Hosea

in een

Stellingwarver vertaeling

Et boek Hosea is et eerste boek van de verzaemeling van de zonuumde Twaelf Profeten. Disse verzaemeling van profeteboeken is vermoedelik in de vierde of dadde ieuw v.Chr. ontstaon. Et boek is nuumd naor een profeet die optrad van omdebi'j 750 tot 725 v.Chr., tiedens de regering van Jerobeam II en zien opvolgers in et noordelike keuninkriek Israël. Over Hosea zien leven is mar weinig bekend; wat in kepittel 1-3 over de profeet verteld wodt, blift bi'j wat vaege andudings.

De tekst van Hosea wodt algemien tot de muuilikste van de Hebreeuwse biebel rekend. Pattie nemen an dat et boek in zien vorm van vandaege-de-dag et et risseltaot is van een perces van redaktionele bewarkings. Zi'j nemen an dat de laeste bewarkings ofkomstig binnen van een Judese redakteur.

Et boek Hosea het verschillende soorten profetische teksten, zoas anklachten, strafaankondigingen, heilsorakels en een boetelied. In de eerste drie kepittels bin dissen inbedded in een symbolisch verhael waorin de profeet een heufdrolle speult. In et boek wisselen proza en poëzie mekeer of. De stiel is meerstal ienvooldig, seins lyrisch en beeldriek. De toon is pattietoeren foel, hatstochtelik en bitter. Et taelgebruuk is hier en daor schokkend en drekt. Et centraole thema van et boek is de relaosie tussen God en Israël. Disse relaosie wodt in de tekst meerstal veursteld as een liefdesrelaosie, waorin de vrouw (Israël) ontrouw is an de man (God). De ontrouw van Israël komt tot utering in de verering van ofgoden, in sociaol onrecht en in et vertrouwen op de butenlaanse mogendheden Assyrië en Iegypte. God maekt zien geliefde een protte verwieten, mar ondaanks alles blift hi'j van Israël holen en perbeert hi'j heur weeromme te winnen. De funktie van et boek is om de toeheurders op te roepen tot inkeer en volledige toewijding an God.

In Hosea bin twie patten te onderscheiden. In kepittel 1-3 wodt God zien anklacht tegen en zien belofte an et ontrouwe Israël inbedded in een twietal verhaelen over een relaosie tussen de profeet en een ontrouwe vrouw, as symbool van de relaosie tussen God en Israël. Kepittel 4-14 vervolgt mit een riegel indringende en belend formuleerde profetieën. Dissen bin rond et centraole thema groepeerd en kennen gien dudelik verhael- of tiedsverloop.

Vertaeling van de Biebel (NBG 2004)

deur Piet Bult uut Ni’jberkoop

Hosea 1

01 Dit bin de woorden die de Heer richtte tot Hosea, de zeune van Beëri, doe Uzzia, Jotam, Achaz en Hizkia in Juda regeerden, en Jerobeam, de zeune van Joas, keuning was in Israël.

Israël zien ontrouw

02 Zo begon de Heer te praoten tegen Hosea.

De Heer zee tegen him: "Trouw een overspeulige vrouw en verwek kiender bi'j heur, want et laand maekt him schuldig an overspel deur him van de Heer of te keren."

03 Doe trouwde Hosea mit Gomer, de dochter van Diblaïm. Zi'j wodde zwanger en gaf him een zeune,

04 en de Heer zee tegen Hosea: "Nume him Jizreël, want bi'jkotten za'k et keuningshuus van Jehu te verantwoording roepen veur de moren bi'j Jizreël en een aende maeken an et keuningschop in Israël.

05 Op die dag za'k Israël zien waopentuug breken in de vallei van Jizreël."

06 Gomer wodde opni'j zwanger en kreeg een dochter. Doe zee de Heer tegen Hosea: "Nume heur Lo-Ruchama, want ik zal mi'j niet nog es over et volk van Israël ontfarmen – asof ik heur de hieltied vergeven moeten zol.

07 Mar over et volk van Juda za'k mi'j wel ontfarmen; ik, de Heer, heur God, zal heur vri'j maeken deur mien macht, niet deur et geweld van boge en zweerd of deur peerden en ruters."

08 Doe Gomer Lo-Ruchama niet langer de bost gaf, wodde zi'j weer zwanger en kreeg een zeune.

09 Doe zee de Heer: "Nume him Lo-Ammi, want jim bin mien volk niet meer en ik zal d'r veur jim niet meer wezen."

Hosea 2

01 Mar iens zullen de kiender van Israël talriek wezen as de zaandkorrels an de zee, die niet te meten en niet te tellen binnen. En waor tegen heur zegd is: "Jim bin mien volk niet meer," zullen ze weer kiender van de levendige God nuumd wodden.

