2 Korintiërs

 

in een

Stellingwarver vertaeling

 

 

 

 

 

 

 

De tekst die overleverd is as de twiede brief van de apostel Paulus an de gemiente in Korinte, is riekaans saemensteld uut patten van verschillende brieven van Paulus. De overgangen wodden seins opiens (6:14-7:1) onderbreuken (6:3-13 en 7:2-4), d'r bin grote verschillen in de toon te bespeuren (7:2-16) en d'r is een opmarkelike herhaeling van de thematiek in de heufdstokken 8 en 9. De patten waoruut 2 Korintiërs saemensteld is, bin riekaans niet lange nao mekeer schreven, meugelik allemaole nog in et jaor 56.

In 2:1-13 herinnert Paulus de Korintiërs an een bezuuk dat hi'j –riekaans vanuut Efeze- an de gemiente brocht het, een bezuuk dat op een mislokking uutdri’jd is. Weeromme in Efeze het Paulus de Korintiërs een brief stuurd waorin hi'j zien verdriet over de gebeurtenissen uterde (2:3-4, 7:8 en 7:12). Disse brief, die pattietoeren anduded wodt as de 'traonebrief', is verleuren gaon. De heufdstokken 8 en 9 gaon over een kollekte veur de kristelike gemiente in Jeruzalem. Omreden de infermaosie in beide heufdstokken bi'jkaans identiek is, liekt et niet slim annemelik dat ze oorspronkelik bedoeld binnen as patten van eenzelde brief. Vermoedelik is heufdstok 9 ooit as appatte brief verstuurd. Vanof heufdstok 10 veraandert de toon van Paulus drastisch. Uut hiel 10-13 bliekt dat hi'j aldermeenst gelokkig is mit de berichten die hi'j ondertussen weer over de gemiente kregen het, wiels hi'j him in 7:2-16 nog positief over de gemiente uutlaoten hadde. Krek as bi'j heufdstok 9 kan vermoed wodden dat de heufdstokken 10-13 as een appatte brief verstuurd binnen, as reaktie op ontwikkelings die d’r nao et versturen van 1-8 en 9 west hebben. As de verschillende patten tot ien gehiel gadderd binnen, is niet meer vaaste te stellen.

2 Korintiërs kan daelezet wodden as een retorische brief die een protte lange zinnen kent en een protte theologisch taelgebruuk. Opvalend bin de kotte vraogen en antwoorden die Paulus bruukt om op besliste wieze zien tegenstaanders te bestrieden (zie bi'jglieks 11:22-23).

In de heufdstokken 1-7 perbeert Paulus, nao de vervelende gebeurtenissen rond zien bezuuk die anleiding gavven tot de 'traonebrief', weer toenaodering tot de gemiente te zuken. Hoewel hi'j naodrokkelik zegt dat hi'j himzels niet opni'j anpriezen wil, is et dudelik dat hi'j zien eigen apostelambt mit vaosie verdedigt. In heufdstok 3 vergeliekt hi'j zien wark mit dat van wat Mozes veur et volk Israël daon het, in heufdstok 4 en 5 beschrift hi'j et apostelambt as een alsmar lieden dat beloond wodt mit een iewig leven bi'j God. Mar de verzoenende holing van Paulus voert de boventoon en hi'j zegt dan ok groots te wezen op de gemiente en zien vertrouwen in de gemienteleden. Paulus ropt de Korintiërs in de heufdstokken 8-9 op om mit gulle haand te geven an de kollekte veur Jeruzalem. Uut de herhaeling van de oproep kan opmaekt wodden dat ze hieran eerder gien gevolg geven hadden.

In 10-13 trekt Paulus opiens fel van leer tegen 'schienapostels' die invloed op de Korintiërs kregen hebben. Ok hier verdedigt hi'j zien apostelschop, mar de toon is vule scharper as in et veurofgaonde. Hi'j besluut de brief mit et uutspreken van de hope dat et tussen him en de gemiente goed kommen zal.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vertaeling van de Biebel (NBV 2004)


deur Piet Bult uut Ni’jberkoop, AD 2005

2 Korintiërs 1.

De twiede brief an de Korintiërs.

01 Van Paulus, apostel van Christus Jezus deur de wil van God, en van oonze breur Timoteüs. An de gemiente van God in Korinte en an alle heiligen in hiel Achaje.
02 Genaode is mit jim en vrede van God, oonze Heit, en van de Heer Jezus Christus.
03 Prezen is de God en Heit van oonze Heer Jezus Christus, de Heit die him over oons ontfarmt, de God die oons de hieltied troost
04 en oons in al oonze ellende moed geft, zodat wi'j deur de troost die wi'jzels van God kregen, aanderen in al heur ellende moed geven kunnen.
05 Zoas wi'j volop patten in et lieden van Christus, zo patten wi'j ok volop in de troost die God oons deur Christus geft.
06 Ondervienen we tegenspoed, dan is et zodaj’m anvieterd en redded wodden. Wowwe anvieterd, dan is et zodaj’m de moed kriegen om vol te holen in etzelde lieden as wi'j ondergaon.
07 De hope die wi'j veur jim hebben het een degelik follement: we weten dat zoas jim patten in oons lieden, jim ok patten in de troost die oons geven wodt.
08 Jim moe'n weten, breurs en zusters, dat de tegenspoed die we in Asia deurstaon mossen, uutzunderlik groot was. We hadden et zwaor te verneren, zo zwaor dat et oonze krachten te boven gong. We weren bange veur oons leven,
09 we weren d'r alderdeegst wis van dat et doodvonnis al over oons uutspreuken was. Mar krek dat, leut oons begriepen dawwe niet op oonszels vertrouwen moeten, mar allienig op de God die de dooien opwekt,
10 die oons redded het en oons opni'j redden zal uut eenzelde doodsgeveer. Op him hebben we oonze hope vestigd: hi'j zal oons de hieltied redden.
11 En jim bin oons ok tot steun, deur veur oons te bidden. Zo klinkt uut een protte monden de daankzegging veur de geunst die hi'j oons bewezen het.

