldig binnen,
tegen
de Heer, je God, in opstaand kommen binnen,
daj'
rondomme op zuuk gongen naor aandere goden,
onder
iedere bladrieke boom,
daj'
niet naor mi'j luusterd hebben
–
zegt de Heer.
14 Kom weeromme, ontrouwe kiender – zegt de Heer –,
want jim heuren mi'j toe. Ik zal iene van jim uut iedere stad nemen en twie van
jim uut iedere femilie, en jim naor Sion brengen.
15 Ik zal jim hedders naor mien hatte geven, en die
zullen jim mit wieshied en inzicht weiden.
16 En aj'm in die tied in tal toenemen en dit laand
weer bevolken zullen, zal gieniene meer over de ark van et verbond mit de Heer
praoten. Die komt in gieniene zien gedaachten op, hi'j wodt niet meer nuumd of
mist, en wodt niet opni'j maekt.
17 In die tied zal et volk Jeruzalem “troon van de
Heer” numen. Alle volken zullen d'r saemenstromen, zi'j zullen op de naeme van
de Heer ofkommen en heur niet meer leiden laoten deur heur een stiems en gemeen
hatte.
18 In die tied zal Juda heur bi'j Israël voegen, en
tegere zullen zi'j uut et noorden naor dit laand kommen, dat ik heur veuroolden
in bezit geven hebbe.
19 Ik docht: Hoe kan ik je een plak tussen mien
kiender geven
en
je een begeerlik laand geven,
een
sieraod veur de hiele wereld?
En
ik docht: Jim zullen “vader” tegen mi'j zeggen,
jim
keren jim niet van mi'j of.
20 Mar nee, zoas een vrouw die heur man bedriegt,
zo
heb ie mi'j bedreugen, volk van Israël!
–
zegt de Heer.
21 Een stemme klinkt over de kaele heuvels:
Israël
smeekt en goelt.
Et
is een verdurven weg gaon,
is
de Heer, zien God, vergeten.
22 Kom weeromme, ofvallige kiender,
ik
zal jim genezen van jim ontrouw.
Dan
zuj'm zeggen:
“hier
biwwe, wi'j kommen bi'j jow weeromme,
want
jow bin de Heer, oonze God.
23 Et is waor, de heuvels bin een leugen,
de
bargen een holle klaank.
Et
is alliend de Heer, oonze God,
die
Israël de overwinning geft.
24 Zolange oons volk bestaot,
het
de god van de schaande
et
bezit van oonze veuroolden opeten,
heur
schaopen, geiten en runder,
heur
zeunen en dochters.
25 Lao'we oons daeleleggen in schaande,
laot
schaemte oons bedekken.
Tegen
de Heer, oonze God,
hebben
wi'j en oonze veuroolden zundigd,
vanof
oonze jonkhied, tot op de dag van vandaege.
Wi'j
hebben niet luusterd naor de Heer, oonze God.”
Jeremia 4
01 Israël, aj' op je schreden teroggekeren,
keer
dan weeromme naor mi'j – zegt de Heer.
Hej'
die ofgodsbeelden votdaon,
zwarve
dan niet langer rond,
02 mar zweer werachtig, eerlik en oprecht:
“zo
waor de Heer leeft.”
Dan
willen alle volken wodden zegend as Israël,
ze
zullen heur mit Israël gelokkig priezen.
03 Want dit zegt de Heer tegen Juda en Jeruzalem:
Ontginne
ni'j laand,
en
zi'je niet tussen de stiekels.
04 Laot je besnieden veur de Heer,
ontdoe
je van de veurhuud van je hatte,
inwoners
van Juda en Jeruzalem.
Aanders
slat zien argernis uut as een vuur,
een
braand die niet te blussen is,
vanwegens
jim kwaolike praktieken.
De
vi'jaand uut et noorden in antocht
05 Maek bekend in Juda,
laot
heuren in Jeruzalem, beveel:
“blaos
de ramshoorn in et laand!”
Roep
luud: “verzaemelen!
Verschoel
je in je vestingsteden.
06 Wies mit de striedvlagge naor Sion!
Vlocht,
blief niet staon!”
Want
ik breng onheil uut et noorden,
een
grote ramp!
07 Zoas een leeuw uut et struukgewas springt,
zo
doemt een vernietiger van volken op,
rukt
de vi'jaand op uut zien gebied.
Hi'j
maekt je laand tot een woesteni'je.
Je
steden valen in puun, wodden ontvolkt.
08 Gao daoromme in et zwat,
jammer,
bast uut in jammerklachten.
De
branende argernis van de Heer is niet te holen.
09 Op die dag – zegt de Heer –
ontzinkt
de keuning en de leiders alle moed.
De
priesters bin versleugen,
de
profeten veraldereerd."
10 Ik zee: "Heer, mien God,
jow
hebben Jeruzalem en dit volk misleided:
wi'j
zollen in vrede leven,
toch
staot et zweerd oons op de keel!"
11 "Dan zeg ik Juda en Jeruzalem:
Vanuut
de kaele heuvels in de woestijn
wi'jt
een zangerige wiend naor mien volk.
Gien
wiend om et koren te wienen,
12 ik stuur een woeste wiend.
Now,
ja now vel ik mien oordiel over heur.
13 Daor komt de vi'jaand al,
as
een jagende wolke,
zien
waegens raozen as een wiendeldore,
zien
peerden gaon vlogger as aorends.
“wee
oons! Et is mit oons daon.”
14 Jeruzalem, zuver je hatte van et kwaod,
dan
alliend woj' redded.
Hoe
lange blief ie bruden op je kwaolike plannen!
15 Een bosschopper uut Dan brengt minne tiedinge,
uut
et barglaand van Efraïm komt een onheilsbericht.
16 Meld et de volken, maek Jeruzalem bekend:
Uut
vere lanen naoderen belegerers,
raozend
slaon zi'j een beleg veur Juda zien steden.
17 Ze omsingelen Jeruzalem
as
waachters een akker,
omreden
et tegen mi'j in opstaand kwam
–
zegt de Heer.
18 Je onfesoen het dit bewarkstelligd.
Et
bittere kwaod daj' deden,
zette
him vaaste in je hatte."
19 Oe bonzend hatte! Oe raozend hatte!
Ik
krimpe inneneer van piene!
Ik
kan mi'j niet stilleholen,
tot
in mien ziel vuul ik et hoorngeschal,
heur
ik et soldaotegeraos.
20 Ramp op ramp wodt melded,
et
hiele laand gaot d'r an kepot.
Opiens
bin mien tenten vernield,
onverwaachs
mien tentedoeken scheurd.
21 Hoe lange nog moe'k de striedvlagge zien,
de
ramshoorn schallen heuren?
22 De Heer zegt: "Dwaes is mien volk,
et
is mit mi'j niet vertrouwd.
Et
bin kiender zonder verstaand,
inzicht
hebben ze niet.
Zi'j
bin wel wies, mar in et kwaod;
tot
et goeie bin ze niet in staot."
23 Ik zag de eerde,
zi'j
was woest en doods.
Ik
keek op naor de hemel,
d'r
was gien locht.
24 Ik zag de bargen, ze beefden,
de
heuvels, ze huterden.
25 Ik keek, d'r weren gien meensken,
alle
voegels weren uut de locht verdwenen.
26 Ik keek, iedere appelhof was een woestijn,
alle
steden weren verdistreweerd –
deur
toedoen van de Heer,
deur
zien branende argernis.
27 Want dit zegt de Heer:
"Et
hiele laand wodt iene woesteni'je,
mar
verdistreweren za'k et niet.
28 Hieromme zal de eerde rouwen,
de
hemel boven zal in zwat dompeld wezen,
omreden
ik praot en dit besleuten hebbe.
Ik
volhadde in mien besluut, ik komme d'r niet op weeromme."
29 Veur de galpen van schutters en menners
slat
de hiele stad op de vlocht.
Ze
lopen hadde de bossen in,
beklimmen
de rotsen.
De
hiele stad is verlaoten,
gieniene
woont d'r nog.
30 Ie, Juda, bin tot de ondergang doemd,
wat
wi'j' now nog doen?
Al
gaoj' in scharlaeken kleraosie,
al
bi'j' mit goold versierd,
al
maek ie je ogen op,
ommenocht
maek ie je mooi.
Ie
wodden deur je vri'jers ofwezen,
zi'j
staon je naor et leven.
31 Ik heur een galp van piene,
as
van een vrouw die de eerste keer een poppien krigt.
Vrouwe
Sion kreunt,
zi'j
stikt heur hanen op naor de hemel:
"Wee
mi'j! Ik bezwieke in hanen van moordeners."
Jeremia 5
Onrecht en
dwaeshied in Juda
01 "Zwarve deur de straoten van Jeruzalem,
vraoge
nao, kieke om je henne,
zuuk
op de pleinen of d'r iene is
die
rechtveerdig haandelt,
die
naor eerlikhied toe warkt,
dan
za'k Jeruzalem vergeven.
02 As zi'j zweren: "Zo waor de Heer leeft,"
plegen
zi'j niks as meinied."
03 "Heer, jow willen toch dat zi'j eerlik binnen?
Jow
sleugen heur, mar et raekte heur niet.
Jow
brochten heur an de raand van de ofgrond,
zi'j
weigerden om van die straf te leren.
Zi'j
gongen onverdreuten deur
en
weigerden om weeromme te keren.
04 Ik docht: Et bin mar ienvooldige meensken,
een
protte kennis hebben ze niet.
Zi'j
weten niet wat de Heer van heur vragt,
bin
niet bekend mit et recht van heur God.
05 Ik zal mi'j tot heur leiders richten,
zi'j
weten beslist wat de Heer van heur vragt,
zi'j
bin bekend mit et recht van heur God.
Mar
zi'j hebben ok et jok breuken,
hoge
en lege het zien riemen losrokt.
06 Daorom wodden zi'j ommebrocht deur leeuwen uut et
bos,
verscheurd
deur wolven van de steppe,
daorom
loerden paanters op heur steden.
Iederiene
die him buten waogde, wodde verscheurd.
Niet
te tellen bin heur misdaoden,
heur
ontrouw bleek een protte keren."
07 "Waoromme zo'k jim vergeven?
Jim
kiender hebben mi'j verlaoten,
zi'j
zweerden bi'j wat gien goden binnen.
Ik
schonk heur overdaod,
mar
zi'j pleegden overspel,
bi'j
hoeren bin ze kiend an huus.
08 Et bin bronstige, hitsige hingsten,
ze
hinniken allemaole naor aandermaans vrouw.
09 Zo'k zoe'n volk niet straffen?
-
zegt de Heer.
Zo'k
mi'j niet wreken
op
een volk dat zoks dot?
10 Bestorm de wienterrassen, vertrap ze,
mar
vernietig ze niet hielendal.
Trek
de ranken of,
ze
beheuren de Heer niet toe.
11 Want Israël en Juda hebben mi'j bedreugen
-
zegt de Heer.
12 Zi'j hebben de Heer niet eernstig neumen,
ze
zeden: "Zo dot hi'j niet, oons zal gien onheil treffen,
zweerd
en honger blieven oons bespeerd.
13 De profeten? Wiend bin ze,
ze
praoten niet de woorden van de Heer.
Laot
dat onheil heur mar treffen."
14 Daorom - dit zegt de Heer, de God van de hemelse
machten:
Omreden
zi'j dit durven te zeggen,
maek
ik dit volk tot braandhoolt,
maek
ik mien woorden in jow mond
tot
een vlamme die heur verslindt.
15 Israël, ik stuur een volk uut vere streken op je of
-
zegt de Heer.
Dat
volk is taoi, dat volk is ieuwenoold,
et
praot een tael die ie niet kennen,
ie
kun heur woorden niet verstaon.
16 De pielkekokers van de soldaoten,
allemaole
onverschrokken strieders,
bin
een eupen graf.
17 Dat volk verslient je oogst en je eten,
je
zeunen en je dochters,
je
geiten, schaopen, koenen,
je
droevestokken en viegebomen.
Et
verwoest je vestingsteden,
de
burchten waorop ie vertrouwen.
18 Mar as et zoveer is, za'k ze toch niet
verdistreweren - zegt de Heer.
19 En as zi'j vraogen: "Waoromme het de Heer,
oonze God, oons dit alles andaon?" geef heur dan as bescheid: "Jim
hebben mi'j toch verlaoten en bin vremde goden dienen gaon in jim eigen laand?
Jim zullen vremden dienen in een laand dat niet van jim is."
20 Zegge et volk van Jakob
en
roep Juda toe:
21 Luuster toch, dwaes en onverstanig volk,
dat
ogen het, mar niks zicht,
en
oren het, mar niks heurt.
22 Hej'm gien ontzag veur mi'j?
-
zegt de Heer.
Beven
jim niet veur mi'j?
Ik
hebbe mit zaand de zee an banen legd,
heur
een vaaste greens steld.
Mar
heur golven donderen, ommenocht,
ze
broezen roezebroekerig, mar wodden tegenholen.
23 Mar dit volk is stiems en opsternaot,
et
is zien eigen weg gaon.
24 Zi'j zeden niet:
"Wi'j
moe'n ontzag hebben veur de Heer, oonze God,
die
oons op zien tied regen geft,
in
et naojaor en in et veurjaor,
die
een vaaste oogsttied geft."
25 Jim zunden hebben disse odder verstoord,
welveert
bleef deur jim wandaoden uut.
26 Ik trof schurken an onder mien volk,
innenneerduukt
as voegelvangers loeren ze rond.
Ze
zetten een valle, ze jaegen op meensken.
27 Zoas een körf vol voegels is,
zo
bin heur huzen vol steulen goed.
Daordeur
bin ze machtig en riek.
28 Ze bin vadsig en vet
en
slechter as slecht.
Ze
staon et recht in de weg,
wat
wezen toekomt lat heur koold,
de
belangen van de aarme meensken dienen ze niet.
29 Zo'k zoe'n volk niet straffen?
-
zegt de Heer.
Zo'k
mi'j niet wreken
op
een volk dat zoks dot?
30 Alderheiseliksten dingen, ongeheurd,
gebeuren
in dit laand:
31 de profeten profeteren leugens,
de
priesters treden eigenmachtig op.
En
dat bevaalt mien volk!
Wat
zuj'm doen as jim aende dichterbi'jkomt?
Jeremia 6
De ondergang
van Juda is omdebi'j
01 Vlocht, volk van Benjamin, vlocht uut Jeruzalem!
Blaoze
de ramshoorn in Tekoa,
geef
vuursignalen boven Bet-Hakkerem.
Onheil
driegt uut et noorden,
alles
stot inneneer.
02 Die aorige en tere vrouw breng ik omme,
vrouwe
Sion zels.
03 Hedders mit heur kudden kommen op heur of,
rondom
heur toe zetten zi'j heur tenten op,
iederiene
weidet zien pat of.
04 Ze roepen: “maek je klaor veur de stried!
Disse
middag nog, valen we an.
Jammer,
de dag lopt an 't aende,
et
schaad wodt langer.
05 We valen an in de naacht,
dan
breken we de burchten of.”
06 Dit zegt de Heer van de hemelse machten:
Hakke
de appelhoven om,
smiet
een wal op tegen de stad.
Jeruzalem
wodt overleverd,
et
is een stad vol onderdrokking.
07 Zoas waeter opwelt uut een bron,
zo
welt kwaodens op uut Jeruzalem.
“ik
bin mishaandeld en beroofd,”
klinkt
et in de stad.
Onder
mien ogen wodt sleugen, matteld,
d'r
komt gien aende an.
08 Laot je terechtewiezen, Jeruzalem,
dan
maek ik mi'j niet van je los,
maek
ik je niet tot een woesteni'je,
een
onbewoonber laand."
09 Dit zee de Heer van de hemelse machten:
"Zuuk
goeie droeven an de wienstok,
zuuk,
wat van Israël nog overbleef.
Zuuk
as een wienboer de ranken nao."
10 Ik zee: "Tegen wie moe'k praoten,
wie
luustert naor mien waorschouwing?
Heur
oren zitten dichte, niks marken zi'j op.
De
woorden van de Heer bespotten ze,
ze
hebben d'r een hekel an.
11 Ik bin vol van de argernis van de Heer,
ik
kan mi'j niet meer inholen."
"Stot
mien lelkens uut over de kiender op straote,
over
alle jonge manluden.
Manluden
en vrouwluden wodden gevangenneumen,
knapperds
en oolde meensken.
12 Heur huzen valen aanderen toe,
heur
akkers en heur vrouwluden ok.
Ik
kom in aktie tegen de hiele bevolking
–
zegt de Heer.
13 Want iederiene, van groot tot klein,
is
op eigen veurdiel uut;
van
profeet tot priester,
iederiene
begaot bedrog.
14 Zi'j verklaoren de wonde van mien volk
lichtveerdig
veur genezen,
zi'j
zeggen: “alles gaot naor weens.”
Nee,
niks gaot naor weens!
15 Schaemen zi'j heur veur heur wandaoden?
't
Ligt krek even aanders, zi'j weten niet wat schaemte is.
Daorom
kommen omme,
a'k
ze straffe, valen ze allemaole dood daele
–
zegt de Heer.
16 Dit zegt de Heer:
Gao
op de kruuspunten staon, daenk nao,
kiek
naor de oolde wegen.
Wat
weg leided naor et goeie?
Slao
die in, en viene rust.
Mar
zi'j zeggen: “dat doe'we niet.”
17 Ik stelle waachters over jim an,
pas
op et geluud van heur ramshoorn.
Zi'j
zeggen: “dat doe'we niet.”
18 Daoromme, volken, luuster!
Kom
saemen en beseffe wat daor gebeurt.
19 Eerde, luuster,
ik
breng onheil over dat volk.
Dat
is de vrucht van heur bedaenksels,
omreden
zi'j niet naor mien woorden luusterd hebben,
mien
wet verwurpen hebben.
20 Wat he'k an wierook, uut Seba haeld,
an
kalmoes uut een veer laand?
Jim
braandoffers anvere ik niet,
jim
vredeoffers behaegen mi'j niet.
21 Daoromme – dit zegt de Heer:
Ik
legge veur dit volk een strukelblok daele,
waorover
et te valen komt.
Liekegoed
heiten as zeunen kommen omme,
liekegoed
buren as vrunden.
22 Dit zegt de Heer:
D'r
komt een volk uut et noorden,
een
grote overmacht.
Zi'j
kommen van de aenden van de eerde,
wodden
anbeinseld tot de stried.
23 Ze holen boge en zweerd klaor,
wried
bin ze, spiekerhad.
Heur
kriegslewaai klinkt as een bulderende zee,
ze
kommen op peerden anstormd.
Heur
leger staot in slagodder,
as
iene man klaor veur de stried.
Et
richt him, vrouwe Sion, tegen jow!"
24 "Wi'j heuren van heur komst,
oonze
hanen beginnen te trillen.
Aangst
en paniek overvalen oons,
zoas
wenen, een vrouw die een poppien krigt.
25 Waoge je niet buten de stad, gao niet op reize,
want
daor heerst et zweerd van de vi'jaand,
et
zi'jt rondomme paniek!"
26 "Struup zwatte kleraosie an, mien volk,
dri'j
je omme in et stof.
Rouwe
as om een ienigst kiend,
klaeg
mit bitter rouwbeklag.
De
verwoester overvaalt je, onverhoeds.
27 Ik maeke jow tot een keurmeester,
ie
toetsen de handelswieze van mien volk.
28 Zi'j allemaole bin rebels en opsternaot,
kwaodsprekers,
weerdeloos keuper en iezer,
zi'j
allemaole bin deur en deur slecht.
29 Et vuur verschruuit alderdeegst de blaosbalge,
mar
et lood levert gien zulver.
Vergees
zuvert de smulter,
et
goeie en et slechte wodden niet scheiden.
30 Ofwezen zulver wodden ze nuumd,
want
ze bin ofwezen deur de Heer."
Jeremia 7
Straf veur
Juda zien godsdienstige praktieken
01 De Heer richtte him naor Jeremia:
02 "Gao in de tempelpoort staon en verkondig
disse bosschop: Luuster naor de woorden van de Heer, Judeeërs; luuster, jim die
deur disse poorten naor binnen gaon om de Heer te vereren.
03 Dit zegt de Heer van de hemelse machten, de God van
Israël: Beter jim leven, dan meugen jim in dit laand wonen blieven.
04 Vertrouw niet op die bedrieglike leuze: “dit is de
tempel van de Heer! De tempel van de Heer! De tempel van de Heer!”
05 Aj'm jim leven warkelik beteren, aj'm mekeer
rechtveerdig behaandelen,
06 vremden, wezen en wedevrouwen niet onderdrokken, in
dit laand gien onschuldig bloed vergieten en niet aachter aandere goden
anlopen, jim onheil integen,
07 dan meuj'm hier wonen blieven, in dit laand dat ik
jim veuroolden geven hebbe. Zo is et altied west, zo zal et dan de hieltied
wezen.
08 Mar jim vertrouwen op die bedrieglike leuze, en dat
zal je gien vertuten doen.
09 Jim stelen, moren, plegen overspel en meinied,
branen wierook veur Baäl en toffelen aachter aandere goden an, die jim eerst
niet kenden.
10 En toch durven jim, wiels jim al die gruwelikheden
plegen, veur mi'j te verschienen in disse tempel, et huus waoran mien naeme
verbunnen is, mit de gedaachte: Oons kan niks gebeuren!
11 Daenken jim seins dat et huus dat mien naeme dreegt
een rovershol is? Ik zie wel degelik wat jim doen – zegt de Heer.
12 Gao mar es naor et heiligdom in Silo, waor ik mien
naeme eertieds wonen leut, en kiek wa'k daor vanwegens de wandaoden van mien
volk Israël mit daon hebbe.
13 Now dan – zegt de Heer –, omreden jim al die
gruwelikheden plegen en ik de hieltied weer tot jim spreuken hebbe mar jim niet
luusterd hebben, omreden ik reupen hebbe mar jim niet antwoord hebben,
14 za'k mit disse tempel, waoran mien naeme verbunnen
is en waorin jim jim vertrouwen stellen, en mit et hiele laand da'k jim
veuroolden geven hebbe, etzelde doen as mit Silo.
15 Ik zal jim verstoten, zoas ik jim broedervolk, et
naogeslaacht van Efraïm, verstoten hebbe.
16 En ie, bidde niet veur dit volk, kom niet langer
mit smeekbeden, dring niet bi'j mi'j an, want ik zal niet naor je luusteren.
17 Ziej' niet wat d'r in de steden van Juda en de
straoten van Jeruzalem gebeurt?
18 De kiender sprokkelen hoolt, de heiten raekelen et
vuur op en de vrouwluden kneden et deeg om koeken veur de keuninginne van de
hemel te bakken. Ok grieven ze mi'j deur wienoffers an aandere goden te
brengen.
19 Mar treffen ze mi'j daormit? – zegt de Heer.
Treffen ze niet eerder heurzels, tot heur eigen schaande?
20 Daorom, dit zegt God, de Heer: Ik stot over dit
laand, over de meensken, de dieren, de bomen en de gewassen op et veld mien grote
lelkens uut. Alles zal branen, en niks zal blust wodden.
21 Dit zegt de Heer van de hemelse machten, de God van
Israël: Maek van je braandoffers mar vredeoffers: eet zels et vleis mar op!
22 Doe 'k jim veuroolden uut Iegypte leidde, he'k heur
gienertied wat zegd of veurschreven over braand- en vredeoffers.
23 Wat ik heur opdreugen hebbe, is dit: “wees mi'j
geheurzem, dan zal ik jim God wezen en zullen jim mien volk wezen. Volge de
hieltied de weg die ik jim wieze, daor zuj'm wél bi'j veren.”
24 Mar zi'j luusterden niet naor mi'j, ze hebben mi'j
niet geheurzemd. Ze volgden heur eigen plannen en leuten heur leiden deur heur
stiems en gemien hatte. In plak van mi'j te volgen, gongen ze heur van mi'j of.
25 Vanof de dag dat jim veuroolden uut Iegypte wegtrokken
tot op de dag van vandaege he'k iederkeer weer mien knechten, de profeten, naor
jim toe stuurd.
26 Mar gieniene die naor mi'j luusterde, gieniene die
mi'j geheurzemde. Jim bin nog pikantiger as jim veuroolden.
27 Aj' dit alles tegen heur zeggen, zullen ze niet
naor je luusteren; aj' heur roepen, zullen ze gien bescheid geven.
28 Zeg dan tegen heur: Hier is now een volk dat niet
naor de Heer luusterd het, zien God, en dat him niet terechtewiezen laoten het.
Oprechte woorden kommen niet meer over heur lippen.
29 Scheer je heufdhaor of, smiet et vot,
hef
op de kaele heuvels een klaegzang an.
De
Heer verwarpt en verstot je,
jim
generaosie treft hi'j mit zien argernis.
30 De Judeeërs hebben ommes daon wat slecht is in mien
ogen – zegt de Heer. Zi'j hebben de tempel waoran mien naeme verbunnen is, mit
gruwelike ofgodsbeelden ontwi'jded,
31 en in et Hinnomdal et offerplak Tofet bouwd om daor
heur zeunen en dochters te verbranen. Ik hebbe dat gienertied opdreugen, ik
hebbe dat gienertied wild.