02 Dan zullen de kiender van Juda en de kiender van Israël weer bi’jenneer kommen en iene leider anstellen. Op de dag dat God zels zi'jen zal, op de grote dag van Jizreël, zullen ze uut de eerde opkommen.

03 Dan numen jim je breurs weer Ammi en je zusters weer Ruchama.

Israël zien ontrouw beantwoord mit liefde

04 Klaeg jim moeke an! Klaeg heur an! Want zi'j is mien vrouw niet meer en ik bin heur man niet meer. Laot ze die waegenloopse smuk votdoen van heur gezichte, de tekens van overspel tussen heur bosten weghaelen.

05 Aanders za'k heur uut de kleren helpen, heur zo naekend staon laoten as doe ze geboren wodde; aanders maek ik heur onvruchtber as een woestijn, as een laand van grote dreugte, en laot ik heur ommekommen van dust.

06 Ok ontferm ik mi'j niet over heur kiender, want ze bin geboren uut overspel.

07 Heur moeke was ommes overspeulig; de vrouw die heur dreugen het leefde in schaande. Zi'j zee: "Ik gao aachter mien minnaars an, want zi'j zorgen veur mien eten en drinken, veur wolle en vlas, olijfeulie en wien."

08 Daorom za'k heur mit een stiekelhede de weg versperren, mit een mure za'k heur insluten, zodat zi'j niet meer op pad gaon kan.

09 As ze dan aachter heur minnaars an gaon wil kan ze heur niet berieken; ze zuukt mar kan heur niet vienen. Dan zal ze zeggen: "Ik gao weeromme naor mien eigen man, want doe ha'k et beter as now."

10 Zi'j beseft niet dat ik et was die heur koren, wien en eulie gaf. Et zulver en goold da'k heur gaf, wodde besteded an een Baälsbeeld.

11 Daorom za'k, as et tied is veur de oogst, mien koren en mien wien weerommenemen; ok mien wolle en mien vlas, waormit zi'j heur naekendhied bedekken moet, za'k weerommehaelen.

12 Ik zal heur de kleren van et lief roppen waor heur minnaars bi'j binnen, en gieniene die heur uut mien greep redden kan.

13 An alle daegen dat zi'j feestviert, heur belangrieke feestdaegen, ni'jemaone en sabbat, an al heur feestvreugde za'k een aende maeken.

14 Ik verwoest heur wienstok en heur viegeboom, waorvan zi'j zee: "Et bin kedo's die mien minnaars mi'j geven hebben." Ik laot ze verwilderen en geef ze an de dieren.

15 Ik zal heur straffen veur de feesten die ze an de Baäls wi’jdde en waorop zi'j heur offers brocht; opdost mit ringen en halssieraden leup ze aachter heur minnaars an. Mar mi'j vergat ze – zegt de Heer.

16 Daorom za'k heur mitlokken naor de woestijn en dan tegen heur hatte praoten.

17 Daor za'k heur droevetunen an heur weerommegeven, et Achordal maek ik tot een poort van hope. En zi'j zal mien liefde beantwoorden as in de tied van heur jonkhied, as op de dag dat zi'j wegtrok uut Iegypte.

18 Dan, op die dag – zegt de Heer –, zuj' zeggen: "Ie bin mien man," en daorbi'j is gien waanklaank meer te heuren.

19 De naemen van de Baäls zuj' niet meer in de mond nemen, ze zullen niet langer heurd wodden.

20 Op die dag sluut ik veur mien kiender een verbond mit de dieren van et veld en mit alles wat vligt en kropt. Ik maek een aende an et geweld van boge en zweerd in heur laand, zodat ze in rust en vrede leven kunnen.

21 Ik zal je veurgoed tot mien vrouw maeken, ik zal je hecht an mi'j verbienen, deur liefde en ontfarming.

22 Mien vrouw zuj' wezen, want ik beloof je trouw, en ie zullen de Heer toewi’jded wezen.

23 Op die dag – zegt de Heer –

za'k bescheid geven.

Dan antwoord ik de hemel

en de hemel antwoordt de eerde,

24 en de eerde geft bescheid an koren, olijfboom en wienstok,

en zi'j antwoorden Jizreël,

25 want et laand zi'je ik in mit mien volk.

Over Lo-Ruchama za'k mi'j ontfarmen,

Lo-Ammi nume ik weer mien volk,

en dan antwoordt hi'j: "Mien God."

Hosea 3

Israël zien liefde ofdwongen

01 De Heer zee tegen mi'j: "Hebbe opni'j een vrouw lief, een vrouw die ondaanks de liefde van heur man toch overspeulig is, krek zoas de Heer de Israëlieten liefhet hoewel zi'j heur op aandere goden richten en uut binnen op et lekkers in heur tempels."