Wiezigde reisplannen.

12 Hier kuwwe groots op wezen: oons geweten kan getugen dawwe oons rondomme in disse wereld, en veural bi'j jim, leiden laoten hebben deur de eerlikhied en de zuverhied die God van oons verlangt, dawwe niet leided wodden deur de wieshied van disse wereld, mar deur God zien genaode.
13 Wat jim in oonze brieven lezen en d'r uut begriepen, hewwe ok krek zo bedoeld. Ik hope daj’m es hielendal begriepen zullen
14 waj’m al veur een pat begrepen hebben, jommes daj'm op de dag van oonze Heer Jezus groots op oons wezen kunnen, zoas wi'j op jim.
15 Ik hadde wat dat anbelangt alle vertrouwen in jim en hadde jim daorom graeg niet ienkeer, mar twiekeer mit een bezuuk bliede maekt.
16 Et was mien bedoeling om via jim naor Macedonië te reizen en dan vanuut Macedonië weer naor jim weeromme te kommen, om dan deur jim op weg naor Judea hulpen te wodden.
17 Was dit inderdaod een lichtveerdig veurnemen? Kommen al mien plannen warkelik vot uut wispelturighied, zodat ik et iene mement ja zegge en et aandere mement nee?
18 Zo waor as God trouw is, as ik ja tegen jim zegge dan bedoel ik ok ja, gien nee.
19 De Zeune van God, Jezus Christus, die wi'j, Silvanus, Timoteüs en ik, an jim verkondigd hebben, was ommes ok niet iene die ja zee en nee bedoelde. Hi'j belichemt et ja.
20 In him wodden alle beloften van God inlost; en daorom is et ok deur him dawwe amen zeggen, tot God zien ere.
21 Et is God die jim en oons Christus as follement geft, die oons allemaole zalfd het,
22 waormarkt het as zien eigendom en oons as veurschot de Geest geven het.
23 Ik roepe God op as mien getuge, ik zwere bi'j mien leven da'k van een twiede bezuuk an Korinte ofzien hebbe om jim te speren.
24 Ik bedoele dit: wi'j willen niet over jim geleuf de baos speulen, mar krek bi'jdregen an jim bliedschop. Jim hebben langelaeste een vaast geleuf.



2 Korintiërs 2.

01 Ik hadde mezels dus veurneumen om jim niet opni'j zoe'n verdrietig bezuuk te brengen.
02 Want as ik jim verdriet doe, wie moet mi'j dan bliede maeken? Toch allienig jim – en jim zollen now krek verdriet deur mi'j hebben.
03 Dat is ok krek wat ik jim schreven hebbe: ik wol niet da’k bi'j mien bezuuk verdriet van jim hebben zol, wiels jim mi'j krek bliede maekt moeten hadden. En ik had d'r alle vertrouwen in daj’m allemaole in mien bliedschop patten zollen.
04 Doe ‘k jim schreef wa'k wat in de loege en stonnen de traonen mi’j in de ogen. Ik wol jim niet zeer doen, mar jim weten laoten hoe slim a’k jim liefhebbe.
05 As d'r iene is die mi'j verdriet daon het, dan het hi'j niet allienig mi'j verdriet daon mar tot op zekere hoogte – lao’k niet overdrieven – jim allemaole.
06 De straf die him deur de meerderhied van jim oplegd is, is zwaor genoeg west;
07 jim kunnen him now mar beter vergeven en anvieteren, aanders verlöst hi'j nog alle hope.
08 Daorom roep ik jim op om him weer in liefde an te nemen.
09 Ik hebbe jim ok schreven omreden ik te weten kommen wol aj’m mi'j warkelik in alles geheurzem binnen.
10 Aj'm him vergeven, doe ik et ok. En a'k him wat te vergeven hebbe, doe’k et omwille van jim, tegenover Christus.
11 We moe'n d'r jommes veur oppassen dat Saotan oons niet bruukt; zien plannen kennen we mar al te goed.
12 Doe ik in Troas kwam om et evangelie van Christus bekend te maeken, gaf de Heer mi'j daortoe goeie meugelikheden.
13 Mar ik vun gien rust, omreden ik mien breur Titus niet tegenkwam. Daorom he’k ze dagzegd en bin ‘k naor Macedonië vertrokken.

Et apostelschop.

14 Ik daank God dat hi'j oons, die iene binnen mit Christus, in zien triomftocht mitnemt en dat hi'j rondomme deur oons de kennis over him verspreided as een lodderein.
15 Wi'j bin de wierook die Christus braant veur God, liekegoed onder heur die redded wodden as onder heur die verleuren gaon.
16 Veur de laesten is et een verschrikkelike staank die tot de dood leided, veur de eersten een lodderein die leven geft. Wie is geschikt veur disse opdracht?
17 Wi'j bin niet as zovule aanderen, die an et woord van God verdienen willen; wi'j praoten d'r over in alle eerlikhied, in opdracht van God, tegenover him en in ienhied mit Christus.