32 Daorom – zegt de Heer –, de dag zal kommen dat d'r
niet meer praot wodt over Tofet of et Hinnomdal, mar over et Moorddal. Et vok
zal de dooien in Tofet begreven tot d'r gien plak meer is.
33 Dan valen de lieken van dit volk te prooi an
roofvoegels en wilde dieren, en gieniene die ze verjaegd.
34 Ik zal in de steden van Juda en de straoten van
Jeruzalem de vreugdelieden verstommen laoten; bruid en bruidegom zullen niet
langer van bliedschop zingen, want et hiele laand wodt iene woesteni'je.
Jeremia 8
01 In die tied – zegt de Heer – zal et volk de
bonkerakken van de keunings van Juda, van de raodsheren, de priesters, de
profeten en de inwoners van Jeruzalem uut heur greven haelen
02 en ze uutspreiden veur de zunne, de maone en et
steernleger an de hemel. Die vereerden zi'j mit zovule overgaove en die gongen
ze aachternao, die vreugen ze om raod en daorveur gongen ze deur de kni'jen. De
bonken zullen niet gadderd en begreuven wodden, mar as dong op de akkers liggen
blieven.
03 En wat d'r overblift van dit verdurven volk zal de
dood boven et leven verkiezen, op iedere plak waorhenne ik heur verdreven hebbe
– zegt de Heer van de hemelse machten.
Et volk
weigert naor de Heer weeromme te keren
04 Zeg tegen heur: Dit zegt de Heer:
As
iene vaalt, komt hi'j toch overaende?
As
iene ofdwaelt, keert hi'j toch weeromme?
05 Waoromme blift dit volk dan dwaelen,
waoromme
blift Jeruzalem ontrouw,
hoolt
et vaaste an bedrog,
weigert
et weeromme te keren?
06 Ik hebbe goed naor heur luusterd –
wat
ze zeggen is leugen.
Gieniene
het berouw over et kwaod,
gieniene
zegt: “hoe kon ik dit iens doen?”
Zi'j
draeven de hieltied mar deur
as
een peerd dat him in de stried stot.
07 De sturke an de hemel,
de
totteldoeve en de gierzwelver
kennen
de tied van heur trek,
mar
mien volk kent niet de odder van de Heer.
08 Hoe durven jim te zeggen: “wij bin wiezen,
wi'j
hebben de wet van de Heer”?
De
penne van de schrievers het him vervalst.
09 De wiezen zullen te schaande staon,
te
aende raod, lopen ze in een valle.
Ze
hebben de woorden van de Heer ofwezen,
wat
veur wieshied rest heur nog?
10 Daorom geef ik heur vrouwluden vot,
heur
akkers geef ik an veroverers.
Want
alleman, van groot tot klein,
is
op eigen veurdiel uut,
van
profeet tot priester,
iederiene
begaot bedrog.
11 Zi'j verklaoren de wonde van mien volk
lichtveerdig
veur genezen,
ze
zeggen: “alles gaot naor weens.”
Nee,
niks gaot naor weens!
12 Schaemen zi'j heur veur heur wandaoden?
't
Ligt krek even aanders, ze weten niet wat schaemte is.
Daorom
kommen zi'j te valen, de iene nao de aander,
op
et mement dat ik ze straffe
kommen
zi'j te valen
–
zegt de Heer.
13 A'k oogsten wil – zegt de Heer –
bin
d'r gien droeven an de wienstok,
gien
viegen an de viegeboom,
en
bin de blaeder verdreugd.
Mien
geboden overtraden zi'j algedurig."
14 "Waoromme talmen wi'j nog langer? Verzaemelen!
Lao'we
oons verschaansen in de vestingsteden,
oonze
ondergang ofwaachten,
want
de Heer, oonze God, het oons veur de ondergang bestemd.
Hi'j
het oons giftig waeter te drinken geven,
omreden
wi'j zundigd hebben tegen de Heer.
15 Wi'j hoopten op vrede, mar vrede bleef uut,
wi'j
verwaachtten genezing, mar aangst overvul oons.
16 De vi'jaand is al in Dan.
Wi'j
heuren de peerden snoeven,
bi'j
et gehinnik van de hingsten trilt et hiele laand.
De
vi'jaand is et laand binnenvalen.
Al
wat leeft wodt deur him opeten,
iedere
stad en iederiene die daor woont."
17 "Giftige slangen stuur ik op jim of,
waortegen
gien bezwering helpt;
dodelik
is heur beet – zegt de Heer."
Klacht van
Jeremia, bescheid van de Heer
18 "Mien lach versluiert mien verdriet,
mien
hatte is ziek.
19 Uut een veer laand raost mien volk om hulpe:
“is
de Heer niet op de Sion,
oefent
hi'j daor zien keuningschop niet uut?”"
"Waoromme
hebben ze mi'j mit aandere goden plaogd,
mit
weerdeloze ofgodsbeelden?"
20 "De graonoogst is veurbi'j,
de
fruitoogst het west,
en
wi'j bin niet redded."
21 "Troffen bin ik deur de wonde van mien volk,
ik
gao in et zwat, ontzetting gript mi'j an.
22 D'r is toch balsem in Gilead,
daor
bin toch hielmeesters?
Waoromme
geneest mien volk dan niet?
23 Ach, was mien heufd mar een waetervalle,
mien
oge een bron van traonen:
dag
en naacht zo'k goelen
over
die ommekommen binnen van mien volk.
Jeremia 9
01 Ach, ha'k mar een naachtverblief in de woestijn.
Ik
zol mien volk verlaoten, van heur weggaon."
"Ze
bin allemaole lieke trouweloos,
et
is een bende bedriegers.
02 Ze spannen heur tonge as een boge,
ze
schieten mit bedrog en onbetrouwberhied.
Heur
macht in et laand nemt alsmar toe,
ze
staepelen wandaod op wandaod
en
willen van mi'j niks weten
–
zegt de Heer.
03 Wees allemaole op je hoede veur vrunden,
verlaot
je niet op je breurs.
Iedere
breur bedriegt as Jakob,
iedere
vrund stri'jt lasterpraot rond.
04 De iene bedriegt de aander,
de
waorhied zeggen ze niet.
Heur
tonge is ofricht op liegen,
zi'j
kun niet aanders meer.
05 Onderdrokking volgt op onderdrokking,
bedrog
op bedrog.
Ze
willen van mi'j niks weten
–
zegt de Heer.
06 Daoromme – dit zegt de Heer van de hemelse machten:
Ik
gao heur smulten en zuveren.
Wat
kan ik aanders doen mit mien volk?
07 Heur tonge is een moordende pielke,
heur
mond zegt bedrieglike woorden.
Ze
doen aldervrundelikst tegen mekeer,
mar
leggen stiekem een valstrik.
08 Zo'k heur hieromme niet straffen?
–
zegt de Heer.
Zo'k
mi'j niet wreken
op
een volk dat zoks dot?"
09 "Ik jammer om de bargen,
om
de weidegronden hef ik een klaegzang an.
Zi'j
bin verwoest, gieniene trekt d'r nog deurhenne,
gieniene
heurt nog kudden blaeten.
Voegels
en vee, alles is op de vlocht."
10 "Ik maek Jeruzalem tot een ruïne,
tot
een oord veur jakhalzen.
Ik
maek Juda zien steden tot een woesteni'je,
waor
gieniene meer wonen kan.
11 Wie inzicht het, moet dit begriepen,
wie
naor de Heer luusterd het, moet et uutdregen."
"Waoromme
wodt dit laand te gronde richt, verschruuit et as een woestijn, waor gieniene
nog deurhenne trekt?"
12 De Heer zee: "Omreden zi'j de wet die ik heur
veurhullen hebbe niet in achte neumen hebben. Zi'j hebben niet naor mi'j
luusterd en niet neffens mien wet haandeld,
13 mar hebben heur leiden laoten deur heur koppige
hatte. Ze bin aachter de Baäls an lopen, zoas ze van heur veuroolden leerd
hebben.
14 Daoromme – dit zegt de Heer van de hemelse machten,
de God van Israël: Ik geef dit volk wrangzoer te eten en giftig waeter te
drinken,
15 en ik zal heur verstri'jen onder volken die zi'j en
heur veuroolden gienertied kend hebben. Ik zal heur aachtervolgen mit et
zweerd, tot ik heur verdistreweerd hebbe.
Oproep om een
klaegzang te zingen
16 Dit zegt de Heer van de hemelse machten:
Kiek
rond, roep de klaegvrouwlu,
vraog
of ze kommen,
roep
de wieze vrouwluden bi'jenneer.
17 Zegge: Laoten ze heur haosten
om
veur oons een klaegzang te zingen.
Dan
stromen oonze traonen,
dan
baoden oonze ogen in waeter.
18 Heur, d'r klinkt een klaegzang uut Sion:
“ach,
wi'j bin te gronde richt,
hoe
groot is oonze schaande.
Wi'j
moe'n oons laand verlaoten,
zi'j
hebben oonze huzen verwoest.”
19 Vrouwluden, luuster naor de woorden van de Heer,
eupen
je oren, heur wat hi'j zegt.
Leer
jim dochters jammeren,
leer
mekeer disse klaegzang:
20 “de dood is deur oonze veensters binnenklommen,
hi'j
is oonze peleizen binnendrongen.
Hi'j
mi'jt de kiender daele in de straoten,
roeit
de jeugd uut op de pleinen.”
21 Dit zegt de Heer:
De
lieken liggen as dong op et laand,
as
aoren aachter de mi'jers,
deur
gieniene oppakt.
22 Dit zegt de Heer:
De
wieze moet him niet beroemen op zien wieshied,
de
starke niet op zien kracht,
de
rieke niet op zien riekdom.
23 Wil iene him op wat beroemen,
laot
hi'j him d'r op beroemen dat hi'j mi'j kent,
inzicht
dat ik, de Heer, dit laand liefde geve,
rechtveerdighied
en recht,
want
daor schep ik behaegen in
–
zegt de Heer.
24 De tied zal kommen – zegt de Heer – da'k de
besnedenen straffe:
25 Iegypte, Juda, Edom, Ammon, Moab en al die
woestijnbewoners mit heur kaelescheerde slaopen. Want al die volken bin krek as
Israël onbesneden van hatte.
Jeremia 10
Volge aandere
volken niet nao
01 Luuster naor de woorden die de Heer tegen jim zegt,
volk van Israël.
02 Dit zegt de Heer:
Volge
aandere volken niet nao,
raek
niet van slag deur tekens an de hemel,
ok
al jaegen die de hiele wereld schrik an.
03 De gebruken van die volken bin niks weerd.
Ze
hakken een stok hoolt in et bos,
een
ambachtsman bewarkt et mit zien beitel,
04 maekt et mooi mit zulver en goold.
Ze
spijkeren et vaaste, dan vaalt et niet om.
05 Et is krek een spoek bi'j de aten,
daelezet
in een komkommerveld.
Et
kan niet praoten
en
moet dreugen wodden,
want
zels kan et gien stap verzetten.
Hebbe
veur beelden gien ontzag,
kwaod
doen ze niet,
en
goed nog minder."
06 "Gieniene is as jow, oe Heer, jow bin groot,
groot
is jow naeme deur jow kracht.
07 Wie zol gien ontzag veur jow hebben?
Keuning
van de volken, dat komt jow ommes toe.
Onder
alle wiezen van de volken,
onder
al heur keunings is gieniene as jow.
08 Allemaole bin ze dom en dwaes,
wat
ze leren moeten is dit:
die
weerdeloze beelden bin mar hoolt.
09 Ze bin bewarkt mit bladzulver, uut Tarsis invoerd,
mit
goold ofkomstig uut Ufaz,
deur
een ambachtsman,
deur
de hanen van een gooldsmid.
Ze
bin in blauw- en roodpurper in de kleren,
ze
bin vakkundig maekt.
10 Mar alliend de Heer is warkelik God,
hi'j
is de levendige God, de iewige keuning.
Deur
zien lelkens beeft de eerde,
tegen
zien argernis holen volken gien staand."
11 "Zegge tegen heur:
Goden
die de hemel en de eerde niet maekt hebben,
zullen
van de eerde verdwienen,
wodden
onder de hemel wegvaegd."
12 Hi'j die de eerde maekt het mit zien kracht,
de
wereld grondvest het mit zien wieshied,
de
hemel spand het mit zien inzicht –
13 as hi'j zien stemme verheft, roest waeter uut de
hemel daele.
Wolken
lat hi'j opkommen an de aender,
bliksems
smedet hi'j, de regen vaalt,
hi'j
lat de wiend los uut zien schatkaemers.
14 Daor staot et meenselik verstaand bi'j stille.
De
gooldsmid schaemt him veur zien beelden.
Zien
gietsels bin niks, ze aosemen niet,
15 lege, bespottelike maeksels bin et.
As
d'r mit ze ofrekend wodt, blift d'r niks van over.
16 Hoe aanders is de God van Jakob,
hi'j
die alles vorm geven het
en
an wie et volk van Israël beheurt.
Zien
naeme is Heer van de hemelse machten.
Oproep om
Jeruzalem te verlaoten
17 "Jeruzalem, belegerde stad,
laot
je inwoners heur boedel pakken
en
et laand verlaoten.
18 Want dit zegt de Heer:
Disse
keer slinger ik ze vot,
de
bevolking drief ik in et nauw,
et
volk zal ze weten te vienen."
19 "Wee mi'j! Hoe pienlik bin mien wonnen,
niet
te beteren is mien letsel.
Ik
docht: Dit lieden kan ik wel dregen.
20 Mar mien tente is vernield,
alle
touwen bin deursneden.
Mien
kiender bin mi'j ontvalen,
ze
bin d'r niet meer.
Gieniene
zet iens nog mien tente op,
gieniene
spant mien tentdoeken meer."
21 "De hedders bin een kudde dwaezen,
ze
gaon niet te raode bi'j de Heer.
Daorom
lokt heur niks,
en
is heur eigen kudde verstri'jd.
22 Luuster! Een geluud komt dichterbi'j,
een
machtig gedreun uut et noorden,
om
Juda zien steden tot een woesteni'je te maeken,
tot
een oord veur jakhalzen."
23 "Ik erken, oe Heer,
dat
et niet an de meenske is om zien weg te bepaolen,
zien
pad uut te zetten,
te
kiezen waorhenne hi'j gaon zal.
24 Straf mi'j, Heer, mar doe et rechtveerdig,
niet
uut lelkens, veeg mi'j niet vot.
25 Stot jow lelkens uut over volken die jow niet
kennen,
over
naosies die jow naeme niet anroepen,
want
zi'j verslienen Jakob zien volk,
laoten
d'r niks van over,
en
zien weidegrond verwoesten zi'j."
Jeremia 11
Et verbond
verbreuken
01 De Heer richtte him naor Jeremia:
02 "Laot alleman luusteren naor de bepaolings van
dit verbond, zegge tegen de bevolking van Juda en Jeruzalem:
03 Dit zegt de Heer, de God van Israël: Vervluukt is
iederiene die him niet hoolt an de bepaolings van et verbond
04 die ik jim veuroolden oplegd hebbe doe ik heur uut
de smultovend van Iegypte haelde. Ik hebbe zegd: “luuster naor mi'j en doe
alles wat ik jim kommedeer. Dan zuj'm mien volk wezen en zal ik jim God wezen.
05 Dan hool ik mi'j an de toezegging die 'k jim
veuroolden onder ede daon hebbe: ik beloofde heur een laand te geven dat
overlopt van melk en hunning. En dat laand hebben jim tot op de dag van
vandaege.”" Ik zee doe: "Et is zoas jow zeggen, Heer."
06 De Heer gong deur: "Roep in de steden van Juda
en in de straoten van Jeruzalem: Luuster naor de bepaolings van dit verbond en
leef ze nao.
07 Vanof et mement da'k jim veuroolden uut Iegypte
vri'j maekte tot op de dag van vandaege he'k heur de hieltied bezweerd om naor
mi'j te luusteren.
08 Mar zi'j luusterden niet en weren ongeheurzem, ze
leuten heur leiden deur heur stiems en gemien hatte. Doe he'k mien bedreigings
waormaekt. Ik hadde heur opdreugen om dit verbond nao te leven, mar dat hebben
ze niet daon."
09 De Heer zee tegen mi'j: "Ik hebbe ontdekt dat
de bevolking van Juda en Jeruzalem tegen mi'j ommekonkelfoest.
10 Zi'j bin tot dezelde wandaoden vervalen as heur
veuroolden, die al weigerden om mien geboden nao te leven; ze bin aachter
aandere goden an lopen en hebben die vereerd. Liekegoed Israël as Juda het et
verbond verbreuken dat ik mit heur veuroolden sleuten hadde.
11 Daorom – dit zegt de Heer: Ik treffe heur mit
onheil waoran ze niet ontkommen kunnen. Ze zullen mi'j om hulpe roepen, mar ik
zal niet naor heur luusteren.
12 De steden van Juda en de inwoners van Jeruzalem
zullen de goden om hulpe roepen veur wie ze now wierook branen. Mar die kommen
heur in heur nood niet helpen,
13 ok al telt Juda liekevule goden as steden en het
Jeruzalem in iedere straote een wierookalter veur Baäl, de god van de schaande.
14 Jeremia, bidde niet veur dit volk, kom niet langer
mit smeekbeden, want ik luuster niet as ze mi'j in heur nood om hulpe roepen.
15 Wat dot mien geliefde in mien huus,
voert
zi'j kwaode plannen uut?
Je
geloften en offervleis zullen vlogge wegraeken, jubel mar as et kwaod je treft.
16 Een zulvergrune olijfboom vol prachtige vruchten
nuumde
de Heer jow.
Hi'j
stikt je in 'e braand, donderslaegen klinken.
Je
blaeder zullen verteren.
17 De Heer van de hemelse machten, die jow plaant het,
het ankondigd daj' verdistreweren zullen. Want Israël en Juda hebben mi'j
plaogd en hebben kwaod daon deur wierook te branen veur Baäl."
Plan om
Jeremia omme te brengen
18 De Heer onthulde mi'j een plan waor ik gien weet
van hadde; hi'j leut mi'j zien wat de manluden uut Anatot in et zin hadden.
19 Daorveur wa'k zo argeloos as een laom dat naor de
slaachtbaanke leided wodt. Ik wus niet dat ze tegen mi'j dit plan smeded
hadden:
"Lao'we
die boom mit al zien vruchten vellen,
him
uut et laand van de levenden wegkappen,
dan
wodt zien naeme gienertied meer nuumd."
20 "Mar, Heer van de hemelse machten,
rechtveerdige rechter,
jow
die hatte en nieren deurgronden,
laot
mi'j zien dat jow him op heur wreken.
Jow
legge ik mien zaeke veur."
21 "Daorom – dit zegt de Heer over de manluden
uut Anatot die je naor et leven staon en tegen je zeggen: “profeteer niet in de
naeme van de Heer, aanders brengen we je eigenhaandig omme.”
22 Dit zegt de Heer van de hemelse machten: Ik gao
heur straffen, heur jonge manluden zullen van kaant brocht wodden deur et zweerd
en heur zeunen en dochters deur de honger.
23 Gieniene zal et overleven, want ik treffe die
manluden uut Anatot mit onheil zogauw de tied daor veur kommen is."
Jeremia 12
01 "Heer, jow staon altied in jow recht
a'k
et tegen jow opneem.
Toch
vrao'k, hoe verantwoorden jow
dat
kwaod volk in veurspoed leeft,
en
trouwelozen rust genieten?
02 Jow hebben heur plaant, zi'j scheuten wottel,
leupen
uut en dreugen vrucht.
Ze
hebben de mond vol van jow,
mar
dregen jow niet in et hatte.
03 Mar mi'j kennen jow, Heer, jow zien mi'j,
jow
weten da'k jow in mien hatte drege.
Sleep
dat kwaod volk vot,
breng
ze as schaopen naor de slaachtbaanke,
zet
ze appat om ze ommebrengen te laoten.
04 Hoe lange zal de eerde nog treuren,
zullen
grös en bloemen verdreugen?
Et
vee en de voegels kommen omme
deur
de wandaoden van heur bewoners,
die
daenken: Hi'j veurzicht niet hoe oons aende wezen zal."
05 "As et je al zwaor vaalt om hadde lopers bi'j
te holen,
kuj'
et dan tegen peerden opnemen?
Ie
stroffellen al op et vlakke laand,
wat
kuj' dan uut de wege zetten in et struukgewas bi'j de Jordaan?
06 Ok je breurs en zusters, je hiele femilie,
zullen
je valen laoten,
ok
zi'j zullen je naoraozen.
Vertrouw
heur niet,
al
bin ze nog zo vrundelik.
Straf
en ontfarming veur Israël en zien buurvolken
07 Ik hebbe mien volk verlaoten,
mien
bezit opgeven,
mien
zielslieverd an heur vi'janen overleverd.
08 Mien eigen volk wodde as een leeuw in et bos,
et
brulde tegen mi'j.
Daorom
he’k d’r een hekel an kregen.
09 Mien volk is een nust hyena's,
en
gieren cirkelen d'r ommehenne.
Breng
wilde dieren bi'jenneer,
laot
ze kommen om et te verslienen.
10 Een protte hedders hebben mien droevetuun vernield,
mien
akker vertrappen laoten.
Ze
hebben mien prachtige akker
tot
een troosteloze woesteni'je maekt.
11 Hi'j is een wildernis wodden,
dreuge
en verlaoten ligt hi'j d'r bi'j.
Et
hiele laand is verwilderd,
want
gieniene bekommert him d'r omme.
12 Op de kaele heuvels in de woestijn
kommen
vernietigende legers teveurschien,
de
Heer hoolt een verslienend zweerd klaor.
Gieniene
is meer veilig, nargens in et laand.
13 Zi'j hebben tarwe zi'jd, mar stiekels oogst.
Ze
hebben ommenocht zwoegd,
ze
staon versleugen bi'j heur oogst,
deur
de branende argernis van de Heer.
14 Dit zegt de Heer: Alle slechte buren die et bezit
antaast hebben dat ik mien volk, Israël, geven hebbe, za'k uut heur eigen laand
wegrokken. Et volk van Juda trek ik ok weg.
15 Mar daornao za'k mi'j opni'j over heur ontfarmen en
iederiene naor zien eigen laand en eigen bezit weerommegaon laoten.
16 En zoas zi'j mien volk leerd hebben om bi'j Baäl te
zweren, zo moe'n zi'j van mien volk leren om bi'j mien naeme te zweren: “zo
waor de Heer leeft.” Dan zullen ze opneumen wodden in mien volk.
17 Mar een volk dat niet luustert rok ik uut, veur
iens en altied – zegt de Heer."
Jeremia 13
Ondergang van
Juda
01 De Heer zee tegen mi'j: "Koop een linnen riem
en bien die om je middel; zorg dat hi'j niet nat wodt."
02 Ik kocht een riem, zoas de Heer mi'j opdreugen
hadde, en bun die om mien middel.
03 Hiernao richtte de Heer him opni'j naor mi'j:
04 "Gao mit de riem diej' kocht hebben en diej'
om je middel dregen naor de Perat en verschoel him daor in een
rotsspleet."
05 Ik verburg de riem bi'j de Perat, zoas de Heer mi'j
opdreugen hadde.
06 Een hiel schoft laeter zee de Heer: "Gao naor
de Perat en hael de riem te veurschien, diej' daor op mien zeggen verstopt
hebben."
07 Ik gong naor de Perat, haelde op et plak wao'k him
votstopt hadde de riem te veurschien en zag dat hi'j was vergaon. Hi'j diende
nargens meer toe.
08 Doe richtte de Heer him naor mi'j:
09 "Dit zegt de Heer: Op dezelde meniere za'k de
grote roem van Juda en Jeruzalem vergaon laoten.
10 Dit verdurven volk, dat weigert om naor mien
woorden te luusteren, dat heur leiden lat deur zien koppige hatte en aachter
aandere goden an lopt, dat heur dient en heur veur heur daelebuugt, zal as
disse riem wodden, die nargens meer toe dient.
11 Want zo vaaste as een riem om et lichem van een
man, zo vaaste wo'k hiel Israël en Juda an mi'j bienen – zegt de Heer. Ze
zollen mien volk wezen, mien ere, mien roem, mien glorie. Mar ze hebben niet
luusterd.
12 Zegge tegen heur: Dit zegt de Heer, de God van
Israël: Kruken vult et volk mit wien. En as ze dan zeggen: “dat weten wi'j ok
wel, dat et volk kruken mit wien vol dot,”
13 zegge dan tegen heur: Dit zegt de Heer: Ik zal de
hiele bevolking van dit laand, David zien troonopvolgers, de priesters, de
profeten en de inwoners van Jeruzalem volgieten tot ze dronkend binnen.
14 En dan slao ik heur tegen mekeer an stokken,
liekegoed heiten as kiender – zegt de Heer. Ik zal heur niet speren, ik zal
onverbiddelik wezen, gien medelieden hebben, mar heur verdistreweren."