02 Ik kocht zoe'n vrouw veur de pries van vuuftien sjekel zulver en aanderhalve ezelslast gaste.

03 Ik zee tegen heur: "Ie zullen een hiele tied in huus blieven moeten, ie zullen gien overspel plegen kunnen en je mit gien man inlaoten. Ok ik zal niet mit je slaopen."

04 Zo zullen de Israëlieten een hiel schoft versteuken blieven van keuning en leiders, van offers en gewi’jde stienen, van oraokels en huusgoden.

05 Dan zullen zi'j weer gunteren naor de Heer, heur God, en heur keuning David; en bi’j slot van zaeke keren zi'j vol ontzag weeromme naor de Heer en zien zegen.

Hosea 4

Anklacht tegen volk en priesters

01 Luuster naor de woorden van de Heer, Israëlieten! De Heer voert een geding tegen de inwoners van dit laand, want zi'j kennen gien eerlikhied meer en gien liefde, en mit God bin ze niet meer vertrouwd.

02 Et is ien en al meinied en bedrog, niks as moord, diefstal en overspel; et iene bloedbad volgt op et aandere.

03 Daorom is et laand in rouw dompeld en bezwieken al zien inwoners, mit de dieren van et veld en alles wat vligt; alderdeegst de vissen in zee starven uut.

04 Mar laot gieniene een anklacht indienen en roep mekeer niet op et mattien. Tegen jow, priester, richt ik mien anklacht!

05 Op klaorlochte dag zuj' stroffelen, en naachs sleep ie een profeet mit in je val. En je moeke za'k verdistreweren laoten.

06 Mien volk komt omme deurdat et niet mit mi'j vertrouwd is. Ie wollen et niet mit mi'j vertrouwd maeken, daorom wi'k niks meer mit jow te maeken hebben: ie zullen mi'j niet meer as priester dienen. Ie hebben de wet van je God verweerloosd, daorom za'k jow kiender versloeren laoten.

07 Hoe talrieker de priesters wodden, des te meer zundigden ze tegen mi'j. Mar ik zal heur anzien verruilen veur schaande.

08 Ze teren op de zunden van mien volk en gunteren naor nog meer.

09 Ik zal volk en priesters over iene kaom scheren: ik zal heur wangedrag bestraffen, heur misdaoden za'k vergellen.

10-11 Ze zullen eten mar niet zae raeken, overspel plegen mar gien naokommelingen verwekken. Want ze hebben de Heer verlaoten en vereren now ontucht en wien, waordeur et verstaand beneveld raekt.

12 Mien volk vragt een stok hoolt, uut stokkies lezen zi'j de toekomst of. Ze bin bezeten van ontucht en keren heur of van heur God.

13 Ze brengen offers op de bargtoppen en branen wierook op de heuvels en onder ekkelboom, klaeterjaeger en terebint, want in heur schaad is et smoek. Vandaor dat jim dochters overspel plegen en jim schoondochters ontrouw binnen!

14 Mar jim dochters za'k heur overspel niet toerekenen, jim schoondochters za'k niet straffen veur heur ontrouw, want zels gaon jim mit hoeren mit en brengen offers in gezelschop van tempelhoeren. Zo gaot een volk zonder verstaand naor de barrebiesies.

15 As ie zo trouweloos binnen, Israël, maek dan Juda temeensen niet mit schuldig. Kom niet naor Gilgal, trek niet naor et goddeloze Betel, en zweer daor niet: "Zo waor de Heer leeft!"

16 Israël verzet him as een stiemse koe. Zol de Heer et dan weiden willen, as een laom in et vri'je veld?

17 Et volk van Efraïm het him vergooid an ofgodebeelden – laot et mar!

18 Zi'j bin heur kaeter nog niet kwiet of ze haosten heur al naor de hoeren. Kiek heur hatstocht branen, heur vosten bin gek op schaande.

19 Mar iene warvelstorm zal heur mitsleuren. Mit al dat offeren zullen ze bedreugen uutkommen.

Hosea 5

Oordiel over de leiders

01 Luuster, priesters! Heur toe, ooldsten van Israël! Leden van et hof, luuster andachtig! De rechtspraoke is toch an jim toevertrouwd? Mar in Mispa hej'm mien volk in de valle lokt, op de Tabor je netten veur heur uutspreided;

02 een diepe koele van ontrouw hej'm greuven. Mar ik zaj'm leren, allemaole!

03 Ik kende Efraïm, Israël lag mi'j nao an et hatte; mar now is Efraïm overspeulig wodden, Israël het heur besmeurd.

04 Heur daoden verhinderen heur weeromme te keren naor heur God: zi'j bin bezeten van ontucht, waordeur de Heer een vremde veur heur wodden is.

05 Israël zien grootsighied zal tegen himzels getugen, Efraïm komt deur zien wandaoden te valen; alderdeegst Juda wodt in zien val mitsleept.

06 As ze dan mit heur schaopen, geiten en runder op weg gaon om de Heer te zuken, zullen ze him niet vienen: hi'j zal him veur heur verburgen holen.