2 Korintiërs 3.

01 Beginnen we oonszels weer an te rikkemederen? Of hewwe krek as pattie aanderen anrikkemedaosiebrieven veur of van jim neudig?
02 Jim bin zels oonze anrikkemedaosiebrief, in oons hatte schreven, mar veur iederiene te zien en te lezen:
03 jim bin zels een brief van Christus, deur oons opsteld, niet mit inkt schreven mar mit de Geest van de levendige God, niet in stienen plaeten grift mar in et hatte van meensken.
04 Dit vertrouwen kuwwe deur toedoen van Christus tegenover God uutspreken.
05 Niet dawwe vanuut oonszels zo bekwaom binnen dawwe dit as oons eigen wark zien kunnen; oonze bekwaomhied daanken we an God.
06 Hi'j het oons geschikt maekt om et ni'je verbond te dienen: niet et verbond van een schreven wet, mar dat van zien Geest. Want de letter maekt dood, mar de Geest maekt levend.
07 As, wat de dood brocht en mit letters in stien grift wodde, al mit zovule luuster verscheen dat et volk van Israël niet naor Mozes kieken kon deur de straolende glaans op zien gezichte – een glaans die verdween –,
08 zal dan wat de Geest brengt niet nog groter uutstraoling hebben?
09 As, wat tot veroordieling leidet al een grote uutstraoling het, dan het dat wat tot vri'jspraoke leidet dat nog des te meer.
10 De luuster van doe is niks in vergelieking mit de geweldige luuster van now.
11 As, wat verdwient al luuster het, gelt dat des te meer veur wat blift.
12 Dit is oonze hope, en daorom haandelen we in alle eupenhied
13 en biwwe niet as Mozes, die zien gezichte mit een sluier bedekte, zodat de Israëlieten niet zien konnen dat de glaans verdween.
14 Heur daenken verstarde, en dezelde sluier ligt tot op de dag van vandaege over et oolde verbond as et veurlezen wodt. Hi'j wodt allienig in Christus wegneumen.
15 Tot op de dag van vandaege ligt d'r een sluier over heur hatte, iederkeer as de wet van Mozes veurlezen wodt.
16 Mar iederkeer as iene tot de Heer komt, wodt de sluier wegneumen.
17 Now dan, mit de Heer wodt de Geest bedoeld, en waor de Geest van de Heer is, daor is vri'jhied.
18 Wi'j allemaole, die mit onbedekt gezichte de luuster van de Heer zien, zullen meer en meer deur de Geest van de Heer naor de luuster van dat beeld veraanderd wodden.



2 Korintiërs 4.

01 Omreden God oons in zien baarmhattighied disse opdracht geven het, verzaeken wi'j oonze plicht niet.
02 't Ligt eerder aanders, we hebben oons ofkeerd van stiekem gedoe: we gaon niet slim te wark, vervalsen et woord van God niet, mar maeken de waorhied eupenlik bekend. Zo bevelen we oons tegenover God an bi'j ieder zien geweten.
03 As d'r dan toch nog een sluier ligt over et evangelie dat wi'j bekend maeken, gelt dit allienig veur heur die verleuren gaon:
04 de ongeleuvigen, van wie de gedaachten deur de god van disse wereld verbliend binnen, waordeur ze et locht van et evangelie niet zien kunnen, de luuster van Christus, die et beeld van God is.
05 Wi'j vertellen niet over oonszels, wi'j vertellen dat Jezus Christus de Heer is en dawwe omwille van him jim knechten binnen.
06 De God die zegd het: "Uut de duusternis zal locht schienen," het in oons hatte et locht schienen laoten om oons te verlochten mit de kennis van zien luuster, die van et gezichte van Jezus Christus ofstraolt.

Et leven van vandaege-de-dag en de toekomstige luuster.

07 Mar wi'j bin allienig mar as een eerden pot veur disse schat; et moet dudelik wezen dat oonze machtige kracht niet van oonszels komt, mar van God.
08 We wodden van alle kaanten belaogd, mar raeken niet in et nauw. We wodden an et twiefelen brocht, mar raeken niet vertwiefeld.
09 We wodden vervolgd, mar wodden niet in de steek laoten. We wodden veld, mar gaon d'r niet an kepot.
10 We dregen in oons bestaon de hieltied et wegraeken van Jezus bi’j oons, zodat ok et leven van Jezus in oons bestaon zichtber wodt.
11 Wi'j levenden wodden altied omwille van Jezus an de dood priesgeven, zodat in oons starfelike bestaon ok et leven van Jezus zichtber wodt.
12 Zo is in oons de dood warkzem, en in jim et leven.
13 D'r stiet schreven: "Ik bleef vertrouwen, daordeur kon ik praoten." In datzelde vertrouwen praoten wi'j ok, omreden we geleuven
14 en weten dat hi'j die de Heer Jezus opwekt het oons ok, krek as Jezus, opwekken zal en oons tegere mit jim naor him toe brengen zal.
15 Dit alles gebeurt omwille van jim, zodat God zien goedhied, die him deur de hieltied meer meensken verbreidet, ok de hieltied tot meer daankzegging leidet, tot ere van God.
16 Daorom verzaeken wi'j oonze plicht niet. Ok al giet oons uterlike bestaon verleuren, oons innerlike bestaon wodt van dag tot dag verni'jd.
17 De geringe last die we tiedelik te dregen hebben, brengt oons een iewige luuster, die alles angiet en alles overtreft.
18 Wi'j richten oons niet op de zichtbere dingen mar op de onzichtbere, want de zichtbere dingen bin tiedelik, de onzichtbere veur altied.




2 Korintiërs 5.

01 Wi'j weten dat as oonze eerdse tente, et lichem wao'we in wonen, ofbreuken wodt, dawwe een huus van God kriegen: een iewig, niet deur meenskehanen maekt huus in de hemel.
02 Wi'j zuchten in oonze eerdse tente en zollen willen dat oons hemelse huus d'r now al overhenne antrokken wodt.
03 We bin d'r wis van dawwe zonder kleren toch niet naekend wezen zullen.
04 Zolange we in oonze eerdse tente wonen zuchten we onder een zwaore last, omreden we niet willen dat disse kleren uuttrokken wodden; we willen dat d'r ni'je overhenne antrokken wodden, zodat et starfelike deur et leven opneumen wodt.
05 Hierveur het God zels oons klaormaekt, deur oons de Geest as onderpaand te geven.
06 Dus wi'j blieven de hieltied vol goeie moed, ok al wee’we dat zolange dit lichem oons huus is, we veer van de Heer wonen.
07 We leven in vertrouwen op God; wat kommen giet is nog niet zichtber.
08 We blieven vol goeie moed, ok al zollen we oons lichem liever verlaoten om bi'j de Heer wonen te gaon.
09 Daorom zien wi'j et ok as een ere om te doen wat God wil, liekegoed in dit bestaon as in oons bestaon bi'j him.
10 Want wi'j moe'n allemaole veur de rechterstoel van Christus verschienen, zodat iederiene van oons krigt wat hi'j verdient veur wat hi'j in zien leven daon het, of et now goed is of slecht.