15 "Luuster, eupen je oren,
wees
niet zo groots,
want
de Heer het zegd.
16 Ere him, de Heer, jim God,
veurdat
et duuster wodt
en
jim stroffelen in de bargen,
veurdat
de duusternis vaalt
en
jim hopen op et locht,
wiels
hi'j et eerdeduuster maekt
en
alles in diepe duusternis hult.
17 Aj'm niet naor disse oproep luusteren,
za'k
ienzem goelen om jim grootsighied,
dan
vergiet ik een protte traonen,
dan
zullen mien ogen in traonen baoden,
want
de kudde van de Heer wodt wegvoerd.
18 Zegge tegen de keuning en de keuningin-moeke:
Kom
van je verheven zetel of,
want
jim kostbere kroon,
dat
teken van vostelike weerdighied, zal valen.
19 De steden van de Negev wodden vergrendeld,
gieniene
kan d'r in.
Juda
wodt uutstoten,
in
zien gehiel wodt et wegvoerd.
20 Kiek wie daor an komt uut et noorden.
Jeruzalem,
waor is de kudde, an jow toevertrouwd,
waor
bin je kostbere schaopen?
21 Wat zuj' zeggen as je heerser him tegen je keert,
diej'
zels keuzen hebben?
Zuj'
dan niet uutkarmen van piene
as
een vrouw in baorensnood?
22 Dan zuj' zeggen: “waoromme treft mi'j dit?”
Om
je protte wandaoden wodt je kleraosie je oftrokken
en
wodt je ere schunnen.
23 Kan een Nubiër zien huud veraanderen,
of
een paanter zien vlekken?
Zollen
jim, vergruuid mit et kwaod,
dan
wat goeds doen kunnen?
24 Ik zal jim verstri'jen,
as
stro dat in de woestijnwiend verwi'jt.
25 Dit is je lot, dit he'k je toebedield
–
zegt de Heer –
omreden
ie mi'j vergeten binnen,
vertrouwde
op bedrog.
26 Ikzels trek je maantel omhogens, tot over je
gezichte,
je
naekendhied wodt tentoonsteld,
27 je overspel, je wellust en je schaandelike
hoererij.
Ik
hebbe ze wel zien,
je
gruwelike daoden op de heuvels, op de akkers.
Wee
jow, Jeruzalem, wodde ie iens nog rein?"
Jeremia 14
De grote
dreugte
01 Dit bin de woorden die de Heer tegen Jeremia zee
naor anleiding van de grote dreugte:
02 "Juda treurt, de steden kwienen vot,
in
zwatte kleraosie zit et volk op de grond,
jammerklachten
klinken uut Jeruzalem.
03 De rieken sturen heur knechten om waeter.
Zi'j
kommen bi'j de putten,
mar
waeter vienen ze niet.
Mit
lege kruken kommen ze weeromme.
Versleugen
en beschaemzem
holen
zi'j heur gezichte bedekt.
04 De eerde is versleugen over heur eigen opbrengst,
want
et het niet regend op et laand.
De
boeren staon versleugen,
zi'j
holen heur gezichte bedekt.
05 Ja, alderdeegst de hinde in et veld
lat
et jong dat ze kreeg in de steek,
want
d'r is gien gruun.
06 Op kaele heuvels happen wilde ezels
as
jakhalzen naor aosem.
Heur
ogen breken,
want
d'r is gien grös."
07 "Heer, al getugen oonze wandaoden tegen oons,
griepe
toch in omwille van jow naeme.
Een
protte keer weren wi'j jow ontrouw,
wi'j
hebben tegen jow zundigd.
08 Bron van hope veur Israël,
redder
in tieden van nood,
waoromme
bin jow as een vremde in dit laand,
as
een reiziger die mar iene naacht blift?
09 Waoromme bin jow as een raodeloze man,
as
een soldaot die oons niet redden kan?
Jow
bin toch in oons midden, Heer,
wi'j
heuren jow toch toe?
Laot
oons niet in de steek."
10 "De Heer zegt over dit volk:
Mar
al te graeg dwaelen ze vot,
zi'j
speren heur voeten niet.
De
Heer schept gien behaegen meer in heur.
Now
brengt hi'j heur wandaoden in rekinge,
now
straft hi'j heur zunden."
11 De Heer zee tegen mi'j: "Bidde niet veur et
goedgevuulte van dit volk.
12 Ok al vaasten zi'j, ik zal niet naor heur
smeekbeden luusteren. Ok al brengen zi'j braandoffers en graonoffers, die
zullen mi'j niet behaegen. Ik zal heur verdistreweren mit et zweerd, de honger
en de pest."
13 Ik zee: "Ach Heer, mien God, heur profeten
dregen uut: “et zweerd zal jim bespeerd blieven en jim zullen gien honger
lieden; ik geef jim blievende vrede in dit laand.”"
14 De Heer zee doe: "Die profeten dregen leugens
uut, en dat in mien naeme. Ik hebbe heur niet stuurd, heur niks opdreugen, niet
tegen heur praot. De visioenen die zi'j profeteren bin leugens, waorzeggeri'je,
holle woorden en eigen faobelties.
15 Daorom – dit zegt de Heer over de profeten die ik
niet stuurd hebbe, mar die in mien naeme profeteren dat dit laand niet deur et
zweerd en de honger troffen wodden zal: Zi'j zullen zels deur et zweerd en de
honger verdistreweren.
16 En de straoten van Jeruzalem zullen bezi'jd liggen
mit de lieken van heur luusterers, veld deur de honger en et zweerd. D'r zal
gieniene wezen die heur en heur vrouwluden, zeunen en dochters begreeft. Zo
stot ik heur eigen kwaod over heur uut.
17 Zegge tegen heur:
Laoten
mien ogen stromen van traonen,
naachs
en daegs.
Ogen,
komme niet tot rust,
want
mien volk is slim verwonded,
niet
te beteren is zien wonden.
18 As ik naor de akkers gao, zie 'k ze liggen,
veld
deur et zweerd.
A'k
de stad in gao, zie 'k ze liggen,
uutteerd
deur de honger.
Alderdeegst
profeten, alderdeegst priesters
kommen
terechte in een onbekend laand."
19 "Hebben jow Juda verwurpen,
hebben
jow een hekel an de Sion kregen?
Waoromme
hebben jow oons zo hadde sleugen
dat
d'r gien genezing veur oons is?
Wi'j
hoopten op vrede, mar vrede bleef uut,
wi'j
verwaachtten genezing, mar aangst overvul oons.
20 Heer, wi'j bekennen oonze schuld,
en
de schuld van oonze veuroolden:
wi'j
hebben tegen jow zundigd.
21 Mar verstoot oons toch niet,
doe
et niet, omwille van jow naeme.
Ontluuster
jow troon toch niet,
daenk
an jow verbond mit oons, verbreek et niet.
22 Brengen die weerdeloze goden van aandere volken
seins regen,
of
geft de hemel bujjen uut himzels?
Jow,
de Heer, oonze God, doen dat toch?
Wi'j
vestigen oonze hope op jow,
want
jow hebben alles maekt."
Jeremia 15
01 De Heer zee tegen mi'j: "Alderdeegst al zollen
Mozes en Samuël veur mi'j staon, dan nog zo'k dit volk gien geheur geven. Stuur
et vot, laot et uut mien ogen verdwienen.
02 En as ze je vraogen waor ze henne moeten, zegge
dan: Dit zegt de Heer:
Wie
bestemd is veur de pest – naor de pest,
wie
bestemd is veur et zweerd – naor et zweerd,
wie
bestemd is veur de honger – naor de honger,
wie
bestemd is veur et ballingsoord – naor et ballingsoord.
03 Ik zal vier machten op heur ofsturen – zegt de
Heer: et zweerd om dood te maeken, honnen om vot te slepen, roofvoegels en
wilde dieren om te verscheuren en te verslienen.
04 Om wat keuning Manasse van Juda, de zeune van
Hizkia, in Jeruzalem daon het, maek ik heur tot een ofschrikwekkend veurbeeld
veur alle keuninkrieken op eerde.
05 Jeruzalem, wie is nog mit je begaon,
wie
zal om jow een klaegzang anheffen,
wie
zal nog naor je toe kommen
en
vraogen hoe et mit je is?
06 Ie hebben mi'j verlaoten – zegt de Heer –,
ie
hebben mi'j de rogge toekeerd.
Daorom
stik ik mien haand op
en
slao ik je daele.
Ik
bin mien medelieden mu.
07 Ik verjaeg je uut de steden van et laand,
ik
beroof je van je kiender.
Ik
zal mien volk ommebrengen,
want
et het zien leven niet gebeterd.
08 D'r zullen meer wedevrouwen wezen as zaandkorrels
an de zee.
Op
de moekes van jonge soldaoten
stuur
ik geweldeners of,
op
et hietste van de dag.
Ik
treffe heur onverwaachs mit aangst en ontzetting.
09 Moekes die zeuven kiender kregen hebben
zullen
bezwieken en in onmacht valen.
Heur
zunne gaot op klaorlochte dag onder,
zi'j
wodden van heur hope beroofd en staon te schaande.
En
wie et overleeft, lever ik uut an et zweerd,
geef
ik an zien vi'janen pries
–
zegt de Heer."
Klacht van
Jeremia
10 "Wee mi'j! Ach moeke, dat jow mi'j baoren
mossen!
Ik
wek rondomme argernis, alleman bestridt mi'j.
Ik
bin gieniene zien schuldeiser, en hebbe zels gien schulden,
toch
wo'k deur alleman vervluukt.
11 Heer, ik hebbe veur heur toch tot jow bidded,
veur
heur pleit in tieden van rampspoed en nood?
12 Mar et iezer en et broons uut et noorden
doen
heur vernietigend wark."
13 "Jim riekdommen en schatten laot ik
uutroepelen,
dat
is de pries veur de zunden die jim rondomme begongen.
14 Ik maeke jim tot knecht van je vi'janen in een
onbekend laand.
Want
et vuur van mien argernis slat uut,
de
vlammen zullen jim verteren."
15 "Oe Heer, jow kennen
mi'j.
Daenk
an mi'j, bekommer jow om mi'j,
wreek
mi'j op mien aachtervolgers.
Hebbe
mit heur niet zo vule geduld
dat
et mi'j et leven kost.
Weet
dat ik omwille van jow belasterd wodde.
16 Iederkeer as ik jow
woorden heurde,
nam
ik ze as eten tot mi'j.
Jow
woorden gavven mi'j een diepe bliedschop,
want
ik beheur jow toe, oe Heer,
God
van de hemelse machten.
17 Gienertied was ik in
vrolik gezelschop,
gienertied
he'k plezier maekt.
Ienzem
wa'k, deur jow toedoen,
jow
hadden mi'j ommes volgeuten mit jow lelkens.
18 Waoromme blift mien lieden
mar duren,
is
mien wonde niet te genezen,
waoromme
wil hi'j mar niet beteren?
Jow
hebben mi'j teleursteld,
as
een laek die dreugevalen is."
19 "Dit zegt de Heer:
Aj'
bi'j mi'j weerommekommen en ik je anneme,
zuj'
mi'j weer dienen.
Aj'
weerdige woorden zeggen, niks onweerdigs,
zuj'
weer mien zegsman wezen.
Laot
dit volk heur naor jow richten,
ie
meugen je niet richten naor heur.
20 Ik maek jow veur dit volk
tot
een broonzen vestingmure.
Zi'j
zullen je bestrieden,
mar
je niet overwinnen,
want
ik zal an jow kaante staon
om
je te huden en te redden
–
zegt de Heer.
21 Ik zal je redden uut de hanen van kwaod volk,
ik
bevri'jde je uut de greep van geweldeners."
Jeremia 16
Jeremia zien
levenslot as veurbeeld
01 De Heer richtte him naor mi'j:
02 "Ie meugen in dit laand niet trouwen en gien
kiender kriegen,
03 want dit zegt de Heer over de kiender die hier
geboren wodden zullen, over de moekes die heur baoren zullen en de heiten die heur
verwekken zullen:
04 Zi'j zullen an dodelike ziekten wegraeken. Gieniene
zal om heur rouwen en gieniene zal heur begreven; zi'j zullen as dong op de
akkers liggen blieven. Aanderen zullen wegraeken deur et zweerd en de honger.
Heur lieken valen as prooi an roofvoegels en wilde dieren.
05 Dit zegt de Heer: Gao niet naor een huus waor een
rouwmaoltied hullen wodt; rouwe niet mit en toon gien mitleven, want ik ontneem
dit volk mien vrundschop, liefde en medelieden – zegt de Heer –,
06 zodat groot en klein in dit laand wegraeken zullen.
Zi'j zullen niet begreuven wodden en gieniene zal om heur rouwen, gieniene zal
zien lichem karven of him kaelscheren van verdriet.
07 Gieniene zal veur heur die rouwen brood breken om
heur te troosten, gieniene zal heur as troost een beker anrekken, alderdeegst
al rouwen ze om heur heit of moeke.
08 Gao ok niet naor een huus waor feest vierd wodt om
daor te eten en te drinken.
09 Want dit zegt de Heer van de hemelse machten, de
God van Israël: Jim zullen nog mitmaeken dat ik in dit laand de vreugdezangen
verstommen laot en bruid en bruidegom heur lied ontneem.
10 Aj' dit allemaole tegen et volk zeggen en ze
vraogen je: “waoromme driegt de Heer oons mit dit onheil, wat hebben wi'j
misdaon, wat zunde hebben wi'j tegen de Heer, oonze God, begaon?”
11 zegge dan tegen heur: Jim veuroolden hebben mi'j
verlaoten – zegt de Heer – en bin aachter aandere goden an lopen; zi'j hebben
heur diend en bin veur heur deur de kni'jen gaon. Mar mi'j hebben zi'j
verlaoten en mien wet hebben ze niet in acht neumen.
12 En jim hebben et nog slimmer maekt, want ieder van
jim lat him now leiden deur zien stiems en gemeen hatte in plak van naor mi'j
te luusteren.
13 Daorom za'k jim ofwiezen: ik verdrief jim naor een
laand dat jim niet kennen en jim veuroolden ok niet kend hebben. Daor zuj'm
aandere goden dienen, dag en naacht, en ik zal gien medelieden mit jim hebben.
14 De dag zal kommen – zegt de Heer – dat d'r niet
meer zegd wodt: “zo waor de Heer leeft, die et volk van Israël uut Iegypte
vri'jmaekt het,”
15 mar: “zo waor de Heer leeft, die et volk van Israël
uut et laand van et Noorden vri'jmaekt het en uut de aandere lanen waorhenne
hi'j et verdreven hadde.” Ik zal heur weerommebrengen naor heur laand, dat ik
heur veuroolden geven hebbe.
16 Ik laot viskers kommen om heur te vangen – zegt de
Heer –, en daornao laot ik jaegers kommen om heur op iedere barg en iedere
heuvel, alderdeegst in de rotsspleten op te jaegen.
17 Ik zie alles wat zi'j doen, niks is veur mi'j
verburgen, heur wandaoden ontgaon mi'j niet.
18 Daorom zal ik heur eerst dubbel boeten laoten veur
heur wandaoden en zunden, omreden zi'j mien laand vol zet hebben mit die
gruwelike en levenloze ofgodsbeelden en et zo ontwi'jded hebben."
Alliend de
Heer is een toevlocht
19 "Oe Heer, mien kracht en mien burcht,
mien
toevlocht in tieden van nood.
Van
de aenden van de eerde kommen alle volken naor jow toe.
Zi'j
zullen zeggen: “de goden van oonze veuroolden
blieken
niks as bedrog,
ze
bin niks weerd, ze bieden gien hulpe.”"
20 "Kan een meenske seins goden maeken?
Wat
hi'j maekt – goden bin et niet!
21 Daorom zal ik heur vulen laoten –
ditkeer
za'k heur mien machtige haand vulen laoten,
zodat
ze weten dat mien naeme Heer is.
Jeremia 17
01 De zunde van de Judeeërs staot schreven mit een
iezeren stift,
mit
een diamanten punt staot ze grift in heur hatte
en
op de horens van heur alters.
02 Ok heur kiender holen heur alters en Asjerapaolen
in ere,
bi'j
bladrieke bomen en op hoge heuvels.
03 Jim die de stad verlaoten en de bargen zuken,
je
riekdom, schatten en offerhoogten laot ik uutroepelen,
om
de zunden die ie rondomme begaon hebben.
04 Et laand da'k je gaf, zuj' verlaoten moeten,
ik
maek je de knecht van je vi'janen in een onbekend laand.
Want
mien argernis slat uut as een vuur
en
zal de hieltied woeden blieven.
05 Dit zegt de Heer:
Vervluukt
wie op een meenske vertrouwt,
wie
zien kracht ontlient an starvelingen,
wie
him ofkeert van de Heer.
06 Hi'j is as een struke op een dreuge vlakte,
hi'j
markt de komst van de regen niet op.
Hi'j
staot in een stienwoestijn,
in
een brak en verlaoten laand.
07 Zegend wie op de Heer vertrouwt,
wie
zien toeverlaot de Heer is.
08 Hi'j is as een boom plaant an 't waeter,
zien
wottels rieken tot in de revier.
Hi'j
markt de komst van de waarmte niet op,
zien
blaeder blieven de hieltied gruun.
Tieden
van dreugte doen him niks,
de
hieltied weer dreegt hi'j vrucht.
09 Niks is zo onbetrouwber as et hatte,
onverbeterlik
is et, wie zal et kennen?
10 Ik, de Heer, bin et die et hatte deurgrondt,
die
nieren toetst,
die
iederiene naor zien levenswaandel beloont,
an
iederiene geft wat hi'j verdient.
11 Zoas een petries eier uutbrudet
die
ze niet legd het,
zo
is een meenske die op oneerlike wieze riekdom krigt.
In
de bluui van zien leven verlöst hi'j alles,
as
zien aende komt, bliekt zien dwaeshied."
12 "Een luusterrieke troon,
hoge
verheven vanof et begin,
dat
is oons heiligdom.
13 Heer, bron van Israël zien hope,
wie
jow verlaoten, zullen veur gek staon,
wie
van jow votgaon, zullen in et stof schreven wodden,
want
zi'j hebben de Heer, de bron van levend waeter, verlaoten.
14 Geneze mi'j, Heer, dan za'k gezond wezen,
redde
mi'j, dan za'k veilig wezen.
Kon
ik jow niet altied priezen?
15 Zi'j zeggen tegen mi'j:
“wat
komt d'r uut van de woorden van de Heer?”
16 Ik bin jow, mien hedder, gienertied ontvlocht,
naor
een onheilsdag he'k gienertied uutzien.
Jow
weten wat over mien lippen komt,
al
mien woorden bin jow bekend.
17 Wodde niet mien ondergang – niet jow!
Jow
bin toch mien toevlocht in tieden van nood?
18 Laot mien aachtervolgers veur gek staon – niet
mi'j!
Laot
heur ommekommen – niet mi'j!
Breng
onheil over heur,
treffe
heur, treffe heur dodelik."
De sabbat as
heilige dag
19 Dit zee de Heer tegen mi'j: "Gao in de
Volkspoort staon, die de keunings van Juda plegen te bruken, en in de aandere
poorten van Jeruzalem.
20 Zeg daor: Keunings van Juda, inwoners van Juda en
Jeruzalem, jim die deur disse poorten naor binnen gaon, luuster naor de woorden
van de Heer.
21 Dit zegt de Heer: Waacht je d'r ommeraek veur om op
sabbat spul deur de poorten van Jeruzalem naor binnen te brengen
22 en om uut jim huzen spul naor buten te brengen. Doe
veerder ok gien inkelde bezighied en vier de sabbat as een heilige dag zoas ik
jim veuroolden opdreugen hebbe.
23 Mar zi'j luusterden niet, gavven mi'j gien geheur;
zi'j weren stiems en ongeheurzem en leuten heur niet terechtewiezen.
24 Aj'm wel naor mi'j luusteren – zegt de Heer – en op
sabbat gien spul deur de poorten van disse stad naor binnen brengen, de sabbat
as een heilige dag vieren en niet warken,
25 dan zullen David zien troonopvolgers deur de
poorten van disse stad naor binnen gaon, zeten op peerden of riedende op
waegens en vergezeld van heur raodsheren en de inwoners van Juda en Jeruzalem.
Dan zal disse stad de hieltied bewoond blieven.
26 En uut de steden van Juda, de kontreinen van
Jeruzalem, et stamgebied van Benjamin, et heuvellaand, et barglaand en de Negev
zal et volk braandoffers, vredeoffers, graonoffers, daankoffers en wierook naor
de tempel van de Heer brengen.
27 Mar aj'm gien geheur geven an mien gebod om de
sabbat as een heilige dag te vieren, aj'm op die dag spul deur de poorten van
Jeruzalem naor binnen brengen blieven, za'k de poorten deur vlammen verbranen
laoten, en zal vuur de burchten van Jeruzalem verteren – en gieniene die et blussen
zal."
Jeremia 18
Bi'j de
pottebakker
01 De Heer richtte him naor Jeremia:
02 "Gao naor de warkplaetse van een pottebakker,
daor za'k heuren laoten wa'k je te zeggen hebbe."
03 Ik gong naor een warkplaetse, waor een pottebakker
krek op zien dri'jschief an et wark was.
04 As de pot die hi'j maekte mislokte, begon hi'j
opni'j en vormde hi'j de klei tot een aandere pot, krek zoas hi'j him die
veursteld hadde.
05 De Heer zee:
06 "Volk van Israël, ik kan mit jim etzelde doen
as die pottebakker – zegt de Heer. Ommes, jim bin in mien hanen as klei in de
hanen van een pottebakker.
07 De iene keer zae'k tegen een volk en een
keuninkriek da'k et uutrokken, verwoesten en ommebrengen zal –
08 mar as dat volk mit zien kwaolike praktieken
ophoolt, dan zie ik of van et onheil waormit ik et treffen wol.
09 De aandere keer zae'k tegen een volk en een
keuninkriek da'k et opbouwen en plaanten zal –
10 mar luustert dat volk daornao niet naor mi'j en dot
et wat min is in mien ogen, dan zie ik of van al et goeie da'k toezegd hadde om
te doen.
11 Daorom, zegge tegen de inwoners van Juda en
Jeruzalem: Dit zegt de Heer: Uut mien haand komt onheil over jim en ik beraom
kwaode plannen. Breek mit je kwaolike praktieken, beter je leven.
12 Mar ze zullen zeggen: “laot oons begaon, we willen
oonze eigen plannen volgen.” Ze zullen zeggen dat ze heur alliend leiden laoten
willen deur heur stiems en gemeen hatte.
Israël keert
him of van de Heer en zien profeet
13 Dit zegt de Heer:
Vraog
an alle volken:
Wie
het zoks iens heurd?
Wat
Israël daon het – verschrikkelik!
14 Verdwient de sni'j iens van de rotsen van de
Libanon?
Dreugt
koold en stromend waeter uut een vere bron iens op?
15 Mar mien volk is mi'j vergeten,
et
braant wierook veur niksweerdige goden,
die
et stroffelen leut op van ooldsher vertrouwde wegen,
et
op onslichte paeden gaon leut.
16 Zo wodde et laand een woesteni'je,
een
veurwarp van blievend ofgriezen.
Iederiene
die langes komt die hutert,
schuddet
vol ontzetting et heufd.
17 As de oostewiend za'k et volk verstri'jen,
ik
jaeg et veur zien vi'jaand uut.
Op
de dag dat et ommekomt
keer
ik et de rogge toe, keer ik mi'j of."
18 "Zi'j zeden: “lao'we wat tegen Jeremia
ondernemen.
Want
de lessen van oonze priesters,
de
raod van oonze wiezen,
de
verkondiging van oonze profeten
zullen
aldermeenst wegraeken.
Kom,
we brengen him in opspraoke,
we
geven an zien woorden niet langer geheur.”
19 Heer, luuster naor mi'j,
heur
de plannen van mien tegenstaanders.
20 Mag goed mit kwaod vergullen wodden?
Een
koele hebben ze veur mi'j greuven –
en
dat wiels ik veur jow ston
om
veur heur te pleiten,
om
jow argernis van heur of te keren.
21 Geve daorom heur kiender pries an de honger,
lever
ze uut an et zweerd.
Beroof
heur vrouwluden van heur man en kiender,
laot
heur manluden wegraeken deur de pest,
heur
jonges valen in de oorlog.
22 Laot gejammer uut heur huzen klinken,
omreden
jow onverwaachs een bende op heur afsturen.
Want
zi'j hebben een koele greuven om mi'j te vangen,
zi'j
hebben een strik op mien pad zet.
23 Heer, jow kennen heur moorddaodige plannen tegen
mi'j.
Dek
heur misdaoden niet toe,
poets
heur zunden niet uut.
Laot
heur veur jow ogen bezwieken,
reken
mit heur of as jow argernis loskomt."