7 Zi'j bin de Heer ontrouw west en hebben basterdkiender grootbrocht. Mar veur ni'jemaone wodden ze mit heur akkers opeten.

08 Blaoze de ramshoorn in Gibea, stikke de trompet in Rama, slao alarm in Betel: "Te waopen, Benjamin!"

09 Efraïm zal een schrikbeeld wodden as de dag van de vergelling komt; wat ik over de stammen van Israël ofkondig is niet meer te keren.

10 Now al stillen de Judese bevelhebbers heur laandhonger. Mar ik stot mien lelkens as een vloed over heur uut.

11 Efraïm wodt verdrokt en et recht wodt verkracht, omreden et volk onverstoorber aachter machten van niks an leup.

12 As zwölderi'je bin ik veur Efraïm, veur et volk van Juda as bienrotteri'je.

13 Doe Efraïm vernam hoe ziek et was, en Juda zien zwöllende wonnen zag, keerde Efraïm him tot Assyrië om hulpe te zuken bi'j keuning Kemphaan. Mar die kan gien genezing brengen, die het gien middel tegen heur kwaolen.

14 Want ik bin et die Efraïm anvaalt as een leeuw, as een starke leeuw keer ik mi'j tegen et volk van Juda: ikzels zal heur verscheuren, ik zal heur votslepen, en gieniene die heur redden kan.

15 Ik gao weeromme naor et plak waor ik wone, tot zi'j veur heur daoden boete daon hebben en mi'j weer zuken gaon. Deur de nood dreven zullen ze weer naor mi'j vraogen.

Hosea 6

Israël zien boetelied en God zien bescheid

01 "Kom, lao'we weerommegaon naor de Heer!

Hi'j het oons verscheurd, hi'j zal oons genezen;

de haand die sleug, zal oons verbienen.

02 Hi'j reddet oons nao twie daegen van de dood,

de dadde dag laot hi'j oons in de bienen kommen:

in zien naobi'jhied zullen wi'j leven.

03 Dan zuwwe him kennen,

d'r naor jaegen om de Heer te kennen.

Lieke wis as et morgens locht wodt zal hi'j kommen,

hi'j komt naor oons as zaachte regen,

as de mietiedsregen die deur de eerde opzeugen wodt."

04 Wat moet ik mit je beginnen, Efraïm? Wat moet ik mit je beginnen, Juda? Want jim liefde is as een morgendieze, as dauw die morgens vroeg verdwient.

05 Daorom he'k jim ommebrocht mit de woorden die ik zee, jim daelesleugen deur mien profeten; zo brak et volle locht van mien recht deur.

06 Want liefde wil ik, gien offers; mit God vertrouwd wezen is meer weerd as ieder offer.

07 Mar zi'j hebben et verbond mit mi'j schunnen, zoas iens in de stad Adam: daor weren ze mi'j al ontrouw.

08 Gilead is een bruuinust van misdaodigers, een stad vol bloedsporen.

09 De priesters liggen as een bende rovers op de loer, plegen moren op de weg naor Sichem. Gruwelik is et wat ze doen!

10 Bi'j et volk van Israël he'k vreselike dingen zien: Efraïm is overspeulig wodden, Israël het him besmeurd.

11 Ok ie, Juda, zullen oogsten waj' zi'jd hebben.

De hieltied a'k et lot van mien volk betere,

Hosea 7

01 de hieltied a'k Israël geneze, kommen Efraïm zien slechthied en Samaria zien zunden an et locht. De hieltied mar bedriegen! Dieven dringen de huzen binnen, buten uutroepelen roversbenden.

02 Et komt niet bi'j heur op da'k al heur zunden onthool; heur daoden zullen heur opbreken, want ik zie ze veur mien ogen gebeuren.

03 Mit heur zunden doen ze de keuning een protte wille, mit heur leugens vermaeken ze de leiders.

04 Ze bin allemaole lieke trouweloos. Heur hatstocht liekt op een ovend die deur een bakker zo hoge opstookt is, dat hi'j d'r niet meer henne hoeft om te kieken wiels hi'j et deeg kneedet en et riezen lat.

05 Op de feestdag van oonze keuning verhitten ze de leiders mit wien tot die d'r ziek van wodden, en ondertussen geft de keuning die verraoders een haand!

06 Zi'j loeren, zi'j spannen saemen, heur hatte is as een ovend: de hiele naacht smeult et vuur, om morgens vlammend op te laaien.

07 In et vuur van heur lelkens verteren ze heur vosten. Heur keunings kommen allemaole te valen. Mar gieniene van heur ropt tot mi'j.