Deur Christus mit God verzoend.

11 Vol van ontzag veur de Heer, perberen we iederiene te overtugen. God wet krek wie en wat wi'j binnen; hopelik weten jim et ok aj'm te raode gaon bi'j jim gewisse.
12 We rikkemederen oonszels niet opni'j an, mar geven jim de meugelikhied om groots op oons te wezen, zodaj’m him verdedigen kunnen tegen wie him op uterlike zaeken veurstaon lat in plak van op innerlike.
13 Biwwe in ekstaosie, dan is et veur God; biwwe bi'j zinnen, dan is et veur jim.
14 Wat oons drift is de liefde van Christus, omreden we d'r van overtuugd binnen dat ien meenske veur alle meensken wegraekt is, waordeur alle meensken wegraekt binnen,
15 en dat hi'j veur iederiene wegraekt is zodat de levenden niet langer veur heurzels leven zollen, mar veur him die veur de levenden wegraekt en opwekt is.
16 Daorom beoordielen we vanof now gieniene meer neffens de maotstaeven van disse wereld; ok Christus niet, die we vroeger wel neffens die maotstaeven beoordielden.
17 Daorom ok is iene die iene mit Christus is, een ni'je schepping. Et oolde is veurbi'j, et ni'je is kommen.
18 Dit alles is et wark van God. Hi'j het oons deur Christus mit him verzoend en oons de verkondiging daorover toevertrouwd.
19 Et is God die deur Christus de wereld mit him verzoend het: hi'j het de wereld heur overtredings niet anrekend. En oons het hi'j de verkondiging van de verzoening toevertrouwd.
20 Wi'j bin gezaanten van Christus, God dot deur oons zien oproep. Naemens Christus vraogen wi'j: laot je mit God verzoenen.
21 God het him die de zunde niet kende veur oons iene maekt mit de zunde, zodawwe deur him rechtveerdig veur God wodden konnen.



2 Korintiërs 6.

01 As God zien mitwarkers vieteren wi'j jim dan ok an: laot et goeie wat hi'j veur jim dot niet ommenocht wezen.
02 God zegt: "As de tied daorveur kommen is, luuster ik naor je, op de dag van de redding help ik je." Now is de tied daorveur kommen, now is de dag van de redding.
03 Om oonze verkondiging gien schae te doen, geven wi'j gieniene ok mar een betien anstoot.
04 We willen krek zien laoten dawwe knechten van God binnen, deur altied vol te holen: in tegenspoed, nood en ellende,
05 onder liefstraffen, in gevangenschop en onder volkswoede, onder zwaore inspannings, slaopgebrek en honger,
06 deur oprechthied en kennis, deur geduld en vrundelikhied, deur de giften van de heilige Geest en waore liefde,
07 deur de verkondiging van de waorhied en de kracht van God. We valen an en verdedigen oons mit de waopens van de gerechtighied,
08 we wodden eerd en oneerd, belasterd en prezen. We wodden bedriegers nuumd mar zeggen de waorhied,
09 we bin vremden mar toch bi'j iederiene bekend, we starven mar toch leven we, we wodden straft mar niet tot de dood veroordield,
10 we hebben verdriet mar toch biwwe altied bliede, we bin aarm mar toch maeken we pattie riek, we hebben niks mar toch hewwe alles.
11 Wi'j zeggen jim dit alles ronduut, Korintiërs, want wi'j hebben jim in oons hatte sleuten.
12 Niet wi'j schieten in oonze genegenhied veur jim tekot, mar jim in jim genegenhied veur oons.
13 Now dan, ik vraoge jim asof jim mien eigen kiender binnen: sluut op jim beurt oons in jim hatte.

Waorschouwings.

14 Loop niet in ien en etzelde span mit ongeleuvigen. Wat is de relaosie tussen gerechtighied en wettelooshied? Wat het locht mit duuster te maeken?
15 Waorin lieken Christus en Beliar op mekeer? Wat hebben een geleuvige en een ongeleuvige gemien?
16 Wat het de tempel van God mit ofgoden te maeken? Wi'jzels bin de tempel van de levendige God, zoas God zegd het: "Ik zal bi'j heur wonen en in heur midden verkeren, ik zal heur God wezen en zi'j mien volk.
17 Daorom zegt de Heer: Gao weg bi'j de ongeleuvigen, zonder je van heur of en raek niks an dat onrein is. Dan zal ik jim annemen
18 en jim heit wezen, en jim mien zeunen en dochters – zegt de almachtige Heer."



2 Korintiërs 7.

01 Omreden oons disse beloften geven binnen, lieve breurs en zusters, moe'n we oonszels wasken en ontdoen van alle lichamelike en geestelike smerigte en vol ontzag veur God oons hiele leven heiligen.
02 Toon jim genegenhied veur oons. Wi'j hebben gieniene onrecht andaon, gieniene verinneweerd, gieniene uutbuit.
03 Ik zegge dit niet om jim te beschuldigen, want ik hebbe jim al eerder zegd daj'm oons zo nao an et hatte liggen dawwe mit jim in leven en starven verbunnen binnen.
04 Hoe eupen kan ik tegen jim praoten, hoe groots kan ik op jim wezen! In al mien ellende bin ik vol van troost en wor ik overweldigd deur bliedschop.

Bliedschop over de gemiente in Korinte.