Jeremia 19
De
stokkendsleugen kruke
01-02 Dit zee de Heer: "Koop een stienen kruke en
gao mit een peer ooldsten van et volk en van de priesters de stad uut. Gao naor
et Hinnomdal bi'j de Schervenpoort en zeg daor wa'k je zegge:
03 Luuster naor de woorden van de Heer, keunings van
Juda en inwoners van Jeruzalem. Dit zegt de Heer van de hemelse machten, de God
van Israël: Ik zal zok onheil over disse stad brengen dat de oren van wie d'r
van heurt toeten zullen.
04 Want zi'j hebben mi'j verlaoten, ze hebben dit plak
schunnen en d'r wierook braand veur ere van aandere goden, die zi'j, heur
veuroolden en de keunings van Juda gienertied kend hebben. Zi'j hebben dit plak
druppen laoten van onschuldig bloed
05 en d'r offerplakken bouwd om heur kiender as offer
veur Baäl te verbranen. Dat he'k gienertied opdreugen, gienertied zegd en
gienertied wild.
06 Daoromme, de dag zal kommen – zegt de Heer – dat
dit plak niet meer Tofet of Hinnomdal nuumd wodt, mar Moorddal.
07 Daor breek ik de plannen van Juda en Jeruzalem
stokkend, ik laot heur ommebrengen deur heur vi'janen, deur alleman die heur
naor et leven staon. De lieken van dit volk geef ik as prooi an roofvoegels en
wilde dieren.
08 Ik maek van disse stad een veurwarp van spot en
ontzetting. Iederiene die d'r komt zal huteren om et onheil dat heur troffen
het, iederiene zal de aosem in de keel stoeken.
09 Ik laot de meensken et vleis van heur eigen zeunen
en dochters eten; de meensken zullen mekeers vleis eten, zoe'n gebrek zal d'r
wezen, tot zoe'n grote wanhoop zal de vi'jaand die heur naor et leven staot,
heur durende et beleg drieven.
10 Slao in anwezigens van de manluden die je
vergezellen de kruke stokkend
11 en zegge tegen heur: Dit zegt de Heer van de
hemelse machten: Zo za'k dit volk en disse stad stokkendslaon. Zoas iene een
kruke an stokken slat, zo za'k Tofet treffen – onherstelber. Omreden d'r nargens
aanders plak meer is, zullen zi'j heur dooien alderdeegst in dit dal begreven.
12-13 En mit de stad en heur inwoners za'k etzelde
doen – zegt de Heer. De huzen van Jeruzalem en de peleizen van de keunings van
Juda, ja alle huzen waor et volk op de dakken wierook braand het veur et
steernleger an de hemel en wienoffers brocht het an aandere goden, wodden zo
poeterig as Tofet."
14 En Jeremia gong vanuut Tofet, waor de Heer him
naortoe stuurd hadde om te profeteren, naor de veurtuun van de tempel en zee tegen
de anwezigen:
15 "Dit zegt de Heer van de hemelse machten, de
God van Israël: Ik breng over disse stad en de omliggende steden al et onheil
da'k ankondigd hebbe, want de inwoners weigeren hadnekkig om naor mien
waorschouwings te luusteren."
Jeremia 20
01 Doe de priester Paschur, de zeune van Immer,
heufdopzichter van de tempel, Jeremia dit profeteren heurde,
02 leut hi'j de profeet stokslaegen geven en him in de
hoge Benjaminpoort bi'j de tempel in 't blok sluten.
03 Doe Paschur him de aanderedaegs uut 't blok haelde,
zee Jeremia tegen him: "De Heer nuumt jow niet langer Paschur, mar
Magor-Missabib.
04 Want dit zegt de Heer: Ik maeke jow veur jezels en
je vrunden tot een bron van paniek; zi'j zullen deur heur vi'janen ommebrocht
wodden en ie zullen et anzien moeten. Ik lever alle Judeeërs uut an de keuning
van Babylonië; hi'j zal heur naor Babel ofvoeren of heur ommebrengen.
05 De veurraoden van disse stad, de bezittings en
kostberheden, en de schatten van de keunings van Juda geef ik heur vi'janen in
hanen. Zi'j zullen alles buitmaeken en mitnemen naor Babel.
06 Ok ie, Paschur, zullen saemen mit je hiele femilie
in ballingschop gaon. Ie zullen wegvoerd wodden naor Babel; daor zuj' wegraeken
en begreuven wodden, saemen mit al je vrunden, tegen wie ie leugens profeteerd
hebben."
Klacht van
Jeremia
07 "Heer, jow hebben mi'j verleided, en ik bin
bezweken,
jow
weren te stark veur mi'j en hebben mi'j in jow greep kregen.
Dag
in dag uut lachen ze om mi'j,
alleman
bespot mi'j.
08 Iederkeer a'k wat zegge, moe'k raozen:
“ik
wodde mishaandeld, onderdrokt!”
Want
de woorden van de Heer brengen mi'j
dag
in dag uut schaande en vernedering.
09 A'k daenk: Ik wil him niet meer numen,
niet
meer praoten in zien naeme,
dan
laait d'r in mien hatte een vuur op,
dan
braant et in mien bonken.
Ik
doe muuite om et in bedwang te holen,
mar
ik kan et niet.
10 Want de meensken bauwen mi'j nao:
“overal
paniek! Rondomme paniek!
Roep
et, dan vertellen wi'j et veerder.”
Al
mien vrunden bin uut op mien val:
“misschien
lat hi'j him verleiden,
dan
krie'we him in oonze greep,
dan
wreken wi'j oons op him.”
11 Mar de Heer staot an mien kaante as een machtig
kriegsman.
Daoromme
zullen mien belaogers valen,
ze
kriegen mi'j niet in heur greep.
Ze
zullen diepe beschaemd wodden,
ze
zullen heur doel niet berieken.
Ze
wodden overlaeden mit iewige schaande,
gienertied
zal die vergeten wodden.
12 Heer van de hemelse machten,
die
alles rechtveerdig onderzuukt,
die
hatte en nieren deurgrondet,
laot
mi'j zien dat jow je op heur wreken.
Jow
leg ik mien zaeke veur.
13 Zing veur de Heer, eer de Heer,
want
hi'j het et leven van de aarme
uut
de hanen van kwaod volk redded.
14 Vervluukt is de dag waorop ik geboren bin,
de
dag waorop mien moeke mi'j kreeg.
Die
dag mag niet zegend wezen.
15 Vervluukt is de man die mien heit et goeie ni'js
brocht,
en
reup: “jow hebben een kiend, een jongien!”
16 Et zal die man vergaon
as
de steden die de Heer spiekerhad verwoestte.
Hi'j
heurt galpen om hulpe in de morgen,
soldaotegeraos
op et middagure.
17 Hadde hi'j mi'j mar in de schoot ommebrocht,
dan
was mien moeke mien graf wodden,
dan
was heur schoot veur altied zwanger bleven.
18 Waorom mo'k de moekeschoot verlaoten?
Ik
hebbe alliend mar verdriet en hatzeerte,
ik
sliete mien daegen in schaande."
Jeremia 21
Verzuuk van
keuning Sedekia
01 De Heer keerde him naor Jeremia, naodat keuning
Sedekia Paschur, de zeune van Malkia, en de priester Sefanja, de zeune van
Maäseja, naor him toe stuurd hadde. Ze zeden tegen Jeremia:
02 "Now keuning Nebukadnessar van Babylonië oons
anvaalt, wiwwe jow vraogen om de Heer veur oons om raod te vraogen. Misschien
zal hi'j opni'j wonderdaoden doen en zal de vi'jaand et beleg opbreken."
03 Jeremia zee doe: "Zegge dit tegen Sedekia:
04 Dit zegt de Heer, de God van Israël: Ik zal jim
dwingen om jim niet langer buten, mar binnen de muren van de stad tegen de
keuning van Babylonië en de Chaldeeën te verdedigen.
05 Ikzels zal mit krachtige, starke haand tegen jim
vechten, vol van grote lelkens en argernis.
06 Ik zal disse stad treffen mit een verschrikkelike
pest, waoran meensken en dieren wegraeken zullen.
07 En dan – zegt de Heer – lever ik keuning Sedekia
van Juda, zien hof en iederiene die in disse stad de pest, et zweerd en de
honger overleefd hebben, uut an keuning Nebukadnessar van Babylonië, an heur
vi'janen, die heur naor et leven staon. Hi'j zal heur an et zweerd riegen en
gieniene speren; hi'j zal onverbiddelik wezen en gien medelieden hebben."
08 De Heer zee: "Zegge tegen dit volk: Dit zegt
de Heer: Ik geef jim de keuze tussen leven en dood.
09 Wie hier blift zal wegraeken deur et zweerd, de
honger of de pest, mar wie de stad uutgaot en him overgeft an de Chaldese
belegerers zal zien leven beholen.
10 Want ik hebbe mi'j tegen disse stad keerd: ik zal
heur niet redden, mar ten onder gaon laoten – zegt de Heer. Ze zal de keuning
van Babylonië in hanen valen en hi'j zal heur in vlammen opgaon laoten."
Veurzeggings
over de keunings van Juda
11-12 Over et keuningshuus van Juda.
"Luuster
naor de woorden van de Heer, huus van David!
Dit
zegt de Heer:
Hool
et recht iedere dag overaende,
redde
wie beroofd wodde uut de hanen van zien onderdrokker.
Aanders
slat mien argernis uut as een vuur,
een
braand die niet te blussen is,
vanwegens
jim kwaolike praktieken.
13 Jeruzalem, ik zal je straffen – zegt de Heer –,
ie
die in een vallei gelegen binnen,
op
effende rotsen bouwd.
Je
inwoners daenken:
Wie
zol oons anvalen kunnen,
wie
zol oonze huzen binnendringen kunnen?
14 Ik bin et die je straffen zal,
ik
geve jow je verdiende loon – zegt de Heer.
Ik
stik je cederhoolten staonders in 'e braand,
de
hiele stad wodt deur et vuur verteerd."
Jeremia 22
01 Dit zee de Heer: "Gao naor et peleis van de
keuning van Juda en breng him disse bosschop:
02 Luuster naor de woorden van de Heer, keuning van
Juda. Jow die op de troon van David zitten, luuster, saemen mit jow dienstvolk
en jow onderdaonen, die deur disse poorten naor binnen gaon.
03 Dit zegt de Heer: Hool recht en gerechtighied
overaende, redde wie beroofd wodde uut de hanen van zien onderdrokker, buit
vremden, wedevrouwen en wezen niet uut, begao gien geweld tegen heur, vergiet
in disse stad gien onschuldig bloed.
04 Nemen jim dit alles in achte, dan zullen David zien
troonopvolgers deur de poorten van dit peleis gaon, zeten op peerden of
riedende op waegens, vergezeld van heur dienstvolk en heur volk.
05 Mar aj'm niet naor disse woorden luusteren, dan
zweer ik bi'j mien eigen naeme dat dit peleis in puun valen zal – zegt de Heer.
06 Dit zegt de Heer tegen et peleis van de keuning van
Juda:
Ik
zie in jow de bossen van Gilead,
de
toppen van de Libanon.
Mar
ik maek je tot een woestijn,
tot
een uutsturven stad.
07 Ik stuur slopers mit bielen op je of,
zi'j
hakken je mooiste cederhoolt an stokken,
zi'j
geven et pries an et vuur.
08 Dan zullen een protte volken langes disse stad
trekken en vraogen: “waorom het de Heer disse machtige stad zo zwaor troffen?”
09 En et bescheid zal wezen: Zi'j hebben et verbond
mit de Heer, heur God, verbreuken, zi'j bin deur de kni'jen gaon veur aandere
goden en die vereerd.
10 Treur niet om een dooie,
jammer
niet om him.
Treur
liever om him die uutstoten wodde:
hi'j
zicht zien geboortelaand niet weeromme.
11 Dit zegt de Heer over keuning Sallum van Juda, die
zien heit Josia opvolgd is: Hi'j het disse stad verlaoten en zal niet weer
weerommekommen.
12 Sallum zal wegraeken in et laand waorhenne hi'j
uutstoten wodde; dit laand zal hi'j niet weerommezien.
13 Wee him die zien huus op onrechtveerdighied bouwt,
die
de boververtrekken mit onrecht schraegt,
die
aanderen veur him warken lat
mar
heur gien loon betaelt,
14 die zegt: “ik bouwe veur mezels een indrokwekkend
peleis,
mit
roeme boververtrekken, vol veensters,
beklieded
mit cederhoolt,
prachtig
rood varfd.”
15 Bin ie keuning deur de pracht van je cederhoolt?
Je
heit hadde an niks gebrek.
Recht
en gerechtighied hul hi'j overaende –
en
hi'j leefde in veurspoed.
16 Hi'j bescharmde et recht van aarme meensken –
en
hi'j leefde in veurspoed.
Is
dat niet: mi'j kennen?
–
zegt de Heer.
17 Mar jow ogen en jow hatte
bin
alliend mar op eigen veurdiel richt,
op
onschuldig bloed vergieten,
op
uutkniepen en uutbuiten.
18 Daorom – dit zegt de Heer
over
keuning Jojakim van Juda, zeune van Josia:
Gieniene
zal een klaegzang zingen:
“ach
mien breur, ach mien zuster.”
Gieniene
klaegt: “ach heer, ach majesteit.”
19 As een ezel wodt hi'j uutdreugen,
votsleept
en votsmeten,
veer
buten de poorten van Jeruzalem.
20 Beklim de Libanon en raos et uut,
verhef
je stemme in Basan,
raos
et uut vanof de Abarim,
want
al je vri'jers bin versleugen.
21 Ik zee tegen jow doe ie je veilig dochten,
mar
ie zeden: “ik luuster niet.”
Zo
bi'j' al vanof je jonkhied,
gienertied
hej' naor mi'j luusterd.
22 De wiend zal al je hedders huden,
al
je vri'jers gaon in ballingschop.
Ja,
dan woj' beschaemzem en staoj' veur gek
vanwegens
je kwaolike praktieken.
23 Ie die zetelen op de Libanon,
in
cederbomen nusselt,
wat
zuj' zochten en kreunen,
zoas
een vrouw in baorensnood.
24 Zo waor ik leef – zegt de Heer –, ok al dreug ik
jow, keuning Jechonja van Juda, zeune van Jojakim, as een zegelring an mien
rechterhaand, ik zol je d'r van oftrekken.
25 Ik lever je uut an heur die je naor et leven staon,
an de meensken veur wie ie zo bange binnen: keuning Nebukadnessar van Babylonië
en de Chaldeeën.
26 Ik smiet je vot, tegere mit je moeke, tegere mit
heur die jow op 'e wereld zette. Jim wodden wegvoerd naor een laand waoj'm niet
geboren binnen en daor zuj'm wegraeken.
27 Hoe slim jim ok gunteren om naor dit laand weeromme
te gaon, dat zal niet gebeuren.
28 Is Jechonja seins een ofdankte, stokkendsleugende
pot,
is
disse man een kruke die nargens meer toe dient?
Waoromme
wodden hi'j en zien kiender votsmeten,
verdreven
naor een onbekend laand?
29 Laand, oe laand, luuster naor de woorden van de
Heer!
30 Dit zegt de Heer: Stelle disse man as kienderloos
te boek, schrieve dat zien leven mislokt is, want gienend van zien
naokommelingen zal iens op David zien troon zitten en over Juda regeren.
Jeremia 23
01 Wee de hedders die de schaopen van mien
laanderi'jen in et verdarf stotten en verdwelen laoten – zegt de Heer.
02 Daoromme – dit zegt de Heer, de God van Israël,
tegen de hedders die mien volk weiden: Jim hebben mien schaopen verjacht en
verdwelen laoten, en jim bin ze niet zuken gaon. Daorom gao 'k jim zuken: ik
zal jim straffen veur jim kwaolike praktieken – zegt de Heer.
03 Wat d'r nog van de schaopen over is, za'k
bi'jenneer brengen uut alle lanen waor ik ze henne verjacht hebbe. Ik breng ze
weeromme naor heur gröslaand, ze vruchtber wezen zullen en in tal toenemen.
04 Ik zal hedders over ze anstellen die ze zo huden
zullen dat ze gien aangst meer kennen en d'r niet iene meer mist wodden zal –
zegt de Heer.
05 De dag zal kommen – zegt de Heer – da'k an David
zien stamme een rechtmaotige naokommeling ontspruten laot, die as keuning een
wies beleid voeren zal en die in et laand recht en gerechtighied staondeholen
zal.
06 Dan wodt Juda verlost en zal Israël in vrede leven.
Zien naeme zal wezen “de Heer is oonze gerechtigheid”.
07 Daorom, de dag zal kommen – zegt de Heer – dat d'r
niet meer zegd wodt: “zo waor de Heer leeft, die et volk van Israël uut Iegypte
vri'jmaekt het,”
08 mar: “zo waor de Heer leeft, die de naokommelingen
van Israël uut et laand van et Noorden vri'jmaekt het en uut de aandere lanen
waorhenne hi'j heur uutstoten hadde.” Dan zullen zi'j weer in heur eigen laand
wonen."
Veurzeggings
over de profeten
09 Over de profeten.
"Breuken
bin ik, hiel mien lichem rilt,
ik
liek wel dronkend, beneveld deur wien –
deur
toedoen van de Heer,
deur
zien heilige woorden."
10 "Rondomme is ontrouw,
et
hiele laand zocht onder de vluuk,
verdreugd
is et gruun in de woestijn.
Iederiene
vligt op et kwaod of
en
vint zien kracht in onrecht.
11 Want profeten en priesters bin verdurven,
alderdeegst
in mien tempel moe'k heur onfesoen anzien
–
zegt de Heer.
12 Daorom zal heur weg een glibberig pad wezen,
ze
stroffelen in et duuster, en kommen te valen.
A'k
mit heur ofreken,
tref
ik heur mit onheil – zegt de Heer.
13 Bi'j Samaria zien profeten za'k vremde dingen:
zi'j
leuten heur deur Baäl leiden
en
misleidden Israël, mien volk.
14 Bi'j Jeruzalem zien profeten zie ik gruwelike
dingen:
overspel!
leugen op leugen!
Zi'j
steunen et kwaode volk,
zodat
die niet breken mit heur kwaolike praktieken.
Iederiene
is lieke slecht wodden
as
de inwoners van Sodom en Gomorra.
15 Daoromme – dit zegt de Heer van de hemelse machten
over de profeten:
Ik
geef heur wrangzoer te eten en giftig waeter te drinken,
want
de profeten van Jeruzalem
hebben
et hiele laand mit heur verdurvenhied besmet.
16 Dit zegt de Heer van de hemelse machten: Luuster niet
naor wat de profeten jim zeggen. Zi'j geven jim valse hoop. Heur visioenen bin
heur eigen faobelties, ze kommen niet van de Heer.
17 Tegen heur die mi'j minachten durven ze te zeggen:
“de Heer zegt dat et jim goed gaon zal.” En tegen iederiene die him deur zien
koppige hatte leiden lat zeggen ze: “nee, onheil blift je bespeerd.”
18 Wie et raodsbesluut van de Heer toevertrouwd kreeg,
moet zien woorden in him opnemen en geheurzemen. Wie goed naor zien woorden
luusterd het, het ze ok begrepen.
19 De Heer stuurt een woedende wiend,
een
raozende storm treft de verdurvenen.
20 Zien branende argernis komt niet tot bedaoren
veur
hi'j zien doel hielendal beriekt het.
Iens
zullen jim dat hielendal begriepen.
21 Ik hebbe die profeten niet stuurd,
toch
lopen ze hadde krek as zi'j mien bosschoppers weren.
Ik
hebbe niet tegen heur praot,
toch
praoten zi'j as ze profeten weren.
22 Hadden ze mien raodsbesluut verneumen,
dan
hadden ze mien volk mien woorden heuren laoten,
et
opreupen om zien verdurven levenswaandel op te geven,
te
breken mit zien kwaolike praktieken.
23 Bin ik alliend een God van dichtebi'j,
bin
ik niet ok een God van veerof? – zegt de Heer.
24 As iene him verbargt,
zo'k
him dan niet zien? – zegt de Heer.
Bin
ik niet rondomme,
in
de hemel en op eerde? – zegt de Heer.
25 Ik hebbe heurd wat leugens die profeten in mien
naeme uutdreugen. Ze roepen: “een droom! Ik hebbe een droom had!”
26 Hoe lange nog zullen die leugenachtige profeten,
die heurzels een rad veur ogen dri'jen, deurgaon?
27 Hoe lange nog bin ze d'r op uut om mit de dromen
die ze mekeer vertellen mien volk mien naeme vergeten te laoten, zoas heur
veuroolden mien naeme deur Baäl vergeten binnen?
28 Een profeet die droomt, vertelt niet meer as een
droom, mar wie mien woorden kent, geft mien woorden betrouwber weer.
Wat
het stro mit graon gemien? – zegt de Heer.
29 Is mien woord niet as een vuur,
as
een haemer die een rots verbriezelt? – zegt de Heer.
30 Ik zal ze straffen – zegt de Heer –, ik zal ze
straffen, die profeten die mekeer naopraoten
31 en de hieltied zo zelsverzekerd “zegt de Heer”
roepen;
32 ik zal ze straffen – zegt de Heer –, die profeten
die misleidende dromen profeteren en mien volk mit heur leugens en anmaotigende
babbelegoegies bedriegen. Ik hebbe heur niet stuurd en zi'j bin dit volk op
gien inkelde meniere tot nut – zegt de Heer.
33 En as een profeet, een priester of wie dan ok
vragt: “wat last geft de Heer oons mit zien woorden te dregen?” geef dan as
bescheid: Jim zels bin die last, mar ik zal jim ofwarpen – zegt de Heer.
34 De profeet, priester of wie dan ok die et nog over
een “last van de Heer” het straf ik, saemen mit zien hiele femilie.
35 Vraog mekeer liever: “wat het de Heer as bescheid
geven,” of: “wat het de Heer zegd?”
36 Praot niet langer over een “last van de Heer”. Iederiene
zegt op last van mi'j te praoten, mar daormit verdri'jen jim de woorden van de
levendige God, de Heer van de hemelse machten, jim God.
37 Vraog een profeet liever wat de Heer veur bescheid
geven het, of wat hi'j zegd het.
38 Dit zegt de Heer: Aj'm toch over een “last van de
Heer” praoten, wiels ik jim verbeuden hebbe om dat te doen,
39 za'k jim optillen en van me ofsmieten, tegere mit
de stad die ik jim en jim veuroolden geven hebbe.
40 Ik breng iewige belediging en schaande over jim,
die gienertied vergeten wodden zal."
Jeremia 24
De maanden
mit viegen
01 De Heer leut mi'j twie maanden mit viegen zien,
naodat keuning Nebukadnessar van Babylonië keuning Jechonja van Juda, de zeune
van Jojakim, saemen mit de leiders van Juda en de smeden en de waopenmeesters
uut Jeruzalem naor Babel wegvoerd hadde. De maanden weren veur de tempel zet.
02 In de iene körf zatten prachtige viegen, as van de
eerste plok, in de aandere körf zatten bedurven viegen, die niet meer te eten
weren.
03 De Heer zee tegen mi'j: "Wat ziej',
Jeremia?" Ik zee doe: "Viegen. De goeie viegen bin hielendal geef, de
minne bin zo bedurven dat ze niet meer te eten binnen."
04 Doe keerde de Heer him naor mi'j:
05 "Dit zegt de Heer, de God van Israël: De goeie
viegen staon veur de Judese ballings die ik van hier naor Babylonië stuurd
hebbe.
06 Ik zal welwillend naor heur ommekieken en heur naor
dit laand weerommebrengen. Ik zal heur opbouwen en niet ofbreken, plaanten en
niet uutrokken.
07 Ik geve heur et inzicht dat ik de Heer bin; as zi'j
mit hiel heur hatte naor mi'j weerommekommen, zullen zi'j mien volk wezen en
zal ik heur God wezen.
08 Mar die bedurven viegen die niet meer te eten
binnen – ja, dit zegt de Heer: Die viegen staon veur keuning Sedekia van Juda,
en veur zien raodsheren en de meensken uut Jeruzalem die in dit laand
overbleven binnen of in Iegypte wonen gaon binnen.
09 Ik maek heur tot een ofschrikwekkend veurbeeld veur
alle keuninkrieken op eerde. Zi'j zullen te schaande staon en et mikpunt wezen
van schimpen en spot, heur naemen zullen as een vluuk bruukt wodden, rondomme
waorhenne ik heur verdrieve.
10 Ik stuur et zweerd, de honger en de pest op heur
of, tot ze vot binnen uut et laand dat ik heur en heur veuroolden geven
hebbe."
Jeremia 25
Profetieën
over de volken
01-02 In et vierde regeringsjaor van keuning Jojakim
van Juda, de zeune van Josia (dit was et eerste regeringsjaor van keuning
Nebukadnessar van Babylonië), richtte de Heer him tot Jeremia over de inwoners
van Juda en Jeruzalem. De profeet Jeremia zee doe tegen heur:
03 "Vanof et dattiende regeringsjaor van keuning
Josia van Juda, de zeune van Amon, tot op de dag van vandaege, drienentwintig
jaor lange, he'k iederkeer weer naemens de Heer tegen jim praot, mar jim hebben
niet luusterd.