08 Efraïm het him mit aandere volken mingd; hi'j is een misbaksel wodden.

09 Vremden hebben zien krachten verteerd, mar hi'j beseft et niet; zien haor is gries wodden, mar hi'j het et niet deur.

10 Hoewel de grootsighied van de Israëlieten tegen heur getuugde, bin ze niet naor de Heer, heur God, weerommekommen; ondaanks alles hebben ze heur niet tot him wended.

11 Efraïm is as een doeve, onneuzel en zonder verstaand: Iegypte roepen ze te hulpe, bi'j Assyrië zuken ze heur toevlocht.

12 Mar as ze nog es op weg gaon, za'k mien net over heur uutspreiden; ik hael ze daele, as voegels uut de locht. Ik zal heur straffen zoa'k heur ankondigd hebbe.

13 Onheil mag over heur kommen, want ze hebben mi'j in de steek laoten! Verdarf over heur, want ze bin tegen mi'j in opstaand kommen! Hoe kan ik heur vri'j maeken as ze mi'j in een kwaod daglocht stellen?

14 Ze roepen niet eerlik en oprecht tot mi'j, mar liggen te jammeren op heur bedde. Ze verminken heur lichem veur heur goden, smekend om koren en wien, en zo keren ze heur tegen mi'j.

15 Ik was et die heur een goeie leerschoele gaf, ik hebbe heur stark maekt, en krek tegen mi'j beraomen zi'j kwaodens.

16 Naor mi'j, de Allerhoogste, keren ze niet weeromme; ze bin as een boge zonder spankracht. Heur leiders zullen valen deur et zweerd, as straf veur heur onbeschaemde tael. Dan wodt in Iegypte de spot mit heur dreven.

Hosea 8

Wie wiend zi'jt zal storm oogsten

01 Zet de ramshoorn an je mond! Gieren cirkelen boven et volk van de Heer, want et het et verbond mit mi'j schunnen en is in opstaand kommen tegen mien wet.

02 Heur ze roepen: "Oe God, jow bin toch van oons? Wi'j bin jow Israël!"

03 Mar de Israëlieten wiezen of wat goed is, en daorom zal de vi'jaand heur aachtervolgen.

04 Zi'j hebben een keuning ansteld, mar buten mi'j omme, leiders keuzen zonder mi'j d'r in te kennen. Van heur zulver en goold hebben ze godebeelden maekt, mar veur niks.

05 Want je stierkalf wist je of, Samaria! Ok ik bin poer op je: zuj' dan gienertied tot zuverhied in staot wezen?

06 Dat kalf komt gewoon uut Israël, et is maekt deur een ambachtsman, een god is et niet! Nee, et kalf van Samaria zal verpulverd wodden.

07 Want wie wiend zi'jt zal storm oogsten. Et zaod brengt gien koren, en as et al vrucht dreegt dan geft et gien mael, en as et al mael geft dan wodt et deur vremden opeten.

08 Israël wodt opeten; deur de aandere volken wodt et beschouwd as een breuken kruke waor gieniene meer naor ommekikt,

09 omreden et heur vergooid het an Assyrië. Een wilde ezel hoolt him ofzonderd, mar et volk van Efraïm lopt mit zien liefde te koop.

10 Mar ok al zollen ze van de aandere volken alliend mar liefde kriegen, veur mi'j is now de maote vol. Ze krimpen al innenneer onder de drok van de machtige keuning van Assyrië.

11 Hoevule alters het Efraïm niet bouwd – mar om te zundigen! Alters die dienen om te zundigen!

12 Al schrief ik mien wetten in tienduzendvoold, ze bin veur heur as van een vremde.

13 Zi'j brengen mi'j offers om zels et vleis op te eten; veur mi'j het dat gien weerde. Now za'k heur wandaoden in rekinge brengen en heur zunden bestraffen: ze gaon weeromme naor Iegypte!

14 Israël is zien maeker vergeten; Israël het peleizen bouwd en Juda talrieke vestingsteden. Daorom za'k heur steden verbranen; vuur zal heur burchten verteren.

Hosea 9

Weeromme naor Iegypte

01 Wees mar niet zo vrolik, Israël, hool d'r mit op om zo te jubelen as de aandere volken: in overspel hej' je God verlaoten; ie weren altied uut op hoereloon, rondomme waor graon döst wodde.

02 Döskvloer en passetonne zullen heur niet langer goedgeunstig zind wezen, de wienoogst zal heur smerig tegenvalen.

03 Ze blieven niet in et laand van de Heer: Efraïm zal weerommekommen naor Iegypte, poeterig eten kriegen in Assyrië.

04 Et is as brood in een starfhuus: wie et et wodt poeterig. Zi'j zullen de Heer gien wienoffers brengen, et him mit heur offers niet meer naor 't zin maeken. Et brood stilt alliend nog mar heur honger, et komt et huus van de Heer niet in.