05 Doe we in Macedonië kwammen, vunnen we gien rust mar wodden we van alle kaanten anvalen: van butenof deur vi'janen, van binnenuut deur zorgen.
06 Mar God geft moed an wie in de loege zit, en deur de komst van Titus het hi'j oons ok moed geven.
07 En niet allienig daordeur, ok deur zien bericht over de meniere waorop jim him anvieterd hebben. Hi'j het oons verteld hoe graeg jim oons weer zien wollen, hoe slim jim om dat veurval treuren en mit hoevule overtuging jim an mien kaante staon gaon binnen. Daor bin ik slim bliede omme.
08 Ok al he'k jim mit mien brief zeer daon, ik hebbe d'r toch gien spiet van. In 't eerst wel, mar now ik weet dat mien brief jim allienig mar veur een posien verdriet dee,
09 bin 'k bliede da'k him schreven hebbe. Niet omreden jim verdriet had hebben, mar omreden jim daordeur tot inkeer kommen binnen. Jim hadden verdriet op een meniere die God wol, ik hebbe jim dus in gien inkeld opzicht schae daon.
10 Verdriet dat God geft leidet tot inkeer die de meensken gienertied berouwt en tot redding; verdriet dat de wereld geft leidet allienig mar tot de dood.
11 Kiek now zels waortoe jim verdriet dat God geven het, uutaendelik leided het. Hoe groot is jim inzet niet wodden; meer nog, hoe foel hej’m him niet verdedigd, hoe verbouwereerd weren jim niet, hoe bange weren jim niet veur mi'j, hoe slim gunterden jim niet naor mi'j, wat een iever hebben jim niet toond om die breur te straffen. In ieder opzicht hej’m bewezen dat jim in disse zaeke niks te verwieten vaalt.
12 Dus ok al he'k jim schreven, ik hebbe et niet daon vanwegens him die onrecht begaon het, en ok niet vanwegens him die onrecht leden het. Et was mien bedoeling dat tegenover God blieken zol hoe groot jim inzet veur oons is.
13 Dit alles het oons moed geven. Butendat biwwe bovermaotig gelokkig dat Titus zo bliede is, omreden jim him allemaole ni'je kracht geven hebben.
14 Ik had tegenover him hoge van jim opgeven, en jim hebben mi'j niet teleursteld. 't Ligt eerder aanders, zoas ik de waorhied zee in alles wat ik tegen jim zegd hebbe, zo zee ik ok de waorhied doe ik tegenover Titus zo hoge van jim opgaf.
15 Hi'j is jim des te meer dankber omreden jim naor him luusterd hebben en him mit zovule ontzag ontvongen hebben.
16 Et verheugt mi'j dat ik in alles op jim vertrouwen kan.



2 Korintiërs 8.

Kollekte veur Jeruzalem.

01 Breurs en zusters, wi'j willen jim niet ontholen wat God zien genaode tot staand brocht het in de gemienten van Macedonië:
02 zi'j bin deur ellende zwaor op de proef steld, mar vol van een grote bliedschop en ondaanks heur grote aarmoede slim vri'jgevig.
03 Ik verzekere jim dat zi'j naor vermogen geven hebben, ja, alderdeegst boven heur vermogen.
04 Uut eigen beweging hebben zi'j oons uutdrokkelik vraogd om mit doen te meugen an de kollekte, waormit de heiligen in Jeruzalem ondersteund wodden zullen.
05 En zi'j gavven aorig meer as dawwe verwaacht hadden: deur God zien wil gavven ze heurzels in et eerste plak an de Heer, en doe ok an oons.
06 We hebben d'r dan ok bi'j Titus op androngen dat hi'j dit goeie wark, waormit hi'j al bi'j jim begonnen is, daon maekt.
07 Jim blinken in alles uut: in geleuf, in kennis en bespraokdhied, in inzet op ieder gebied, in de liefde die wi'j in jim opwekt hebben – blinke dan ok uut in dit goeie wark.
08 Ik zegge dit niet as een bevel; deur op de inzet van aanderen te wiezen wil ik naogaon of jim liefde echt is.
09 Uutaendelik kennen jim de liefde die oonze Heer Jezus Christus geven het: hi'j was riek, mar is omwille van jim aarm wodden zodat jim deur zien aarmoede riek wodden zollen.
10 In jim eigen belang raode ik jim dit an: jim hebben al een jaor leden jim goeie bedoelings toond deur mit de kollekte een begin te maeken.
11 Rond disse now mit dezelde inzet of as waormit jim begonnen binnen, dan blift et niet bi'j goeie bedoelings. Dus geve naor vermogen.
12 Aj'm bereid binnen om mit te doen, wodt niet verwaacht daj'm geven van waj'm niet hebben, mar van waj'm wel hebben.
13 Et is niet de bedoeling daj'm deur aanderen te helpen zels in zwaorigheden raeken. D'r moet evenwicht wezen.
14 Op dit stuit helpen jim mit jim overvloed de nood van de heiligen in Jeruzalem, zodat zi'j laeter mit heur overvloed jim bi’j nood ok helpen kunnen. Zo is d'r liekwicht,
15 zoas et ok schreven stiet: "Hi'j die meer hadde, had niet te vule; hi'j die minder hadde, had niet te min."
16 Ik daank God dat hi'j Titus krek zo enthousiast over jim maekt het as dat ik bin.
17 Doe ik him vreug om weer naor jim toe te gaon, bleek dat hi'j, mit vaosie, daortoe zels al besleuten hadde.
18 Wi'j sturen een breur mit him mit die om zien wark veur et evangelie deur alle gemienten prezen wodt.
19 Butendat is hi'j deur de gemienten in Macedonië keuzen om mit oons mit op reize te gaon en oons te helpen bi'j dit goeie wark, dawwe doen te ere van de Heer en om oonze goeie bedoelings te tonen.
20 We willen et veur zien wezen dat oons beheer van disse rieke giften onder verdaenking komt te staon,
21 want we perberen niet allienig tegenover de Heer et goeie te doen, mar ok tegenover meensken.
22 Veerder sturen we een breur mit wie zien inzet we al bi'j een protte gelegenheden kennen leren hebben, mar die him disse keer deur zien grote vertrouwen in jim nog meer inspannen wil.
23 Wat Titus anbelangt: hi'j is mien buisien en warkt mit oons mit veur jim. Wat de twie aandere breurs angaot: zi'j bin de vertegenwoordigers van de gemienten in Macedonië en strekken Christus tot roem.
24 Bewies heur, en daormit de gemienten, dat jim heur liefhebben en laot zien dawwe mit zin zo groots op jim binnen.