04 De hieltied opni'j het de Heer zien knechten, de
profeten, naor jim toe stuurd, mar jim hebben niet luusterd; jim wollen heur
niet iens anheuren.
05 Zi'j zeden: “geef je verdurven levenswaandel op,
breek mit je kwaolike praktieken, dan meugen jim in et laand wonen blieven dat
de Heer jim en jim veuroolden geven het. Zo is et altied west, zo zal et dan de
hieltied wezen.
06 Lope niet aachter aandere goden an, diene ze niet
en buge je niet veur heur daele, krink mi'j niet mit wat jim zels maekt hebben,
dan za'k jim niet mit onheil treffen.”
07 Mar jim hebben niet naor mi'j luusterd – zegt de
Heer –, jim hebben mi'j krinkt mit wat jim zels maekt hebben, tot jim eigen
ondergang.
08 Daorom – dit zegt de Heer van de hemelse machten:
Omreden jim niet naor mi'j luusterd hebben,
09 za'k alle volken van et noorden mit mien knecht,
keuning Nebukadnessar van Babylonië, kommen laoten – zegt de Heer. Ik stuur ze
op de inwoners van dit laand of en op alle volken hieromme ehenne. Ik breng
alle inwoners omme; zi'j zullen ofgries en ontzetting tonen, en dit laand zal
veur altied in puun liggen.
10 Ik laot de vreugdezangen verstillen, bruid en
bruidegom zullen niet langer van bliedschop zingen, et geluud van de
haandmeulen zal verstarven en et locht van de laampen zal uutgaon.
11 Hiel dit laand vaalt in puun en wodt een
woesteni'je, en ok de volken hierommetoe zullen de keuning van Babylonië
dienen, zeuventig jaor lange.
12 Mar as die zeuventig jaor veurbi'j binnen, za'k de
keuning van Babylonië en zien volk veur heur misdaoden boeten laoten – zegt de
Heer. Ik maek et laand van de Chaldeeën veur altied tot een woesteni'je.
13 Ik breng over dat laand et onheil da'k et ankondigd
hebbe, alles wat in dit boek schreven staot en deur Jeremia tegen alle volken
profeteerd is.
14 Dan zullen de Chaldeeën zels deur een protte volken
en machtige keunings onderwurpen wodden. Zo zal ik heur vergellen wat ze
misdaon hebben."
15 Doe zee de Heer, de God van Israël, tegen mi'j:
"Neem disse beker van mi'j an en laot daoruut alle volken waor ik je henne
stuur de wien van mien lelkens drinken.
16 As ze die drinken wodden ze dronkend van aangst
veur et zweerd dat ik op heur ofsture."
17 Ik nam van de Heer de beker an en gaf alle volken
waor hi'j mi'j henne stuurde daoruut te drinken:
18 Jeruzalem en de steden van Juda, die in puun valen
zollen; de keunings en leiders, die ofgries en ontzetting tonen zollen, van wie
de naemen as een vluuk bruukt wodden zollen, zoas now al gebeurt;
19 de farao, de keuning van Iegypte, zien hof, zien
raodsheren en hiel zien volk,
20 en alle vremden die d'r woonden; alle keunings van
et laand Us; alle keunings van et laand van de Filistijnen: die van Askelon,
Gaza, Ekron en wat d'r nog over was van Asdod;
21 Edom, Moab en Ammon;
22 de keunings van Tyrus, de keunings van Sidon en die
van de overzeese gebieden;
23 Dedan, Tema en Buz, en alle volken mit
kaelescheerde slaopen;
24 de keunings van Arabië en de keunings van de
aandere volken die in de woestijn woonden;
25 de keunings van Zimri, de keunings van Elam en de
keunings van Medië;
26 en de keunings van et noorden, de iene nao de
aander, of ze now kotbi'j of veerof woonden. Alle keuninkrieken op eerde mossen
uut de beker drinken; de keuning van Sesach as laeste.
27 De Heer zee: "Zegge tegen heur: Dit zegt de
Heer van de hemelse machten, de God van Israël: Drink, duzel en spi'je; a'k et
zweerd op jim ofstuur, stotten jim daele en kuj'm niet meer overaende kommen.
28 En as ze weigeren om de beker an te pakken, zegge
dan tegen heur: Dit zegt de Heer van de hemelse machten: Drinken zuj'm!
29 Ik stao op et punt om de stad waoran mien naeme
verbunnen ommekommen te laoten. Zollen jim dan ongestraft blieven? Nee! Ik roep
et zweerd op tegen alle bewoners van de eerde – zegt de Heer van de hemelse
machten.
30 En ie – profeteer dit alles, zeg tegen heur:
De
Heer brult uut de hoge hemel,
hi'j
gromt vanuut zien heilige huus,
hi'j
buldert over zien kudde.
As
een droevetreder raost hi'j
tegen
de bewoners van de eerde.
31 Tot an de aenden van de eerde klinkt kriegslewaai,
want
de Heer klaegt alle volken an,
hi'j
voert een rechtszaeke tegen al wat leeft.
Dat
kwaoje volk levert hi'j uut an et zweerd
–
zegt de Heer.
32 Dit zegt de Heer van de hemelse machten:
Rampen
treffen volk nao volk,
een
orkaan komt op van de uuthoeken van de eerde.
33 De slaachtoffers van de Heer liggen over de eerde
verspreided.
Zi'j
wodden niet betreurd, niet vothaeld en niet begreuven,
mar
blieven liggen as dong op et laand.
34 Hedders, begrotelik, raos et uut!
Leiders
van de kudde, dri'j je omme in et stof!
Now
wodden jim slaacht,
jim
valen in stokken as een dure kruke,
jim
wodden verstri'jd.
35 De hedders kun niet meer vlochten,
de
leiders kun niet ontkommen.
36 Heur! De hedders raozen,
de
leiders van de kudde jammeren,
want
de Heer verwoest heur weidegrond.
37 Heur vredige laanderi'jen wodden verdistreweerd
deur
de grote lelkens van de Heer.
38 As een leeuw komt hi'j veur 't locht uut zien
verschoel,
ja,
heur laand wodt tot een woesteni'je
deur
et moordend geweld, deur zien grote argernis."
Jeremia 26
Jeremia om
zien profetie anklaegd
01 In et begin van de regering van keuning Jojakim van
Juda, de zeune van Josia, zee de Heer disse woorden tegen Jeremia:
02 "Dit zegt de Heer: Gao in de veurtuun van mien
tempel staon en praot tegen alleman die
uut de steden van Juda kommen binnen om mi'j in de tempel te vereren. Zegge
heur alles wat ik je opdreeg en laot niks aachterwege.
03 Misschien zullen zi'j luusteren en mit heur
kwaolike praktieken breken. Dan za'k ofzien van et onheil waormit ik heur
treffen wil vanwegens heur kwaolike praktieken.
04 Zegge tegen heur: Dit zegt de Heer: Aj'm niet naor
mi'j luusteren, aj'm de wet niet naoleven die ik je geven hebbe
05 en niet luusteren naor mien knechten, de profeten,
die ik iederkeer weer naor jim toe stuur, mar veur wie jim an now toe doof
weren,
06 dan za'k mit disse tempel etzelde doen as mit Silo,
zodat alle volken op eerde de naeme van disse stad as een vluuk bruken
zullen."
07 De priesters, de profeten en alle aanderen die daor
in de tempel weren heurden Jeremia disse woorden zeggen.
08 Naodat hi'j tegen heur zegd hadde wat de Heer him
opdreugen hadde, grepen zi'j him vaaste. "Starven moej'!" reupen ze.
09 "Hoe durf ie in de naeme van de Heer te
profeteren dat et disse tempel vergaon zal as Silo en dat disse stad een ruïne
wodt waor gieniene nog wonen zal?" Al et volk in de tempel leup tegen
Jeremia te hoop.
10 Doe de leiders van Juda heurden wat d'r gaonde was,
kwammen ze van et keuninklik peleis naor de tempel en gongen zitten in et ni'je
poortgebouw.
11 De priesters en de profeten neumen et woord. Zi'j
zeden tegen de leiders en alle aanderen die daor weren: "Disse man
verdient et om ommebrocht te wodden. Jim hebben zels heuren kund wat hi'j over
disse stad profeteerd het."
12 Jeremia zee doe: "Et is de Heer die mi'j
stuurd het om te profeteren waj'm over disse tempel en disse stad heurd hebben.
13 Beter daorom jim leven en luuster naor de Heer, jim
God, zodat hi'j ofzicht van et onheil dat hi'j jim ankondigd het.
14 Wat mi'jzels angaot: ik bin in jim hanen, jim kun
mit mi'j doen waj'm goed en rechtveerdig achten.
15 Mar beseffe wel daj'm deur mi'j omme te brengen
onschuldig bloed vergieten, waorveur jim zels, disse stad en de inwoners boeten
zullen, want warkelik, de Heer het mi'j stuurd om jim te waorschouwen."
16 Doe zeden de leiders en de aandere anwezigen tegen
de priesters en de profeten: "Disse man kan niet omme brocht wodden, want
hi'j het in de naeme van de Heer, oonze God, tegen oons praot."
17 En een peer van de ooldsten van et laand kwammen
overaende en zeden tegen et saemenstroomde volk:
18 "Doe Hizkia keuning van Juda was trad Micha
uut Moreset op as profeet. Hi'j zee tegen et volk van Juda: “dit zegt de Heer
van de hemelse machten: De Sion zal as een akker ommeploegd wodden, Jeruzalem
zal tot een hope puun wodden, de tempelberg tot een overwoekerde heuvel.”
19 Mar hebben keuning Hizkia en de bevolking van Juda
Micha ommebrocht? Hizkia hadde ontzag veur de Heer en wus him geunstig te
stemmen, zodat de Heer ofzag van et onheil dat hi'j heur ankondigd hadde. Awwe
disse man van kaant maeken, roepen we groot onheil over oons of!"
20 D'r was nog een aander die as profeet optrad in de
naeme van de Heer: Uria uut Kirjat-Jearim, de zeune van Semaja. Ok hi'j
profeteerde tegen Jeruzalem en Juda, en hi'j dreug etzelde uut as Jeremia.
21 Doe keuning Jojakim, de bevelhebbers en de
raodsheren zien profetieën heurden, wol de keuning him omme brengen laoten.
Uria kwam dat te weten en vlochtte in paniek naor Iegypte.
22 Mar de keuning stuurde Elnatan, de zeune van
Achbor, mit een tal manluden aachter him an.
23 Zi'j haelden Uria weeromme en leidden him veur
keuning Jojakim, die him ommebrengen leut. Zien liek leut hi'j in een alledaegs
volksgraf smieten.
24 Mar Jeremia wodde bescharmd deur Achikam, de zeune
van Safan, zodat hi'j niet uutleverd wodde an et volk, dat him van kaante
maeken wol.
Jeremia 27
Et jok van
Babylonië
01 In et begin van de regering van keuning Jojakim van
Juda, de zeune van Josia, richtte de Heer him naor Jeremia.
02 De Heer zee tegen mi'j: "Maek jokken mit
riemen en legge die op je nekke.
03 Stuur de keunings van Edom, Moab, Ammon, Tyrus en
Sidon ieder een jok. Ie moe'n ze mitgeven an heur bosschoppers, die bi'j
keuning Sedekia in Jeruzalem binnen.
04 Laot ze heur vost disse bosschop overbrengen: Dit
zegt de Heer van de hemelse machten, de God van Israël – dit moej'm dus tegen
jim vost zeggen:
05 Ik hebbe mit mien grote kracht en mit mien machtige
aarm de eerde maekt en de meensken en dieren die d'r leven. Ik geef de eerde an
wie ik wil.
06 Ik hebbe jim lanen now allemaole in hanen geven van
mien knecht, keuning Nebukadnessar van Babylonië; alderdeegst de wilde dieren
he'k an him onderwurpen.
07 Alle volken zullen an him, zien zeune en zien
kleinzeune onderwurpen wezen, tot veur zien eigen laand de tied ok komt dat een
protte volken en machtige keunings et zullen onderwarpen.
08 Et volk of keuninkriek dat him niet an him, keuning
Nebukadnessar van Babylonië, onderwarpen wil, dat him niet zien jok opleggen
laoten wil, za'k straffen mit et zweerd, de honger en de pest, tot ik et deur
zien toedoen verdistreweerd hebbe – zegt de Heer.
09 Luuster niet naor je profeten, waorzeggers,
droomuutleggers, wolkeschouwers en toveners, die jim de hieltied oproepen om
jim niet an de keuning van Babylonië te onderwarpen.
10 Heur profetieën bin leugens; ze berieken d'r
alliend mar mit daj'm uut jim laand verdreven wodden. Ik zaj'm uutmekeer jaegen
en jim zullen verdistreweren.
11 Mar et volk dat him et jok van de keuning van
Babylonië opleggen lat, dat him an him onderwarpt, za'k zonder hinder in zien
eigen laand laoten. Et mag d'r wonen blieven en de akkers bewarken – zegt de
Heer."
12 Ik zee dezelde woorden tegen keuning Sedekia van
Juda: "Laot jow et jok van de keuning van Babylonië opleggen, onderwarpe
jow an him en zien volk, dan zuj' in leven blieven.
13 Waoromme zollen jow en jow volk wegraeken deur et
zweerd, de honger en de pest? Want daormit het de Heer ieder volk driegd dat
him niet an de keuning van Babylonië onderwarpen wil.
14 Luuster niet naor de profeten die jim oproepen om
jim niet an him te onderwarpen. Zi'j profeteren leugens.
15 Hoewel ik heur niet stuurd hebbe – zegt de Heer –
profeteren zi'j in mien naeme, en nog leugens ok. Daormit berieken ze alliend
amr dat ik jim verdrief en daj'm saemen mit die profeten verdistreweren
zullen."
16 Ok zee 'k tegen de priesters en et volk van Juda:
"Dit zegt de Heer: Luuster niet naor jim profeten, die zeggen dat de
kostberheden uut de tempel van de Heer gauw uut Babel weerommebrocht wodden.
Zi'j profeteren leugens.
17 Luuster niet naor heur. Onderwarp jim an de keuning
van Babylonië, aj'm in leven blieven willen. Waoromme zol disse stad een ruïne
wodden moeten?
18 As zi'j echte profeten binnen en de woorden van de
Heer zeggen, laoten zi'j dan de Heer van de hemelse machten d'r toe bewegen dat
hi'j de kostberheden die nog in de tempel van de Heer, in et peleis van de
keuning en in Jeruzalem overbleven binnen, niet in Babel terechtekommen lat.
19 Want dit zegt de Heer van de hemelse machten over
de tempelzuilen, de Zee, de verriedbere onderstellen en de rest van et
tempelgerei dat nog in disse stad is,
20 over alles wat keuning Nebukadnessar van Babylonië
nog niet mitneumen het doe hi'j keuning Jechonja, de zeune van Jojakim, en alle
veuranstaonde burgers van Juda en Jeruzalem naor Babel voerde: Alles zal naor Babel
voerd wodden.
21 Ja, dit zegt de Heer van de hemelse machten, de God
van Israël, over de kostberheden die in de tempel van de Heer, in et peleis van
de keuning en in Jeruzalem aachterbleven binnen:
22 Alles zal naor Babel voerd wodden, en daor zal et
blieven tot de dag da'k d'r zels veur zorge dat et weerommebrocht wodt – zegt
de Heer."
Jeremia 28
De profeet
Jeremia tegenover de profeet Chananja
01 In datzelde jaor, in de vuufde maond van et vierde
regeringsjaor van keuning Sedekia van Juda, zee de profeet Chananja uut Gibeon,
de zeune van Azzur, in de tempel van de Heer tegenover de priesters en alle
aandere die daor weren tegen mi'j:
02 "Dit zegt de Heer van de hemelse machten, de
God van Israël: Ik gao et jok van de keuning van Babylonië breken.
03 Binnen twie jaor za'k alle kostberheden uut de
tempel van de Heer, die keuning Nebukadnessar mitneumen het naor Babel, naor
Jeruzalem weerommebrengen.
04 Ik zal ok keuning Jechonja, de zeune van Jojakim,
en alle ballings uut Juda die naor Babel brocht binnen, naor Jeruzalem
weerommebrengen – zegt de Heer. Want ik gao et jok van de keuning van Babylonië
breken."
05 Doe zee de profeet Jeremia tegen de profeet
Chananja tegenover de priesters en alle aanderen die ok in de tempel van de
Heer weren:
06 "Ja! Laot de Heer dat doen. Hopelik lat hi'j
jow profetie uutkommen en brengt hi'j al et tempelgerei en alle ballings uut
Babylonië naor disse stad weeromme.
07 Mar luuster now naor wat ik jow en alle aanderen te
zeggen hebbe.
08 Sund meenskeheugenis hebben de profeten die veur
jow en mi'j leefd hebben tegen een protte lanen en machtige keuninkrieken niks
as oorlogen, onheil en pest profeteerd.
09 Van een profeet die veurspoed en vrede profeteert,
wee'we eerst dat hi'j inderdaod deur de Heer stuurd is as zien woorden
uutkommen."
10 Chananja nam doe et jok van Jeremia zien nekke,
breuk et in stokken
11 en zee tegenover allemaole die daor weren:
"Dit zegt de Heer: Zo za'k binnen twie jaor et jok van keuning
Nebukadnessar van Babylonië van alle volken ofnemen en in stokken breken."
Hierop gong Jeremia tot de tempel uut.
12 Een poze laeter keerde de Heer him naor Jeremia:
13 "Gao naor Chananja en zegge him: Dit zegt de
Heer: Ie hebben een hoolten jok in stokken breuken en et deur een iezeren jok
vervongen.
14 Want dit zegt de Heer van de hemelse machten, de
God van Israël: Ik legge alle volken een iezeren jok op, waormit zi'j keuning
Nebukadnessar van Babylonië dienen moeten. Alderdeegst de wilde dieren
onderwarp ik an him."
15 De profeet Jeremia zee doe tegen de profeet
Chananja: "Luuster goed, Chananja! Ie bin niet deur de Heer stuurd. Ie
hebben bi'j et volk valse hope wekt.
16 Daoromme – dit zegt de Heer: Ik zal je asnog
sturen, ik stuur je weg van de eerde. Ie zullen nog dit jaor wegraeken, want
mit je profetieën hej' et volk tegen de Heer opzet."
17 En de profeet Chananja raekte nog datzelde jaor
weg, in de zeuvende maond.
Jeremia 29
Jeremia zien
brief an de ballings
01 Hier volgt de brief die de profeet Jeremia vanuut
Jeruzalem stuurd het an de overbleven ooldsten onder de ballings, an de
priesters, de profeten en alle aanderen die Nebukadnessar vanuut Jeruzalem naor
Babel voerd hadde.
02 Hi'j schreef disse brief doe keuning Jechonja, de
keuningin-moeke, et dienstvolk, de leiders van Jeruzalem en Juda en de smeden
en waopenmaekers al uut Jeruzalem wegvoerd weren.
03 Hi'j leut him bezorgen deur Elasa, de zeune van
Safan, en Gemarja, de zeune van Chilkia, de gezaanten die naemens keuning
Sedekia van Juda naor keuning Nebukadnessar in Babel reisden. De brief had disse
inhoold:
04 "Dit zegt de Heer van de hemelse machten, de
God van Israël, tegen de ballings die hi'j vanuut Jeruzalem naor Babel voeren
laoten het:
05 Bouw huzen en gao daorin wonen, legge tunen an en
eet van de opbrengst,
06 gao huweliken an en verwek zeunen en dochters, zuuk
vrouwluden veur jim zeunen en huw jim dochters uut, zodat zi'j zeunen en
dochters kriegen. Jim moe'n in tal toenemen, niet ofnemen.
07 Bidde tot de Heer veur de stad waorhenne ik jim
wegvoerd hebbe en zet jim in veur heur bluui, want de bluui van de stad is ok
jim bluui.
08 Dit zegt de Heer van de hemelse machten, de God van
Israël: Laot jim niet misleiden deur jim profeten en waorzeggers. Hecht gien
geleuf an heur dromen; zi'j dromen alliend mar wat jim weensken.
09 Wat zi'j jim in mien naeme profeteren bin leugens.
Ik hebbe heur niet stuurd – zegt de Heer.
10 Dit zegt de Heer: As d'r in Babel zeuventig jaor
veurbi'j binnen, za'k naor jim ommekieken. Dan za'k mien toezegging gestaand
doen deur jim naor Jeruzalem weerommegaon te laoten.
11 Mien doel mit jim staot vaaste – zegt de Heer. Ik
hebbe jim gelok veur ogen, niet jim ongelok: ik zal jim een hoopvolle toekomst
geven.
12 Jim zullen mi'j anroepen en tot mi'j bidden, en ik
zal naor jim luusteren.
13 Jim zullen mi'j zuken en ok vienen, aj'm mi'j
temeensen mit hatte en ziel zuken.
14 Ik zal mi'j deur jim vienen laoten – zegt de Heer –
en ik zal in jim lot een omslag brengen. Ik zal jim saemenbrengen uut alle
volken en plakken waorhenne ik jim uutstoten hebbe – zegt de Heer – en jim weerommekommen
laoten naor Jeruzalem, waoruut ik jim weghaeld laoten hebbe.
15 Misschien zeggen jim: “de Heer het oons toch ok in
Babel profeten geven?”
16 Mar dit zegt de Heer over de keuning die op de
troon van David zit en over de hiele bevolking van Jeruzalem, jim volksgenoten
die niet mit jim in ballingschop gaon binnen,
17 dit zegt de Heer van de hemelse machten: Ik stuur
et zweerd, de honger en de pest op heur of, ik zal mit heur etzelde doen as mit
bedurven viegen, die niet meer te eten binnen.
18 Ik zal heur mit et zweerd, de honger en de pest
aachtervolgen en heur tot een ofschrikwekkend veurbeeld veur alle keuninkrieken
op eerde maeken. Heur naemen zullen as een vluuk bruukt wodden, ze zullen een
ofgriezen en ontzetting in heur opwekken en bespot wodden deur alle volken
waornaor ik heur uutstoten zal.
19 Want zi'j hebben niet naor mi'j luusterd – zegt de
Heer –, hoewel ik iederkeer weer mien knechten, de profeten, naor heur toe
stuurde. En jim hebben ok niet naor mi'j luusterd – zegt de Heer.
20 Luuster naor mien woorden, ballings, die ik vanuut
Jeruzalem naor Babel voerd laoten hebbe.
21 Dit zegt de Heer van de hemelse machten, de God van
Israël, over de profeten Achab, de zeune van Kolaja, en Sedekia, de zeune van
Maäseja, die in mien naeme leugens profeteren: Ik lever heur uut an keuning
Nebukadnessar van Babylonië, die heur veur jim ogen terechtestellen zal.
22 En alle Judese ballings in Babel zullen an heur lot
een vluuk ontlienen: “mag de Heer et jim vergaon laoten as Sedekia en Achab,
die de keuning van Babylonië boven et vuur reusterd het.”
23 Want zi'j hebben wat daon dat in Israël een daod
van schaande is: ze hebben overspel pleegd mit de vrouw van een aander en in
mien naeme leugens profeteerd, woorden die ik heur niet opdreugen hebbe om te zeggen.
Ik hebbe et zien, ik was d'r getuge van – zegt de Heer."
24 De Heer richtte him tot Jeremia mit de kommedaosie
om Semaja, de Nechelamiet, ditte te zeggen:
25 "Dit zegt de Heer van de hemelse machten, de
God van Israël: Jim hebben op eigen gezag brieven stuurd an de priester
Sefanja, de zeune van Maäseja, de overige priesters en de bevolking van
Jeruzalem, brieven waorin staot:
26 “de Heer het jim tot priester ansteld; hi'j het jim
de opvolger van de priester Jojada maekt om in de tempel van de Heer de odder
te overaende te holen, dat jim moe'n iedere halvewieze die him veur profeet
uutgeft in et blok sluten en an et halsiezer kettens.
27 Waoromme bi'j'm dan niet optreden tegen Jeremia uut
Anatot, die him bi'j jim veur profeet uutgeft?
28 Hi'j het oons in Babel jommes een brief stuurd
waorin staot dat de ballingschop nog lange duren zal, dawwe huzen bouwen en
daorin gaon wonen moeten, tunen anleggen moeten en van de opbrengst eten
moeten.”"
29 Naodat de priester Sefanja disse brief an Jeremia
veurlezen hadde,
30 richtte de Heer him tot Jeremia: "Stuur disse
brief an de ballings: Dit zegt de Heer over Semaja, de Nechelamiet:
31 Hi'j het bi'j jim profeteerd zonder da'k him stuurd
hebbe en valse hope bi'j jim wekt.
32 Daoromme – dit zegt de Heer: Ik zal him en zien
naogeslaacht straffen. Zi'j zullen onder dit volk opholen te bestaon, ze zullen
de veurspoed die ik mien volk brengen zal niet mitmaeken – zegt de Heer. Want
hi'j het et volk tegen mi'j opzet."