05 Wat moej'm dan nog op belangrieke feestdaegen of op feestdaegen te ere van de Heer?

06 En degenen die de ondergang ontlopen, vienen onderdak in Iegypte: greven genoeg daor in Memfis, veur heur en heur kostbere zulver. Stiekels en distels zullen heur en heur huzen overwoekeren.

07 Et is tied veur de ofrekinge, de tied van de vergelling is daor, laot Israël dat beseffen! Jim zeggen: "Die profeet is gek! Die man mit zien veurtiermeri’je het zien verstaand verleuren!" Ja, deur toedoen van al jim zunden en vi'jandighied.

08 De profeet die in dienst van God waekt over Efraïm, vint op al zien wegen hinderlaogen en stuit tot in et huus van zien God op vi'jandighied.

09 Ze bin diepe zonken, zoas destieds in Gibea. Now zal de Heer heur wandaoden in rekinge brengen en heur zunden bestraffen.

God zien oordiel over Israël zien ontrouw

10 As droeven in de woestijn, zo vun ik Israël,

jim veuroolden keurde ik as vroege viegen,

eerstelingen van de viegeboom.

Mar zi'j - zogauw ze in Baäl-Peor weren

wi’jdden zi'j heur an de god van de schaande.

Zi'j wodden lieke misselikmaekend as et veurwarp van heur liefde.

11 Efraïm zien luuster vervlogt, verdwient as een voegel:

d'r wodt gien kiend meer geboren,

d'r is gien zwangerschop meer, gien bevruchting.

12 Ok al brengen zi'j heur kiender groot,

kienderloos maek ik heur, gieniene blift over.

Groot onheil is heur pat as ik bi'j heur weg gao.

13 Efraïm, in mien ogen iens een jonge palm, plaant in een oase,

Efraïm moet now zien kiender an moordeners toevertrouwen.

14 - Ach Heer, geve heur toch ... ja, wat te geven? ...

geve heur een onvruchtbere schoot en verdreugde bosten. -

15 In Gilgal bleek mi'j heur slechthied, van doe of kreeg ik een hekel an heur.

Om heur wangedrag verjaeg ik heur uut mien huus.

Ik geef heur mien liefde niet meer: al heur leiders bin verleiders.

16 Valen is Efraïm: zien wottels verdreugd, een boom zonder vrucht.

Ok al kriegen zi'j nog kiender,

et kostberste uut heur schoot, ik breng et omme.

17 - Mien God zal heur ofwiezen

want zi'j hebben niet naor him luusterd.

Zi'j zullen ronddwaelen onder vremde volken. -

Hosea 10

01 Israël was een weelderige wienstok,

die volop vruchten brocht.

Mar hoe meer vrucht de wienstok dreug,

hoe meer d'r op de alters kwam;

en hoe rieker et laand,

hoe rieker versierd de gewi’jde stienen.

02 Zo bedrieglik is dat volk! Now zal et d'r veur boeten:

de Heer brekt heur alters of,

heur gewi’jde stienen slat hi'j kepot.

03 Dan zullen ze zeggen: "Wi'j missen een keuning!"

Mar wat zol een keuning nog veur oons doen kunnen:

wi'j hadden toch gienertied ontzag veur de Heer?

04 Keunings, ze praoten holle woorden,

zweren valse eden, sluten minne verdregen.

De rechtspraoke woekert as onkruud,

as een vergifplaante in de voren van een akker.

05 Et volk van Samaria zit in de zorgen,

is in de rouw om dat bollekalf in Betel,

en zien priesters raozen et uut

omreden zien glorie vervlogt:

06 et kalf wodt naor Assyrië sleept

as kedo veur keuning Kemphaan.

Wat een schaande is dat veur Efraïm,

wat een misrekinge van Israël!

07 Now wodt al ofrekend mit Samaria en zien keuning;

ze bin as wrakhoolt op de golven.

08 De offerhoogten wodden verwoest,

die plakken van verdarf, tekens van Israël zien zunde;

stiekels en distels zullen heur alters overwoekeren.

Dan roepen ze de bargen toe: "Bedekke oons!"

en de heuvels: "Vaal op oons daele!"

09 Al in Gibea gaf ie je over an zunden, Israël,

en sund die tied hej' daorin volhullen.

Zoj' dan now in Gibea ontzien wodden,

speerd waor misdaodigers straft wodden?

10 Ik hebbe besleuten heur te straffen:

vremde volken zullen tegen heur saemenspannen

om heur vaaste te bienen en heur bronnen leeg te drinken.

11 Efraïm was een ofrichte veerze, die gewillig döskte.

Doe ik heur mooie hals zag, docht ik:

Ik gao Efraïm inspannen, ik laot Juda ploegen, Jakob eggen.

12 Zi'je rechtveerdig! Oogst mit liefde! Ontginne ni'j laand!

Et is tied om de Heer te smeken,

dat hi'j naodert mit de regen van zien goedhied.