2 Korintiërs 9.

01 Aenlik hoef ik jim ok niks te schrieven over de kollekte veur de heiligen in Jeruzalem,
02 want ik weet daj'm klaor binnen om mit te doen. Daorom kon ik groots tegen de Macedoniërs zeggen: "Achaje is veurig jaor al begonnen." Jim inzet het de meersten van heur tot naovolging anvieterd.
03 Ik stuur de breurs naor jim toe om d'r veur te zorgen dawwe inderdaod groots op jim wezen kunnen. Ik wil daj'm ok warkelik klaor binnen, zoas ik zegd hebbe.
04 Et mag niet zo wezen dat, as een tal Macedoniërs mit mi'j mitkomt, bliekt dat jim nog niks inzaemeld hebben. Die schaande wil ik oons, beter zegd: jim, in disse zaeke besperen.
05 Dus daorom vun ik et neudig om de breurs te vraogen veuruut te gaon. Dan kun zi'j de giften die jim al toezegd hebben, nog veur mien komst inzaemelen, zodat disse niet bi'jmekeerschraept hoeft te wodden as ik ankomme, mar as een gulle gaove klaarligt.
06 Bedaenke dit: wie zunig zi'jt, zal zunig oogsten; wie overvloedig zi'jt, zal overvloedig oogsten.
07 Laot iederiene zovule geven as hi'j zels besleuten het, zonder tegenzin of dwang, want God het lief wie bliede geft.
08 God het de macht om jim te overstelpen mit al zien giften, zodat jim de hieltied en in alle opzichten genoeg veur jowzels hebben en ok nog roem bi'jdregen kunnen an verschillend goed wark.
09 Zo stiet d'r schreven: "Gul dielt hi'j uut an de aarme meensken, zien rechtveerdighied hoolt staand, veur altied."
10 God, die zaod geft om te zi'jen en stoete om te eten, zal ok jim zaod geven en et ontkiemen laoten, zodat jim vri'jgevighied een rieke oogst opbrengt.
11 Jim bin in ieder opzicht riek wodden om in alles vri'jgevig wezen te kunnen, en jim vri'jgevighied leidet deur oonze bemiddeling tot daankzegging an God.
12 Jim bi'jdrege an de kollekte heft ommes niet allienig et gebrek van de heiligen in Jeruzalem op, mar leidet d'r butendat toe dat zi'j God uutbundig daanken.
13 Ze priezen God omreden jim d'r van bliekgeven om geheurzem te wezen an et evangelie van Christus, wat jim bewiezen deur de roemhattighied waormit jim mit heur en alle aanderen patten willen.
14 In heur gebed veur jim zeggen zi'j te gunteren naor jim, omreden ze zien hoe massaol goed God veur jim west is.
15 Lao'we God daanken veur zien onbeschriefelik giften.



2 Korintiërs 10.

Oproep tot geheurzemhied.

01 Ik, Paulus, die mi'j neffens zeggen zo bedeesd gedreeg a'k bi'j jim bin en allienig uut de veerte flink tegen jim doe, ik wil jim bi'j de zaachtmoedighied en mildhied van Christus wat vraogen:
02 zorge d'r veur da’k bi'j jim niet streng op te treden hoeve tegen die peer meensken die daenken dawwe uut zwakhied haandelen. Ik hebbe mi'j dat grif veurneumen.
03 We leven wel in disse wereld, mar vechten niet mit de waopens van disse wereld.
04 De waopens waormit wi'j vechten dienen niet oons eigen belang, mar bin d'r om mit heur kracht bolwarken te slichten veur God. We haelen scharpzinnige idenen onderuut
05 en iedere verschaansing die optrokken wodt tegen de kennis van God, we maeken iedere gedaachte kriegsgevangene om heur an Christus te onderwarpen
06 en zullen op et stuit dat jim him hielendal geheurzem wodden binnen, klaor staon om aanderen veur heur ongeheurzemhied te straffen.
07 Zie de feiten now es onder ogen! As iene d'r zo van overtuugd is dat hi'j Christus dient, moet hi'j goed bedaenken dat wi'j dat ok doen.
08 Alderdeegst al zol ik overdreven hoge opgeven van et gezag dat de Heer oons toevertrouwd het – trouwens, een gezag om jim belang te dienen, niet om et te schaeden –, dan nog zol blieken dat ik de waorhied zegge.
09 Ik wil niet de indrok wekken om jim allienig mit brieven te waorschouwen.
10 D'r bin jommes lu die zeggen: "In zien brieven slat hi'j weliswaor een gewichtige en imponerende toon an, mar zien persoonlik optreden is zwak en wat hi'j zegt het weinig om hakken."
11 Laot iene die dat beweert zegd wezen dat ik, ienkeer bi'j jim, krek zo optreden zal as in mien brieven.
12 We bin niet zo overmoedig om oons te vergelieken mit degenen die heurzels zo anpriezen, laot staon om oons an heur geliek te stellen. Zi'j tonen hoe dom ze binnen deur heurzels as maote en norm te nemen.
13 Wi'j, an de aandere kaante willen niet zo butensporig hoge van oonszels opgeven, we blieven binnen de greenzen die God oons steld het. Jim valen daor ok binnen.
14 Jim heuren tot oons gebied, dus we gaon gien inkelde greens te buten. We hebben ommes ok bi'j jim as eersten et evangelie van Christus brocht.
15 Butendat wiwwe oons niet gellen laoten op wark buten oons gebied, op de inspannings van aanderen. We hopen allienig dat jim geleuf wast en dat jim oons wark uutbundig priezen zullen binnen de greenzen die God veur oons vaastesteld het.
16 En we hopen ok om et evangelie in veerder legen gebieden bekend te maeken, zonder oons gellen te laoten op de risseltaoten in aandermaans gebied.
17 "Wil iene him op wat beroemen, laot hi'j him dan op de Heer beroemen,"
18 want niet wie himzels anpriest is betrouwber, mar wie deur de Heer aangeprezen wodt.



2 Korintiërs 11.

Verdediging tegen schienapostels.