Jeremia 30
Hope veur
Israël en Juda
01 De Heer zee disse woorden tegen Jeremia:
02 "Dit zegt de Heer, de God van Israël: Schrief
alle dingen die ik je zegd hebbe in een boekerolle.
03 Want de dag zal kommen – zegt de Heer – da'k et lot
van mien volk Israël en van Juda te goeie kere, da'k heur weerommebreng naor et
laand da'k heur veuroolden geven hebbe en dat zi'j et in bezit nemen zullen –
zegt de Heer."
04 Hier volgen de woorden die de Heer tegen Israël en
Juda zee.
05 "Dit zegt de Heer:
Ik
heur raozen van ontzetting,
galpen
van aangst en paniek.
06 Zegge es: kun manluden kiender kriegen?
Waorom
zie ik dan dat iedere man
zien
hanen op zien boek hoolt,
zoas
een vrouw die een kiend krigt?
Waorom
is heur gezichte zo grauw?
07 Wee! Die vreselike dag kent zien liekese niet!
Et
volk van Jakob komt in grote nood,
mar
et wodt redded.
08 Ik breek op die dag et jok van je nekke,
je
banen trek ik los
–
zegt de Heer van de hemelse machten.
Gienertied
wodt Jakob zien volk weer de knecht van vremden,
09 mar et dient mi'j, de Heer, zien God,
en
David, de keuning die ik over heur ansteld hebbe.
10 Wees niet bange, mien knecht Jakob,
hebbe
gien aangst, Israël – zegt de Heer.
Ik
zal je uut dat vere laand vri'jmaeken,
uut
de ballingschop breng ik je naogeslaacht weeromme.
Et
volk van Jakob gaot weeromme en zal in vrede leven,
zonder
zorgen, zonder dat et nog opschrikt wodt.
11 Ik zaj'm helpen en zaj'm vri'jmaeken
–
zegt de Heer.
De
lanen waornaor ik jim verdreven hebbe,
veeg
ik allemaole vot.
Jim
kriegen de straf die aj'm verdienen,
mar
verdistreweren za'k jim niet.
12 Dit zegt de Heer:
Ongeneeslik
bin jim wonnen,
niet
te beteren is jim letsel.
13 Gien meenske verzorgt jim zwölderi'je,
jim
wonnen gruuien gienertied meer dichte.
14 Jim vri'jers bi'j'm vergeten,
ze
kieken niet meer naor jim omme.
Ik
was et die jim sleug, as een vi'jaand,
ik
hebbe jim spiekerhad straft,
om
jim vule wandaoden,
om
jim protte zunden.
15 Wat klaegen jim now over jim piene,
jim
dodelike wonnen?
Om
jim vule wandaoden,
om
jim protte zunden
he'k
jim dit andaon.
16 Mar wie jim opeten, wodden zels opeten,
al
jim vi'janen gaon zels in ballingschop.
Ieder
volk dat jim uutroepelde, wodt zels plunderd,
ik
maek iederiene die naor buit zocht, zels tot buit.
17 Weet dat ik jim genezen zal,
ik
zal jim wonnen beteren – zegt de Heer –
ok
al nuumt et volk jim Verworpene en zegt et volk:
“naar
Sion kieken we niet meer omme.”
18 Dit zegt de Heer:
Ik
keer et lot van Jakob zien tenten naor de goeie kaante,
ik
zal mi'j om zien huzen bekommeren.
De
steden zullen uut de aske opriezen,
peleizen
wodden in heur oolde pracht hersteld.
19 Daansend kommen de meensken naor buten,
mit
een lofzang op de lippen.
Ik
doe et volk in tal toenemen,
et
nemt niet meer in tal of.
Ik
geef et anzien,
et
wodt niet langer veracht.
20 Et volk wodt weer as eertieds
en
hoolt deur mien bescharming de hieltied staand.
Wie
et bedriegt, za'k straffen.
21 Et zal een vost votbrengen,
d'r
komt een heerser uut zien midden.
Ik
zal him toestaon om mi'j te naoderen.
Wie
zol dat zels waogen? – zegt de Heer.
22 Jim zullen mien volk wezen,
en
ik zal jim God wezen.
23 De Heer stuurt een roezige wiend,
een
raozende storm treft et verdurven volk.
24 Zien branende argernis komt niet tot bedaoren
veur
hi'j zien plan hielendal uutvoerd het.
Iens
zuj'm dat hielendal begriepen.
Jeremia 31
01 Dan za'k veur iedere stamme van Israël een God
wezen,
dan
is Israël mien volk – zegt de Heer.
02 Dit zegt de Heer:
In
de woestijn kree'k Israël lief,
et
volk dat an verinnewaosie ontkommen was.
Ik
gong heur veur en gaf heur vrede.
03 Van veer bin 'k naor je toe kommen, vrouwe Israël.
Ik
hebbe je altied liefhad,
mien
liefde zal je de hieltied vergezellen.
04 Ik brenge je weer tot bluui.
Ie
zullen weer daansen in de rei
en
de tamboerijnen klinken laoten.
05 In Samaria zien bargen zuj' droevetunen plaanten,
en
eten meugen van de eerste vruchten.
06 De dag komt
dat
in Efraïm de waachters op de bargen roepen:
“kom,
lao'we op weg gaon naor de Sion,
naor
de Heer, oonze God!”
07 Dit zegt de Heer:
Juich
van bliedschop over Jakob,
jubel
an et heufd van alle volken,
roep
et uut, zing een lofzang:
“de
Heer het zien volk redded,
en
wat d'r van Israël nog overbleef vri'jmaekt.”
08 Ik laot heur uut et noorden weerommekommen
en
breng heur saemen van de aenden van de eerde.
Ok
blienen en lammen kommen mit,
ok
zwangere vrouwluden, en vrouwluden in baorensnood.
In
dichte drommen kommen ze weeromme.
09 Ze kommen weeromme in traonen,
ze
heffen smeekbeden an,
en
ik zal heur leiden.
Ik
breng heur naor stromende beken
en
voere heur over effende wegen;
daor
kun zi'j niet stroffelen.
Want
ik bin veur Israël een heit,
en
Efraïm is mien eerstgeboren zeune.
10 Volken, luuster naor de woorden van de Heer,
vertel
et veerder op de veerste eilanen:
Hi'j
die Israël verstri'jd het,
zal
et saemenbrengen en et huden,
zoas
een hedder zien kudde.
11 Want de Heer verlost et volk van Jakob,
hi'j
maekt heur vri'j uut de haand die starker was as zi'j.
12 Zi'j kommen juichend naor de Sion,
straolend
van bliedschop om de giften van de Heer:
koren,
wien, olijfeulie,
en
geiten, schaopen, koenen.
Zi'j
aorden as een waeterrieke tuun,
gienertied
zal et heur meer an wat ontbreken.
13 Maegies daansen vrolik in de rei,
jonges
en knapperds daansen mit.
Heur
rouw veraander ik in bliedschop, ik troost heur,
heur
verdriet vergeten zi'j.
14 De priesters geef ik overdaodig offervleis.
Ik
overstelp mien volk mit al et goeie
–
zegt de Heer.
15 Dit zegt de Heer:
In
Rama heurt et volk klaegen, bitter treuren.
Rachel
goelt om heur zeunen,
zi'j
wil niet troost wodden.
Heur
kiender bin d'r niet meer.
16 Mar dit zegt de Heer:
Goel
niet langer, dreuge je traonen.
Je
zorg veur heur wodt now beloond
–
zegt de Heer.
Ze
kommen weeromme uut et laand van de vi'jaand.
17 Ie hebben een hoopvolle toekomst,
je
kiender kommen naor heur eigen laand weeromme
–
zegt de Heer.
18 Ik hebbe wel heurd hoe Efraïm treurt:
“jow
hebben mi'j sleugen as een jonge os
die
nog niet ofricht is.
Breng
mi'j bi'j jow weeromme, laot mi'j weerommekommen,
want
jow, Heer, bin mien God.
19 Ik bin tot inkeer kommen,
ik
slao mi'jzels, now ik mien hatte deurzie.
Ik
bin vol berouw, ik schaem mi'j diepe,
gao
veurover onder de zunden van mien jonkhied.”
20 Is Efraïm niet mien geliefde zeune,
is
hi'j niet mien oogappel?
Iederkeer
a'k over him praot
dan
komt zien beeld in mi'j op,
dan
raek ik diepe beweugen.
Ik
móet mi'j over him ontfarmen
–
zegt de Heer.
21 Zet mijlpaolen daele,
zet
baekens,
richt
je andacht op de weg die ie volgen.
Keer
weeromme, vrouwe Israël,
keer
weeromme naor je steden.
22 Hoe lange nog bliej' ommemaelen,
hoe
lange nog bliej' tiepelzinnig, vrouwe Israël?
De
Heer zal wat ni'js op eerde scheppen:
een
vrouw maekt een man et hof.
23 Dit zegt de Heer van de hemelse machten, de God van
Israël: Ik zal heur lot de goeie kaante emmedri'jen laoten, en dan zal in de
steden van Juda, in et hiele laand, opni'j te heuren wezen: “mag de Heer je
zegenen, Jeruzalem, woonstee van gerechtighied, heilige barg!”
24 Stadsmeensken, boeren en hedders zullen weer in
Juda wonen.
25 Wie dustig binnen, za'k opfrissen; wie verdoffeld
binnen, geef ik kracht."
26 Hierop wodde ik wakker en sleug mien ogen op. De
slaop hadde mi'j goeddaon.
27 "De dag zal kommen – zegt de Heer – da'k
Israël en Juda inzi'jen zal mit meensken en mit dieren.
28 Zoas ik niet twiefelde om heur uut te roppen en te
verwoesten, of te breken, kwaod te doen en te verdistreweren, zo za'k niet
wiefelen om heur te plaanten en op te bouwen – zegt de Heer.
29 Dan zal et volk niet meer zeggen: “as de oolden
onriepe droeven eten, kriegen de kiender stroeve tanen,”
30 mar zal, wie zundigen om zien eigen zunden
wegraeken. As iene onriepe droeven et, zullen zien eigen tanen stroef wodden.
31 De dag zal kommen – zegt de Heer – da'k mit et volk
van Israël en et volk van Juda een ni'j verbond slute,
32 een aander verbond a'k mit heur veuroolden sleut
doe 'k heur bi'j de haand nam om heur uut Iegypte weg te leiden. Zi'j hebben
dat verbond verbreuken, hoewel ze mi'j toeheurden – zegt de Heer.
33 Mar dit is et verbond da'k in de toekomst mit
Israël sluten zal – zegt de Heer: Ik zal mien wet in heur binnerste leggen en
him in heur hatte schrieven. Dan za'k heur God en zi'j mien volk wezen.
34 Et volk zal mekeer niet meer hoeven te onderwiezen
mit de woorden: “leer de Heer kennen,” want alleman, van groot tot klein, kent
mi'j dan al – zegt de Heer. Ik zal heur zunden vergeven en gienertied meer
daenken an wat ze misdaon hebben.
35 Dit zegt de Heer,
die
de zunne maekt het as et locht veur de dag,
de
maone en steerns as de lochten veur de naacht,
die
de zee opzwiept, zodat de golven broezen,
wie
zien naeme is Heer van de hemelse machten:
36 Eerst as disse odder ophoolt te bestaon
–
zegt de Heer –
bestaot
Israël ok niet meer,
is
et niet meer veur altied mien volk.
37 Dit zegt de Heer:
Zoas
de hoogte van de hemel niet meten wodt,
de
diepte van et follement van de eerde niet peild,
zo
verwarp ik niet et naogeslaacht van Israël
om
alles wat et misdaon het
–
zegt de Heer.
38 De dag zal kommen – zegt de Heer – dat Jeruzalem
herbouwd en an mi'j wi'jded wodt. Dan lopt de mure weer vanof de Chananeltoren
tot an de Hoekpoort,
39 en vanof dat punt zal hi'j naor de Gareb verlengd
wodden, en dan een bocht naor Goa maeken.
40 Hi'j zal om de vallei lopen waor de dooien
begreuven wodden en de aske uutstri'jd wodt, en veerder om alle akkers tot an
et Kidrondal. Van daor lopt hi'j naor de hoeke van de Paardenpoort in et
oosten. Dit hiele gebied zal an de Heer wi'jded wezen, en Jeruzalem zal
gienertied meer ofbreuken en verwoest wodden."
Jeremia 32
De akker in
Anatot
01 In et tiende regeringsjaor van keuning Sedekia van
Juda (et achttiende regeringsjaor van Nebukadnessar, de keuning van Babylonië)
richtte de Heer him naor Jeremia.
02 De troepen van Nebukadnessar belegerden Jeruzalem
en de profeet Jeremia zat gevangen in et ketier van de waacht, dat tot et
peleis van de keuning van Juda heurde.
03 Keuning Sedekia hadde him daor gevangenzet omreden
hi'j profeteerd hadde: "Dit zegt de Heer: Ik geve disse stad in hanen van
de keuning van Babylonië; hi'j zal heur innemen.
04 Keuning Sedekia van Juda zal niet an de Chaldeeën
ontkommen, mar an de keuning van Babylonië uutleverd wodden. Hi'j komt oge in
oge mit him te staon en zal persoonlik mit him praoten.
05 Daornao wodt hi'j naor Babel brocht, waor hi'j
blieven zal tot ik naor him omkieke – zegt de Heer. Alle verzet tegen de
Chaldeeën zal onnut wezen."
06 Jeremia zee: "De Heer richtte him naor mi'j
mit de woorden:
07 “Chanamel, de zeune van je omke Sallum, is naor je
onderwegens om je te vraogen om zien akker in Anatot van him te kopen, omreden
ie as losser de plicht hebben die in de femilie te holen.”
08 Et gebeurde zoas de Heer zegd hadde. Mien neve
Chanamel kwam naor et ketier van de paleiswacht en vreug mi'j: “koop asjeblief
mien akker in Anatot, in et gebied van Benjamin. Ie hebben as losser et recht
van eerste koop, ie kun him in de femilie holen.” Ik begreep dat dit een kommedaosie
van de Heer was
09-10 en kocht de akker van mien aachtergatsneve
Chanamel uut Anatot. Ik stelde een koopkontrakt op, verzegelde dat waor getugen
bi'j weren en betaelde Chanamel zeuventien sjekel zulver, die ik ofweug in een
weegschaole.
11 Ik gaf liekegoed et verzegelde kontrakt, waor de
bepaolings en veurweerden in vaastelegd weren, as et eupen kontrakt
12 an Baruch, de zeune van Neria, de zeune van
Machseja. Dat dee 'k tegenover mien neve Chanamel en de getugen, die et
kontrakt mit ondertekend hadden, en waor alle Judeeërs die in et ketier van de
paleiswacht bevunnen, bi'j weren.
13 In heur bi'jwezen gaf ik Baruch disse kommedaosie:
14 “dit zegt de Heer van de hemelse machten, de God
van Israël: Stop disse kontrakten, liekegoed et sleuten as et eupen kontrakt,
in een kruke; dan blieven ze lange tied goed.
15 Want dit zegt de Heer van de hemelse machten, de
God van Israël: Iens zullen in dit laand opni'j akkers, huzen en droevetunen
kocht wodden.”
16 Naodat ik et koopkontrakt an Baruch, de zeune van
Neria, geven hadde, biddede ik tot de Heer:
17 “och Heer, mien God, jow hebben mit jow grote
kracht, mit jow machtige aarm, de hemel en de eerde maekt. Veur jow is niks
onmeugelik.
18 Jow bewiezen jow liefde an duzenden, jow laoten
veur de schuld van de oolden de kiender ok boeten, jow bin de grote, machtige
God, jow naeme is Heer van de hemelse machten.
19 Jow besluten bin indrokwekkend, jow daoden machtig.
Jow passen andachtig op de levensweg van de meensken en belonen iederiene naor
zien daoden.
20 Jow hebben in Iegypte tekens en wonderen daon, en
doen die tot op de dag van vandaege in Israël en onder hiel et meensdom, zodat
jow naeme now rondomme vestigd is.
21 Jow hebben jow volk Israël mit angstanjaegende
tekens en wonderen uut Iegypte wegleided, mit starke haand en opheven aarm,
22 en jow hebben heur dit laand geven, dat jow heur
veuroolden onder ede toezegd hadden: een laand dat overlopt van melk en
hunning.
23 Jow volk trok et binnen en nam et in bezit, mar
geheurzemde jow niet. Zi'j leefden jow wet niet nao, volgden jow geboden niet
op. Daorom wodde disse ellende heur diel.
24 De belegeringswal riekt al tot de stadsmure, de
stad staot op et punt om inneumen te wodden. Ze vaalt in hanen van de
Chaldeeën, die heur bestormen. Et zweerd, de honger en de pest zal heur val
wodden. Wat jow ankondigd hebben, zien jow now zels gebeuren.
25 Toch hebben jow, Heer, mien God, mi'j zegd om de
akker te kopen en in anwezigens van getugen te betaelen. En dat wiels de stad
in hanen van de Chaldeeën vaalt.”"
26 Hierop richtte de Heer him naor Jeremia:
27 "Ik bin de Heer, de God van al wat leeft. Is
d'r ok mar wát dat veur mi'j onmeugelik is?
28 Dit zegt de Heer: Ik geve disse stad in hanen van
de Chaldeeën, keuning Nebukadnessar van Babylonië zal heur innemen.
29 De Chaldeeën, die de stad bestormen, zullen heur
binnendringen en heur platbranen: alle huzen waor de Israëlieten op de dakken
veur Baäl wierook braand hebben en an aandere goden wienoffers brocht hebben.
Zi'j hebben mi'j daormit zeer daon.
30 Israël en Juda hebben van meet of an daon wat
slecht is in mien ogen. Israël het mi'j alsmar zeer daon mit wat et zels maekt
het – zegt de Heer.
31 Jeruzalem het, vanof de dag dat et bouwd wodde tot
op de dag van vandaege, alsmar mien argernis wekt. Daorom veeg ik et vot.
32 Israël en Juda, de keunings, leiders, priesters en
profeten, alle inwoners van Juda en Jeruzalem, hebben al et meugelike kwaod
daon en mi'j daormit zeer daon.
33 Ze bin mi'j niet geheurzem west, mar hebben mi'j de
rogge toekeerd. Hoewel ik heur iederkeer weer onderwees, luusterden ze niet
naor mien terechtewiezings.
34 Ze hebben de tempel waoran mien naeme verbunnen is
mit gruwelike ofgodsbeelden ontwi'jded,
35 en in et Hinnomdal offerhoogten veur Baäl bouwd om
d'r heur zeunen en dochters an Moloch an te bieden. Ze hebben Juda mit die
gruweldaod tot zunde anzet. Ik hebbe daor gienertied kommedaosie toe geven, ik
hebbe dat gienertied wild.
36 Mar toch – dit zegt de Heer, de God van Israël,
over disse stad, waorover jim zeggen: “deur et zweerd, de honger en de pest
vaalt ze de keuning van Babylonië in hanen”:
37 Ik zal de inwoners saemenbrengen uut alle lanen
waorhenne ik ze in mien grote lelkens en argernis verdreven hebbe, ze
weerommebrengen naor disse stad en ze d'r in vrede wonen laoten.
38 Zi'j zullen mien volk en ik zal heur God wezen.
39 Ik zal heur iene van hatte en iene van zin maeken,
zodat ze de hieltied ontzag veur mi'j hebben zullen en et heur en heur
naogeslaacht goed gaon zal.
40 Ik zal een iewig verbond mit heur sluten, ik keer
mi'j gienertied meer van heur of en zal heur de hieltied zegenen. Ik zal heur
ontzag veur mi'j geven, zodat zi'j heur gienertied meer van mi'j ofkeren
zullen.
41 Ik zal d'r weer bliedschop in vienen om heur te
zegenen en zal heur veurgoed in dit laand plaanten. Mit hatte en ziel za'k dat
doen.
42 Dit zegt de Heer: Zoas ik over dit volk al dit
grote onheil brocht hebbe, zo za'k et al et goeie brengen da'k heur beloof.
43 Jim zeggen dat dit laand een woesteni'je is, zonder
meenske of dier, en dat et in hanen van de Chaldeeën geven is, mar d'r zullen
weer akkers kocht wodden.
44 Et volk zal d'r veur betaelen en mit getugen d'r
bi'j koopkontrakten opstellen en verzegelen, in et gebied van Benjamin, in et
gebied rond Jeruzalem, in de steden van Juda, van et barglaand, et heuvellaand
en de Negev. Want ik zal heur lot de goeie kaante op sturen – zegt de
Heer."
Jeremia 33
Toezegging
van herstel
01 De Heer richtte him veur de twiede keer naor
Jeremia, die nog de hieltied in et kertier van de peleiswaacht vaaste zat:
02 "Dit zegt de Heer, die de eerde maekt het, die
heur vormd en grondvest het, wie zien naeme Heer is:
03 Roepe mi'j an, en ik zal je bescheid geven, ik zal
je grote, wonderlike dingen zienlaoten, dingen die je hielemaole onbekend
binnen.
04 Dit zegt de Heer, de God van Israël, over de huzen
van disse stad en et peleis van de keunings van Juda, die ofbreuken wodden om
een bolwark op te smieten tegen de belegeringswallen en et anvalsgeweld,
05 mar waorvan de stienen in de stried tegen de
Chaldeeën de lieken bedekken van heur die ik in mien grote lelkens ommebrocht
hebbe, omreden ik mi'j van disse stad ofkeerd hebbe vanwegens al et kwaod dat
de inwoners daon hebben –
06 dit zegt de Heer: Ik zal de wonnen van de stad
verbienen en heur betermaeken, ik geve de inwoners blievende vrede en
veurspoed.
07 Ik breng een keer in et lot van Juda en Israël en
maek ze weer tot et volk van eertieds.
08 Ik zal et volk wasken van alle wandaoden waormit et
tegen mi'j zundigd het. Ik zal et alle wandaoden vergeven waormit et willens en
wetens tegen mi'j zundigd het.
09 Jeruzalem zal mi'j weer bliedschop geven en mi'j
lof en roem brengen bi'j alle volken op eerde. Die zullen heuren hoeveul gelok
en veurspoed ik Jeruzalem geef, en huteren van ontzag.
10 Dit zegt de Heer: Jim zeggen over dit laand dat et
een woesteni'je is, dat d'r gien meenske en dier meer leeft. Mar in de steden
van Juda en de straoten van Jeruzalem, die now verwoest binnen, waor gien
meenske en dier meer leeft,
11 zullen vreugdezangen klinken, zullen bruid en
bruidegom van bliedschop zingen, zal te heuren wezen: “loof de Heer van de
hemelse machten, want hi'j is goed, iewig duurt zien trouw.” D'r zullen
daankoffers naor de tempel van de Heer brocht wodden, want ik keer et lot van
Juda naor de goeie kaante en maek et weer as eertieds – zegt de Heer.
12 Dit zegt de Heer van de hemelse machten: D'r zullen
in dit verwoeste laand, waor gien meenske en gien dier meer leeft, rond alle
steden laanderi'jen wezen, waor de hedders heur schaopen en geiten rusten
laoten zullen.
13 In de steden van et barglaand, et heuvellaand en de
Negev, in et gebied van Benjamin, in de kontreinen van Jeruzalem en rond de
steden van Juda zullen de schaopen onder de tellende haand van de hedder
deurgaon – zegt de Heer.
14 De dag zal kommen – zegt de Heer – da'k de
toezegging die ik et volk van Israël en Juda daon hebbe, gestaand doen zal.
15 Op die dag, in die tied, za'k an David zien stamme
een rechtmaotige naokommeling ontspruten laoten, die recht en gerechtighied in
et laand overaendeholen zal.
16 Dan wodt Juda verlost en de inwoners van Jeruzalem
zullen in vrede leven. En de naeme van de stad zal wezen “de Heer is oonze
gerechtigheid”.
17 Want dit zegt de Heer: D'r zal altied een
naokommeling van David op de troon van Israël zitten
18 en d'r zullen altied Levitische priesters wezen die
mi'j dienen, die braandoffers brengen zullen, graonoffers opdregen zullen en
vredeoffers klaormaeken zullen."
19 De Heer richtte him naor Jeremia:
20 "Dit zegt de Heer: As mien verbond mit de dag
en de naacht tenietdaon wodden kon, zodat de dag en de naacht niet meer op tied
anbreken zollen,
21 dan zol ok mien verbond mit mien knecht David
tenietdaon wodden kunnen. Dan zol d'r gien naokommeling van David op zien troon
zitten. Dan zol ok mien verbond mit mien knechten de Levitische priesters
verbreuken wodden kunnen.
22 Ontelber bin de steerns an de hemel en de
zaandkorrels an de zee, lieke ontelber za'k de naokommelingen maeken van mien
knecht David en van de Levieten die mi'j dienen."
23 De Heer richtte him naor Jeremia:
24 "Hej' heurd wat de meensken zeggen? “de Heer
het de twie volken die hi'j uutkeuzen hadde, verwurpen.” Zi'j schrieven mien
volk of en zien et niet langer as ien volk.