13 Mar jim ploegden wettelooshied

en oogstten onrechtveerdighied;

jim mossen de vrucht van leugens eten

omreden jim op je eigen inspanning vertrouwden,

op de kracht van je protte soldaoten.

14 Daorom zal et kriegsgeweld tegen jim losbreken,

al je vestings zullen verwoest wodden

zoas destieds Bet-Arbel deur Salman verwoest wodde:

moekes wodden doodsleugen, saemen mit heur kiender.

15 Dat het Betel jim andaon

om jim eigen diepe verdurvenhied.

Bi'j et eerste locht van de ni’je morgen

komt Israël zien keuning veurgoed te valen.

Hosea 11

01 Doe Israël nog een kiend was, ha'k et lief;

uut Iegypte he'k mien zeune wegroepen.

02 Hoe hadder as ze reupen wodden,

hoe meer ze heur eigen weg gongen.

Ze brochten offers an de Baäls

en braanden wierook veur godebeelden –

03 wiels ik et toch was die Efraïm et lopen leerde

en him op mien aarm nam.

Mar zi'j beseften niet dat ík heur verzorgde.

04 Zaachte leidde ik heur bi'j de teugels,

an koorden van liefde trok ik heur mit;

ik verloste heur van et jok om heur eten te laoten,

ik hul heur et voer alderdeegst nog veur.

05 Zollen zi'j niet naor Iegypte weerommegaon,

zol Assyrië niet over heur heersen,

now zi'j weigeren om naor mi'j weeromme te kommen?

06 Et zweerd zal huusholen in heur steden

en heur oraokelpriesters daeleslaon

om alles wat ze uutbruded hebben.

07 Mien volk bit him vaaste in zien ontrouw tegenover mi'j.

Al roepen ze tegen mi'j, de Allerhoogste,

ik zal heur lot niet lichter maeken.

08 Ach Efraïm, hoe zo'k je iens priesgeven kunnen?

Hoe zo'k je uutleveren kunnen, Israël?

Zo'k je priesgeven as Adma,

je ondergaon laoten as Seboïm?

Mien hatte wodt verscheurd,

deur baarmhattighied wo'k beweugen.

09 Ik zal mien argernis veren laoten

en Efraïm niet opni'j an 't verdistreweren slaon.

Want God bin ik, en gien meenske,

ik bin bi'j jim, ik bin heilig,

ik zal niet weer lelk wodden.

10 De Heer zal brullen as een leeuw en zi'j zullen him weer volgen.

As hi'j brult, kommen ze schruten weeromme van overzee,

11 as bange voegelties kommen ze uut Iegypte,

as doeven uut Assyrië.

Dan laot ik heur weer wonen in heur eigen huus

– zo zegt de Heer.

Hosea 12

Israël en zien veurvader Jakob

01 Efraïm het mi'j omsingeld mit leugens, et volk van Israël het mi'j bi'jsleuten mit bedrog. Mar Juda het nog een baand mit God en blift de Heilige nog trouw.

02 Efraïm bouwt op locht; et zuukt alderdeegst de schraole oostewiend op. Alle daegen weer staepelt et leugen op leugen en begaot et ni'je gewelddaoden. Mit Assyrië sluten zi'j een verbond, Iegypte bieden ze olijfeulie an.

03 De Heer voert een geding tegen Juda; hi'j zal Jakob om zien wangedrag bestraffen, zien misdaoden zal hi'j him vergellen.

04 Al in de moekeschoot het hi'j zien breur beetneumen, en in de kracht van zien leven frosselde hi'j mit God.

05 Hi'j frosselde mit een engel en overwun; onder traonen smeekte hi'j him om een geunst. In Betel vun God him, daor praotte hi'j al tegen oons.

06 Hi'j is de Heer, de God van de hemelse machten; Heer is zien naeme!

07 Keer veurgoed weeromme naor die God. Laot je leiden deur liefde en recht. Blief alsmar hopen op je God.

08 Dat haandelsvolk het altied een valse weegschaole bi'j de haand, et is gek op ofzetteri'je.

09 Heur Efraïm zeggen: "Mar ik bin toch riek wodden? He'k mi'j gien anzien verwurven? Wist mien weenst seins op wat kwaoliks dat de naeme van zunde verdient?"

10 Mar ik, de Heer, bin je God al sund Iegypte, en ik laot je opni'j in tenten wonen, as in de tied van oonze ontmoeting.

11 Ik hebbe tegen de profeten praot en een protte visioenen geven; deur mien profeten he'k je een spiegel veurhullen.

12 Was Gilead al misdaodig, Efraïm is nog dieper valen: al die stiere-offers in Gilgal! En al die alters, as stienbulten an de raand van een ploegde akker!