01 Jim staon mi'j wel toe dat ik een betien vremd doe. Daor hebben jim vaaste gien bezwaor tegen.
02 Ik waek over jim zoas God over jim waekt. Ik hebbe jim an iene man uuthuwelikt, an Christus, en ik wil jim as een kuise bruid an him geven.
03 Allienig ik bin bange dat, zoas Eva deur de slange op liepe wieze bedreugen wodde, jim gedaachten weglokt wodden van de eerlike en zuvere toewijding an Christus.
04 Jim hebben d'r ommes gien inkeld bezwaor tegen dat iene jim een aandere Jezus veurhoolt as dat wi'j daon hebben, of dat jim een aandere Geest of een aander evangelie kriegen as dat jim ontvongen hebben.
05 Ik daenke da'k in gien inkeld opzicht de mindere bin van die geweldige apostels van jim.
06 Ok al kan 'k niet zo mooi praoten, kennis he'k genoeg. Dat he'k jim meer as iens en op verschillende menieren bewezen.
07 Of he'k seins een misdaod begaon deur jim zonder ienige vergoeding God zien evangelie bekend te maeken? A'k mezels daormit vernederd hebbe, was et allienig om jim d’r wat bovenuut te tillen.
08 Aandere gemienten he'k plunderd deur geld an te nemen om jim van dienst wezen te kunnen.
09 Mar tiedens mien verblief bi'j jim he'k gieniene om hulpe vraogd doe ik in geldnood kwam; et bin de breurs uut Macedonië west die mi'j hulpen hebben. Ik hebbe d'r de hieltied veur waekt om jim op kosten te jaegen, en zal dat ok doen blieven.
10 Zo grif as de waorhied van Christus in mi'j is, die roem za’k mi'j nargens in Achaje ontnemen laoten.
11 En waoromme niet? Omreden ik jim niet lief hebben zol? God wet dat ik dat wel doe.
12 Ik zal mien wark op dezelde meniere doen blieven om die apostels de kaans te ontnemen mit heur duurdoeneri'je dezelde roem oogsten te laoten as wi'j.
13 Schienapostels bin et, die heur deur oneerlik te wark te gaon veurdoen as apostels van Christus.
14 Dat is ok gien wonder, want gienend minder as Saotan vermomt him as een engel van et locht.
15 Et ligt dus veur de haand dat ok zien knechten heur veurdoen as knechten van de gerechtighied. Mar zi'j zullen kriegen wat ze verdienen.
16 Opni'j, laot gieniene daenken dat ik een gek bin. Mar mochten jim dat toch daenken, neem mi'j dan ok as een gek en stao mi'j toe dat ik ok es opschep over mezels.
17 Want wa'k now zeggen gao komt niet van de Heer, et is de grootspraoke van een gek.
18 As d'r zo een protte binnen die heur op heur komof gellen laoten, dan zal ik dat ok mar doen.
19 Jim, die zo verstaandig binnen, verdregen dwaezen toch mit et grootste gemak.
20 Uutaendelik verdregen jim et ok dat de meensken jim tiranniseren, uutzoegen, onderwarpen, heur boven jim stellen en jim beledigen.
21 Now, ik moet jim tot mien schaande bekennen dat wi'j daorveur te zwak west binnen. As aanderen over heurzels durven op te scheppen, dan durf ik et ok. Ik bin toch mar een dwaeze.
22 Bin zi'j Hebreeën? Dat bin ik ok. Bin zi'j Israëlieten? Dat bin ik ok. Bin zi'j naokommelingen van Abraham? Dat bin ik ok.
23 Bin zi'j knechten van Christus? Ik bin zo gek dat ik durve te zeggen: ikke nog meer. Ik hebbe hadder warkt, hebbe vaeker gevangen zeten, hebbe aorig meer liefstraffen ondergaon, bin vaeker in doodsgeveer west.
24 Deur de Joden bin ik vuufkeer mit veertig min iene zwiepeslaegen straft,
25 ik bin driekeer mit stokslaegen straft, ik bin ienkeer mit stienen bekoegeld en hebbe driekeer schipbreuk leden. Iénkeer he'k een hiele dag en naacht op zee ronddreven.
26 Alsmar was ik onderwegens, bedriegd deur revieren, rovers, volksgenoten en vremden, in geveer in de stad, in de woestijn, op zee en in 't midden van schiengelovigen.
27 Ik hebbe zwoegd en ploeterd, pattietoeren zonder te slaopen, roppig en dustig, pattietoeren zonder te eten, verkleumd en zonder kleren.
28 En dan laot ik al et aandere nog buten beschouwing: de drok waoronder ik daegeliks stao vanwegens mien zorg veur de gemienten.
29 As d'r iene zwak is, dan bin ik et wel; gaon aanderen onder verleidings veurover – ik wodde d'r deur verteerd.
30 A’k mi'j dan toch op wat gellen laoten moet, doe ik et op mien zwakhied.
31 De God en Heit van de Heer Jezus, de God die prezen wodden moet tot in iewighied, wet dat ik niet liege.
32 Doe ik in Damascus was, leut de stadhoolder van keuning Aretas de stad ofsluten om mi'j gevangen te nemen;
33 ik kon allienig an him ontkommen deurdat ik in een körf deur een raem in de mure daele laoten wodde.