25 Mar dit zegt de Heer: Ik hebbe een verbond mit de
dag en de naacht sleuten en de hemel en de eerde an vaaste wetten onderwurpen.
26 Zomin a'k die ofwiezen zal, za'k et naogeslaacht
van Jakob en van mien knecht David ofwiezen. Ik zal altied iene van zien
naokommelingen over et naogeslaacht van Abraham, Isaak en Jakob heersen laoten.
Ik zal heur lot de goeie kaante op keren en mi'j over heur ontfarmen."
Jeremia 34
Profetie over
et aende van Sedekia
01 De Heer richtte disse woorden tegen Jeremia, doe
keuning Nebukadnessar van Babylonië mit zien hiele leger en de troepen van alle
keuninkrieken en volken die hi'j onderwurpen hadde, de anval inzet hadde op
Jeruzalem en de omliggende steden:
02 "Dit zegt de Heer, de God van Israël: Gao naor
keuning Sedekia van Juda en zegge tegen him: Dit zegt de Heer: Ik geef disse
stad in hanen van de keuning van Babylonië, die heur in vlammen opgaon laoten
zal.
03 Ok ie zullen niet an him ontkommen, mar
gevangenneumen wodden en an him uutleverd wodden. Ie zullen oge in oge mit him
kommen te staon en persoonlik mit him praoten. Daornao woj' naor Babel brocht.
04 Mar, keuning Sedekia van Juda, luuster naor de
woorden van de Heer. Dit zegt de Heer tegen jow: Ie zullen niet gewelddaodig
wegraeken,
05 mar in vrede hennegaon. Zoas d'r veur je
veuroolden, de keunings die veur je regeerd hebben, rouwvuren ontsteuken
wodden, zo zullen die ok veur jow ontsteuken wodden. En je onderdaonen zullen
mit “ach heer!” een klaegzang over je anheffen. Dit is mien toezegging – zegt
de Heer."
06 De profeet Jeremia brocht disse woorden in
Jeruzalem over an keuning Sedekia van Juda,
07 doe et leger van de keuning van Babylonië de anval
inzet hadde op Jeruzalem en op Lachis en Azeka, de ienigste vestingsteden van
Juda die nog overaendebleven.
Vri'jlaoting
van de knechten herroepen
08 De Heer richtte him tot Jeremia, naodat keuning
Sedekia mit de inwoners van Jeruzalem overienkommen was dat d'r een algehiele
vri'jlaoting ofkondigd wodden zol.
09 Alle Hebreeuwse knechten en meiden zollen
vri'jlaoten wodden, zodat gien Judeeër nog een volksgenoot as knecht in dienst
hebben zol.
10 De leiders en inwoners die disse overienkomst
angaon weren, kwammen heur verplichting nao en leuten heur knechten vri'j.
11 Mar een poze laeter kwammen ze d'r op weeromme en
onderwurpen heur vri'jlaoten knechten en meiden opni'j.
12 Doe richtte de Heer him naor Jeremia:
13 "Dit zegt de Heer, de God van Israël: Naodat
ik jim veuroolden uut de slavernij in Iegypte vri'jmaekt hadde, sleut ik een
verbond mit heur, waorin ik bepaolde:
14 “ieder zeuvende jaor moe'n jim de Hebreeuwse
manluden en vrouwluden die heur as knecht an jim verkocht hebben, vri'jlaoten.
Zi'j moe'n jim zes jaor dienen, daornao moej'm heur de vri'jhied
weerommegeven.” Mar jim veuroolden luusterden niet naor mi'j, zi'j hebben mi'j
niet geheurzem west.
15 Dat deden jim in 't eerst wel. Deur een algehiele
vri'jlaoting of te kondigen hej'm daon wat goed is in mien ogen. Jim bin
tegenover mi'j, in de tempel waoran mien naeme verbunnen is, die verplichting
angaon.
16 Mar doe kwammen jim d'r op weeromme. Jim hebben
mien naeme te schaande maekt deur jim knechten en meiden weeromme te haelen.
Eerst leuten jim heur gaon en weren ze vri'j, mar laeter onderwurpen jim heur
opni'j.
17 Daorom – dit zegt de Heer: Omreden jim niet naor
mi'j luusterd hebben, jim volksgenoten niet de vri'jhied geven hebben, geef ik
et zweerd, de honger en de pest de vri'jhied om jim te treffen. Ik maeke jim
tot een ofschrikwekkend veurbeeld veur alle keuninkrieken op eerde.
18 Ik zal iederiene die een bollekalf in twienen hakt
hebben en tussen de stokken deur lopen binnen, mar die toch de regels van mien
verbond overtreden hebben en heur niet an de overienkomst hullen hebben die ze
tegenover mi'j sleuten hebben, in et lot van dat kalf patten laoten.
19 De leiders van Juda en Jeruzalem, et dienstvolk, de
priesters en de rest van de bevolking, alleman die tussen de stokken deur lopen
binnen,
20 lever ik uut an heur vi'janen, die heur naor et
leven staon. Heur lieken zullen prooi wodden veur roofvoegels en wilde dieren.
21 Ok keuning Sedekia van Juda en zien raodgevers
lever ik uut an heur vi'janen, die heur naor et leven staon. Ik lever heur uut
an et leger van de keuning van Babylonië. Dat trekt now van jim weg,
22 mar op mien bevel – zegt de Heer – zal et naor
disse stad weerommekeren en heur weer belegeren, heur innemen en in vlammen
opgaon laoten. Ik maek de steden van Juda tot een woesteni'je waor gieniene
meer wonen kan."
Jeremia 35
De
Rechabieten as veurbeeld
01 Tiedens de regering van keuning Jojakim van Juda,
de zeune van Josia, richtte de Heer him naor Jeremia:
02 "Gao naor de Rechabieten en vraog heur om mit
jim mit te gaon naor een hal an de ziedkaante in de tempel van de Heer. Biede
heur daor wien an."
03 Ik brocht Jaäzanja, de zeune van Jeremia, de zeune
van Chabassinja, mit zien breurs, zien zeunen en de aandere Rechabieten
04 naor de tempel van de Heer, naor de hal van de
leerlingen van de godsman Chanan, de zeune van Jigdaljahu. Die ruumte ligt
naost de hal van de raodsheren en boven die van Maäseja, de zeune van Sallum,
et heufd van de tempelwaacht.
05 Ik zette de Rechabieten een peer kannen wien veur,
gaf heur bekers en neudigde heur uut om te drinken.
06 Mar zi'j zeden: "Wi'j drinken gien wien. Oonze
veurvader Jonadab, de zeune van Rechab, het oons dat verbeuden. “jim meugen
gienertied wien drinken,” het hi'j zegd, “en jim kiender liekemin.
07 Jim meugen ok gien huzen bouwen, akkers inzi'jen en
droevetunen plaanten of in bezit hebben. Jim moe'n veur altied in tenten wonen;
alliend dan zuj'm lange leven in et laand waorin jim binnen.”
08 Wi'j bin oonze veurvader Jonadab, de zeune van
Rechab, geheurzem west in alles wat hi'j oons opdreugen het. Wi'jzels en oonze
vrouwluden, zeunen en dochters drinken gienertied wien,
09 wi'j bouwen gien huzen om in te wonen, wi'j hebben
gien droevetunen in bezit en hebben gien akkers die we inzi'jen.
10 Wi'j hebben altied in tenten leefd. Zo bin wi'j
oonze veurvader Jonadab geheurzem west in alles wat hi'j oons opdreugen het.
11 Dawwe now in Jeruzalem binnen, komt deurdat keuning
Nebukadnessar van Babylonië et laand binnenvalen is. Doe besleuten we uut
aangst veur de legers van de Chaldeeën en de Arameeërs naor Jeruzalem te
vlochten."
12 De Heer richtte him tot Jeremia:
13 "Dit zegt de Heer van de hemelse machten, de
God van Israël: Zegge tegen de bevolking van Juda en Jeruzalem: Now kuj'm leren
wat et betekent om naor mien woorden te luusteren – zegt de Heer.
14 Jonadab, de zeune van Rechab, het zien
naokommelingen verbeuden om wien te drinken. Zi'j hebben et gebod van heur
veurvader naoleefd en tot op de dag van vandaege gien wien dronken. Mar tegen
jim he'k iederkeer weer praot, en jim hebben niet naor mi'j luusterd.
15 Ik stuurde iederkeer weer mien knechten, de
profeten, naor jim toe mit de oproep: Breek mit jim kwaolike praktieken, beter
jim leven, lope niet aachter aandere goden an en diene ze niet. Dan zuj'm wonen
blieven in et laand dat ik jim veuroolden en jim geven hebbe. Mar jim hebben
mi'j niet geheurzem west, jim hebben niet naor mi'j luusterd.
16 De naokommelingen van Jonadab, de zeune van Rechab,
hebben et gebod van heur veurvader naoleefd, mar dit volk het niet naor mi'j
luusterd.
17 Daorom – dit zegt de Heer, de God van de hemelse
machten, de God van Israël: Ik zal over Juda en de bevolking van Jeruzalem al
et onheil brengen dat ik heur ankondigd hebbe. Want ik hebbe et tegen heur
zegd, mar zi'j hebben niet luusterd; ik hebbe heur reupen, mar zi'j gavven gien
bescheid."
18 Hiernao zee Jeremia tegen de Rechabieten: "Dit
zegt de Heer van de hemelse machten, de God van Israël: Jim hebben alle geboden
van jim veurvader Jonadab naoleefd, jim bin him in alles geheurzem west.
19 Daorom – dit zegt de Heer van de hemelse machten,
de God van Israël: D'r zullen de hieltied naokommelingen van Jonadab, de zeune
van Rechab, wezen die mi'j dienen."
Jeremia 36
Jeremia zien
boekerolle veurlezen en verbraand
01 In et vierde regeringsjaor van keuning Jojakim van
Juda, de zeune van Josia, richtte de Heer him naor Jeremia:
02 "Neem een boekerolle en schrief daorin alles
wat ik je zegd hebbe over Israël, Juda en de aandere volken sund ik in de tied
van keuning Josia veur et eerst tegen je praotte.
03 Misschien laoten de Judeeërs tot heur deurdringen
mit wat veur onheil ik heur treffen wil en breken zi'j mit heur kwaolike
praktieken. Dan za'k heur wandaoden en zunden vergeven."
04 Op de vraoge van Jeremia schreef Baruch, de zeune
van Neria, alle woorden van de Heer die Jeremia him veurzee in een boekerolle.
05 Jeremia zee tegen him: "Now et volk mi'j niet
toestaot om in de tempel van de Heer te kommen,
06 moet ie d'r henne gaon. Gao op een vastendag en
lees in et eupenbaor de woorden van de Heer veur die ik je veurzegd hebbe; an
alleman, ok an de Judeeërs die uut aandere steden kommen binnen.
07 Misschien zullen ze een smeekgebed tot de Heer
richten en mit heur kwaolike praktieken breken, want groot is et onheil waormit
de Heer dit volk in zien argernis driegd het."
08 Baruch, de zeune van Neria, dee wat de profeet
Jeremia him opdreugen hadde. In de tempel van de Heer leesde hi'j uut de
boekerolle veur wat de Heer zegd hadde.
09 In de negende maond van et vuufde regeringsjaor van
keuning Jojakim van Juda, doe de inwoners van Jeruzalem en de Judeeërs die uut
aandere steden naor Jeruzalem kommen weren, tegenover de Heer een vasten
hullen,
10 leesde Baruch in de tempel van de Heer de anwezigen
alles wat Jeremia zegd hadde uut de boekerolle veur. Hi'j dee dat in et vertrek
van Gemarja, de zeune van de hofschriever Safan, in de boverste veurtuun, vlak
bi'j de ni'je tempelpoort.
11 Doe Micha, de zeune van Gemarja, de zeune van
Safan, veurlezen heurde wat de Heer zegd hadde,
12 gong hi'j naor et peleis van de keuning. Hi'j kwam
et vertrek van de hofschriever binnen, waor de raodsheren in vergeerdering
bi'jenneer weren: Elisama, de hofschriever, Delaja, de zeune van Semaja,
Elnatan, de zeune van Achbor, Gemarja, de zeune van Safan, Sedekia, de zeune
van Chananja, en de aandere raodsheren.
13 Micha vertelde heur wat hi'j Baruch in et eupenbaor
uut de boekerolle veurlezen heurd hadde.
14 Hierop stuurden de raodsheren Jehudi, de zeune van
Netanja, de zeune van Selemja, de zeune van Kusi, naor Baruch, de zeune van
Neria, om him te zeggen dat hi'j mit de rolle die hi'j veurlezen hadde, bi'j de
raodsheren kommen mos. Baruch kwam mit de rolle naor heur toe.
15 "Gao zitten," zeden ze, "en lees
oons de rolle veur." Baruch dee wat ze vreugen.
16 Doe ze alles heurd hadden, keken ze mekeer
veraldereerd an. "Dit moe'we de keuning zeggen," zeden ze tegen
Baruch.
17 "Wat het jow d'r toe brocht om zokke dingen op
te schrieven?"
18 Baruch zee doe: "Jeremia het alles veurzegd en
ik hebbe et mit inkt in de boekerolle schreven."
19 De raodsheren zeden: "Jow en Jeremia kun jim
mar beter schoelholen; vertel gieniene waor jim binnen."
20 Ze burgen de rolle op in et vertrek van de
hofschriever Elisama, gongen naor de veurtuun en leuten heur andienen bi'j de
keuning. Ze vertelden him alles.
21 Hierop leut de keuning Jehudi de rolle uut et
vertrek van de hofschriever Elisama haelen. Jehudi leesde de tekst veur an de
keuning en de raodsheren, die rond om de keuning toe stonnen.
22 Et was in de negende maond. De keuning zat bi'j et
vuur van et kolebekken in zien winterpeleis.
23 Iederkeer as Jehudi drieje of vier kolommen leesd
hadde, snee de keuning die mit een schrieversmes of en gooide hi'j die in et
vuur van et kolebekken, tot de hiele rolle verbraand was.
24 Gieniene schrok van wat hi'j heurde, gieniene
scheurde zien kleren, de keuning niet en zien knechten liekemin.
25 Hoewel Elnatan, Delaja en Gemarja d'r nog bi'j de
keuning op androngen om de rolle niet te verbranen, luusterde hi'j niet.
26 Hi'j gaf Jerachmeël, een lid van de keuninklike
femilie, Seraja, de zeune van Azriël, en Selemja, de zeune van Abdiël,
kommedaosie om de schriever Baruch en de profeet Jeremia gevangen te nemen. Mar
de Heer gaf heur een verschoel.
27 Naodat de keuning de rolle mit alles wat Jeremia an
Baruch veurzegd hadde, verbraand had, richtte de Heer him tot Jeremia:
28 "Neem een ni'je rolle en schrief daorin alles
wat in de eerste rolle ston, die keuning Jojakim van Juda verbraand het.
29 Zegge tegen him: Dit zegt de Heer: Ie hebben de
rolle verbraand en Jeremia verweten dat hi'j daorin schreven hadde dat de
keuning van Babylonië dit laand binnenvalen zal, dat hi'j et verwoesten zal en
de meensken en dieren uutroeien zal.
30 Daorom – dit zegt de Heer over keuning Jojakim van Juda:
D'r zal gien naokommeling van him op de troon van David zitten. Zien liek zal
naor buten gooid wodden, en overdag blootsteld wezen an de waarmte en naachs an
de koolde.
31 Ik zal him, zien kiender en zien dienstvolk veur
heur wandaoden boeten laoten. Ik zal over heur, de bevolking van Jeruzalem en
die van Juda al et onheil brengen da'k heur ankondigd hebbe. Want zi'j hebben
niet luusteren wild."
32 Hierop nam Jeremia een ni'je rolle en gaf die an de
schriever Baruch, de zeune van Neria. Disse schreef alles d'r in wat Jeremia
him veurzee, alles uut de boekerolle die keuning Jojakim van Juda verbraand
hadde. Butendat wodden d'r een protte woorden van liekese strekking an
toevoegd.
Jeremia 37
Jeremia zien
gevangenschop
01 Keuning Nebukadnessar van Babylonië leut Jechonja,
de zeune van Jojakim, as keuning van Juda opvolgen deur Sedekia, de zeune van
Josia.
02 Sedekia niet, zien hof niet, en et volk luusterde
niet naor de woorden van de Heer, die hi'j deur de mond van de profeet Jeremia
zee.
03 Op een dag stuurde keuning Sedekia Juchal, de zeune
van Selemja, en de priester Sefanja, de zeune van Maäseja, naor de profeet
Jeremia mit de vraoge: "Willen jow veur oons tot de Heer, oonze God,
bidden?"
04 Jeremia was doe nog op vri'je voeten, ze hadden him
nog niet gevangenzet.
05 En de Chaldeeën hadden kot daorveur et beleg van
Jeruzalem opbreuken, naodat ze heurd hadden dat et leger van de farao vanuut
Iegypte dichterbi'j kwam.
06 Doe richtte de Heer him naor de profeet Jeremia:
07 "Dit zegt de Heer, de God van Israël: Zegge
tegen de keuning van Juda, die jim stuurd het om mi'j te vraogen, dat et leger
van de farao, dat jim te hulpe komt, naor Iegypte weerommekeren zal.
08 De Chaldeeën zullen weerommekommen, de stad opni'j
anvalen, heur innemen en in vlammen verbroezen laoten.
09 Dit zegt de Heer: Misleide jezels niet deur te
daenken dat de Chaldeeën veurgoed votgaon, want zo is 't niet.
10 En ok al zollen jim de Chaldese troepen, die jim
opni'j anvalen zullen, verslaon, dan zollen alderdeegst de gewonden die overblieven
uut heur tenten kommen en disse stad in vlammen verbroezen laoten."
11 Doe de farao mit zien leger in antocht was en de
Chaldese troepen van Jeruzalem vottrokken,
12 perbeerde Jeremia de stad ongemurken, tussen de
meensken, te verlaoten om naor et gebied van Benjamin te gaon.
13 Mar in de Benjaminpoort wodde hi'j arresteerd deur
de officier van de waacht, Jiria, de zeune van Selemja, de zeune van Chananja.
"Jow willen naor de Chaldeeën overlopen," zee hi'j.
14 "Dat is niet waor," zee Jeremia, "ik
wil niet overlopen." Mar Jiria geleufde him niet, greep him vaaste en
brocht him naor de raodsheren.
15 Dissen wodden poer op Jeremia, leuten him
stokslaegen geven en zetten him aachter slot en grundel in et huus van de
schriever Jonatan, waor een gevangenis van maekt was.
16 Zo kwam Jeremia in een overwelfde karker te lane,
waor hi'j lange tied blieven zol.
17 Op een dag leut keuning Sedekia him in et geheim
naor zien peleis brengen. Hi'j vreug: "Het de Heer nog wat zegd?"
"Ja," zee Jeremia, "jow zullen uutleverd wodden an de keuning
van Babylonië."
18 En veerder zee hi'j tegen keuning Sedekia:
"Wat he'k jow, jow hof en dit volk eins misdaon dat jow mi'j in de
gevangenis zet hebben?
19 En jow profeten, die jow verzekerd hebben dat de
keuning van Babylonië jow en dit laand mit rust laoten zollen, waor bin die
now?
20 Mien heer en keuning, luuster toch naor mien
vraoge, stuur mi'j niet weeromme naor et huus van de schriever Jonatan. Ik zol
daor wegraeken."
21 Keuning Sedekia gaf doe kommedaosie om Jeremia over
te plaetsen naor et ketier van de peleiswaacht. Daor kreeg hi'j iedere dag een
brood uut de Bakkersstraat, tot al et brood in de stad op was. Jeremia bleef in
et ketier van de peleiswaacht.
Jeremia 38
01 Sefatja, de zeune van Mattan, Gedalja, de zeune van
Paschur, Juchal, de zeune van Selemja, en Paschur, de zeune van Malkia, heurden
dat Jeremia de meensken toespreken bleef:
02 "Dit zegt de Heer: Wie in disse stad blieven,
zullen wegraeken deur et zweerd, de honger en de pest, mar wie him overgeft an
de Chaldeeën zullen et d'r levend ofbrengen.
03 Dit zegt de Heer: Disse stad wodt in hanen geven
van de keuning van Babylonië en zien leger; hi'j zal heur innemen."
04 De raodsheren zeden tegen de keuning: "Die man
moet ommebrocht wodden. Deur zokke dingen te zeggen verzwakt hi'j ommes et
moreel van de inwoners en van de soldaoten die hier nog overbleven binnen. Hi'j
het heur behoold niet veur ogen, mar heur ondergang."
05 Keuning Sedekia zee doe: "Doe mit him waj'm
willen; ik kan jim niet tegenholen."
06 Ze brochten Jeremia naor de waeterkelder van preens
Malkia, in et ketier van de peleiswaacht, en leuten him an touwen zakken. In de
putte ston gien waeter meer; d'r was alliend modder, waorin Jeremia wegzakte.
07 Ebed-Melech, een hoveling ofkomstig uut Nubië,
heurde daorvan. Hi'j was in et keuninklik peleis, wiels de keuning zitting hul
in de Benjaminpoort.
08 Ebed-Melech gong et peleis uut, gong naor him toe
en zee:
09 "Mien heer en keuning, et is misdaodig dat
disse manluden Jeremia in een waeterkelder gooid hebben. Waoromme moet hi'j
daor now krek van honger ommekommen? Argens aanders in de stad is ok gien brood
meer."
10 De keuning gaf Ebed-Melech kommedaosie: "Gao
mit dattig man naor die waeterkelder en hael Jeremia naor boven, veurdat hi'j
wegraekt."
11 Ebed-Melech reup doe dattig man bi'jenneer en gong
naor de kelder van et maggezien van et keuninklik peleis, waor hi'j wat
vodderige kleraosie en oolde lappen haelde. Hi'j leut disse an touwen naor
Jeremia in de putte zakken
12 en zee tegen him: "Stoppe die kleraosie en
lappen onder jow oksels en hael de touwen daor onderdeur." Jeremia dee wat
hi'j zee,
13 en zo trokken ze him uut de putte omhogens. Vanof
dat mement verbleef hi'j weer in et ketier van de peleiswaacht.
14 Op een dag leut keuning Sedekia de profeet Jeremia
opni'j bi'j him kommen, in et dadde poortgebouw van de tempel. Hi'j zee tegen
him: "Ik wil weten of de Heer nog wat zegd het. Verzwiege niks veur
mi'j."
15 "A'k et jow vertelle," zee Jeremia,
"zullen jow mi'j van kaant maeken laoten; en a'k jow raod geve, zullen jow
toch niet naor mi'j luusteren."
16 Mar keuning Sedekia zweerde Jeremia in et geheim:
"Zo waor de Heer, die oons dit leven geven het, leeft, ik zal jow niet van
kaant maeken of uutleveren an de manluden die jow naor et leven staon."
17 Doe zee Jeremia: "Dit zegt de Heer, de God van
de hemelse machten, de God van Israël: As jow jow overgeven an de bevelhebbers
van de keuning van Babylonië, zullen jow in leven blieven. Disse stad zal niet
in vlammen opgaon en jow en jow femilie zullen speerd wodden.
18 Mar as jow jow niet overgeven an de bevelhebbers
van de keuning van Babylonië, zal disse stad in hanen van de Chaldeeën geven
wodden. Zi'j zullen heur in vlammen opgaon laoten en jow zullen niet an heur
ontkommen."
19 Keuning Sedekia zee: "Ik bin bange veur de
Judeeërs die naor de Chaldeeën overlopen binnen. As ik an heur uutleverd wodde,
zullen ze mi'j mattelen."
20 "Dat zal niet gebeuren," zee Jeremia doe.
"Luuster toch naor de Heer, in wie zien naeme ik tegen jow praot, dan lopt
et goed mit jow of en blieven jow in leven.
21 Mar aj' weigeren om jow over te geven, zal gebeuren
wat de Heer mi'j zienlaoten het:
22 Alle vrouwluden die nog in jow peleis overbleven
binnen, zullen naor de bevelhebbers van de keuning van Babylonië wegvoerd wodden,
wiels zi'j zeggen: “vrunden hebben jow opstookt en laoten jow valen: now jow
voeten in de modder stoeken blieven, bin ze bi'j jow votvlocht.”
23 Al jow vrouwluden en jow kiender wodden an de
Chaldeeën uutleverd. Jow zullen ok niet an heur ontkommen, mar gevangenneumen
wodden en an de keuning van Babylonië uutleverd wodden. En disse stad zal in
vlammen opgaon."
24 Sedekia zee tegen Jeremia: "As jow leven jow
lief is, vertelle dan gieniene wat over oons gesprek.
25 As mien raodsheren te weten kommen dat ik mit jow
praot hebbe, zullen zi'j naor jow toe kommen en vraogen wat jow zegd hebben en
wat ik zegd hebbe. Zi'j zullen driegen om jow omme te brengen aj' et heur niet
vertellen.
26 Zegge dan: “ik hebbe de keuning smeekt om mi'j niet
weerommegaon te laoten naor et huus van Jonatan, want daor zo'k
wegraeken.”"