13 Jakob vlochtte naor Aram; Israël wodde knecht om een vrouw te kriegen, om een vrouw hude hi'j de schaopen.

14 Deur een profeet leidde de Heer Israël uut Iegypte vot, deur een profeet wodde Israël huded.

15 Hoe diepe het dit volk zien Heer zeer daon! Mar et bloed an Efraïm zien hanen zal de Heer him toerekenen, en de belediging die Efraïm him andee zal hi'j vergellen.

Hosea 13

Israël zien aende

01 As de stamme Efraïm him heuren leut, beefde iederiene; hi'j hadde groot gezag in Israël. Doe maekte hi'j him schuldig an de verering van Baäl, en daormit tekende hi'j zien doodvonnis.

02 Toch bleven ze zundigen: zi'j maekten een godebeeld. En mit heur zulver maekten ze nog meer beelden, naor eigen smaek, niet meer as et wark van ambachtsluden. Et volk zegt van heur: Meensken die offeren, tuten kalver!

03 Daorom zullen zi'j wodden as een morgendieze, as dauw die morgens vroeg verdwient, as kaf dat votblaosd wodt van de döskvloer of as rook uut een trekgat.

04 Mar ik, de Heer, bin je God al sund Iegypte, en mit aandere goden maj' je niet inlaoten; buten mi'j is d'r gieniene die je reddet.

05 Ik hebbe naor je ommekeken in de woestijn, in de dreuge woesteni'je.

06 Ik hebbe heur op weidegrond brocht en ze raekten zae. Mar doe ze ienkeer zae weren, wodden ze eigenwies en dri'jden mi'j de rogge toe.

07 Daorom bin ik naor heur op jacht gaon as een leeuw, as een paanter lig ik langs de weg op de loer.

08 Ik vaal heur an as een berin die van heur jong beroofd is. Ik sniede heur bostkasse eupen, as een leeuwinne versliende ik heur. Wilde dieren zullen heur verscheuren.

09 Et wodt je noodlottig, Israël, daj' op mi'j anwezen binnen!

10 Waor is die keuning van je now? Hi'j zol je toch redden, je steden bescharmen? En je heersers? Ie hebben toch om een keuning en om leiders vraogd?

11 Ik hebbe je keunings geven in mien lelkens – en in mien argernis nam ik ze weer weg.

12 Efraïm zien misdaoden bin bundeld en zien zunden blieven beweerd.

13 As de baorenswenen kommen, is hi'j et domme kiend dat, as et zoveer is, de weg uut de baarmoeder niet wet te vienen.

14 Waorom zo'k heur dan vri'jkopen uut de macht van et doderiek of verlossen van de dood? Dood, zi'je de pest om je henne! Doderiek, waor bin je kwellings? Ik kenne gien medelieden meer.

15 Zo veurspoedig as Efraïm was te midden van zien breurs ... as de oostewiend komt, ja, as de Heer de wiend uut de woestijn opstikken lat, dan zullen zien bronnen opdreugen, zien waeterputten dreuge valen. Alles wat van weerde is, wodt uut zien schatkaemer roofd.

Hosea 14

01 Samaria is schuldig, omreden et in opstaand is kommen tegen zien God. De manluden zullen verdistreweren in de stried, heur kleine kiender zullen doodsleugen wodden, heur zwangere vrouwluden eupensneden.

Israël zien twiede bluui

02 Keer weeromme, Israël, naor de Heer, je God! Deur je eigen wandaoden bi'j' te valen kommen.

03 Kom mit woorden van berouw en keer weeromme naor de Heer. Zeg tegen him: "Vergeef oons al oonze misdaoden. Neem wat goed is van oons an. As offer brengen wi'j jow oprechte woorden.

04 Oonze redding verwaachten we niet langer van Assyrië, op peerden en striedwaegens zuwwe niet meer vertrouwen, wawwe zels maekt hebben niet meer oonze god numen. Ommes, bi'j jow vint een wees ontfarming!"

05 Ik geneze heur van heur ontrouw,

mien hatte gaon naor heur uut.

Mien argernis he'k veren laoten.

06 Ik zal veur Israël wezen as de dauw.

Et zal bluuien as een lelie,

wottelen as een ceder op de Libanon;

07 zien jonge lotten zullen uutlopen.

Et zal as een prachtige olijfboom pronken

en roeken as de ceders op de Libanon.

08 Dan is et weer goed om in zien schaad te wezen,

d'r wodt weer koren verbouwd.

Et zal bluuien as een wienstok,

beroemd wezen as de wien van de Libanon.

09 Dan zegt Efraïm: "Wat he'k nog mit ofgoden te maeken?

Ik wil zien liefde beantwoorden, mien oge op him richten.

Dan bin 'k as een cipres, de hieltied gruun;

et bin jow vruchten die ik drege."

10 Wie inzicht het deurgrondt disse woorden, wie wies is nemt ze te hatte. Want de wegen van de Heer bin recht: wie rechtveerdig is verlaot ze niet, mar wie him verzet komt te valen.