2 Korintiërs 12.

01 Ik wodde d'r wel toe dwongen hoge van mezels op te geven. Daorom zal ik, hoewel et gien inkeld doel dient, et hebben over visioenen en eupenbaorings die de Heer oons geft.
02 Ik kenne een volgeling van Christus die veertien jaor leden tot in de dadde hemel wegvoerd wodde – in zien lichem of buten zien lichem, dat wee'k niet, dat wet God allienig.
03 Mar ik weet dat disse man – in zien lichem of zonder zien lichem, dat wee'k niet, dat wet God allienig –
04 wegvoerd wodde tot in et parredies en dat hi'j daor woorden heurde die deur gien meenske uutspreuken wodden meugen.
05 Van zoe'niene wi'k hoge opgeven. Wat mi'jzels angiet za'k mi'j allienig mar op mien zwakhied gellen laoten.
06 En alderdeegst al zol ik hoge van mezels opgeven willen, dan nog zo'k gien dwaeze wezen, want ik zol de waorhied zeggen. Mar ik zie d'r van of, want ik wil beoordield wodden op grond van wat de meensken van mi'j heuren en zien,
07 niet op grond van de uutzunderlike eupenbaorings die ik kregen hebbe. Om te verhinderen da’k mezels verheffen zol, wodde mi'j een stiekel in et vleis steuken: ik wodde kweld deur een engel van Saotan.
08 Ik hebbe de Heer driemaol op 'e kni'jen vraogd om mi'j van him vri'j te maeken,
09 mar hi'j zee: "Ie hebben niet meer as mien genaode neudig, want kracht wodt zichtber in zwakhied." Dus lao’k mi'j vule liever gellen op mien zwakhied, zodat de kracht van Christus in mi'j zichtber wodt.
10 Omreden Christus mi'j kracht geft, schep ik vreugde in mien zwakhied: in beledigings, nood, vervolging en ellende. In mien zwakhied bin ik stark.
11 Ik hebbe mi'j ansteld as een gek, mar jim hebben mi'j d'r toe dwongen. Jim hadden mi'j anrikkemederen moeten. Want ik mag dan onbedudend wezen, ik doe toch echt niet onder veur die geweldige apostels.
12 Alles wat een apostel tot apostel maekt, he'k jim zien laoten: iedere volhadding, alle tekens en wonderen, iedere kracht.
13 Jim bin in vergelieking mit de aandere gemienten niks tekotkommen, op ien ding nao: ik hebbe jim niks kost. Vergeef mi'j disse onrechtveerdighied.

Ankundiging van een dadde bezuuk.

14 Ik stao klaor om jim now veur de dadde keer op te zuken, en ik zal jim niks kosten. Et giet mi'j niet om jim geld, mar om jim. Niet de kiender moe'n veur de oolden speren, mar de oolden veur de kiender.
15 Ik wil graeg alles wa’k hebbe an jim geven, tot mezels an toe. Mar nemt jim liefde veur mi'j seins of naor maote mien liefde veur jim toenemt?
16 Jim geven toe dat ik gien beroep op jim daon hebbe, mar ik zol neffens jim wel zo geslepen west wezen da’k jim bedreugen hebbe.
17 Is d'r ok mar iene die ik naor jim toestuurd hebbe om jim uut te buiten?
18 Ik hebbe Titus anvieterd om opni'j naor jim toe te gaon en een breur mit him mitstuurd. Het Titus jim uutbuit? Hebben hi'j en ik niet in dezelde geest haandeld? Hebben wi'j niet etzelde spoor volgd?
19 Jim daenken netuurlik al de hiele tied dawwe oons tegenover jim an et verdedigen binnen. Mar wi'j praoten tegenover God en in ienhied mit Christus, en alles wawwe zeggen, geliefde breurs en zusters, is in jim belang.
20 Ik bin jommes bange dat ik jim bi'j mien komst aanders antreffen zal as da’k weensken zol, en dat oonze ontmoeting dus aanders uutpakken zal as dat jim willen. Ik bin bange veur twiespalt, jaloezie, lelkens, gekonkel, kwaodsprekeri'je, teuteri'je, arrogaansie en wanorde.
21 Ik bin bange dat God mi'j bi'j mien bezuuk opni'j vernederen zal en ik opni'j verdriet hebben zal om al die breurs en zusters die zundigen blieven binnen en heur niet ofkeerd hebben van heur zedelooshied, ontucht en losbaandighied.



2 Korintiërs 13.

01 Ik kom now veur de dadde keer naor jim toe. D'r stiet schreven dat een anklacht rechtsgeldig wodt op grond van te minste twie getugeverklaorings.
02 Now dan, doe ik de twiede keer bi'j jim was, he'k al tegen degenen die mar bleven zundigen zegd da'k jim niet speren zol a'k weer kommen zol. Ik hebbe dat ok tegen alle aanderen zegd en zegge et jim op dit mement, now ik nog niet bi'j jim bin, opni'j.
03 Jim willen toch een bewies dat mien woorden die van Christus binnen? Ik zegge jim dat hi'j tegenover jim niet zwak is, mar dat hi'j jim zien kracht toont.
04 Dat hi'j krusegd wodde past bi'j zien zwakhied, mar now leeft hi'j deur God zien kracht. Wi'j apostels bin krek as Christus zwak, mar jim zullen wel vernemen dat wi'j krek as hi'j leven deur God zien kracht.
05 Onderzuuk bi'j jimzels as jim vaaste op God vertrouwen, stelle jimzels op de proef. Jim weten toch van jimzels dat Jezus Christus in jim is? As dat niet zo is, dan hebben jim de proef niet deurstaon.
06 Hopelik begriepen jim dat dit wel veur oons gelt.
07 Wi'j bidden God dat jim et kwaode nalaoten, niet om te bewiezen dat wi'j slaegd binnen, mar omreden jim et goeie doen moeten, ok al zollen wi'j mislokt wezen.
08 Wi'j kun oons niet tegen de waorhied verzetten, we kun oons d'r allienig mar veur inzetten.
09 Et verheugt oons warkelik dat awwe zwak binnen, jim zo stark binnen; we bidden d'r veur dat jim jim beteren zullen.
10 Ik bin now niet bi'j jim, mar schrieve jim dit alles om bi'j mien bezuuk niet streng optreden te hoeven, want et gezag dat de Heer mi'j geven het is bedoeld om op te bouwen, niet om of te breken.
11 An 't aende, breurs en zusters, groet ik jim. Beter jim leven, neem mien vermaenings goed in jim op, wees iensgezind, leef in vrede mit mekeer – dan zal de God van de liefde en de vrede mit jim wezen.
12 Groet mekeer mit een heilige tuut. Alle heiligen die hier binnen laoten jim groeten.
13 De genaode van de Heer Jezus Christus, de liefde van God en de ienhied mit de heilige Geest is mit jim allemaole.