27 En doe de raodsheren naor Jeremia kwammen en him
ondervreugen, zee hi'j heur krek wat de keuning him opdreugen hadde. Ze leuten
him veerder mit rust, want gieniene hadde wat over de inhoold van et gesprek
heurd.
28 Jeremia bleef in et ketier van de peleiswaacht, tot
de dag dat Jeruzalem inneumen wodde.
Jeremia
vri'jlaoten
Doe Jeruzalem inneumen wodde
Jeremia 39
01 – in et negende regeringsjaor van keuning Sedekia
van Juda, in de tiende maond, kwam keuning Nebukadnessar van Babylonië mit hiel
zien leger bi'j Jeruzalem an en sleug et beleg veur de stad;
02 en op de negende dag van de vierde maond van et
elfde regeringsjaor van Sedekia wodde d'r een bresse in de stadsmure sleugen –,
03 gongen de anvoerders van de keuning van Babylonië
in de Middenpoort zitten: rabmag Nergal-Sareser uut Simmagir, rabsaris
Nebusarsechim en de overige anvoerders van de keuning van Babylonië.
04 Doe keuning Sedekia van Juda en de soldaoten heur
zaggen, vlochtten zi'j. Ze verleuten naachs de stad via de keuninklike tuun en
de poort tussen de beide stadsmuren. De keuning vlochtte in de richting van de
Jordaanvallei,
05 mar et Chaldese leger zette de aachtervolging in en
haelde him in op de vlakte van Jericho. Ze neumen him gevangen, brochten him
naor Ribla in Hamat, naor keuning Nebukadnessar van Babylonië, en daor wodde
hi'j berecht.
06 De keuning van Babylonië slaachtte zien zeunen en
alle veuranstaonde burgers van Juda veur Sedekia zien ogen of,
07 waornao him de ogen uutsteuken wodden. Daornao
wodde hi'j boeid mit broonzen kettens om naor Babel ofvoerd te wodden.
08 De Chaldeeën stakken et keuninklik peleis en de
huzen van de bevolking in de braand, en ze haelden de muren van Jeruzalem
daele.
09 De meensken die nog in de stad overbleven weren,
wodden deur Nebuzaradan, de kommedaant van de liefwaacht, as ballings naor
Babylonië voerd, krek as degenen die overlopen weren, kotomme, alleman die nog
in de stad was.
10 Alliend een pat van de aarmsten van et volk, die
niks bezatten, leut Nebuzaradan in Juda aachter. An heur gaf hi'j de
droevetunen en de akkers.
11 Mit betrekking tot Jeremia gaf keuning
Nebukadnessar van Babylonië an Nebuzaradan, de kommedaant van zien liefwaacht,
disse kommedaosie:
12 "Neem him onder je hoede, doe him gien kwaod,
mar willig zien weensken in."
13 Nebuzaradan, de kommedaant van de liefwaacht,
rabsaris Nebusazban, rabmag Nergal-Sareser en de aandere hoge baentiesmannen
van de keuning van Babylonië
14 leuten Jeremia uut et ketier van de peleiswaacht haelen.
Hi'j wodde toevertrouwd an Gedalja, de zeune van Achikam, de zeune van Safan,
die him naor huus brocht. Zo kwam Jeremia weer op vri'je voeten.
15 Doe Jeremia nog in et ketier van de peleiswaacht
gevangen zat, hadde de Heer tegen him praot en zegd:
16 "Gao naor de Nubiër Ebed-Melech en zegge tegen
him: Dit zegt de Heer van de hemelse machten, de God van Israël: Ik hebbe niet
toezegd dat ik disse stad redden zol, mar zegd dat ze verwoest wodden zol. Mien
woorden za'k now waormaeken. Ie zullen et mit eigen ogen zien,
17 mar jow za'k redden – zegt de Heer. Ie zullen niet
uutleverd wodden an de manluden waoj' bange veur binnen,
18 mar ik zal je ontkommen laoten. Ie zullen gien
gewelddaodige dood starven, mar speerd wodden omreden ie op mi'j vertrouwd
hebben – zegt de Heer."
Jeremia 40
01 De Heer richtte him naor Jeremia naodat
Nebuzaradan, de kommedaant van de liefwaacht, him in Rama vri'jlaoten hadde.
Hi'j hadde Jeremia daor boeid antroffen onder de ballings van Jeruzalem en
Juda, die naor Babel wegvoerd wodden zollen.
02 De kommedaant van de liefwaacht nam Jeremia appat
en zee: "De Heer, jow God, het Juda dit onheil ankondigd,
03 en de Heer het daon wat hi'j zegd het, want jim
hebben tegen him zundigd en niet naor him luusterd. Daorom is jim dit allemaole
overkommen.
04 Mar jow boeien maek ik los. As jow mit mi'j mit
naor Babel gaon willen, gao dan mit. Ik zal jow in bescharming nemen. Mar as
jow liever niet mit mi'j naor Babel willen, doe et dan niet. Et hiele laand
ligt veur jow eupen; jow kun gaon en staon waor jow willen."
05 Doe Jeremia nog de hieltied niet votgong, zee
Nebuzaradan: "Gao weeromme naor Gedalja, de zeune van Achikam, de zeune
van Safan, die deur oonze keuning as gouverneur over de steden van Juda ansteld
is. Gao bi'j him midden tussen jow volksgenoten wonen, of waor jow mar
willen." De kommedaant van de liefwaacht gaf Jeremia eten veur onderwegens
en leut him vri'j.
06 Jeremia gong naor Gedalja, de zeune van Achikam, in
Mispa, en gong bi'j him wonen, midden tussen zien volksgenoten die nog in et
laand overbleven weren.
De moord op
Gedalja
07 De bevelhebbers van et leger en de manschoppen die
heur nog verschoelden, heurden dat de keuning van Babylonië Gedalja, de zeune
van Achikam, tot gouverneur ansteld hadde en dat hi'j him belast hadde mit de
zorg veur een pat van de aarmsten van et laand, manluden, vrouwluden en kiender
die niet as ballings naor Babylonië wegvoerd weren.
08 De bevelhebbers, Jismaël, de zeune van Netanja,
Jochanan en Jonatan, de zeunen van Kareach, Seraja, de zeune van Tanchumet, de
zeunen van Efai uut Netofa, en Jezanja, de zeune van een man uut Maächa,
zochten saemen mit heur manschoppen Gedalja in Mispa op.
09 Gedalja bezweerde heur: "Wees niet bange om de
Chaldeeën te dienen. Jim kun in et laand wonen blieven, en zolange jim de
keuning van Babylonië dienen zal et jim goed gaon.
10 Ikzels blieve in Mispa wonen om jim bi'j de
Chaldeeën te vertegenwoordigen. Jim moe'n de droeven, zoemervruchten en olijven
inzaemelen en opslaon. Gao in de steden wonen die jim nog in bezit
hebben."
11 Doe de Judeeërs in Moab, Ammon, Edom en in aandere
lanen heurden dat de keuning van Babylonië een pat van de Judeeërs in et laand
blieven laoten hadde en dat hi'j Gedalja, de zeune van Achikam, de zeune van
Safan, tot heur gouverneur benuumd hadde,
12 gongen zi'j uut al heur toevluchtsoorden naor Juda
weeromme. Naodat ze Gedalja in Mispa bezocht hadden, oogstten ze een hiele
protte droeven, zoemervruchten en olijven.
13 Jochanan, de zeune van Kareach, en een tal
bevelhebbers van et leger die heur veurhenne schoelholen hadden, kwammen naor
Mispa
14 en zeden tegen Gedalja: "Weten jow dat
Jismaël, de zeune van Netanja, d'r deur keuning Baälis van Ammon op uut stuurd
is om jow omme te brengen?" Mar Gedalja geleufde heur niet.
15 Jochanan stelde him in et geheim veur: "Laot
mi'j Jismaël, de zeune van Netanja, van kaant maeken; gieniene zal ok mar wat
vermoeden. Hi'j mag jow niet ommebrengen. Dan zollen alle Judeeërs ommes die
him bi'j jow ansleuten hebben weer verspreided wodden en zol wat d'r van Juda
nog over is verdistreweren."
16 Mar Gedalja zee doe tegen Jochanan: "Gien
spraoke van; wat jow over Jismaël zeggen is niet waor."
Jeremia 41
01 In de zeuvende maond kwam Jismaël, de zeune van
Netanja, de zeune van Elisama, een hoge baentiesman die tot de keuninklike
femilie heurde, saemen mit tien manluden naor Mispa en gong naor Gedalja, de
zeune van Achikam, de zeune van Safan. Wiels zi'j een maoltied hullen,
02 sprongen Jismaël en de tien manluden op en brochten
Gedalja omme, de man die deur de keuning van Babylonië as gouverneur ansteld
was.
03 Jismaël leut ok de Judeeërs die bi'j Gedalja in
Mispa weren en de daor gelegerde Chaldeeën van kaant maeken.
04 De dag nao de moord op Gedalja – gieniene wus d'r
nog van –
05 kwammen d'r tachtig manluden uut Sichem, Silo en
Samaria mit ofscheerde baord en scheurde kleren. Zi'j hadden heur lichem karfd
en hadden graon en wierook bi'j heur om in de tempel van de Heer te offeren.
06 Jismaël, de zeune van Netanja, kwam heur vanuut
Mispa goelend integen. Bi'j heur kommen zee hi'j: "Gedalja, de zeune van
Achikam, hiet jow welkom."
07 Mar zogauw zi'j in de stad weren, slaachtten
Jismaël en zien manluden heur of. Heur lieken gooiden ze in een waeterkelder.
08 Tiene van heur zeden: "Maek oons niet van
kaant, wi'j hebben veurraoden in et veld verburgen: tarwe, gaste, olijfeulie en
vruchtestroop." Disse tiene leut Jismaël ongemuuid, zodat zi'j niet krek
as de aanderen ommebrocht wodden.
09 Jismaël hadde de lieken van zien slaachtoffers in
een grote waeterkelder smeten. Et was de kelder die keuning Asa uuthakken
laoten hadde doe d'r oorlog mit keuning Basa van Israël driegde. Die kelder
wodde hielendal vuld mit lieken.
10 Jismaël voerde de rest van de bevolking as
gevangenen vot uut Mispa: de keuningsdochters en de meensken die nog in Mispa
overbleven weren en over wie Nebuzaradan, de kommedaant van de liefwaacht,
Gedalja, de zeune van Achikam, as gouverneur ansteld hadde. Hi'j wol mit heur
de Jordaan overstikken en naor Ammon gaon.
11 Doe Jochanan, de zeune van Kareach, en de aandere
bevelhebbers van et leger heurden wat misdaod Jismaël, de zeune van Netanja,
begaon hadde,
12 gongen zi'j him mit heur soldaoten aachternao. Ze
haelden him in bi'j et grote waeterbekken van Gibeon.
13-14 De meensken die deur Jismaël uut Mispa as
gevangenen mitneumen weren, weren slim bliede doe ze heur ankommen zaggen. Ze
maekten rechtsommekeert en leupen Jochanan hadde integen.
15 Mar Jismaël wus saemen mit acht manluden an
Jochanan te ontkommen en vlochtte naor Ammon.
16 Jochanan en de aandere bevelhebbers neumen de
meensken die Jismaël nao de moord op Gedalja wegvoerd hadde, onder heur hoede.
Zi'j gongen mit de soldaoten, de aandere manluden, de vrouwluden, kiender en
dienstvolk die ze bi'j Gibeon bevri'jded hadden,
17 naor Gerut-Kimham, vlak bi'j Betlehem. Daor bleven
ze een kotte tied. Et was heur bedoeling om naor Iegypte gaon.
18 Zi'j vreesden de Chaldeeën omreden Gedalja, de
zeune van Achikam, die deur de keuning van Babylonië as gouverneur ansteld was,
deur Jismaël, de zeune van Netanja, ommebrocht was.
Jeremia 42
Vlocht van de
Judeeërs naor Iegypte
01 De bevelhebbers van et leger, onder wie Jochanan,
de zeune van Kareach, en Jezanja, de zeune van Hosaäja, kwammen mit de aandere
Judeeërs, van jong tot oold, naor de profeet Jeremia
02 en zeden tegen him: "Wi'j zollen jow willen
vraogen om veur oons, overlevenden, tot de Heer, jow God, te bidden, want zoas
jow zien bin d'r van oons grote tal mar weinigen overbleven.
03 Laot de Heer, jow God, oons de weg wiezen en zeggen
wat oons te doen staot."
04 De profeet Jeremia zee doe: "Goed, ik zal doen
wat jim vraogen en tot de Heer, jow God, bidden. En ik zal jim alles zeggen wat
de Heer jim as bescheid geft, ik zal niks aachterholen."
05 Hierop zeden zi'j: "Mag de Heer him as een
betrouwbere getuge tegen oons keren awwe niet alles doen wat de Heer, jow God,
oons deur jow mond opdreegt.
06 Of zien woorden oons now wel of niet goed
uutkommen, we zullen de Heer, oonze God, naor wie jow jow naemens oons
toekeren, geheurzem wezen. Awwe naor him luusteren, zal et oons goed
gaon."
07 Tien daegen laeter richtte de Heer him naor
Jeremia,
08 waornao disse Jochanan, de zeune van Kareach, de
bevelhebbers en de aandere Judeeërs, van jong tot oold, bi'j him reup.
09 Hi'j zee: "Op jim vraoge he'k tot de Heer bidden.
Dit zegt de Heer, de God van Israël:
10 Aj'm in dit laand blieven, za'k jim opbouwen en
niet ofbreken, za'k jim plaanten en niet uutrokken, want ik hebbe spiet van et
onheil waormit ik jim troffen hebbe.
11 Wees niet bange veur keuning van Babylonië, wees
niet bange – zegt de Heer –, want ik zal an jim kaante staon en jim uut zien
greep vri'jmaeken.
12 Ik maeke dat hi'j jim geunstig zind is; hi'j zal
genaode veur recht gellen laoten en jim weerommegaon laoten naor jim akkers.
13 Mar aj'm zeggen: “wi'j blieven niet in dit laand,”
as jim de Heer, jim God, niet geheurzemen,
14 mar zeggen: “wi'j gaon toch naor Iegypte, waor wi'j
gien oorlog mitmaeken zullen, gien hoornsignalen heuren zullen, gien honger
lieden zullen, daor gaon wi'j wonen,”
15 luuster dan naor de woorden van de Heer,
overlevenden van Juda! Dit zegt de Heer van de hemelse machten, de God van
Israël: Aj'm volholen in jim veurnemen om naor Iegypte uut te wieken,
16 dan zal et zweerd waoj'm bange veur binnen jim in
Iegypte aachterhaelen, zal de honger waoj'm zo bange veur binnen jim tot in
Iegypte naozitten en zuj'm daor wegraeken.
17 Alleman die bi'j zien veurnemen blift om naor
Iegypte uut te wieken, zal wegraeken deur et zweerd, de honger en de pest.
Gieniene zal et onheil waormit ik him treffe overleven of et ontkommen kunnen.
18 Want dit zegt de Heer van de hemelse machten, de
God van Israël: Zoas ik mien grote lelkens uutstot hebbe over de inwoners van
Jeruzalem, zo za'k mien lelkens over jim uutstotten zogauw jim in Iegypte
ankommen. Jim naeme zal as een vluuk bruukt wodden, jim zullen bespot wodden en
alderaosie wekken, en jim zullen dit laand niet weerommezien."
19 En Jeremia gong deur en zee: "De Heer het
tegen jim praot, overlevenden van Juda. Gao niet naor Iegypte! Beseffe goed
da'k jim now waorschouwe.
20 Jim verzinnen jim, en zetten daormit jim leven op
et spul. Want jim hebben mi'j eerst vraogd: “bidde veur oons tot de Heer, oonze
God. Vertel oons alles wat hi'j zegt, en wi'j zullen et doen.”
21 Mar now ik jim dat verteld hebbe, luusteren jim
niet naor de woorden waormit de Heer, jim God, mi'j naor jim toe stuurd het.
22 Beseffe daoromme goed dat jim in et laand waorhenne
jim uutwieken willen, wegraeken zullen deur et zweerd, de honger en de
pest."
Jeremia 43
01 Amper hadde Jeremia disse woorden waormit hi'j deur
de Heer, heur God, naor heur toe stuurd was zegd,
02 of Azarja, de zeune van Hosaäja, Jochanan, de zeune
van Kareach, en de aandere eigenwieze Judeeërs zeden tegen him: "Jow
liegen. De Heer, oonze God, het jow niet stuurd mit de bosschop om niet naor
Iegypte uut te wieken.
03 Baruch, de zeune van Neria, stookt jow tegen oons
op, zodat hi'j oons an de Chaldeeën uutleveren kan. En die zullen oons van
kaant maeken of as ballings naor Babylonië ofvoeren."
04 Jochanan, de aandere bevelhebbers en de overige
Judeeërs sleugen et bevel van de Heer om in Juda te blieven in de wiend.
05 Zi'j gongen vot, mit de overlevenden van Juda, mit
de ballings die uut alle volken weerommekommen weren om in Juda wonen te gaon,
06 en veerder mit alle manluden, vrouwluden, kiender
en de keuningsdochters, kotomme, alleman die Nebuzaradan, de kommedaant van de
liefwaacht, bi'j Gedalja, de zeune van Achikam, de zeune van Safan,
aachterlaoten hadde. En butendat neumen ze de profeet Jeremia en Baruch, de zeune
van Neria, mit.
07 Ze weren de Heer niet geheurzem. Ze gongen naor
Iegypte en kwammen an in Dafne.
08 In Dafne richtte de Heer him tot Jeremia:
09 "Pak een tal flinke stienen en verschoel die
in anwezigens van een peer Judeeërs in et liem van de bestraoting bi'j de
ingang van et peleis van de farao.
10 Zegge tegen de Judeeërs: Dit zegt de Heer van de
hemelse machten, de God van Israël: Ik laot mien knecht, keuning Nebukadnessar
van Babylonië, hierhenne kommen. Ik zal zien troon boven op disse stienen zetten
– die ie votstopt hebben – en hi'j zal zien staosieklied d'r over uutspreiden.
11 Hi'j zal kommen om Iegypte te treffen. Wie bestemd
binnen veur de pest, zullen lieden an de pest, wie bestemd binnen veur de
ballingschop, gaon in ballingschop, wie bestemd binnen veur et zweerd, wodden
deur et zweerd troffen.
12 Hi'j zal in Iegypte de tempels in braand stikken en
de godebeelden ofvoeren, hi'j zal alleman weghaelen uut Iegypte zoas een hedder
zien maantel van pieties ontdoet, en hi'j zal zonder schrammegien votgaon.
13 De wi'jde stienen van de Iegyptische zonnetempel
zal hi'j verbriezelen en de tempels van de aandere goden in vlammen opgaon
laoten."
Jeremia 44
De Judeeërs
in Iegypte deur onheil troffen
01 De Heer richtte him deur de mond van Jeremia tot de
Judeeërs die in Iegypte wonen gaon weren, in Migdol, Dafne, Memfis en
Boven-Egypte:
02 "Dit zegt de Heer van de hemelse machten, de
God van Israël: Jim hebben et onheil zien waormit ik Jeruzalem en de aandere
steden van Juda troffen hebbe. Et bin now ruïnes waor gieniene meer woont.
03 Dat komt deur et kwaod dat jim daon hebben; jim
hebben mi'j grieft deur wierook te branen as ere veur aandere goden, die jim en
jim veuroolden gienertied kend hebben.
04 Ik stuurde iederkeer weer mien knechten, de profeten,
naor jim toe en leut heur zeggen: Hool op mit disse gruwelike praktieken, ik
hebbe d'r zoe'n hekel an.
05 Mar jim luusterden niet en weigerden om mi'j geheur
te geven. Jim hullen niet op mit die kwaolike praktieken en bleven wierook
branen veur aandere goden.
06 Doe stotte ik mien grote lelkens uut en leut die
ontbranen over de steden van Juda en de straoten van Jeruzalem. Zo wodden zi'j
de verlaoten ruïnes die ze now binnen.
07 Now dan – dit zegt de Heer van de hemelse machten,
de God van Israël: Waoromme roepen jim zok groot onheil over jim of deur alle
manluden, vrouwluden, kiender en poppies van Juda verdistreweren te laoten,
zodat d'r niks van jim overblift?
08 Waoromme grieven jim mi'j mit waj'm zels maekt
hebben deur in Iegypte, waorhenne jim uutweken binnen, wierook te branen veur
aandere goden, zodat jim jim eigen ondergang bewarkstelligen, jim naeme deur
alle volken op eerde as een vluuk bruukt wodden zal en jim bespot wodden
zullen?
09 Bi'j'm et kwaod vergeten dat jim veuroolden en de
keunings van Juda en heur vrouwluden daon hebben, en et kwaod daj'm zels en jim
eigen vrouwluden in Juda en in de straoten van Jeruzalem daon hebben?
10 Ze hebben tot op de dag van vandaege gien berouw
toond, hebben heur niet ofschrikken laoten en hebben mien veurschriften en
wetten, die ik jim en jim veuroolden veurhullen hebbe, niet naoleefd.
11 Daorom – dit zegt de Heer van de hemelse machten,
de God van Israël: Ik bin vaastebesleuten om onheil over jim te brengen, ik zal
alle Judeeërs uutroeien.
12 De overlevenden van Juda, die vaastebesleuten weren
om naor Iegypte uut te wieken, za'k in Iegypte wegraeken laoten, van groot tot
klein. Zi'j zullen valen deur et zweerd of van honger ommekommen. Heur naeme
zal as een vluuk bruukt wodden en ze zullen bespot wodden en alderaosie wekken.
13 Ik zal heur die in Iegypte wonen straffen zoas ik
Jeruzalem straft hebbe, mit et zweerd, de honger en de pest.
14 D'r zal van de overlevenden van Juda, die naor
Iegypte uutweken binnen, gien vlochteling naor Juda weerommekommen, hoe slim
zi'j ok gunteren om weeromme te kommen en d'r opni'j te wonen. Ze kommen niet
weeromme, op een inkelde vlochteling nao."
15 Mar de Judeeërs die in Boven-Egypte woonden, de
manluden, die wussen dat heur vrouwluden wierook veur aandere goden braanden,
en de vrouwluden zels, die as een grote klofte opkommen weren, zeden doe tegen
Jeremia:
16 "Wi'j geven gien geheur an wat jow in de naeme
van de Heer tegen oons zegd hebben.
17 Wi'j doen oonze geloften gestaand, wi'j blieven
veur de keuninginne van de hemel wierook branen en wi'j blieven heur wienoffers
brengen. Dat deden wi'j, oonze veuroolden, oonze keunings en leiders ok in de
steden van Juda en de straoten van Jeruzalem. Doe hawwe meer as genoeg te eten;
we weren gelokkig en bleven vri'jweerd van onheil.
18 Mar sund we d'r mit ophullen binnen, hewwe gebrek
an alles en kowwe omme deur et zweerd en de honger."
19 En de vrouwluden zeden: "Wi'j hebben veur de
keuninginne van de hemel wierook braand, wi'j hebben heur wienoffers brocht en
koeken mit heur petret bakt, mar dat gebeurde vanzels mit weten van oonze
manluden."
20 Jeremia zee tegen de Judeeërs, de manluden en
vrouwluden die him dit bescheid gavven:
21 "De Heer is niet vergeten dat jim, jim
veuroolden, jim keunings, leiders en de rest van de bevolking in de steden van
Juda en de straoten van Jeruzalem wierook braand hebben. Et staot him nog
levendig veur de geest.
22 De Heer kon jim niet meer verdregen vanwegens jim
kwaolike praktieken en gruwelike daoden. Daoromme is jim laand de woesteni'je
wodden die et now is, een alderheiselikst plak waor gieniene meer woont,
waorvan de naeme as een vluuk bruukt wodt.
23 Omreden jim deur wierook te branen tegen de Heer
zundigd hebben, him niet geheurzem west binnen en zien veurschriften, wetten en
bepaolings niet naoleefd hebben, daorom is dat onheil jim overkommen."
24 En Jeremia vervolgde tegen de Judeeërs en heur
vrouwluden: "Luuster naor de woorden van de Heer, Judeeërs in Iegypte!
25 Dit zegt de Heer van de hemelse machten, de God van
Israël: Jim en jim vrouwluden hebben die geloften daon en bin die ok naokommen.
Jim zeggen: “wi'j hebben de geloften oflegd dawwe veur de keuninginne van de
hemel wierook branen zollen en dawwe heur wienoffers brengen zollen. Wi'j
kommen oonze geloften nao.” Dat moej'm veural doen, komme jim geloften mar nao!
26 Mar, Judeeërs in Iegypte, luuster dan wel naor de
woorden van de Heer. Ik zwere bi'j mien grote naeme, zegt de Heer, dat d'r
nargens in Iegypte nog Judeeërs wezen zullen die mien naeme bruken in de eed:
“zo waor as God, de Heer, leeft.”
27 Ik bin op heur ongelok uut, niet op heur gelok. Alle J